2 Coríntios 11

Lisǎsè̌ Athè̌ - Kayǎ Ngó̤ (KYU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Vǎ rǎcuố pé̤ thǐ li khǒnyá̤yě tahenuô, vǎ rǎ péhtwǒ cò́ kayǎ tamwǐ tôprè̤ akhu-akhyě, khyáthè́dǒ khyáthè́plòhtǔ ré̤ vǎ ní꤮.
1 Quisera Deus vós suportásseis um pouco em minha loucura! Mas de fato me suportais.
2 Me̤těhérò vǎ thè́plòshyo nyacò́ dố thǐ ki thè́plòcò́ tadû ná Krístu. Thǐ tahenuô a thyácò́ná prè̤mòphúthè dố athè́plò mwǒ̤plǐthǐplo tôprè̤ dố vǎ ò́lya̤ htuô̌hò́ vǎngó̤ ná vǎ ki dwó pé̤ ná prè̤khǔ pǎ tôprè̤ dố a má̤hò́ tû́ Krístu yě pǎnuô tôprè̤ hò́.
2 Porque tenho ciúme sobre vós com ciúme divino; porque vos desposei com um marido, para vos apresentar como uma virgem pura a Cristo.
3 Phú khǐnéricyá̤ khuklò́ klwo ané̤ thyáná rṳ́ rò a hyǎ ilolahǒ Eva nuô, vǎ bèzò̤ one ná pǎma ǔ hyǎ ilolahǒ kuô̌dû hò́ thǐ phúnuô pǎ hò́, htuô̌to pǎma ǔ hyǎ me̤pyéme̤kyǎ lò̌dûhò́ thǐ thè́plò a tè̤tane̤ tahe rò thǐ vǐkyǎdû hò́ thǐ tè̤thè́zṳ̂́ mo̤ní̤ lò̌thulò̌thè́ Krístu ná thǐ tè̤thè́zṳ̂́mo̤ cò́cû́ Krístu yěnuô pǎ hò́ vǎ bèzò̤ nyacò́ dố thǐgně phúnuô.
3 Mas eu temo que, de algum modo, assim como a serpente enganou Eva com a sua sutileza, que as suas mentes sejam corrompidas da simplicidade que há em Cristo.
4 Me̤těhérò ǔpě tôprè̤ bèbè, a dǎhyǎnuô̌ hésodônyǎ pé̤ hò́ thǐ ná Jesǔ ari-akyǎ dố a khódû ná pè̤ héso pé̤ thǐ yěnuô hérò thǐ thè́krṳ̂̌thè́lò̌ è́sû cò́ lǔ. Rò thǐ phyésû zǔnyé꤮ hu cò́ Thè́ Sǎsè̌ Byacè dố a khódû ná thǐ phyésû htuô̌hò́ nuô tôprè̤, htuô̌to thǐ zṳ̂́ezǔnyé prè́ tè̤thè́krṳ̂̌mila dố a khódû ná pè̤ hésodônyǎ pé̤ htuô̌hò́ thǐ nuôtahe hò́.
4 Porque, se alguém for pregar-vos outro Jesus que nós não temos pregado, ou se recebeis outro espírito que não recebestes, ou outro evangelho que não aceitastes, vós o podeis suportar.
5 Thǐ dǎ è́ ní̤dyé èthǐ, “Prè̤dônyǎphú thárádu” nuôtahenuô, a tó̤ htyalô̌klò̌ náná vǎ to.
5 Porque suponho que em nada fui inferior aos superapóstolos.
6 Vǎ hébècyá̤ hébèdè kuô̌ ná ǔ to tadû́rò vǎ thè́gně tǎ̤te̤ lò̌plǐ cò́ Cò́marya a tè̤má̤tè̤cò́ tahe vǎ. Pè̤ o ná tè̤thè́gně Cò́marya a tè̤má̤tè̤cò́ yěnuôma pè̤ dyéluô̌ tǎ̤te̤ pé̤ hò́ thǐ pwǒ̤꤮ tôphuố hò́.
6 Mas, embora eu seja rude no discurso, contudo não o sou no conhecimento; mas nos temos feito conhecidos totalmente entre vós em todas as coisas.
7 Bí vǎ hésodônyǎ pé̤ thǐ ná tè̤thè́krṳ̂̌mila akhè̌nuô, vǎ kwǐnò́ ná thǐ akhwóakè tômyé꤮ to. Thyáphú thǐ ki ní̤bè thè́htwǒprè̤ tacṳ́prè̤ agněnuô, vǎ shyalya̤ vǎné̤ phúnuô prè́. Vǎ me̤phúyěrò ma athû́ è̌?
7 Porventura, eu cometi ofensa, humilhando-me, para que vós fôsseis exaltados, porque vos preguei o evangelho de Deus gratuitamente?
8 Bí vǎ me̤tè̤ dố thǐklè̌ akhè̌nuô, tè̤lò̌tè̤kyǎ tahe nuôma prè̤zṳ̂́etè̤plò́mṳ dố aruô tahe dyé vǎ rû̌ prè́ meně. Thyáphú vǎ ki me̤bè́tè̤ dố thǐgněnuô, a thyácò́hò́ ná vǎ cuố pṳ̂́phezè́plè́phe cò́ prè̤zṳ̂́etè̤plò́mṳ dố aruô tahe phúnuô cò́ meně.
8 Eu roubei outras igrejas, recebendo delas salário, para vos servir.
9 Bí vǎ okuô̌ ná thǐ akhè̌, vǎ ki lorû̌ hénuô, vǎ kwǐnò́ ná thǐ tôprè̤꤮ to, me̤těhérò lò̌꤮ tè̤ dố vǎ lo tahenuô, pè̤ puố̤vyá̤ dố Macedoniaké̤ tahe hyǎ me̤cwó̤ lò̌plǐ vǎ prè́. Dố aré̤ano nuôma vǎ kwǐnò́ ná thǐ tè̤me̤cwó̤ tôphuố꤮ to, khǒnyá̤yě tǎ̤plehyǎ nuôma꤮ vǎ me̤kṳ́me̤kyǎ̤, me̤htuôme̤nyé ná thǐ toto.
9 e quando eu estava presente convosco, quando tive necessidade, não fui uma carga para nenhum homem. Porque, o que estava me faltando, os irmãos que vieram da Macedônia supriram; e em todas as coisas me guardei de vos ser um fardo, e ainda me guardarei.
10 Vǎ hébèhtuthè́ ní̤dyé prè̤zṳ̂́etè̤ plò́mṳphú dố aruô dố a o kuô̌ bí Akaia ké̤kǔ yětahe ari-akyǎ yěnuô, vǎ ní̤lá htuthè́ okuố vínyǎ to. Me̤těhérò Krístu a tè̤má̤tè̤cò́ o dố vǎkǔ akhu-akhyě, vǎ hé pé̤ thǐ khǒnyá̤ yětahenuô, thǐ klyá thè́gnětǎ̤te̤ bè́nyǎ prè́.
10 Como a verdade de Cristo está em mim, nenhum homem me impedirá de me gloriar nas regiões da Acaia.
11 Vǎ hé phúyěrò vǎ mo̤ thǐ to phúnuô è̌? Vǎ mo̤ thǐ nuôma Cò́marya thè́gně.
11 Por quê? Porque não vos amo? Deus o sabe.
12 Thyáphú kayǎ dố a hé ná èthǐ tè̤me̤ tahe nuôma athyáná pè̤ tè̤me̤ prè́ nuôtahe ki hébèhtuthè́ ní̤cyá̤ dyépǎ tǎ ané̤ phúnuô tǎmé̤ nuô, vǎ ki me̤ plehyǎ lǎ pó̤ phú vǎ me̤ khǒnyá̤ yěnuô.
12 Mas o que eu faço o farei, para que eu possa cortar ocasião aos que desejam ocasião, no que eles se gloriam, sejam achados assim como nós.
13 Èthǐ nuôtahe ma Prè̤dônyǎphú a má̤lakǒ má̤to. Èthǐ ma Prè̤dônyǎphú dố a lahǒ tahe prè́. Èthǐ cuố hélahǒ pé̤ ǔ ná atè̤me̤ tahe rò a cyé̤me̤ lahyǎ ané̤ phú Krístu a Prè̤dônyǎphú má̤lakǒ tahenuô prè́.
13 Porque tais são falsos apóstolos, obreiros enganosos, transformando-se em apóstolos de Cristo.
14 Èthǐ me̤phúnuô rò vǎ khyéthukhyéthè́ ná tôcô꤮ to. Khǐnéricyá̤ khuklò́ klwolahǒ cò́ ané̤ phú tanémò́khuphú dố a takhè̌ tahenuô ma꤮ a me̤cyá̤ prè́.
14 E não é de admirar, porque o próprio Satanás se transfigura em anjo de luz.
15 Phúnuôrò, khǐnéricyá̤ khuklò́ a prè̤me̤tè̤phú tahe klwo lahǒcyá̤ thyákuô̌ ané̤ phú Cò́marya a prè̤me̤tè̤phú dố acò́ate̤ tahe nuôma lé̤khyéthukhyéthè́ ná tôcô꤮ to. Dố khyětadû pǎ, phú èthǐ me̤thû́ htuô̌hò́nuô, èthǐ ki khyábè tè̤cirya phú a kò ná èthǐ nuô pǎ.
15 Portanto, não é grande coisa, se os seus ministros também são transformados em ministros da justiça; cujo fim será conforme as suas obras.
16 Vǎ ki hé khyěthyá, thǐ tǒ tane̤ní̤ lahyǎ vǎ ná kayǎ tamwǐ tôprè̤꤮ to. Manárò thǐ ki tane̤ lahyǎ vǎ hérò vǎ htwǒ kuốré̤ kayǎ tamwǐ rò vǎ hébèhtuthè́ ní̤ kuốré̤ takiphú.
16 Eu digo novamente: Nenhum homem me julgue um tolo, do contrário, recebei-me como tolo, para que me glorie um pouco.
17 Vǎ hébèhtuthè́ khǒnyá̤yě nuôma vǎ hébè phú Byacè thè́zṳ̂́ nò̌hébè vǎnuô má̤to. Vǎ hébè phú kayǎ tamwǐ tôprè̤ nuôprè́.
17 O que digo, não o digo segundo o Senhor, mas como por tolice, nesta confiança de gloriar-me.
18 Ǔ yǒ hébèhtuthè́ è́lǎ lahyǎ ǔné̤ phú prè̤lu hekhuphú lé̤klǒ hébèhtuthè́ ní̤ nuôtahe akhu-akhyě, vǎ ki hébèhtuthè́ ní̤dyé kuô̌ vǎné̤ prè́.
18 Vendo que muitos se gloriam segundo a carne, eu também me gloriarei.
19 Dǎdú꤮ vanini, thǐ yǒ o lahyǎ ná tè̤cyá̤tè̤dè rò thǐ khyáthè́plòhtǔbè́ rò thǐ thè́krṳ̂̌thè́lò̌ ní̤dǎ pé̤ lahyǎ kayǎ tamwǐ nuôtahe a tè̤hébè dǎdu ni.
19 Porque suportais os tolos alegremente, sendo vós sensatos.
20 Kayǎ dố a nò̌htwǒ dố thǐcṳ̂́ nuôtahe, ná a ilolahǒ ení̤dyé thǐ nuôtahe, ná a etṳ̂̌ǒplè ní̤dyé thǐkhu nuôtahenuô, thǐ dǎ꤮ yǒ thè́plòhtǔ ní̤dyé kuô̌ lahyǎ dû hò́hò́. Thǐ nò̌phyé htyamò́htyapho ní̤dyé lahyǎ ané̤ rò thǐ plwǒ pacyé̤ ní̤dyé lahyǎ èthǐ ná thǐné̤né̤.
20 Porque sois sofredores, se um homem vos leva para a servidão, se um homem vos devora, se um homem vos toma, se um homem se exalta, se um homem vos fere na face.
21 Pè̤ me̤bûkuô̌ dǎdú꤮ phú èthǐ me̤ thǐ nuô to, pè̤ taruô thyěkyǎ cò́dû gněni, htuô̌rò pè̤ thè́tarè̤̌ dûgně ni. Manárò èthǐ ki hébèhtuthè́ bû phúnuô hérò vǎ ki hébèhtuthè́ kuô̌ phú kayǎ tamwǐ tôprè̤ hébèhtuthè́ nuô hérò vǎ hébèbè́ prè́prè́ kǒ.
21 Para vergonha minha o digo, falo como se estivéssemos enfraquecidos. Mas naquilo em que alguém é ousado (falo tolamente) eu também sou ousado.
22 Èthǐ ma Hebreophú tahe è̌? Vǎ ma Hebreophú tôprè̤prè̤ vǎ. Èthǐ ma Israelphú tahe è̌? Vǎ ma Israelphú tôprè̤prè̤ vǎ. Èthǐ ma Abraham aklwǐalyǎ tahe è̌? Vǎ ma Abraham aklwǐalyǎ tôprè̤prè̤ vǎ.
22 Eles são hebreus? Eu também sou. São israelitas? Eu também sou. São a semente de Abraão? Eu também sou.
23 Èthǐ ma Krístu a prè̤me̤tè̤phú tahe è̌? Vǎ me̤ lốklò̌ cò́ kǔ ná èthǐ nuôtahe cò́ kǒkǒ. Vǎ hé phúyě rò a cô ná vǎ tamwǐthè̌rè̤. Vǎ yácû́ me̤ lốklò̌ cò́ kǔ ná èthǐ me̤nuô cò́ kǒkǒ, ǔ dò́tǎ̤ è́klò̌ vǎ dố htò̌kǔ ná èthǐ cò́ kǒkǒ. Ǔ mṳ̂̌ vǎ ná iplírwí̤ nuô a o è́nyacò́, vǎ phû꤮ kíré̤ thyěcò́nuô vǎ myáhtye sítôbè tamǒmǒ cò́.
23 Eles são ministros de Cristo? (eu falo como um tolo) eu sou mais; em trabalhos mais abundantes; em açoites acima da medida; em prisões mais frequentes; em perigo de morte, muitas vezes.
24 Judaphú tahe dǎmṳ̂̌ hò́ vǎ tôphuốnuô a bèmṳ̂̌ vǎ thuô̌shyě ná lwǐ̤thyótôplí, rò vǎ myáhtyebè nò́ phúnuô nyǎ̤phuố cò́.
24 Dos judeus cinco vezes recebi quarenta açoites, exceto um.
25 Romaphú tahe mṳ̂̌ vǎ ná iplírwí̤ thuô̌phuố, kayǎ tahe tá̤ vǎ ná lò̤́ rò èthǐ tá̤ htú꤮ a tá̤thyě cò́ vǎ cò́, rò èthǐ tane̤ lahyǎ hò́ ná vǎ thyěhò́nuô, a o tôphuố. Thòklyědu phè́ nò́ pé̤ vǎ dố htyědutava̤kǔ thuô̌bè rò vǎ locuố dố htyědutava̤ akǔnuô tônyě ná tôthè̌.
25 Três vezes eu fui açoitado com varas, uma vez eu fui apedrejado, três vezes sofri naufrágio, uma noite e um dia passei nas profundezas;
26 Dố vǎ cuố klyá è́phuố akǔnuô vǎ myáhtye sítôbè è́nyacò́ ná tè̤taròthè́ thè́isě tahe. Vǎ myáhtye sítôbè nò́ htyědu tǎ̤tṳ̂̌bí vǎklyá, vǎ myáhtye sítôbè nò́ ná prè̤pṳ̂́phe zè́plè́phe ǔtè̤ tahe, vǎ myáhtye sítôbè nò́ ná vǎmyěcô Judaphú ní̤dû tahe ná Judaphú má̤to tahe thè́htethè́hǎ pṳ̌me̤thyě vǎ. Bí vǎ cuốnuô̌ dố vǐ̤duvǐ̤htǔ akǔ bèbè, bí vǎ cuố dố kayǎ o tôprè̤꤮ to akhǎlé̤ nuô bèbè, vǎ myáhtye sítôbè nò́ è́nyacò́ ná tè̤taròthè́ thè́isě tahe. Htuô̌to dố htyědutava̤ akǔ bèbè, vǎ myáhtye sítôbè nò́ è́lǎ tè̤taròthè́ thè́isě tahe. Puố̤vyá̤ Krístuphú dố a lahǒ tahe a tè̤me̤pyá̤me̤sè̌ nuôma vǎ sítôbè è́lǎ lǎ. Lò̌꤮ tè̤taròthè́ thè́isě yětahenuô, vǎ myáhtyebè nò́ lò̌plǐ cò́.
26 em viagens, muitas vezes em perigos de águas, em perigos de ladrões, em perigos dos da minha própria nação, em perigos dos pagãos, em perigos na cidade, em perigos no deserto, em perigos no mar, em perigos entre os falsos irmãos;
27 Vǎ bè erya̤ thè́práthè́tuô̤̌ rò vǎ bè cyé̤pryě̤cyé̤li̤ rya̤ ladyáladǎ cò́ vǎné̤. Vǎ omyění̤ to nuôma tamǒmǒ cò́. Vǎ tuố̤bècò́ dố tè̤ladyáe ladyáǒ ma a oo. Ekò́ǒbǎ to tamǒmǒ cò́. Vǎ hyeca̤ lé̤kû̌lé̤thyá o lốbǎto rò vǎ bè khyábè ké̤ró̤ké̤swí cò́.
27 em exaustão e dor, em vigílias muitas vezes, em fome e sede, em jejum muitas vezes, no frio e na nudez.
28 Tû́yěnuô má̤to, pwǒ̤nyěnyě꤮ vǎ bèkṳ́bèkyǎ̤ pé̤ lò̌꤮ prè̤zṳ̂́etè̤ plò́mṳphú tahe ari-akyǎ cò́.
28 Além das coisas exteriores, o que vem sobre mim diariamente, o cuidado de todas as igrejas.
29 Kayǎ tôprè̤prè̤ ki hè̌cè̤́recè̤́ hérò vǎ tane̤ thè́zò̤ ní̤dyé lǔ. Kayǎ tôprè̤prè̤ ki me̤tè̤thû́ hénuô vǎ thè́plòdu nyacò́ kayǎ dố a ilocuố lǔ dố tè̤thû́ akǔ nuô tôprè̤.
29 Quem é fraco, e eu não sou fraco? Quem está ofendido, e eu não me inflamo?
30 Ki vǎ lo hébèhtuthè́ hérò vǎ ki hébèhtuthè́ prè́tû́ tè̤ dố a dyéluô̌ vǎ tè̤hè̌cè̤́recè̤́ tahe ari-akyǎ prè́.
30 Se for necessário gloriar-me, gloriar-me-ei nas coisas que dizem respeito à minha fraqueza.
31 Byacè Jesǔ Krístu a Phè̌ Cò́marya yě a thè́gně ná vǎ hébè lahǒ má̤to. Ǔ ki htuthè́htyadû amwi̤ tacṳ́prè̤ talèkrè́ ní꤮.
31 O Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, que é bendito para sempre, sabe que eu não minto.
32 Bí vǎ o dố vǐ̤ Damasco akǔ akhè̌nuô, khwídu Areta ahò́lè̤̌lya̤ khwí nyě̤prè̤tôprè̤ dyatǎ̤ opò̤́ aklyěphú tahe dố vǐ̤ kadǎduhtû̌ rò a nò̌opò̤́ pṳ̂́ èthǐ ná vǎ.
32 Em Damasco, o governador sob o rei Aretas, guardou a cidade dos damascenos com uma guarnição, desejosos de me prenderem;
33 Manárò, ǔ sunuô̌ vǎ dố thu tômě akǔ, rò dố vǐ̤ǔdu alo̤ nuô kadǎphú o tôkǔ rò ǔ cya̤tǎ̤ vǎ dố ǔdu kadǎphúyě aklò̌ rò vǎ siplè́kyǎ dố khwí nuôtôprè̤ a takhukǔ.
33 e por uma janela, dentro de um cesto, fui descido em um muro, e escapei das suas mãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.