Romanos 7
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs BKJ
1 Gɛnaamge, mꞋje mꞋasen taaɗn ute ɗoobm kɛn jikilimge lee uuno ɔɔ maam mꞋjeele ɗoobm se naase kic Ꞌjeelin̰ki, ɗoobm jikilimge lee tɛɗ se ɔk tɔɔgɔ do debkilim ki kaaɗ kɛn naan̰ utu zɛɛr sum.
1 Não sabeis vós, irmãos (pois eu falo aos que conhecem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem enquanto ele vive?
2 ꞋBooyki mꞋasen taaɗa: mɛnda jaay ɔkga gaaba se. Kaaɗ kɛn jaay gaabin̰ utu iŋg zɛɛr se, ɗoobm jikilimge lee tɛɗ se, gaasin̰ gɛn rɛsn gaabin̰a. Num kɛn gaabin̰ jaay ooyga se, ɗoobm jikilimge lee tɛɗ se, ɔk tɔɔgɔ don̰ ki ey sum ɔɔ naan̰ kɔŋ kɔkŋ gaabm kuuy.
2 Porque a mulher que tem marido, está ligada pela lei ao marido, enquanto ele viver; mas se o marido morrer, ela está livre da lei do marido.
3 Anum kɛn gaabin̰ utu zɛɛr sum ɓo, naan̰ teec ɓaa ɔk gaabm kuuy se, jꞋan̰ daŋin̰ mɛnd kɛɛsn gaaba. Num kɛn gaabin̰ jaay ooyga se, ɗoobm kɛn jikilimge lee tɛɗ se ɔk tɔɔgɔ don̰ ki ey sum. Kɛn naan̰ ɔk gaaba kuuy kic ɓo, jꞋan̰ kɔŋ daŋ mɛnd kɛɛsn gaaba ey sum.
3 Então assim, enquanto seu marido viver, se ela se casar com outro homem, será chamada adúltera; mas se seu marido morrer, ela está livre da lei, e assim não será adúltera, mesmo que ela venha a se casar com outro homem.
4 Gɛnaamge, naase kic Ꞌtecki bini. Naase se, *Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se ɔk tɔɔgɔ dose ki ey sum taa naase ooykiga ute *al‑Masi. Ɓɔrse naase se Ꞌtɛɗkiga mɛtn deb kuuy, naan̰ se al‑Masi kɛn Raa durin̰oga daan yoge tu se, taa naan̰ se ɓo naajege jꞋaki tɛɗn nakgen tɔɔl Raa ki.
4 Portanto, meus irmãos, vós também vos tornastes mortos para a lei pelo corpo de Cristo, para que chegásseis a ser de outro, do que foi ressuscitado dentre os mortos, a fim de que déssemos fruto para Deus.
5 Ɗeere, do dɔkin̰ se, naajege kꞋtɛɗkiro nakŋ kɛn daa rojege ɓo jea. Ɔɔ nakgen ɔk tɔɔgɔ do rojege tu se ɓo kɛn ɔljeki kꞋtɛɗki nakgen kɛn ajenki kɔl yo ki.
5 Porque, enquanto estávamos na carne, as paixões dos pecados, que eram pela lei, operavam em nossos membros para trazerem fruto para a morte.
6 Do dɔkin̰ se, naajege jꞋiŋgkiro ɓulu do Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se, num ɓɔrse naajege se aan gɔɔ jee ooyga kooyo naɓo al‑Masi ɔɔɗjekiga dojege maakŋ Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki jaay tɛɗjeki ɓulge se. Bin ɓo naajege ɓɔrse jꞋɔŋkiga ɗoobm kiji gɛn tɛɗn naabm Raa. Ɔɔ ɗoobm se, *Nirl Salal ɓo taaɗjesin̰ki. Bin num naajege se, kꞋtɛɗki naabm Raa se ute Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki jaay kꞋraaŋin̰oga raaŋ do dɔkin̰ se eyo, taa ɗoobm se kaaɗin̰ deelga.
6 Mas agora temos sido libertos da lei, tendo morrido para aquilo em que estávamos retidos; para que sirvamos em novidade de espírito, e não na velhice da letra.
7 Tap ki num jꞋaki taaɗ jꞋɔɔki ɗi? Kɛn ɔl jeege tɛɗ *kusin̰ se, Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki la? Gɔtɔ! Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se kusin̰ la? Gɔtɔ! Num kɛn ɔlum jaay maam mꞋjeel kusin̰ se Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki. Num kɛn Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki jaay taaɗ ɔɔ: Ɔn̰te dɔŋɔ, ey se kɛn maam mꞋdɔŋ kic num, mꞋjeelin̰ nakŋ se mꞋtɛɗ te kusin̰ eyo.
7 O que diremos então? A lei é pecado? De forma alguma! Porém, eu não conheci o pecado senão pela lei; porque eu não conheceria o desejo, se a lei não dissesse: Tu não cobiçarás.
8 Num kɛn Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki jaay taaɗum mꞋjeel kusin̰ sum se, kusin̰ ɔŋ ɗoobo ɔɔ ɔlum mꞋbaag dɔŋ napar nakgen ɓaa se paac. ꞋJeelki, kɛn Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se jaay gɔtɔ se, kusin̰ kic ɓo, gɔtɔ.
8 Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, operou em mim todo tipo de concupiscência; porque sem a lei o pecado está morto.
9 Do dɔkin̰ kɛn maam mꞋjeel te Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki ey se, maam mꞋutu mꞋiŋg zɛɛrɛ. Num kɛn Ko Taar Raa ɛɗo Musa ki taaɗum nakgen gɛn tɛɗa sum se, kusin̰ ɓaaɗo taaɗ tɔɔgin̰ dom ki,
9 Outrora eu estava vivo sem a lei, mas quando o mandamento veio, o pecado reviveu, e eu morri.
10 ɔɔ kusin̰ kɛn ɔk tɔɔgɔ dom ki se, tɛɗum maam mꞋooyga. Ɔɔ maam kɛn debm mꞋooyga kooy se, Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki ey num am kɛɗn kaaja se, ɓɔrse, ɔlumga yo ki.
10 E o mandamento que era ordenado para vida, eu achei que era para morte.
11 Ute ɗoobm nakgen Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki taaɗ ɔɔ gɛn tɛɗa se, kusin̰ ɔŋ ɗoobo ɔɔ dɛrlum ɔlum mꞋtɛɗn kusin̰a ɔɔ tɔɔluma.
11 Porque o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, me enganou, e por ele me matou.
12 Ey num Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se ɗoobm *salal ɔɔ nakgen naan̰ taaɗ ɔɔ gɛn tɛɗ se kic ɓo, salal, ute ɗoobin̰a ɔɔ jiga.
12 Portanto, a lei é santa, e o mandamento santo, justo e bom.
13 Bin num nakŋ jigan ese se ɓo tɛɗga nakŋ kɛn am tɔɔl la? Gɔtɔ! Num gaŋ kɛn tɔɔlum se, kusin̰a. Ute nakgen jiga se ɓo, kusin̰ ɔŋ ɗoobo gɛn tɔɔluma. Bin jaay ɓo kꞋjeele kusin̰ se, naan̰ kusin̰ ɗeer ɗeer. Anum ute Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa kɛn taaɗjeki ɔɔ jꞋɔn̰te Ꞌtɛɗki kusin̰ se, ute naan̰ se ɓo, kusin̰ taaɗ naabin̰ tooɗ tal ɔɔ naan̰ se, kusin̰ aak eyo.
13 Então, o que me é bom tornou-se em morte? De forma alguma! Mas o pecado, para que se mostrasse pecado, operou a morte em mim pelo que é bom; a fim de que pelo mandamento o pecado se tornasse excessivamente pecaminoso.
14 KꞋjeelki *Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se iin̰o gɔtn Raa ki, num maam lɛ, goon debkilim sum ɔɔ *kusin̰ se, tɛɗumga maam tɛɗga ɓulin̰a.
14 Porque nós sabemos que a lei é espiritual; mas eu sou carnal, vendido sob o pecado.
15 Ɗeere, nakŋ maam mꞋtɛɗ se mꞋɔnd te mɛtin̰ eyo, taa maam mꞋtɛɗ nakŋ kɛn maam mꞋje eyo; ey num nakŋ maam mꞋje, tap ɓo maam mꞋɔŋ tɛɗin̰ eyo.
15 Porque o que eu faço, eu não o permito: pois o que eu quero isso não faço, mas o que eu odeio isso eu faço.
16 Kɛn maam jaay mꞋtɛɗ nakŋ kɛn maam mꞋje ey se, bin se maam mꞋjeele Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se, naan̰ jiga.
16 E, se eu faço o que não quero, eu consinto que a lei é boa.
17 Anum kɛn ɔlum jaay mꞋtɛɗn nakŋ jig ey se, maam mal eyo, num kusin̰a kɛn utu maakum ki se ɓo, ɔlum mꞋtɛɗn naan̰ se.
17 Então agora já não sou eu que faço isto, mas o pecado que habita em mim.
18 Maam mꞋjeele maakŋ maam goon debkilim ki se, nakŋ bɛɛ tap ɓo gɔtɔ. Taa maam se mꞋje mꞋtɛɗn nakŋ bɛɛ, naɓo maam mꞋɔk tɔɔgŋ gɛn tɛɗn naan̰ se eyo.
18 Porque eu sei que em mim (isto é, na minha carne), não habitam coisas boas; pois o querer está presente em mim, mas o executar do bem eu não encontro.
19 Ɗeere, bɛɛ kɛn maam mꞋje se, tap ɓo maam mꞋɔŋ tɛɗin̰ eyo; gaŋ kusin̰ kɛn maam mꞋje ey se ɓo, maam mꞋlee mꞋtɛɗin̰a.
19 Porque o bem que eu quero fazer, não faço, mas o mal que não quero fazer, esse eu faço.
20 Kɛn maam jaay mꞋtɛɗ nakŋ kɛn maam mꞋje ey se, kɛse maam mala ɓo tɛɗin̰ ute maakum eyo, num kusin̰ kɛn maakum ki se ɓo, ɔlum mꞋtɛɗ naan̰ ese.
20 Ora, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 Maam mꞋjeelin̰ ute maakum se, bɛɛki num, mꞋtɛɗn nakŋ bɛɛ, naɓo kusin̰ se ɔk tɔɔgɔ dom ki ɔɔ ɔlum ɓo gɛn tɛɗn kusin̰ sum.
21 Eu acho então esta lei, que, quando quero fazer o bem, o mal está presente comigo.
22 Saapm maam ki se, Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se tɔɔlumi.
22 Pois eu tenho prazer na lei de Deus, segundo o homem interior;
23 Num maam mꞋnaam maakum ki ne ɗim kuuy kɛn ɔk tɔɔgɔ ɔɔ ɔŋ ɔn̰um saapum ɔŋ tɛɗ nakŋ bɛɛ eyo ɔɔ kusin̰ se ɓo tɛɗum mꞋtɛɗga ɓulu gɛn tɛɗn nakgen jig eyo.
23 mas eu vejo outra lei nos meus membros, guerreando contra a lei da minha mente, e me trazendo cativo debaixo da lei do pecado que está nos meus membros.
24 Maam se kapin̰ tɔɔluma! Num naŋa jaay am kɔɔɗn doma maakŋ daa ro kɛn am kɔl yo ki se?
24 Ó miserável homem que eu sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 Kɛse ute ɗoobm Mɛljege Isa *al‑Masi! Bin num kꞋtɔɔmki Raa!
25 Eu agradeço a Deus por meio de Jesus Cristo nosso Senhor. Assim, pois, com a mente, eu mesmo sirvo à lei de Deus, mas com a carne à lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.