Romanos 9
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs BKJ
1 Gɛnaamge, taa maam mꞋute *al‑Masi se kꞋkalaŋ se, taar maam mꞋje taaɗn se mɛt ki, ɔk taar‑kɔɔɓ eyo. Ɔɔ *Nirl Salal kic taaɗum ɔɔ taarum se mɛt ki ɔɔ maakum kic took do taarge tun se.
1 Eu digo a verdade em Cristo, eu não minto; a minha consciência também me dá testemunho no Espírito Santo,
2 Ɔɔ maam maakum tuj kasak kasak ɔɔ daayum nakŋ se ɔɔn̰um aak eyo.
2 que eu tenho grande pesar e contínua tristeza no meu coração.
3 Ɗeere, gɛn gɛnaamge se, kɛn ɗoobo jaay kuuy gɔtɔ num, ɔn̰ Raa am naama ɔɔ mꞋgaaŋ ute al‑Masi, kɛn naan̰ se jaay Ꞌtɛɗn bɛɛ gɛnaamge tun mɛtjilje kalaŋ se ɔɔ naaɗe Ꞌkɔŋ kaaja se, taa naan̰ se maam mꞋtooko.
3 Porque eu mesmo desejava ser amaldiçoado de Cristo, por meus irmãos, meus parentes segundo a carne;
4 Naaɗe se ɓo gaan Israɛlge kɛn Raa bɛɛr tɔɔɗɗeno taa tɛɗn gɛnin̰ge. Naaɗe ki ɓo Raa taaɗɗeno *nookin̰a, *dɔɔko ute naaɗe, taaɗɗeno *Ko Taar kɛn naan̰ ɛɗo *Musa ki, taaɗɗeno ɗoobm kɛn naaɗe an̰ lee keeme ɔɔ taaɗɗeno nakŋ kɛn naan̰ utu aɗen kɛɗa.
4 que são israelitas, aos quais pertence a adoção, e a glória, e os pactos, e a entrega da lei, e o serviço de Deus, e as promessas;
5 Naaɗe se teeco mɛtjil ɓugge tun do dɔkin̰a ɔɔ kɛn al‑Masi jaay uuno ro debkilimi se, naan̰ kic ɓo teeco mɛtjil ɓugge tun se. Ɔɔ al‑Masi se, naan̰ ɓo Raa ɔɔ naan̰ tiŋg do nakge tun ɓaa se paac, ɔɔ daayum jeege lee tɔɔmin̰a. *Amin!
5 dos quais são os pais, e dos quais, segundo a carne, veio Cristo, que é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém.
6 Bin num jꞋɔn̰te Ꞌsaapki jꞋɔɔki nakŋ kɛn Raa taaɗo ɔɔ utu kɛɗn jeege tu se tɛɗga nakŋ cɛrɛ. Taa naan̰ se ɓo Ꞌbooyki. Gaan Israɛlge se, naaɗe paac Israɛlgen mala mala eyo.
6 Não, porém, que a palavra de Deus tenha perdido o seu efeito, porque nem todos os que são de Israel são israelitas.
7 Gaan *Abraamge sum se dɛna, naɓo naaɗe paac se gɛnin̰gen aan gɔɔ kɛn Raa taaɗin̰ se eyo. Taa naan̰ se ɓo, Raa taaɗ Abraam ki ɔɔ: Mɛtjil Isaka se ɓo, Ꞌtɛɗ mɛtjil naai.
7 Nem por serem a semente de Abraão, são todos filhos; mas, em Isaque será chamada a tua semente.
8 Gɔtn se, Raa je taaɗn ɔɔ gaangen Abraam toojɗe se, naaɗe paac gaan Raage eyo; num Raa taaɗin̰o gɛnin̰gen mala mala se, kɛɗgen kɛn Raa mala taaɗin̰ga taaɗ ɔɔ utu an̰sin̰ kɛɗ se.
8 Isto é: Os que são filhos da carne, estes não são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são considerados como semente.
9 Nakŋ kɛn Raa taaɗin̰ ɔɔ utu an̰ kɛɗ se, naan̰ ɗeekin̰ ɔɔ: Ɓaar kuuy kaaɗn ara bin se, maam mꞋutu mꞋaɗe tɛrlɛ ɔɔ mꞋkɔŋ mɛndi Sara se te goon gaaba jin̰ ki.
9 Porque esta é a palavra da promessa: Por este tempo eu virei, e Sara terá um filho.
10 Bin sum eyo. ꞋJeelki, Rebeka se gɛnin̰gen naan̰ toojɗen di se bubjege tu Isaka ki.
10 E não somente isso, mas também quando Rebeca concebeu de um, de nosso pai Isaque;
11 — ausente —
11 (porque, não tendo os filhos ainda nascido, nem tendo feito algo bom ou mal, para que o propósito de Deus pudesse permanecer segundo a eleição, não por obras, mas por aquele que chama),
12 — ausente —
12 isto foi dito a ela: O mais velho servirá ao mais jovem.
13 Aan gɔɔ taar maakŋ Kitap ki Raa taaɗ ɔɔ: Maam mꞋjeɗoga *Yakub ɔɔ Ɛzo se, maam mꞋɔɔɗ mꞋundin̰oga naatn.
13 Como está escrito: Jacó eu tenho amado, mas Esaú eu tenho odiado.
14 Bin num jꞋaki taaɗn jꞋɔɔki ɗi? Raa se tɛɗn nakge ute ɗoobin̰ ey la? Gɔtɔ!
14 O que diremos então? Há em Deus injustiça? De forma alguma!
15 Taa naan̰ se ɓo, do dɔkin̰ Raa taaɗ Musa ki ɔɔ:
15 Porque ele diz a Moisés: Eu terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia, e eu terei compaixão de quem eu tiver compaixão.
16 Kɛn Raa jaay bɛɛr ɔɔɗ deba se taa deba se ɓo je eyo lɔ tɛɗga tɛɗ nakŋ bɛɛ eyo, num kɛse Raa mala ɓo, tɛɗin̰ bɛɛ.
16 Assim, pois, não é daquele que quer, nem daquele que corre, mas de Deus, que manifesta misericórdia.
17 Tɛr maakŋ Kitap ki Raa taaɗ Gaar magal gɛn Masar ki ɔɔ: Maam mꞋɔli Gaarge se taa maam mꞋtaaɗn tɔɔgum doi ki ɔɔ jeegen do naaŋ ki paac am nooko.
17 Porque a escritura diz a faraó: Para este mesmo propósito eu te levantei; para mostrar o meu poder em ti, e para que o meu nome seja declarado em toda a terra.
18 Taa naan̰ se ɓo, Raa aak taa‑daay debm kɛn naan̰ je an̰ kaakŋ taa‑daayin̰a ɔɔ debm don̰ mɔŋg se, Raa ɔn̰in̰ tɛɗn do mɔŋgɔ ɓaa ute naanin̰a.
18 Portanto, ele tem misericórdia de quem ele quer ter misericórdia, e endurece a quem quer.
19 Daan naane naai am taaɗ ɔɔ: kɛn Raa jaay bɛɛr tɔɔɗ jeege bin se gɛn ɗi jaay naan̰ mooy jeege? Nakŋ kɛn Raa ɓaa tɛɗ se, naŋa jaay Ꞌtookŋ do ki ey se?
19 Tu dirás a mim então: Por que ele ainda achou culpa? Pois quem tem resistido à sua vontade?
20 Naai debm taaɗ bin se: naai tap ɓo naŋa jaay Ꞌnaaj ute Raa se? Nakŋ jꞋɔɓin̰ga kɔɓ ute nɛŋje se kɔŋ taaɗ debm kɛn ɔɓin̰ se ɔɔ: naai tap ɓo ɔɓum bin se, gɛn ɗi? Gɔtɔ!
20 Mas, ó homem, quem és tu, para que contestes a Deus? Dirá a coisa formada ao que a formou: Por que tu me fizeste assim?
21 Debm kɔɓm nakge se, naan̰ se mɛl nɛŋje. Kɛn naan̰ je se ute nɛŋjen ese sum ɓo, naan̰ ɔɓ nakŋ aak bɛɛ kɛn kꞋtɔɔɗɗen naatn ute ɓii laa, ey lɛ ɔɓ nakgen kuuy se kɛn ɓii‑raa kꞋlee kꞋtɛɗn naaba, bin ey la?
21 Não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 Kɛn Raa jaay je tɛɗn aan gɔɔ debm kɔɓm nakge se, naai tap ɓo ɔli ɗi maak ki? Ey num Raa se je taaɗn maak‑taarin̰ ute tɔɔgin̰a naɓo naan̰ aay kaamin̰ dɛna sɛrk jee kɛn taarin̰ maakin̰a, naaɗen kɛn nakŋ naaɗe tɛɗ se aasɗenga kɛn Raa utu aɗen kutu.
22 E se Deus, disposto a demonstrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a destruição,
23 Ute nakgen naan̰ tɛɗ paac se Raa se je jeege paac jeele, naan̰ se debm magala ɔɔ ɔk *nooko ɔɔ naan̰ je naajegen kɛn naan̰ tɛɗjeki bɛɛ se jꞋaki kɛnd maakŋ nookin̰ kɛn naan̰ ɗaapin̰ga ɗaap do dɔkin̰ se.
23 para que ele também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que antes ele já preparou para glória,
24 Jee ese se Raa taaɗ ute naajege. Ɔɔ Raa se bɛɛr tɔɔɗo maakŋ Yaudge tu kalin̰ ki sum eyo, num naan̰ bɛɛr tɔɔɗɗega maakŋ jeege tun ɓaa se paac kici.
24 até nós, a quem ele chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Aan gɔɔ kɛn Raa taaɗ maakŋ Kitapm Oze ki ɔɔ:
25 Assim como ele também diz em Oseias: Eu os chamarei meu povo, os quais não eram meu povo; e amada à que não era amada.
26 Daala, jee kɛn kꞋtaaɗɗen jꞋɔɔ:
26 E acontecerá que, no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo; ali serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Taa maakŋ gaan *Israɛlge tu se debm taaɗ taar teeco taar Raa ki ron̰ Ezayi kic ɓo taaɗga taaɗ taarin̰a maakŋ Kitap ki do dɔkin̰ ɔɔ:
27 Isaías também clamava acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente será salvo;
28 Taa Mɛljege Raa taarin̰ naan̰ taaɗ se,
28 porque ele concluirá a obra e a abreviará em justiça; porque o Senhor fará breve a obra sobre a terra.
29 Daala, maakŋ Kitapm debm taaɗ taar teeco taar Raa ki ron̰ Ezayi taaɗ daala ɔɔ:
29 E como Isaías disse antes: Se o Senhor Sabaoth não nos tivesse deixado semente, teríamos nos tornado como Sodoma, e teríamos sido feitos semelhante a Gomorra.
30 Anum jꞋaki taaɗn jꞋɔɔki ɗi? Jeegen Yaudge ey se, je te ɗoobm kɛn tɛɗn aak bɛɛ naan Raa ki eyo. Num gaŋ naaɗe se ɓo tɛɗga aak bɛɛ naan Raa ki se, taa naaɗe aalga maakɗe don̰ ki.
30 O que diremos então? Que os gentios, que não seguiam a justiça, alcançaram justiça, a justiça que é pela fé.
31 Ey num gaan *Israɛlgen ɔk *Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki ɔɔn̰ɔ ɔɔ ute naan̰ se sum ɓo, naaɗe je tɛɗn jee aak bɛɛ naan Raa ki se, naɓo naaɗe ɔŋ aasin̰ te eyo.
31 Mas Israel, que seguia a lei da justiça, não alcançou a lei da justiça.
32 Anum kɛn tɛɗɗen jaay naaɗe ɔŋ aasin̰ ey se tap ɓo ne ɗi? Naaɗe jeɗe te eyo kɛn naaɗe tɛɗn aak bɛɛ naan Raa ki ute ɗoobm kaal maakɗe se, taa naaɗe se saap ɔɔ taar kɛn Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki taaɗ se, kɛn naaɗe tɛɗ aasin̰ga ute ɗoobin̰ sum ɓo, naaɗe kaakŋ bɛɛ naan Raa ki. Kɛse ɓo kɛn ɔlɗe naaɗe rɔk ko se ɔɔ tooc se.
32 Por quê? Porque eles não a buscaram pela fé, mas como que pelas obras da lei; pois eles tropeçaram na pedra de tropeço.
33 Taar se Kitap kic ɓo taaɗga taaɗ ɔɔ:
33 Como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço, e uma rocha de ofensa; e todo aquele que crer nela não será envergonhado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.