Romanos 7

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Gɛnaamge, mꞋje mꞋasen taaɗn ute ɗoobm kɛn jikilimge lee uuno ɔɔ maam mꞋjeele ɗoobm se naase kic Ꞌjeelin̰ki, ɗoobm jikilimge lee tɛɗ se ɔk tɔɔgɔ do debkilim ki kaaɗ kɛn naan̰ utu zɛɛr sum.
1 Ou ignorais, irmãos {pois falo aos que conhecem a lei}, que a lei tem domínio sobre o homem por todo o tempo que ele vive?
2 ꞋBooyki mꞋasen taaɗa: mɛnda jaay ɔkga gaaba se. Kaaɗ kɛn jaay gaabin̰ utu iŋg zɛɛr se, ɗoobm jikilimge lee tɛɗ se, gaasin̰ gɛn rɛsn gaabin̰a. Num kɛn gaabin̰ jaay ooyga se, ɗoobm jikilimge lee tɛɗ se, ɔk tɔɔgɔ don̰ ki ey sum ɔɔ naan̰ kɔŋ kɔkŋ gaabm kuuy.
2 Porque a mulher casada está ligada pela lei a seu marido enquanto ele viver; mas, se ele morrer, ela está livre da lei do marido.
3 Anum kɛn gaabin̰ utu zɛɛr sum ɓo, naan̰ teec ɓaa ɔk gaabm kuuy se, jꞋan̰ daŋin̰ mɛnd kɛɛsn gaaba. Num kɛn gaabin̰ jaay ooyga se, ɗoobm kɛn jikilimge lee tɛɗ se ɔk tɔɔgɔ don̰ ki ey sum. Kɛn naan̰ ɔk gaaba kuuy kic ɓo, jꞋan̰ kɔŋ daŋ mɛnd kɛɛsn gaaba ey sum.
3 De sorte que, enquanto viver o marido, será chamado adúltera, se for de outro homem; mas, se ele morrer, ela está livre da lei, e assim não será adúltera se for de outro marido.
4 Gɛnaamge, naase kic Ꞌtecki bini. Naase se, *Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se ɔk tɔɔgɔ dose ki ey sum taa naase ooykiga ute *al‑Masi. Ɓɔrse naase se Ꞌtɛɗkiga mɛtn deb kuuy, naan̰ se al‑Masi kɛn Raa durin̰oga daan yoge tu se, taa naan̰ se ɓo naajege jꞋaki tɛɗn nakgen tɔɔl Raa ki.
4 Assim também vós, meus irmãos, fostes mortos quanto à lei mediante o corpo de Cristo, para pertencerdes a outro, àquele que ressurgiu dentre os mortos a fim de que demos fruto para Deus.
5 Ɗeere, do dɔkin̰ se, naajege kꞋtɛɗkiro nakŋ kɛn daa rojege ɓo jea. Ɔɔ nakgen ɔk tɔɔgɔ do rojege tu se ɓo kɛn ɔljeki kꞋtɛɗki nakgen kɛn ajenki kɔl yo ki.
5 Pois, quando estávamos na carne, as paixões dos pecados, suscitadas pela lei, operavam em nossos membros para darem fruto para a morte.
6 Do dɔkin̰ se, naajege jꞋiŋgkiro ɓulu do Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se, num ɓɔrse naajege se aan gɔɔ jee ooyga kooyo naɓo al‑Masi ɔɔɗjekiga dojege maakŋ Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki jaay tɛɗjeki ɓulge se. Bin ɓo naajege ɓɔrse jꞋɔŋkiga ɗoobm kiji gɛn tɛɗn naabm Raa. Ɔɔ ɗoobm se, *Nirl Salal ɓo taaɗjesin̰ki. Bin num naajege se, kꞋtɛɗki naabm Raa se ute Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki jaay kꞋraaŋin̰oga raaŋ do dɔkin̰ se eyo, taa ɗoobm se kaaɗin̰ deelga.
6 Mas agora fomos libertos da lei, havendo morrido para aquilo em que estávamos retidos, para servirmos em novidade de espírito, e não na velhice da letra.
7 Tap ki num jꞋaki taaɗ jꞋɔɔki ɗi? Kɛn ɔl jeege tɛɗ *kusin̰ se, Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki la? Gɔtɔ! Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se kusin̰ la? Gɔtɔ! Num kɛn ɔlum jaay maam mꞋjeel kusin̰ se Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki. Num kɛn Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki jaay taaɗ ɔɔ: Ɔn̰te dɔŋɔ, ey se kɛn maam mꞋdɔŋ kic num, mꞋjeelin̰ nakŋ se mꞋtɛɗ te kusin̰ eyo.
7 Que diremos pois? É a lei pecado? De modo nenhum. Contudo, eu não conheci o pecado senão pela lei; porque eu não conheceria a concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás.
8 Num kɛn Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki jaay taaɗum mꞋjeel kusin̰ sum se, kusin̰ ɔŋ ɗoobo ɔɔ ɔlum mꞋbaag dɔŋ napar nakgen ɓaa se paac. ꞋJeelki, kɛn Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se jaay gɔtɔ se, kusin̰ kic ɓo, gɔtɔ.
8 Mas o pecado, tomando ocasião, pelo mandamento operou em mim toda espécie de concupiscência; porquanto onde não há lei está morto o pecado.
9 Do dɔkin̰ kɛn maam mꞋjeel te Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki ey se, maam mꞋutu mꞋiŋg zɛɛrɛ. Num kɛn Ko Taar Raa ɛɗo Musa ki taaɗum nakgen gɛn tɛɗa sum se, kusin̰ ɓaaɗo taaɗ tɔɔgin̰ dom ki,
9 E outrora eu vivia sem a lei; mas assim que veio o mandamento, reviveu o pecado, e eu morri;
10 ɔɔ kusin̰ kɛn ɔk tɔɔgɔ dom ki se, tɛɗum maam mꞋooyga. Ɔɔ maam kɛn debm mꞋooyga kooy se, Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki ey num am kɛɗn kaaja se, ɓɔrse, ɔlumga yo ki.
10 e o mandamento que era para vida, esse achei que me era para morte.
11 Ute ɗoobm nakgen Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki taaɗ ɔɔ gɛn tɛɗa se, kusin̰ ɔŋ ɗoobo ɔɔ dɛrlum ɔlum mꞋtɛɗn kusin̰a ɔɔ tɔɔluma.
11 Porque o pecado, tomando ocasião, pelo mandamento me enganou, e por ele me matou.
12 Ey num Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se ɗoobm *salal ɔɔ nakgen naan̰ taaɗ ɔɔ gɛn tɛɗ se kic ɓo, salal, ute ɗoobin̰a ɔɔ jiga.
12 De modo que a lei é santa, e o mandamento santo, justo e bom.
13 Bin num nakŋ jigan ese se ɓo tɛɗga nakŋ kɛn am tɔɔl la? Gɔtɔ! Num gaŋ kɛn tɔɔlum se, kusin̰a. Ute nakgen jiga se ɓo, kusin̰ ɔŋ ɗoobo gɛn tɔɔluma. Bin jaay ɓo kꞋjeele kusin̰ se, naan̰ kusin̰ ɗeer ɗeer. Anum ute Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa kɛn taaɗjeki ɔɔ jꞋɔn̰te Ꞌtɛɗki kusin̰ se, ute naan̰ se ɓo, kusin̰ taaɗ naabin̰ tooɗ tal ɔɔ naan̰ se, kusin̰ aak eyo.
13 Logo o bom tornou-se morte para mim? De modo nenhum; mas o pecado, para que se mostrasse pecado, operou em mim a morte por meio do bem; a fim de que pelo mandamento o pecado se manifestasse excessivamente maligno.
14 KꞋjeelki *Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se iin̰o gɔtn Raa ki, num maam lɛ, goon debkilim sum ɔɔ *kusin̰ se, tɛɗumga maam tɛɗga ɓulin̰a.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual; mas eu sou carnal, vendido sob o pecado.
15 Ɗeere, nakŋ maam mꞋtɛɗ se mꞋɔnd te mɛtin̰ eyo, taa maam mꞋtɛɗ nakŋ kɛn maam mꞋje eyo; ey num nakŋ maam mꞋje, tap ɓo maam mꞋɔŋ tɛɗin̰ eyo.
15 Pois o que faço, não o entendo; porque o que quero, isso não pratico; mas o que aborreço, isso faço.
16 Kɛn maam jaay mꞋtɛɗ nakŋ kɛn maam mꞋje ey se, bin se maam mꞋjeele Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se, naan̰ jiga.
16 E, se faço o que não quero, consinto com a lei, que é boa.
17 Anum kɛn ɔlum jaay mꞋtɛɗn nakŋ jig ey se, maam mal eyo, num kusin̰a kɛn utu maakum ki se ɓo, ɔlum mꞋtɛɗn naan̰ se.
17 Agora, porém, não sou mais eu que faço isto, mas o pecado que habita em mim.
18 Maam mꞋjeele maakŋ maam goon debkilim ki se, nakŋ bɛɛ tap ɓo gɔtɔ. Taa maam se mꞋje mꞋtɛɗn nakŋ bɛɛ, naɓo maam mꞋɔk tɔɔgŋ gɛn tɛɗn naan̰ se eyo.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem algum; com efeito o querer o bem está em mim, mas o efetuá-lo não está.
19 Ɗeere, bɛɛ kɛn maam mꞋje se, tap ɓo maam mꞋɔŋ tɛɗin̰ eyo; gaŋ kusin̰ kɛn maam mꞋje ey se ɓo, maam mꞋlee mꞋtɛɗin̰a.
19 Pois não faço o bem que quero, mas o mal que não quero, esse pratico.
20 Kɛn maam jaay mꞋtɛɗ nakŋ kɛn maam mꞋje ey se, kɛse maam mala ɓo tɛɗin̰ ute maakum eyo, num kusin̰ kɛn maakum ki se ɓo, ɔlum mꞋtɛɗ naan̰ ese.
20 Ora, se eu faço o que não quero, já o não faço eu, mas o pecado que habita em mim.
21 Maam mꞋjeelin̰ ute maakum se, bɛɛki num, mꞋtɛɗn nakŋ bɛɛ, naɓo kusin̰ se ɔk tɔɔgɔ dom ki ɔɔ ɔlum ɓo gɛn tɛɗn kusin̰ sum.
21 Acho então esta lei em mim, que, mesmo querendo eu fazer o bem, o mal está comigo.
22 Saapm maam ki se, Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se tɔɔlumi.
22 Porque, segundo o homem interior, tenho prazer na lei de Deus;
23 Num maam mꞋnaam maakum ki ne ɗim kuuy kɛn ɔk tɔɔgɔ ɔɔ ɔŋ ɔn̰um saapum ɔŋ tɛɗ nakŋ bɛɛ eyo ɔɔ kusin̰ se ɓo tɛɗum mꞋtɛɗga ɓulu gɛn tɛɗn nakgen jig eyo.
23 mas vejo nos meus membros outra lei guerreando contra a lei do meu entendimento, e me levando cativo à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 Maam se kapin̰ tɔɔluma! Num naŋa jaay am kɔɔɗn doma maakŋ daa ro kɛn am kɔl yo ki se?
24 Miserável homem que eu sou! quem me livrará do corpo desta morte?
25 Kɛse ute ɗoobm Mɛljege Isa *al‑Masi! Bin num kꞋtɔɔmki Raa!
25 Graças a Deus, por Jesus Cristo nosso Senhor! De modo que eu mesmo com o entendimento sirvo à lei de Deus, mas com a carne à lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.