Romanos 7
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARA
1 Gɛnaamge, mꞋje mꞋasen taaɗn ute ɗoobm kɛn jikilimge lee uuno ɔɔ maam mꞋjeele ɗoobm se naase kic Ꞌjeelin̰ki, ɗoobm jikilimge lee tɛɗ se ɔk tɔɔgɔ do debkilim ki kaaɗ kɛn naan̰ utu zɛɛr sum.
1 Porventura, ignorais, irmãos (pois falo aos que conhecem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem toda a sua vida?
2 ꞋBooyki mꞋasen taaɗa: mɛnda jaay ɔkga gaaba se. Kaaɗ kɛn jaay gaabin̰ utu iŋg zɛɛr se, ɗoobm jikilimge lee tɛɗ se, gaasin̰ gɛn rɛsn gaabin̰a. Num kɛn gaabin̰ jaay ooyga se, ɗoobm jikilimge lee tɛɗ se, ɔk tɔɔgɔ don̰ ki ey sum ɔɔ naan̰ kɔŋ kɔkŋ gaabm kuuy.
2 Ora, a mulher casada está ligada pela lei ao marido, enquanto ele vive; mas, se o mesmo morrer, desobrigada ficará da lei conjugal.
3 Anum kɛn gaabin̰ utu zɛɛr sum ɓo, naan̰ teec ɓaa ɔk gaabm kuuy se, jꞋan̰ daŋin̰ mɛnd kɛɛsn gaaba. Num kɛn gaabin̰ jaay ooyga se, ɗoobm kɛn jikilimge lee tɛɗ se ɔk tɔɔgɔ don̰ ki ey sum. Kɛn naan̰ ɔk gaaba kuuy kic ɓo, jꞋan̰ kɔŋ daŋ mɛnd kɛɛsn gaaba ey sum.
3 De sorte que será considerada adúltera se, vivendo ainda o marido, unir-se com outro homem; porém, se morrer o marido, estará livre da lei e não será adúltera se contrair novas núpcias.
4 Gɛnaamge, naase kic Ꞌtecki bini. Naase se, *Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se ɔk tɔɔgɔ dose ki ey sum taa naase ooykiga ute *al‑Masi. Ɓɔrse naase se Ꞌtɛɗkiga mɛtn deb kuuy, naan̰ se al‑Masi kɛn Raa durin̰oga daan yoge tu se, taa naan̰ se ɓo naajege jꞋaki tɛɗn nakgen tɔɔl Raa ki.
4 Assim, meus irmãos, também vós morrestes relativamente à lei, por meio do corpo de Cristo, para pertencerdes a outro, a saber, aquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que frutifiquemos para Deus.
5 Ɗeere, do dɔkin̰ se, naajege kꞋtɛɗkiro nakŋ kɛn daa rojege ɓo jea. Ɔɔ nakgen ɔk tɔɔgɔ do rojege tu se ɓo kɛn ɔljeki kꞋtɛɗki nakgen kɛn ajenki kɔl yo ki.
5 Porque, quando vivíamos segundo a carne, as paixões pecaminosas postas em realce pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarem para a morte.
6 Do dɔkin̰ se, naajege jꞋiŋgkiro ɓulu do Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se, num ɓɔrse naajege se aan gɔɔ jee ooyga kooyo naɓo al‑Masi ɔɔɗjekiga dojege maakŋ Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki jaay tɛɗjeki ɓulge se. Bin ɓo naajege ɓɔrse jꞋɔŋkiga ɗoobm kiji gɛn tɛɗn naabm Raa. Ɔɔ ɗoobm se, *Nirl Salal ɓo taaɗjesin̰ki. Bin num naajege se, kꞋtɛɗki naabm Raa se ute Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki jaay kꞋraaŋin̰oga raaŋ do dɔkin̰ se eyo, taa ɗoobm se kaaɗin̰ deelga.
6 Agora, porém, libertados da lei, estamos mortos para aquilo a que estávamos sujeitos, de modo que servimos em novidade de espírito e não na caducidade da letra.
7 Tap ki num jꞋaki taaɗ jꞋɔɔki ɗi? Kɛn ɔl jeege tɛɗ *kusin̰ se, Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki la? Gɔtɔ! Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se kusin̰ la? Gɔtɔ! Num kɛn ɔlum jaay maam mꞋjeel kusin̰ se Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki. Num kɛn Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki jaay taaɗ ɔɔ: Ɔn̰te dɔŋɔ, ey se kɛn maam mꞋdɔŋ kic num, mꞋjeelin̰ nakŋ se mꞋtɛɗ te kusin̰ eyo.
7 Que diremos, pois? É a lei pecado? De modo nenhum! Mas eu não teria conhecido o pecado, senão por intermédio da lei; pois não teria eu conhecido a cobiça, se a lei não dissera: Não cobiçarás.
8 Num kɛn Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki jaay taaɗum mꞋjeel kusin̰ sum se, kusin̰ ɔŋ ɗoobo ɔɔ ɔlum mꞋbaag dɔŋ napar nakgen ɓaa se paac. ꞋJeelki, kɛn Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se jaay gɔtɔ se, kusin̰ kic ɓo, gɔtɔ.
8 Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, despertou em mim toda sorte de concupiscência; porque, sem lei, está morto o pecado.
9 Do dɔkin̰ kɛn maam mꞋjeel te Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki ey se, maam mꞋutu mꞋiŋg zɛɛrɛ. Num kɛn Ko Taar Raa ɛɗo Musa ki taaɗum nakgen gɛn tɛɗa sum se, kusin̰ ɓaaɗo taaɗ tɔɔgin̰ dom ki,
9 Outrora, sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, reviveu o pecado, e eu morri.
10 ɔɔ kusin̰ kɛn ɔk tɔɔgɔ dom ki se, tɛɗum maam mꞋooyga. Ɔɔ maam kɛn debm mꞋooyga kooy se, Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki ey num am kɛɗn kaaja se, ɓɔrse, ɔlumga yo ki.
10 E o mandamento que me fora para vida, verifiquei que este mesmo se me tornou para morte.
11 Ute ɗoobm nakgen Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki taaɗ ɔɔ gɛn tɛɗa se, kusin̰ ɔŋ ɗoobo ɔɔ dɛrlum ɔlum mꞋtɛɗn kusin̰a ɔɔ tɔɔluma.
11 Porque o pecado, prevalecendo-se do mandamento, pelo mesmo mandamento, me enganou e me matou.
12 Ey num Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se ɗoobm *salal ɔɔ nakgen naan̰ taaɗ ɔɔ gɛn tɛɗ se kic ɓo, salal, ute ɗoobin̰a ɔɔ jiga.
12 Por conseguinte, a lei é santa; e o mandamento, santo, e justo, e bom.
13 Bin num nakŋ jigan ese se ɓo tɛɗga nakŋ kɛn am tɔɔl la? Gɔtɔ! Num gaŋ kɛn tɔɔlum se, kusin̰a. Ute nakgen jiga se ɓo, kusin̰ ɔŋ ɗoobo gɛn tɔɔluma. Bin jaay ɓo kꞋjeele kusin̰ se, naan̰ kusin̰ ɗeer ɗeer. Anum ute Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa kɛn taaɗjeki ɔɔ jꞋɔn̰te Ꞌtɛɗki kusin̰ se, ute naan̰ se ɓo, kusin̰ taaɗ naabin̰ tooɗ tal ɔɔ naan̰ se, kusin̰ aak eyo.
13 Acaso o bom se me tornou em morte? De modo nenhum! Pelo contrário, o pecado, para revelar-se como pecado, por meio de uma coisa boa, causou-me a morte, a fim de que, pelo mandamento, se mostrasse sobremaneira maligno.
14 KꞋjeelki *Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se iin̰o gɔtn Raa ki, num maam lɛ, goon debkilim sum ɔɔ *kusin̰ se, tɛɗumga maam tɛɗga ɓulin̰a.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual; eu, todavia, sou carnal, vendido à escravidão do pecado.
15 Ɗeere, nakŋ maam mꞋtɛɗ se mꞋɔnd te mɛtin̰ eyo, taa maam mꞋtɛɗ nakŋ kɛn maam mꞋje eyo; ey num nakŋ maam mꞋje, tap ɓo maam mꞋɔŋ tɛɗin̰ eyo.
15 Porque nem mesmo compreendo o meu próprio modo de agir, pois não faço o que prefiro, e sim o que detesto.
16 Kɛn maam jaay mꞋtɛɗ nakŋ kɛn maam mꞋje ey se, bin se maam mꞋjeele Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se, naan̰ jiga.
16 Ora, se faço o que não quero, consinto com a lei, que é boa.
17 Anum kɛn ɔlum jaay mꞋtɛɗn nakŋ jig ey se, maam mal eyo, num kusin̰a kɛn utu maakum ki se ɓo, ɔlum mꞋtɛɗn naan̰ se.
17 Neste caso, quem faz isto já não sou eu, mas o pecado que habita em mim.
18 Maam mꞋjeele maakŋ maam goon debkilim ki se, nakŋ bɛɛ tap ɓo gɔtɔ. Taa maam se mꞋje mꞋtɛɗn nakŋ bɛɛ, naɓo maam mꞋɔk tɔɔgŋ gɛn tɛɗn naan̰ se eyo.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem nenhum, pois o querer o bem está em mim; não, porém, o efetuá-lo.
19 Ɗeere, bɛɛ kɛn maam mꞋje se, tap ɓo maam mꞋɔŋ tɛɗin̰ eyo; gaŋ kusin̰ kɛn maam mꞋje ey se ɓo, maam mꞋlee mꞋtɛɗin̰a.
19 Porque não faço o bem que prefiro, mas o mal que não quero, esse faço.
20 Kɛn maam jaay mꞋtɛɗ nakŋ kɛn maam mꞋje ey se, kɛse maam mala ɓo tɛɗin̰ ute maakum eyo, num kusin̰ kɛn maakum ki se ɓo, ɔlum mꞋtɛɗ naan̰ ese.
20 Mas, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, e sim o pecado que habita em mim.
21 Maam mꞋjeelin̰ ute maakum se, bɛɛki num, mꞋtɛɗn nakŋ bɛɛ, naɓo kusin̰ se ɔk tɔɔgɔ dom ki ɔɔ ɔlum ɓo gɛn tɛɗn kusin̰ sum.
21 Então, ao querer fazer o bem, encontro a lei de que o mal reside em mim.
22 Saapm maam ki se, Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se tɔɔlumi.
22 Porque, no tocante ao homem interior, tenho prazer na lei de Deus;
23 Num maam mꞋnaam maakum ki ne ɗim kuuy kɛn ɔk tɔɔgɔ ɔɔ ɔŋ ɔn̰um saapum ɔŋ tɛɗ nakŋ bɛɛ eyo ɔɔ kusin̰ se ɓo tɛɗum mꞋtɛɗga ɓulu gɛn tɛɗn nakgen jig eyo.
23 mas vejo, nos meus membros, outra lei que, guerreando contra a lei da minha mente, me faz prisioneiro da lei do pecado que está nos meus membros.
24 Maam se kapin̰ tɔɔluma! Num naŋa jaay am kɔɔɗn doma maakŋ daa ro kɛn am kɔl yo ki se?
24 Desventurado homem que sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 Kɛse ute ɗoobm Mɛljege Isa *al‑Masi! Bin num kꞋtɔɔmki Raa!
25 Graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor. De maneira que eu, de mim mesmo, com a mente, sou escravo da lei de Deus, mas, segundo a carne, da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.