Apocalipse 17
Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs ARA
1 Yětôphuốrò tanéphú thuô̌thyótôprè̤ dố a pṳ̂́ma ní̤dyé bělò̤́du thuô̌thyótôbè aklè̌ tôprè̤nuô, a hyǎ dố vǎ o rò a hé vǎ, “Hyǎmò̌ rò vǎ ki dyéluô̌ nè̤ ná Cò́marya ki cirya himyáphèmuố̤ mwi̤ladu yětôprè̤ phútě pǎ nuô. Himyáphèmuố̤ yětôprè̤ ma má̤hò́ vǐ̤duvǐ̤htǔ dố a o dố lyǎ̤muố̤du è́bǒ alo̤ yětôvǐ̤.
1 Veio um dos sete anjos que têm as sete taças e falou comigo, dizendo: Vem, mostrar-te-ei o julgamento da grande meretriz que se acha sentada sobre muitas águas,
2 Hekhu khwícò́phya tahe cuốthû́cuốplá kuô̌ lahyǎ ná prè̤mò yětôprè̤. Htuô̌rò prè̤lu hekhuphú tahe emṳ̂ǒpryá ní̤dyélò̌ ané̤ ná htyězǎ̤ má̤hò́ prè̤mò yětôprè̤ a tè̤patápatô̌ tahenuô hò́.”
2 com quem se prostituíram os reis da terra; e, com o vinho de sua devassidão, foi que se embebedaram os que habitam na terra.
3 Dố Thè́ Sǎsè̌ Byacè a tè̤me̤cwó̤ akhu-akhyě, mò́khu tanéphú è́cuố vǎ dố ké̤sè̌htyěkya̤ lò̤́tamákhu tôpho. Vǎ cuố bínuô tôpho rò vǎ cuốmyáhtye prè̤mò tôprè̤ onyǎo dố tè̤mi̤tè̤myá̤ li̤kathwí nuôtôduô̌ akhu. Tè̤mi̤tè̤myá̤ yětôduô̌ ané̤lo̤ sǐprè̤ lò̌nuô, ǔ rǎ o lò̌plǐ ná mwi̤ rò ǔ rǎ o amwi̤ ná a pacyé̤ishyé Cò́marya phúnuô. Tè̤mi̤tè̤myá̤ yětôduô̌ nuô, akhuklò́ o thuô̌thyótômě rò anò̤ o cò́ phyǎshyé cò́.
3 Transportou-me o anjo, em espírito, a um deserto e vi uma mulher montada numa besta escarlate, besta repleta de nomes de blasfêmia, com sete cabeças e dez chifres.
4 Prè̤mò yětôprè̤nuô a kû̌thyáhtya hyeca̤ taphèlò́thò̌ ná ali̤ kathwí rò a tarihtyaní̤ ané̤ ná htè̌, lò̤́ ngṳdupri̤du ná pra̤thè tahe. Dố a takhukǔ nuô, a pṳ̂́ o ní̤dyé bělò̤́htè̌ tôbè rò bělò̤́ yěnuô a o bǎtapí cò́ ná tè̤thè́zò̤́thè́ryǎ̤ tahe ná a tè̤patápatô̌ mǔmyá̤ricyá̤ tahe cò́.
4 Achava-se a mulher vestida de púrpura e de escarlata, adornada de ouro, de pedras preciosas e de pérolas, tendo na mão um cálice de ouro transbordante de abominações e com as imundícias da sua prostituição.
5 Dố a mǎ̤htè́lo̤ nuô, ǔ rǎo lǔmwi̤ dố a o ná angó̤lasá dò́uốdò́bí tôplò rò a hé,
5 Na sua fronte, achava-se escrito um nome, um mistério: Babilônia, a Grande, a Mãe das Meretrizes e das Abominações da Terra .
6 Rò vǎ myáhtye prè̤mò nuôtôprè̤ ǒmṳ̂ ané̤ ná Cò́marya akayǎ dố acò́ ná Jesǔ rò ǔ me̤thyě lǔ nuôtahe athwi.
6 Então, vi a mulher embriagada com o sangue dos santos e com o sangue das testemunhas de Jesus; e, quando a vi, admirei-me com grande espanto.
7 Tanéphú sudyǎ vǎ, “Nè̤ khyéthukhyéthè́ me̤tě?” Vǎ ki dyáso pé̤ nè̤ tè̤ dố angó̤lasá dò́uốdò́bí hò́ prè̤mò yětôprè̤ ari-akyǎ, htuô̌rò a má̤hò́ tè̤mi̤tè̤myá̤ dố a o ná akhuklò́ thuô̌thyótômě yěnuô tôduô̌ ná anò̤ o phyǎshyé dố a sidyá ní̤dyé nuô tôduô̌ ari-akyǎ.
7 O anjo, porém, me disse: Por que te admiraste? Dir-te-ei o mistério da mulher e da besta que tem as sete cabeças e os dez chifres e que leva a mulher:
8 Tè̤mi̤tè̤myá̤ dố nè̤ myáhtye htuô̌hò́ ná tôphuốkhè̌nuô a o htuô̌hò́ tadû́rò khǒnyá̤yě a o pǎ to nuôtôduô̌ ki oluô̌htya khyěthyá pǎ. A o dố krò̌kǔdu krò̌kǔzǎ̤ nuôtôkǔ rò a ki hyǎhte pǎ. Rò Byacè è́cuố lǔ dố tè̤cirya akhǎlé̤ rò a ki me̤pyékyǎ lǔ tacṳ́prè̤ pǎ. Cáhtya dố ǔ byálya̤lú hekhu akhè̌pǎ, kayǎ dố a ohtwǒprè̤ dố hekhu yětahe rò ǔ rǎotố̤kuô̌ hí èthǐmwi̤ dố lihtwǒprè̤ akǔ híto tahenuô, a ki khyéthukhyéthè́ lò̌ lahyǎ bí èthǐ myá tè̤mi̤tè̤myá̤ yětôduô̌ akhè̌ nuô pǎ, me̤těhérò, tôphuốkhè̌ nuô tè̤mi̤tè̤myá̤ yětôduô̌ yǒ ohtwǒprè̤ rò khǒnyá̤ rò a o pǎ to, manárò a ki oluô̌ khyěthyá pǎ akhu-akhyě èthǐ khyéthukhyéthè́ lò̌ lahyǎ prè́.
8 a besta que viste, era e não é, está para emergir do abismo e caminha para a destruição. E aqueles que habitam sobre a terra, cujos nomes não foram escritos no Livro da Vida desde a fundação do mundo, se admirarão, vendo a besta que era e não é, mas aparecerá.
9 Thyáphú nè̤ ki thè́gně yěnuô, nè̤ tǒbè limyǎ. Khuklò́ thuô̌thyótômě ma a thè́ hé hò́ sophú thuô̌thyótômě dố prè̤mò yětôprè̤ onyǎo ní̤dyé lǔ nuôtahe hò́.
9 Aqui está o sentido, que tem sabedoria: as sete cabeças são sete montes, nos quais a mulher está sentada. São também sete reis,
10 Khwícò́phya thuô̌thyótôprè̤꤮ ma amá̤má̤. Dố èthǐ aklè̌nuô a tǎ̤kyǎhò́ nyǎ̤prè̤ hò́. Tôprè̤nuô a pốpǎ tè̤, a okyǎpǎ tôprè̤, manárò a hyǎ híto, shyé꤮ a hyǎ pǎ nuô a ki pốprè́ taplô̤phú pǎ.
10 dos quais caíram cinco, um existe, e o outro ainda não chegou; e, quando chegar, tem de durar pouco.
11 Tè̤mi̤tè̤myá̤ dố a ohtwǒprè̤ htuô̌hò́ tôphuố rò khǒnyá̤yě a o pǎ to nuôtôduô̌nuô, è ma má̤hò́ khwí aprè̤lwǐ̤thyó nuôtôprè̤ hò́. È ma a opatố̤ kuô̌dû dố khwí thuô̌thyótôprè̤ nuôtahe aklè̌. Byacè è́cuố lǔ dố a ki cuố cirya me̤pyékyǎ lǔ.
11 E a besta, que era e não é, também é ele, o oitavo rei, e procede dos sete, e caminha para a destruição.
12 Anò̤ o phyǎshyé dố nè̤ myáhtye htuô̌hò́ ènuô ma má̤hò́ khwí aprè̤shyé dố a pố tyahí htyěké̤ to tahe tadû́rò ǔ ki dyé èthǐ taryěshyosò̌ dố a ki pố nyě̤ míní shyěthuô̌thyó pǎ. A ki pố tố̤kuô̌ tè̤ ná tè̤mi̤tè̤myá̤ phú khwí tahenuô pǎ.
12 Os dez chifres que viste são dez reis, os quais ainda não receberam reino, mas recebem autoridade como reis, com a besta, durante uma hora.
13 Lò̌꤮ khwí aprè̤shyé yěnuô, a o lò̌plǐ ná a tè̤taze-one dố a thyálǔ tahe rò a ki dyélya̤kyǎ a tè̤taryěpro̤prya̤ ná a taryěshyosò̌ dố tè̤mi̤tè̤myá̤ nuôtôduô̌ a takhukǔ pǎ.
13 Têm estes um só pensamento e oferecem à besta o poder e a autoridade que possuem.
14 Èthǐ ki sá thímíphú nuôtôduô̌ pǎ, manárò thímíphú yětôduô̌ ki sápé̤kyǎ èthǐ pǎ, me̤těhérò thímíphú yěnuôma má̤ Byacè tahe a Byacè, khwí tahe akhwí, rò kayǎ dố a okuô̌ ná è nuôtahe ma má̤hò́ kayǎ dố Cò́marya è́ nyǎ èthǐ, htuô̌to Cò́marya nwóhtya nyǎ èthǐ, htuô̌rò èthǐ ma kayǎ dố acò́ ná angó̤ tahe.
14 Pelejarão eles contra o Cordeiro, e o Cordeiro os vencerá, pois é o Senhor dos senhores e o Rei dos reis; vencerão também os chamados, eleitos e fiéis que se acham com ele.
15 Rò tanéphú héso vǎ, “Lyǎ̤muố̤ è́bǒ dố nè̤ myáhtye himyáphèmuố̤ onyǎ dố akhu nuô tahe nuôma má̤hò́ kayǎ pwǒ̤꤮ tôprè̤, myěcô pwǒ̤tôcô, ná ngó̤ pwǒ̤tôngó̤ dố hekhu yěnuôhò́.
15 Falou-me ainda: As águas que viste, onde a meretriz está assentada, são povos, multidões, nações e línguas.
16 Anò̤ o aphyǎshyé dố nè̤ myáhtye htuô̌hò́ nuô ná tè̤mi̤tè̤myá̤ nuôtôduô̌ ki thè́htekyǎ himyáphèmuố̤ nuôtôprè̤ pǎ. Èthǐ ki phyéphekyǎ lò̌phe lǔ lò̌꤮ tè̤ dố a o ná lǔ nuôtahe pǎ, rò a nò̌ okhǎklo̤kyǎ lǔ pǎ. Èthǐ ki ekyǎ lǔzye pǎ, rò a ki sû́û̌kyǎ lò̌ lǔ ná mi pǎ.
16 Os dez chifres que viste e a besta, esses odiarão a meretriz, e a farão devastada e despojada, e lhe comerão as carnes, e a consumirão no fogo.
17 Me̤těhérò thyáphú èthǐ ki me̤lốbǎhtya Cò́marya a tè̤taze-one yě agněnuô, Cò́marya sunuô̌ htuô̌hò́ a tè̤taze-one yě dố èthǐ thè́plòkǔ ná èthǐ ki thè́plòo dyétǎ̤kyǎ a taryěshyosò̌ yěnuô ná tè̤mi̤tè̤myá̤ dố a ki pố tuố̤dố Cò́marya alǎ̤angó̤ lốhtyabǎhtya hò́ pǎnuô.
17 Porque em seu coração incutiu Deus que realizem o seu pensamento, o executem à uma e deem à besta o reino que possuem, até que se cumpram as palavras de Deus.
18 Prè̤mò dố nè̤ myáhtye è tôprè̤nuô ma má̤ prè́ vǐ̤du꤮ nuôtôvǐ̤ dố a pố hekhu akhwí tahe nuôprè́.”
18 A mulher que viste é a grande cidade que domina sobre os reis da terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.