Tiago 3
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NTLH
1 Gɛnaamge, maakse ki se, jꞋɔn̰ten jeki ɗoobm jaay ɓo jꞋaki tɛɗn kꞋdɛnki jee dooy jeege. ꞋJeelki naajegen kꞋje dooy jeege se, *Raa utu ajeki kɔjn̰ bɔɔrɔ dojege tu ɔɔn̰ cir gɛn jeegen ɓaa se paac.
1 Meus irmãos, somente poucos de vocês deveriam se tornar mestres na Igreja, pois vocês sabem que nós, os que ensinamos, seremos julgados com mais rigor do que os outros.
2 Naajege paac se kꞋlee kꞋtujki gɔtɔ kaam dɛna. Anum debm jaay taaɗ tujn̰ ey se, debm bin se debm mɛc ɔɔ aasin̰ gɛn bɔɔbm kɔkŋ ron̰a.
2 Todos nós sempre cometemos erros. Quem não comete nenhum erro no que diz é uma pessoa madura, capaz de controlar todo o seu corpo.
3 ꞋJeelki kɛn naajege jaay kꞋlee kꞋtɔlki aljam taar sɛndge tu se, taa kꞋtɛɗɗeki naaɗe Ꞌtookŋ taarjege, ɔɔ gɔtn kꞋjeki ɓo kꞋɓaanɗeki sum.
3 Até na boca dos cavalos colocamos um freio para que nos obedeçam e assim fazemos com que vão aonde queremos.
4 ꞋJeelki markabge se, kɛngen magal magal se kic ɓo, ɔk naka kalaŋ maak ki cɔkɔ bini. Ɔɔ kɛn kuulu jaay ɔl makɔn̰ se deebo don̰ ki aan gɔɔ ɗi kic ɓo, ute nakŋ cɔkɔ se sum ɓo, debm tooɗin̰ se, ɓaan gɔt kɛn naan̰ maakin̰ jen ro ki.
4 Pensem no navio: grande como é, empurrado por ventos fortes, ele é guiado por um pequeno leme e vai aonde o piloto quer.
5 Rɔɔn̰ɔ kic naan̰ tec bini. Ey num maakŋ daa ro ki se naan̰ ɓo baata, naɓo rɔɔn̰ɔ se taaɗ taargen magal magala. Aakki naal pooɗn cɔkɔ se jaay ɔkga se, kɔsn maakŋ kaaga ute magalin̰ se paac.
5 É isto o que acontece com a língua: mesmo pequena, ela se gaba de grandes coisas. Vejam como uma grande floresta pode ser incendiada por uma pequena chama!
6 Rɔɔn̰ɔ se naan̰ tec aan gɔɔ pooɗo ɔɔ taargen iŋg kus paac teeco ro ki. Naan̰ kic ɓo maakŋ rojege tu, ɔɔ tujjeki rojege paac paac. Kiŋgjegen iin̰o gɔtn kɛn kꞋtoojjeki bini jꞋanki kooy maak ki se, rɔɔn̰jege se aan gɔɔ pooɗn ɔs gɔtɔ kɛn iin̰o gɔtn *Ɓubm sitange tun pooɗn kɛn dubarin̰ kɔŋ naŋ eyo.
6 A língua é um fogo. Ela é um mundo de maldade, ocupa o seu lugar no nosso corpo e espalha o mal em todo o nosso ser. Com o fogo que vem do próprio inferno, ela põe toda a nossa vida em chamas.
7 ꞋJeelki, debkilimi se napar daagen maakŋ kaag ki, yeelge, kuurge ɔɔ kɛn̰jgen maakŋ maane ki paac se, naan̰ ɓo debm kɛn ɔk tɔɔgɔ doɗe ki ɔɔ tɛɗɗe naaɗe tookin̰ taarin̰a.
7 O ser humano é capaz de dominar todas as criaturas e tem dominado os animais selvagens, os pássaros, os animais que se arrastam pelo chão e os peixes.
8 Num rɔɔn̰ɔ jaay debm ɔɔ an̰ kaasn bɔɔbm kɔk se, gɔtɔ. Naan̰ se iŋg kaam kalaŋ eyo ɔɔ naan̰ ɗooc te naa kɛn tɔɔl tɔɔl jeege.
8 Mas ninguém ainda foi capaz de dominar a língua. Ela é má, cheia de veneno mortal, e ninguém a pode controlar.
9 Ute rɔɔn̰ɔ se ɓo, naaje kꞋtɔɔmki Bubjege Raa naan̰ kɛn Mɛljege. Tɛr ute rɔɔn̰ɔ se sum ɓo, naaje kꞋnaamki jikilimgen kɛn Raa aalɗeno tecin̰ tece.
9 Usamos a língua tanto para agradecer ao Senhor e Pai como para amaldiçoar as pessoas, que foram criadas parecidas com Deus.
10 Ute taar kalaŋ ese sum ɓo kꞋjꞋɔɔɗnki ɓooro jeege tu ɔɔ kꞋnaamki jeege kici. Kɛn ɗeer num, gɛnaamge, kꞋjꞋɔn̰te Ꞌtɛɗki bini.
10 Da mesma boca saem palavras tanto de agradecimento como de maldição. Meus irmãos, isso não deve ser assim.
11 Maan maakŋ buɗ kɛn kalaŋ jaay jꞋkɔŋ kɛn iŋg kiŋg kaata ute kɛn jiga se, gɔtɔ.
11 Por acaso pode a mesma fonte jorrar água doce e água amarga?
12 Gɛnaamge, mɔŋgɔ se Ꞌkɔŋ koojn̰ lemun eyo. Ɔɔ papay se Ꞌkɔŋ koojn̰ goyab eyo. Ɔɔ gɛn buɗn maane se kic ɓo bin sum. Maakŋ buɗn kɛn maanin̰ iŋg kiŋg kaata se, Ꞌkɔŋ ni maan jiga se, gɔtɔ.
12 Meus irmãos, por acaso pode uma figueira dar azeitonas ou um pé de uva dar figos? Assim, também, uma fonte de água salgada não pode dar água doce.
13 Maakse ki se, naŋa ɓo mɛtɛkɛ ɔɔ jeel‑taara se? Debm jeel‑taar se, ɔn̰ Ꞌtaaɗ jeege tu ute kiŋgin̰a maakŋ nakge tun naan̰ tɛɗ paac se n̰Ꞌɔn̰ ron̰ urlu ɔɔ n̰Ꞌtɛɗin̰ ute jeel‑taara.
13 Existe entre vocês alguém que seja sábio e inteligente? Pois então que prove isso pelo seu bom comportamento e pelas suas ações, praticadas com humildade e sabedoria.
14 Num kɛn naase jaay ɔkki maak‑kilimi ɔɔ niki ro naapge tu se ɔɔ tɛr Ꞌsaapki ɓo do naase malin̰ge tu sum se, ɔn̰ten Ꞌtɔɔmki rose ɔɔ taar mɛt ki se, ɔn̰te Ꞌtujin̰ki ute taar‑kɔɔɓsege.
14 Mas, se no coração de vocês existe inveja, amargura e egoísmo, então não mintam contra a verdade, gabando-se de serem sábios.
15 Num jeel‑taar bin se iin̰o gɔtn Raa ki eyo; kɛse jeel‑taar kɛn iin̰o do naaŋ ki ara sum. Naan̰ se jeel‑taar gɛn jikilimge ɔɔ naan̰ se iin̰o gɔtn *Ɓubm sitange tu.
15 Essa espécie de sabedoria não vem do céu; ela é deste mundo, é da nossa natureza humana e é diabólica.
16 Taa gɔtn jaay jeege ɔk maak‑kilimi ey lɛ ni ro naapge tu se, gɔtn ese jeege tɛɗ nakge paac ute ɗoobin̰ eyo ɔɔ tɛɗ nakgen paacn̰ jig eyo.
16 Pois, onde há inveja e egoísmo, há também confusão e todo tipo de coisas más.
17 Num gaŋ jeel‑taar iin̰o gɔtn Raa ki se, deet se naan̰ se *salal, naan̰ ɓaano ute tɔɔsɛ daan jeege tu, tɛɗɗen jeege ɔn̰ roɗe urlu, doɗe mɔŋg eyo, ɛɛj do jeege tu, daayum tɛɗ nakgen jiga, bɛɛr nam eyo, naan̰ tɛɗ jeege taaɗ taar maakɗe ki.
17 A sabedoria que vem do céu é antes de tudo pura; e é também pacífica, bondosa e amigável. Ela é cheia de misericórdia, produz uma colheita de boas ações, não trata os outros pela sua aparência e é livre de fingimento.
18 Debm jaay je tɔɔsɛ se, naan̰ noog jeegen kuuy taa kiŋg ute tɔɔsɛ kici. Debm bin se nakŋ naan̰ Ꞌkɔŋ se nakŋ kɛn ute ɗoobin̰ ɗoobin̰ aan gɔɔ debm ɔɔcga maakŋ gɔtin̰ num ɔŋ bɛɛn̰ se.
18 Pois a bondade é a colheita produzida pelas sementes que foram plantadas pelos que trabalham em favor da paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.