Romanos 9
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NVI
1 Gɛnaamge, taa maam mꞋute *al‑Masi se kꞋkalaŋ se, taar maam mꞋje taaɗn se mɛt ki, ɔk taar‑kɔɔɓ eyo. Ɔɔ *Nirl Salal kic taaɗum ɔɔ taarum se mɛt ki ɔɔ maakum kic took do taarge tun se.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto; minha consciência o confirma no Espírito Santo:
2 Ɔɔ maam maakum tuj kasak kasak ɔɔ daayum nakŋ se ɔɔn̰um aak eyo.
2 tenho grande tristeza e constante angústia em meu coração.
3 Ɗeere, gɛn gɛnaamge se, kɛn ɗoobo jaay kuuy gɔtɔ num, ɔn̰ Raa am naama ɔɔ mꞋgaaŋ ute al‑Masi, kɛn naan̰ se jaay Ꞌtɛɗn bɛɛ gɛnaamge tun mɛtjilje kalaŋ se ɔɔ naaɗe Ꞌkɔŋ kaaja se, taa naan̰ se maam mꞋtooko.
3 Pois eu até desejaria ser amaldiçoado e separado de Cristo por amor de meus irmãos, os de minha raça,
4 Naaɗe se ɓo gaan Israɛlge kɛn Raa bɛɛr tɔɔɗɗeno taa tɛɗn gɛnin̰ge. Naaɗe ki ɓo Raa taaɗɗeno *nookin̰a, *dɔɔko ute naaɗe, taaɗɗeno *Ko Taar kɛn naan̰ ɛɗo *Musa ki, taaɗɗeno ɗoobm kɛn naaɗe an̰ lee keeme ɔɔ taaɗɗeno nakŋ kɛn naan̰ utu aɗen kɛɗa.
4 o povo de Israel. Deles é a adoção de filhos; deles é a glória divina, as alianças, a concessão da lei, a adoração no templo e as promessas.
5 Naaɗe se teeco mɛtjil ɓugge tun do dɔkin̰a ɔɔ kɛn al‑Masi jaay uuno ro debkilimi se, naan̰ kic ɓo teeco mɛtjil ɓugge tun se. Ɔɔ al‑Masi se, naan̰ ɓo Raa ɔɔ naan̰ tiŋg do nakge tun ɓaa se paac, ɔɔ daayum jeege lee tɔɔmin̰a. *Amin!
5 Deles são os patriarcas, e a partir deles se traça a linhagem humana de Cristo, que é Deus acima de tudo, bendito para sempre! Amém.
6 Bin num jꞋɔn̰te Ꞌsaapki jꞋɔɔki nakŋ kɛn Raa taaɗo ɔɔ utu kɛɗn jeege tu se tɛɗga nakŋ cɛrɛ. Taa naan̰ se ɓo Ꞌbooyki. Gaan Israɛlge se, naaɗe paac Israɛlgen mala mala eyo.
6 Não pensemos que a palavra de Deus falhou. Pois nem todos os descendentes de Israel são Israel.
7 Gaan *Abraamge sum se dɛna, naɓo naaɗe paac se gɛnin̰gen aan gɔɔ kɛn Raa taaɗin̰ se eyo. Taa naan̰ se ɓo, Raa taaɗ Abraam ki ɔɔ: Mɛtjil Isaka se ɓo, Ꞌtɛɗ mɛtjil naai.
7 Nem por serem descendentes de Abraão passaram todos a ser filhos de Abraão. Pelo contrário: "Por meio de Isaque a sua descendência será considerada".
8 Gɔtn se, Raa je taaɗn ɔɔ gaangen Abraam toojɗe se, naaɗe paac gaan Raage eyo; num Raa taaɗin̰o gɛnin̰gen mala mala se, kɛɗgen kɛn Raa mala taaɗin̰ga taaɗ ɔɔ utu an̰sin̰ kɛɗ se.
8 Noutras palavras, não são os filhos naturais que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são considerados descendência de Abraão.
9 Nakŋ kɛn Raa taaɗin̰ ɔɔ utu an̰ kɛɗ se, naan̰ ɗeekin̰ ɔɔ: Ɓaar kuuy kaaɗn ara bin se, maam mꞋutu mꞋaɗe tɛrlɛ ɔɔ mꞋkɔŋ mɛndi Sara se te goon gaaba jin̰ ki.
9 Pois foi assim que a promessa foi feita: "no tempo devido virei novamente, e Sara terá um filho".
10 Bin sum eyo. ꞋJeelki, Rebeka se gɛnin̰gen naan̰ toojɗen di se bubjege tu Isaka ki.
10 E esse não foi o único caso; também os filhos de Rebeca tiveram um mesmo pai, nosso pai Isaque.
11 — ausente —
11 Todavia, antes que os gêmeos nascessem ou fizessem qualquer coisa boa ou má — a fim de que o propósito de Deus conforme a eleição permanecesse,
12 — ausente —
12 não por obras, mas por aquele que chama — foi dito a ela: "O mais velho servirá ao mais novo".
13 Aan gɔɔ taar maakŋ Kitap ki Raa taaɗ ɔɔ: Maam mꞋjeɗoga *Yakub ɔɔ Ɛzo se, maam mꞋɔɔɗ mꞋundin̰oga naatn.
13 Como está escrito: "Amei Jacó, mas rejeitei Esaú".
14 Bin num jꞋaki taaɗn jꞋɔɔki ɗi? Raa se tɛɗn nakge ute ɗoobin̰ ey la? Gɔtɔ!
14 E então, que diremos? Acaso Deus é injusto? De maneira nenhuma!
15 Taa naan̰ se ɓo, do dɔkin̰ Raa taaɗ Musa ki ɔɔ:
15 Pois ele diz a Moisés: "Terei misericórdia de quem eu quiser ter misericórdia e terei compaixão de quem eu quiser ter compaixão".
16 Kɛn Raa jaay bɛɛr ɔɔɗ deba se taa deba se ɓo je eyo lɔ tɛɗga tɛɗ nakŋ bɛɛ eyo, num kɛse Raa mala ɓo, tɛɗin̰ bɛɛ.
16 Portanto, isso não depende do desejo ou do esforço humano, mas da misericórdia de Deus.
17 Tɛr maakŋ Kitap ki Raa taaɗ Gaar magal gɛn Masar ki ɔɔ: Maam mꞋɔli Gaarge se taa maam mꞋtaaɗn tɔɔgum doi ki ɔɔ jeegen do naaŋ ki paac am nooko.
17 Pois a Escritura diz ao faraó: "Eu o levantei exatamente com este propósito: mostrar em você o meu poder, e para que o meu nome seja proclamado em toda a terra".
18 Taa naan̰ se ɓo, Raa aak taa‑daay debm kɛn naan̰ je an̰ kaakŋ taa‑daayin̰a ɔɔ debm don̰ mɔŋg se, Raa ɔn̰in̰ tɛɗn do mɔŋgɔ ɓaa ute naanin̰a.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer, e endurece a quem ele quer.
19 Daan naane naai am taaɗ ɔɔ: kɛn Raa jaay bɛɛr tɔɔɗ jeege bin se gɛn ɗi jaay naan̰ mooy jeege? Nakŋ kɛn Raa ɓaa tɛɗ se, naŋa jaay Ꞌtookŋ do ki ey se?
19 Mas algum de vocês me dirá: "Então, por que Deus ainda nos culpa? Pois, quem resiste à sua vontade? "
20 Naai debm taaɗ bin se: naai tap ɓo naŋa jaay Ꞌnaaj ute Raa se? Nakŋ jꞋɔɓin̰ga kɔɓ ute nɛŋje se kɔŋ taaɗ debm kɛn ɔɓin̰ se ɔɔ: naai tap ɓo ɔɓum bin se, gɛn ɗi? Gɔtɔ!
20 Mas quem é você, ó homem, para questionar a Deus? "Acaso aquilo que é formado pode dizer ao que o formou: ‘Por que me fizeste assim? ’ "
21 Debm kɔɓm nakge se, naan̰ se mɛl nɛŋje. Kɛn naan̰ je se ute nɛŋjen ese sum ɓo, naan̰ ɔɓ nakŋ aak bɛɛ kɛn kꞋtɔɔɗɗen naatn ute ɓii laa, ey lɛ ɔɓ nakgen kuuy se kɛn ɓii‑raa kꞋlee kꞋtɛɗn naaba, bin ey la?
21 O oleiro não tem direito de fazer do mesmo barro um vaso para fins nobres e outro para uso desonroso?
22 Kɛn Raa jaay je tɛɗn aan gɔɔ debm kɔɓm nakge se, naai tap ɓo ɔli ɗi maak ki? Ey num Raa se je taaɗn maak‑taarin̰ ute tɔɔgin̰a naɓo naan̰ aay kaamin̰ dɛna sɛrk jee kɛn taarin̰ maakin̰a, naaɗen kɛn nakŋ naaɗe tɛɗ se aasɗenga kɛn Raa utu aɗen kutu.
22 E se Deus, querendo mostrar a sua ira e tornar conhecido o seu poder, suportou com grande paciência os vasos de sua ira, preparados para destruição?
23 Ute nakgen naan̰ tɛɗ paac se Raa se je jeege paac jeele, naan̰ se debm magala ɔɔ ɔk *nooko ɔɔ naan̰ je naajegen kɛn naan̰ tɛɗjeki bɛɛ se jꞋaki kɛnd maakŋ nookin̰ kɛn naan̰ ɗaapin̰ga ɗaap do dɔkin̰ se.
23 Que dizer, se ele fez isto para tornar conhecidas as riquezas de sua glória aos vasos de sua misericórdia, que preparou de antemão para glória,
24 Jee ese se Raa taaɗ ute naajege. Ɔɔ Raa se bɛɛr tɔɔɗo maakŋ Yaudge tu kalin̰ ki sum eyo, num naan̰ bɛɛr tɔɔɗɗega maakŋ jeege tun ɓaa se paac kici.
24 ou seja, a nós, a quem também chamou, não apenas dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Aan gɔɔ kɛn Raa taaɗ maakŋ Kitapm Oze ki ɔɔ:
25 Como ele diz em Oséias: "Chamarei ‘meu povo’ a quem não é meu povo; e chamarei ‘minha amada’ a quem não é minha amada",
26 Daala, jee kɛn kꞋtaaɗɗen jꞋɔɔ:
26 e: "Acontecerá que, no mesmo lugar em que se lhes declarou: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’. "
27 Taa maakŋ gaan *Israɛlge tu se debm taaɗ taar teeco taar Raa ki ron̰ Ezayi kic ɓo taaɗga taaɗ taarin̰a maakŋ Kitap ki do dɔkin̰ ɔɔ:
27 Isaías exclama com relação a Israel: "Embora o número dos israelitas seja como a areia do mar, apenas o remanescente será salvo.
28 Taa Mɛljege Raa taarin̰ naan̰ taaɗ se,
28 Pois o Senhor executará na terra a sua sentença, rápida e definitivamente".
29 Daala, maakŋ Kitapm debm taaɗ taar teeco taar Raa ki ron̰ Ezayi taaɗ daala ɔɔ:
29 Como anteriormente disse Isaías: "Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendentes, já estaríamos como Sodoma, e semelhantes a Gomorra".
30 Anum jꞋaki taaɗn jꞋɔɔki ɗi? Jeegen Yaudge ey se, je te ɗoobm kɛn tɛɗn aak bɛɛ naan Raa ki eyo. Num gaŋ naaɗe se ɓo tɛɗga aak bɛɛ naan Raa ki se, taa naaɗe aalga maakɗe don̰ ki.
30 Que diremos, então? Os gentios, que não buscavam justiça, a obtiveram, uma justiça que vem da fé;
31 Ey num gaan *Israɛlgen ɔk *Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki ɔɔn̰ɔ ɔɔ ute naan̰ se sum ɓo, naaɗe je tɛɗn jee aak bɛɛ naan Raa ki se, naɓo naaɗe ɔŋ aasin̰ te eyo.
31 mas Israel, que buscava uma lei que trouxesse justiça, não a alcançou.
32 Anum kɛn tɛɗɗen jaay naaɗe ɔŋ aasin̰ ey se tap ɓo ne ɗi? Naaɗe jeɗe te eyo kɛn naaɗe tɛɗn aak bɛɛ naan Raa ki ute ɗoobm kaal maakɗe se, taa naaɗe se saap ɔɔ taar kɛn Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki taaɗ se, kɛn naaɗe tɛɗ aasin̰ga ute ɗoobin̰ sum ɓo, naaɗe kaakŋ bɛɛ naan Raa ki. Kɛse ɓo kɛn ɔlɗe naaɗe rɔk ko se ɔɔ tooc se.
32 Por que não? Porque não a buscava pela fé, mas como se fosse por obras. Eles tropeçaram na "pedra de tropeço".
33 Taar se Kitap kic ɓo taaɗga taaɗ ɔɔ:
33 Como está escrito: "Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e uma rocha que faz cair; e aquele que nela confia jamais será envergonhado".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.