Romanos 4

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 KꞋsaapki tu do bubje Abraam ki se. Naan̰ mala tap ɓo ɔŋga ɗi gɛn naan̰ debkilim ki sum se?
1 Portanto, que diremos do nosso antepassado Abraão?
2 Kɛn naan̰ jaay tɛɗga tɛɗ naabm jiga naan Raa ki sum ɓo tɛɗin̰ debm aak bɛɛ naan Raa ki se, naan̰ Ꞌkɔŋ tɔɔm ron̰a. Num gaŋ naan Raa ki se, naan̰ Ꞌkɔŋ tɔɔm ron̰ eyo.
2 Se de fato Abraão foi justificado pelas obras, ele tem do que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Taa naan̰ se ɓo Kitap taaɗ ɔɔ: Abraam took aal maakin̰ do Raa ki ɔɔ taa naan̰ se ɓo, Raa aakin̰ aan gɔɔ debm daan ki.
3 Que diz a Escritura? "Abraão creu em Deus, e isso lhe foi creditado como justiça".
4 ꞋJeelki, debm tɛɗn naaba se jꞋɔgin̰ gɔt‑tɔŋgin̰a. Nakŋ kɛn jꞋɔgin̰ se aan gɔɔ jꞋɛɗin̰sin̰ cɛr eyo, num jꞋɔgin̰sin̰ taa naabm kɛn naan̰ tɛɗa.
4 Ora, o salário do homem que trabalha não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Kɛn debm jaay tɛɗ naab eyo, naɓo aal maakin̰ do Raa kɛn tɛɗ jee *kusin̰ge aak bɛɛ naanin̰ ki se, kaal maakŋ kɛn naan̰ aal do Raa ki se, tɛɗin̰ naan̰ tɛɗga aak bɛɛ naan Raa ki.
5 Todavia, àquele que não trabalha, mas confia em Deus que justifica o ímpio, sua fé lhe é creditada como justiça.
6 Taa naan̰ se ɓo maakŋ kaa tɔɔm Raa ki se, Gaar *Daud taaɗ taa maak‑raapm deb kɛn tɛɗ te naab ɗim eyo, num aal maakin̰ do Raa ki se. Debm ese se Raa aakin̰ aan gɔɔ debm daan ki. Gɔtn se naan̰ ɗeek ɔɔ:
6 Davi diz a mesma coisa, quando fala da felicidade do homem a quem Deus credita justiça independente de obras:
7 Maak‑raapo jeege tun kɛn Raa tɔɔlɗenga tujɗege
7 "Como são felizes aqueles que têm suas transgressões perdoadas, cujos pecados são apagados.
8 Maak‑raapo deb kɛn Mɛljege tɔnd te mɛtn kusin̰in̰ eyo.
8 Como é feliz aquele a quem o Senhor não atribui culpa".
9 Taar kɛn Gaar Daud taaɗ se je taaɗn ɔɔ: maak‑raapo se jeege tun ɔjoga kɔj pɔndɔ kalɗe ki sum la? Gɔtɔ. Maak‑raapo jeege tun ɔj te pɔnd ey kici. Taa naaje kꞋtaaɗsenoga taaɗa Abraam tɛɗ aak bɛɛ naan Raa ki se, taa naan̰ aalga kaal maakin̰ ɓo, do Raa ki.
9 Destina-se esta felicidade apenas aos circuncisos ou também aos incircuncisos? Já dissemos que, no caso de Abraão, a fé lhe foi creditada como justiça.
10 Num kɛn Raa jaay aak Abraam aakin̰ bɛɛ naanin̰ ki se, kaaɗ kɛn naan̰ ɔjga kɔj pɔndɔ lɔɓu ɔj te ey lɛ? Ɔɔ kaaɗ kɛn se, naan̰ ɔj te ey ɓɔrtɔ.
10 Sob quais circunstâncias? Antes ou depois de ter sido circuncidado? Não foi depois, mas antes!
11 Abraam se kꞋtaaɗin̰ te taa *kɔjn̰ pɔnd ey ɓo, naan̰ tɛɗga tɛɗ aak bɛɛ naan Raa ki taa kaal maakŋ kɛn naan̰ aal do Raa ki se. Ɔɔ kɔjn̰ pɔndɔ se, kɛse Raa tɛɗin̰ nakŋ jꞋan kaakŋ jeel ro ki, Raa se tɛɗin̰ naan̰ tɛɗga aak bɛɛ naanin̰ ki ute kaal maakŋ kɛn naan̰ aal don̰ ki se. Taa naan̰ se ɓo Abraam se tɛɗga ɓugŋ jee ɔj te pɔnd eyo kɛn aal maakɗe do Raa ki, taa naaɗe kic tɛɗga aak bɛɛ naan Raa ki.
11 Assim ele recebeu a circuncisão como sinal, como selo da justiça que ele tinha pela fé, quando ainda não fora circuncidado. Portanto, ele é o pai de todos os que crêem, sem terem sido circuncidados, a fim de que a justiça fosse creditada também a eles;
12 Abraam se naan̰ ɓugŋ jeegen ɔjga kɔj pɔndɔ kici, naɓo naaɗe se kɔnd doɗe ɓo do kɔjn̰ pɔnd ki sum eyo, num naaɗe kaal maakɗe do Raa ki aan gɔɔ gɛn ɓugje Abraam se jaayo.
12 e é igualmente o pai dos circuncisos que não somente são circuncisos, mas também andam nos passos da fé que teve nosso pai Abraão antes de passar pela circuncisão.
13 Raa se naan̰ taaɗga taaɗ *Abraam ki ɔɔ mɛtjilin̰ ki ɔɔ utu aɗen kɛɗn do naaŋa ute magalin̰ se naaɗe ki. Ey num Raa ɔɔ an̰sin̰ kɛɗ se taa naaɗe ɓo took iŋgga do *Ko Taar Raa ki eyo, num gaŋ taa Abraam took aalga kaal maakin̰ ɓo do Raa ki. Kɛse ɓo kɛn tɛɗin̰ naan̰ aak bɛɛ naan Raa ki se.
13 Não foi mediante a lei que Abraão e a sua descendência receberam a promessa de que ele seria o herdeiro do mundo, mas mediante a justiça que vem da fé.
14 Kɛn jee took iŋg do Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki sum ɓo Ꞌkɔŋ naan̰ se num, debm aal maakin̰ do Raa ki se kaal maakin̰ se tɛɗga nakŋ cɛrɛ ɔɔ nakŋ kɛn Raa taaɗ ɔɔ ute kɛɗn jeege tu se kic lɛ, Ꞌtɛɗga nakŋ cɛrɛ.
14 Pois se os que vivem pela lei são herdeiros, a fé não tem valor, e a promessa é inútil;
15 Taa Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se, jeege ɔŋ iŋg te do ki jig ey se ɓo ɔl Raa maakin̰ taarin̰ doɗe ki. Ɔɔ kɛn Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki jaay gɔtɔ se, tuju kic ɓo, gɔtɔ.
15 porque a lei produz a ira. E onde não há lei, não há transgressão.
16 Taa naan̰ se ɓo nakŋ kɛn Raa taaɗo ɔɔ utu kɛɗn jeege tu se, debm aalga maakin̰ do naan̰ ki jaay ɓo Ꞌkɔŋ nakŋ se taa Raa lɛ ute bɛɛn̰ se, naan̰ ɛɗ jeege tu cɛrɛ sum. Bin ɓo nakŋ kɛn Raa ɔɔ utu kɛɗn mɛtjil Abraam ki se, mɛtjilin̰ kɛn iŋg do Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki kalin̰ ki sum eyo, num mɛtjilin̰ kɛn aal maakɗe do Raa ki aan gɔɔ gɛn Abraam se kici. Taa Abraam se, naan̰ ɓugjege paac.
16 Portanto, a promessa vem pela fé, para que seja de acordo com a graça e seja assim garantida a toda a descendência de Abraão; não apenas aos que estão sob o regime da lei, mas também aos que têm a fé que Abraão teve. Ele é o pai de todos nós.
17 Taa naan̰ se ɓo Raa taaɗ Abraam ki maakŋ Kitap ki ɔɔ: Maam mꞋtɛɗiga naai Ꞌtɛɗga ɓugŋ mɛtjil jeege dɛna. Naan Raa ki se Abraam se naan̰ ɓugjege taa naan̰ aalga maakin̰ do Raa ki. Ɔɔ Raa ɓo debm kɛn dur jeegen kɛn ooyga kooyo ɔɔ naan̰ ɓo debm kɛn taaɗo ute taarin̰ sum ɓo, nakge tɛɗa.
17 Como está escrito: "Eu o constituí pai de muitas nações". Ele é nosso pai aos olhos de Deus, em quem creu, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência coisas que não existem, como se existissem.
18 Ey num Abraam se kɔŋ kɔnd don̰ do ɗim ki eyo. Ute naan̰ se kic ɓo, Abraam aay kaami ɔnd don̰ do Raa ki ɔɔ naan̰ aal maakin̰ paac do Raa ki. Taa naan̰ se ɓo naan̰ tɛɗga ɓugŋ mɛtjil jee dɛna aan gɔɔ taar kɛn Raa taaɗin̰ ɔɔ: Mɛtjil naai se, utu Ꞌtɛɗn dɛn aak eyo.
18 Abraão, contra toda esperança, em esperança creu, tornando-se assim pai de muitas nações, como foi dito a seu respeito: "Assim será a sua descendência".
19 Kaaɗ kɛn se Abraam ɓaarin̰ ɓaa ɓaa nakŋ kaaru, naan̰ gɔɔl naŋga tak tak ɔɔ mɛndin̰ Sara kic lɛ magalga Ꞌkɔŋ koojn̰ goon ey sum. Ute naan̰ se kic ɓo, naan̰ aal maakin̰ paac do Raa ki.
19 Sem se enfraquecer na fé, reconheceu que o seu corpo já estava sem vitalidade, pois já contava cerca de cem anos de idade, e que também o ventre de Sara já estava sem vitalidade.
20 Anum Abraam se jeele nakŋ kɛn Raa taaɗin̰ga ɔɔ utu an̰sin̰ kɛɗ se, Raa an̰sin̰ kɛɗa. Naan̰ naaj eyo, ɔk kaal maakin̰ do Raa ki se tɔɔgɔ ɔɔ naan̰ *nook Raa.
20 Mesmo assim não duvidou nem foi incrédulo em relação à promessa de Deus, mas foi fortalecido em sua fé e deu glória a Deus,
21 Naan̰ jeel maakin̰ ki, Raa se, nakŋ naan̰ taaɗga ɔɔ utu an̰ kɛɗ se, naan̰ ɔk tɔɔgɔ an̰ kɔŋ tɛɗa.
21 estando plenamente convencido de que ele era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Ute naan̰ se ɓo kaal maakin̰ kɛn naan̰ aal do Raa ki se, Abraam: Raa aakin̰ se debm daan ki.
22 Em conseqüência, "isso lhe foi também creditado como justiça".
23 Kɛn Kitap jaay taaɗ ɔɔ: Raa aakin̰ debm daan ki se, taar se taaɗ ute Abraam kalin̰ ki sum eyo,
23 As palavras "lhe foi creditado" não foram escritas apenas para ele,
24 num taar se taaɗ ute naajege kici, kɛn Raa utu ajeki tɛɗn jee aak bɛɛ naanin̰ ki se kaaɗ kɛn naajege jꞋaalkiga maakjege do Raa kɛn duro Mɛljege Isa daan yoge tu se jaayo,
24 mas também para nós, a quem Deus creditará justiça, para nós, que cremos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 ɔɔ naan̰ ɓo ɔn̰ jeege tɔɔlin̰o taa *kusin̰jege ɔɔ Raa se durin̰oga daan yoge tu taa jꞋaki tɛɗn jee aak bɛɛ naanin̰ ki.
25 Ele foi entregue à morte por nossos pecados e ressuscitado para nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.