Mateus 27
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs VC
1 Tanɔɔrin̰ nɔɔrin̰ se, *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu paac, ute magal taa ɓee Yaudge tus dɔɔk taarɗe kalaŋ gɛn tɔɔl Isa.
1 Chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo reuniram-se em conselho para entregar Jesus à morte.
2 Gɔtn se naaɗe ɔl jꞋɔk kꞋdɔɔk Isa ɔɔ naaɗe ɓaa ɛɗin̰ magal *Rɔmɛge tu, ron̰ Pilat.
2 Ligaram-no e o levaram ao governador Pilatos.
3 Judas, debm kɛn ut Isa se, kɛn naan̰ jaay aak Isa jꞋɔkin̰ga gɛn ɓaa kutu se, gɔtn se naan̰ nirlin̰ teece. Gursn tamman si‑mɔtɔ kɛn jꞋɛɗin̰ se, naan̰ ɔk tɛrl ɓaa ɛɗin̰ *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ute magal taa ɓee Yaudge tu gɔtin̰ ki.
3 Judas, o traidor, vendo-o então condenado, tomado de remorsos, foi devolver aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos as trinta moedas de prata,
4 Naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: «Maam se mꞋtujga naan *Raa ki, kɛn mꞋkutn debm kɛn tuj te ɗim ey se!» Gaŋ naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «ꞋƁaa tɛɗn gam naane, kɛse ɔljen naaje eyo!»
4 dizendo-lhes: Pequei, entregando o sangue de um justo. Responderam-lhe: Que nos importa? Isto é lá contigo!
5 Gɔtn se Judas ɓaa sin te gurs se maakŋ *Ɓee Raa ki ɔɔ naan̰ malin̰ ɓaa aal ooc ooyo.
5 Ele jogou então no templo as moedas de prata, saiu e foi enforcar-se.
6 Magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu tɔs gursn se ɔɔ ɗeek ɔɔ: «Gursn se naaje jꞋɔkki ɗoobm jaay jꞋan̰ki kɔmb maakŋ Ɓee Raa ki eyo, taa gursn se, gursn ut ko debkilimi.»
6 Os príncipes dos sacerdotes tomaram o dinheiro e disseram: Não é permitido lançá-lo no tesouro sagrado, porque se trata de preço de sangue.
7 Naaɗe tus dɔɔk taarɗe kalaŋ ɔɔ gursn se naaɗe ɓaa dugŋ maakŋ‑gɔtn debm kɔɓm dukulge ɔɔ maakŋ‑gɔtn se naaɗe ɔn̰in̰ gɔtn duubm mɛrtge.
7 Depois de haverem deliberado, compraram com aquela soma o campo do Oleiro, para que ali se fizesse um cemitério de estrangeiros.
8 Taa naan̰ se ɓo maakŋ‑gɔtn se ɓɔrse kic naaɗe utu daŋin̰ Maakŋ‑gɔtn ut ko debkilimi.
8 Esta é a razão por que aquele terreno é chamado, ainda hoje, Campo de Sangue.
9 Bin ɓo taar kɛn debm taaɗ taar teeco taar Raa ki ron̰ Jeremi taaɗno do dɔkin̰ se, aanga ɗoobin̰ ki kɛn ɔɔ: Naaɗe took ɔkga tamman si‑mɔtɔ se, kɛse ɓo zo kɛn gaan *Israɛlge jen ro ki,
9 Assim se cumpriu a profecia do profeta Jeremias: Eles receberam trinta moedas de prata, preço daquele cujo valor foi estimado pelos filhos de Israel;
10 ɔɔ gursn se naaɗe dugŋ maakŋ‑gɔtn debm kɔɓ dukulge ɔɔ kɛse ɓo taar Mɛljege Raa ɔlum ɔɔ mꞋaɗen taaɗa.
10 e deram-no pelo campo do Oleiro, como o Senhor me havia prescrito.
11 Isa kꞋjꞋɔk kꞋɓaansin̰ naan magal *Rɔmɛge tu ron̰ Pilat ɔɔ naan̰ tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Naai ɓo Gaar Yaudge la?» Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Aan gɔɔ kɛn naai Ꞌɗeekin̰ se.»
11 Jesus compareceu diante do governador, que o interrogou: És o rei dos judeus? Sim, respondeu-lhe Jesus.
12 Gɔtn se *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ute magal taa ɓee Yaudge ɔkin̰ mindin̰a, naɓo naan̰ tɛrlɗen taar ɗim eyo.
12 Ele, porém, nada respondia às acusações dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos.
13 Gɔtn se Pilat se ɗeekin̰ ɔɔ: «Naai Ꞌbooy ey la taar naaɗe tɔli doi ki taa ai kɔkŋ mindi se?»
13 Perguntou-lhe Pilatos: Não ouves todos os testemunhos que levantam contra ti?
14 Naɓo do taarge tun kꞋtɔlin̰ don̰ ki se, taar ɗim tap ɓo Isa tɛrlin̰ te eyo. Kɛn magal Rɔmɛge jaay aakin̰ se paac ɓo, ɔkin̰ taaɗ ey paac paac.
14 Mas, para grande admiração do governador, não quis responder a nenhuma acusação.
15 Kɛn aanga *laa Paak gɛn Yaudge se tak ɓo, magal *Rɔmɛge se lee tɔɔɗ tɔlɗen tɔl debm daŋgay kalaŋ kɛn jee dɛnge jenga ro ki.
15 Era costume que o governador soltasse um preso a pedido do povo em cada festa de Páscoa.
16 Kaaɗ kɛn se, naaɗe ɔk debm daŋgay kalaŋ kɛn jeege jeelin̰ paac, ron̰ Isan Barabas.
16 Ora, havia naquela ocasião um prisioneiro famoso, chamado Barrabás.
17 Gɔtn se Pilat tɔnd mɛtn jee dɛngen tus se ɔɔ: «Naase Ꞌjeki mꞋasen kɔɔɗn kɔl naŋa: Isan Barabas lɔɓu Isan kꞋdaŋin̰ *al‑Masi se?»
17 Pilatos dirigiu-se ao povo reunido: Qual quereis que eu vos solte: Barrabás ou Jesus, que se chama Cristo?
18 Taa Pilat se jeele kɛn naaɗe ɔk ɓaano ute Isa se, naaɗe tɛɗ tɛɗ maak‑kilimi ɓo ron̰ ki.
18 {Ele sabia que tinham entregue Jesus por inveja.}
19 Kaaɗ kɛn Pilat utu gɔtn kɔjn̰ bɔɔr ki se, mɛndin̰ ɔlo jeege ɓaaɗo taaɗin̰ ɔɔ: «Gaabm ese se naan̰ debm bɛɛ ɔɔ tuj te ɗim eyo! Ɓɛrɛ, ɔn̰ten kɔl doi maakŋ taarin̰ ki taa maakŋ nɔɔr kɛn deel se, maakŋ nim ki se, maam mꞋdabarga dɛna taa naan̰a.»
19 Enquanto estava sentado no tribunal, sua mulher lhe mandou dizer: Nada faças a esse justo. Fui hoje atormentada por um sonho que lhe diz respeito.
20 Gaŋ *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ute magal taa ɓee Yaudge ɔl mɛtn jee dɛnge ɔɔ kꞋtɔnd mɛtn Pilat num aɗen kɔɔɗn kɔl Barabas ɔɔ Isa se lɛ, kꞋtɔɔlin̰ naatn.
20 Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo que pedisse a libertação de Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Magal Rɔmɛge se ɛɛp taarin̰ daala ɔɔ: «Maakŋ naaɗe kɛn di se, Ꞌjeki mꞋasen kɔɔɗn kɔl naŋa?» Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Barabasi.»
21 O governador tomou então a palavra: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam: Barrabás!
22 Pilat tɔnd mɛtɗe ɔɔ: «Num debm kꞋdaŋin̰ Isa al‑Masi se mꞋan̰ tɛɗn mꞋɔɔ ɗi?» Naaɗe paac tɛrlin̰ ɔɔ: «KꞋtup kꞋtɔɔlin̰ ro kaag ki!»
22 Pilatos perguntou: Que farei então de Jesus, que é chamado o Cristo? Todos responderam: Seja crucificado!
23 Pilat tɔnd mɛtɗe ɔɔ: «Naan̰ tap ɓo tujga ɗi?» Tɛr naaɗe dɔɔb ɔɔy makɔn̰ cir daala ɔɔ: «KꞋtup kꞋtɔɔlin̰ ro kaag ki!»
23 O governador tornou a perguntar: Mas que mal fez ele? E gritavam ainda mais forte: Seja crucificado!
24 Kɛn Pilat jaay aak naan̰ Ꞌkɔŋ tɛɗn ɗim eyo, ɔɔ jeege lɛ tɔɔy dɔɔk taara ɔn̰ ey se, naan̰ uun maane, tug jin̰ naan jee dɛnge tu ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Yo gaabm se ɔlum maam eyo. Kɛse naase mala aakin̰ki!»
24 Pilatos viu que nada adiantava, mas que, ao contrário, o tumulto crescia. Fez com que lhe trouxessem água, lavou as mãos diante do povo e disse: Sou inocente do sangue deste homem. Isto é lá convosco!
25 Jeege paac se tɛrlin̰ ɔɔ: «Ɔn̰ moosn naan̰ se ajen kɔɔpm mindje ki ɔɔ mind gɛnjege tu!»
25 E todo o povo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Gɔtn se Pilat ɔl kꞋɓaa kꞋjꞋɔɔɗ jꞋɔlɗen Barabas. Gaŋ gɛn Isa se, naan̰ ɔl kꞋjꞋɔndin̰ ute mɛɛjɛ ɔɔ ɔk ɔlin̰ ji jeege tu taa jꞋan̰ ɓaa tupm tɔɔl ro kaag ki.
26 — ausente —
27 Gɔtn se asgargen gɛn magal *Rɔmɛge ɔk ɓaan te Isa maakŋ ɓee magalɗe ki maak ki naane, ɔɔ gɔtn se dɔɔl asgarge paac ɓaaɗo tus ɔl gurugin̰a.
27 Os soldados do governador conduziram Jesus para o pretório e rodearam-no com todo o pelotão.
28 Naaɗe tɔɔɗn te kalin̰ge naata ɔɔ uun uusin̰ kal kuuy aac boŋ.
28 Arrancaram-lhe as vestes e colocaram-lhe um manto escarlate.
29 Tɛr naaɗe uj ɗaapo jɛkɛ gɛn kɔrɔndɔ ɓaaɗo ɔndin̰ don̰ ki ɔɔ ɛɗin̰ naka aan gɔɔ naala ji daamin̰ ki. Gɔtn se naaɗe ɛrg naanin̰ ki ɔɔ tooyin̰ koogo mɛtin̰ ki ɔɔ: «ꞋTɔɔsɛ naai ki, Gaar Yaudge!»
29 Depois, trançaram uma coroa de espinhos, meteram-lha na cabeça e puseram-lhe na mão uma vara. Dobrando os joelhos diante dele, diziam com escárnio: Salve, rei dos judeus!
30 Naaɗe tupin̰ ɓooro ron̰ ki ɔɔ uun kaagŋ tec naala se, tɔndin̰ don̰ ki.
30 Cuspiam-lhe no rosto e, tomando da vara, davam-lhe golpes na cabeça.
31 Kɛn naaɗe tooyin̰ koogo mɛtin̰ ki aas se, naaɗe ɔk ɔɔɗn naatn te kal aac boŋ kɛn naaɗe uusin̰o se, ɔɔ tuusin̰ kal naan̰ge gɔtin̰ ki, jaay ɔk ɓaansin̰ naata taa jꞋan̰ ɓaa tupm tɔɔl ro kaag ki.
31 Depois de escarnecerem dele, tiraram-lhe o manto e entregaram-lhe as vestes. Em seguida, levaram-no para o crucificar.
32 Kɛn asgarge ɔko Isa teecn̰sin̰o teec naatn maakŋ gɛgɛr ki se, naaɗe dɔɔɗ ute gaaba kalaŋ kɔɗ Sirɛn kꞋdaŋin̰ Simon. Naaɗe ɔkin̰ taa tɔɔgɔ gɛn kuun kaagŋ jꞋan̰ tupm Isa ro ki.
32 Saindo, encontraram um homem de Cirene, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Naaɗe ɔk ɓaansin̰ gɔt kɛn kꞋdaŋin̰ Golgota; Golgota se je ɗeekŋ ɔɔ: gɔtn kaaɗn do deba.
33 Chegaram ao lugar chamado Gólgota, isto é, lugar do crânio.
34 Gɔtn se naaɗe ɛɗin̰ n̰Ꞌaay tɔtn koojn̰ bin̰ deep te ƴɔrlɔ, naɓo kɛn Isa jaay uum naamin̰ se, baate kaaye.
34 Deram-lhe de beber vinho misturado com fel. Ele provou, mas se recusou a beber.
35 Kɛn naaɗe jaay tup tɔɔlo Isa ro kaag ki ɔɔ uun ɗaarin̰ raan se, kalin̰ge se naaɗe tɛɗin̰ salatia jaay ɓo nigin̰a ɔɔ debm oocin̰ga ɓo uunu uunu.
35 Depois de o haverem crucificado, dividiram suas vestes entre si, tirando a sorte. Cumpriu-se assim a profecia do profeta: Repartiram entre si minhas vestes e sobre meu manto lançaram a sorte {Sl 21,19}.
36 Tɛr naaɗe iŋg naaŋ ki gɔtn ese ɔɔ bɔɔb Isa.
36 Sentaram-se e montaram guarda.
37 Naaɗe raaŋ ɔlin̰ kaam don̰ ki mɛtn taar kɛn naaɗe tɔɔlsin̰ ro ki ɔɔ: Kɛse ɓo Isan, Gaar Yaudge se.
37 Por cima de sua cabeça penduraram um escrito trazendo o motivo de sua crucificação: Este é Jesus, o rei dos judeus.
38 Gɔtn se asgarge tup jee ɓoogge dio ro kaagge tu cɛɛ Isa ki se kici, deb kalaŋ kꞋjꞋuun kꞋɗaarin̰ do ji daamin̰ ki ɔɔ deb kalaŋ kꞋjꞋuun kꞋɗaarin̰ do ji jeelin̰ ki.
38 Ao mesmo tempo foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Jee deel deel gɔtn se jaay ɗaar aakin̰ se, naaɗe siik doɗe ɔɔ naajin̰a,
39 Os que passavam o injuriavam, sacudiam a cabeça e diziam:
40 ɗeek ɔɔ: «Naai ɓo kɛn ɔɔ tɔɔkŋ *Ɓee Raa ɔɔ an̰ kiin̰ kuuy daan ɓiige tun mɔtɔ se, aaj roi mala. Kɛn naai jaay Goon Raa num, Ꞌbɔɔyɔ do kaag ki se naata!»
40 Tu, que destróis o templo e o reconstróis em três dias, salva-te a ti mesmo! Se és o Filho de Deus, desce da cruz!
41 *Magalgen jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu, jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage ute magal taa ɓee Yaudge se kic, tooyin̰ koogo mɛtin̰ ki ɔɔ ɗeek ɔɔ:
41 Os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos também zombavam dele:
42 «Jee kuuy se, naan̰ aajɗenoga num ɔŋ aasin̰ gɛn kaajn̰ ro naan̰ malin̰ eyo! Naan̰ Gaar *Israɛlge ɗey se, n̰Ꞌbɔɔyɔ naatn ɓɔrse ro kaag ki ɔɔ naaje jꞋtookŋ kaal maakje don̰ ki.
42 Ele salvou a outros e não pode salvar-se a si mesmo! Se é rei de Israel, desça agora da cruz e nós creremos nele!
43 Naan̰ ɔɔ aal maakin̰ do Raa ki, ɔɔ kɛn Raa jaay ɓo jen̰ ɗeer num, ɔn̰ ɓɔrse an̰ kaaja! Taa naan̰ taaɗga taaɗ ɔɔ: Maam se mꞋGoon Raa.»
43 Confiou em Deus, Deus o livre agora, se o ama, porque ele disse: Eu sou o Filho de Deus!
44 Jee ɓooggen kꞋtup tɔɔlɗe do kaagge tun cɛɛsn Isa ki se kic ɓo naajin̰ bin kici.
44 E os ladrões, crucificados com ele, também o ultrajavam.
45 Aan katar tir se, do naaŋa te magalin̰ se gɔtɔ ɓaa tɛɗ ilim dib bini aan katar do tɛgɛr ki.
45 Desde a hora sexta até a nona, cobriu-se toda a terra de trevas.
46 Aan katar do tɛgɛr ki se, Isa ɔɔɗ ɔɔy makɔn̰ ute taar naaŋin̰a ɔɔ: «Ɛli, Ɛli, lɛma sabaktani?» Taar se je ɗeekŋ ɔɔ: Raama Raama, naai Ꞌrɛsum gɛn ɗi?
46 Próximo da hora nona, Jesus exclamou em voz forte: Eli, Eli, lammá sabactáni? - o que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
47 Maakŋ jeege tun ɗaar gɔtn ese se kɛn booyin̰ naan̰ taaɗ bin se, jee mɛtin̰ge taaɗ ute naapa ɔɔ: «ꞋƁooyki tu, naan̰ daŋ daŋ *Ɛli.»
47 A estas palavras, alguns dos que lá estavam diziam: Ele chama por Elias.
48 Deb kalaŋ naar aan̰ ɓaa uuno naka kalaŋ kɛn uun maane, ɔlin̰ maakŋ tɔtn koojn̰ bin̰ kɛn mooyo jaay uun ɔlin̰ taa garɗ ki ɔɔ uun ɔlin̰ taar Isa ki taa n̰Ꞌsuubu.
48 Imediatamente um deles tomou uma esponja, embebeu-a em vinagre e apresentou-lha na ponta de uma vara para que bebesse.
49 Jee mɛtin̰ge ɔɔp se taaɗ ɔɔ: «Ɔn̰ki jaay sɔm jꞋutu jꞋan̰ kaaka kɛn Ɛli jaay utu aɗe ɓaa an̰ kaajin̰ se!»
49 Os outros diziam: Deixa! Vejamos se Elias virá socorrê-lo.
50 Gɔtn se Isa ɔɔɗ ɔɔy makɔn̰ɔ daala ɔɔ ɔn̰ kon̰ teece.
50 Jesus de novo lançou um grande brado, e entregou a alma.
51 Gɔtn se, kal deer kꞋgaaŋ maakŋ *Ɓee Raa se nɛɛpo raan bini aan naaŋ ki tak. Naaŋa tea ɔɔ liŋge tɔp pak pak.
51 E eis que o véu do templo se rasgou em duas partes de alto a baixo, a terra tremeu, fenderam-se as rochas.
52 Taa ɓaaɗn jeegen *salal ooyga kooy do dɔkin̰ se tɔɔɗ kalɗe ki ɔɔ naaɗe duro daan yoge tu,
52 Os sepulcros se abriram e os corpos de muitos justos ressuscitaram.
53 ɔɔ teeco maakŋ ɓaaɗɗege tu. Ɔɔ kɛn Isa jaay ooy duro se, naaɗe ɓaa ɛnd maakŋ gɛgɛr kɛn salal Jeruzalɛm ki, ɔɔ jeege dɛna aakɗenga.
53 Saindo de suas sepulturas, entraram na Cidade Santa depois da ressurreição de Jesus e apareceram a muitas pessoas.
54 Kɛn bubm asgarge ute asgargen kuuy kɛn ɗaar bɔɔb Isa se, aak naaŋa tea ute nakgen deel paac se, ɓeere ɔkɗe taaɗ ɔɔ: «Ɗeer ɗeer, gaabm ara se Goon Raa!»
54 O centurião e seus homens que montavam guarda a Jesus, diante do estremecimento da terra e de tudo o que se passava, disseram entre si, possuídos de grande temor: Verdadeiramente, este homem era Filho de Deus!
55 Gɔtn se mɛndge dɛna ɗaar dɔkɔ aak Isa. Mɛndgen se, baago kɔkŋ mɛtin̰ taa naaŋ Galile ki ɔɔ naaɗe tɛɗin̰o naaba.
55 Havia ali também algumas mulheres que de longe olhavam; tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o servir.
56 Maakɗe ki se Mari kɛn iin̰o Magdala ki, Mari ko Jak ute gɛn Yusup ɔɔ ko gaan Zebedege.
56 Entre elas se achavam Maria Madalena e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Kɛn kaaɗa ɓaa ɓaa kooco se, gaaba kalaŋ debm maala, kɔɗ Arimate ron̰ Yusup ɓaaɗo. Naan̰ kic debm maakŋ jeege tun mɛtn Isa ki.
57 À tardinha, um homem rico de Arimatéia, chamado José, que era também discípulo de Jesus,
58 Gaabm se ɓaa ɔŋ Pilat ɔɔ tɔnd mɛtin̰a taa an̰ kɔn̰ ro Isa se naan̰ an̰ ɓaa kɔl maakŋ iiɓ ki. Gɔtn se Pilat tooko undin̰ kulu ɔɔ kꞋbɔɔyin̰sin̰o.
58 foi procurar Pilatos e pediu-lhe o corpo de Jesus. Pilatos cedeu-o.
59 Yusup uun ro Isa se ɔɔ teelin̰ ute kal duubm kiji.
59 José tomou o corpo, envolveu-o num lençol branco
60 Naan̰ uun ɓaa ɔl aalin̰ maakŋ iiɓ kɛn jꞋɔŋ ko sum ɓo jꞋuɗ kꞋɗaapin̰a ɔɔ ɓaaɗn se lɛ kiji, ɔɔ dircil aalin̰ ko magal taar ki jaay ɓo naan̰ ɓaa.
60 e o depositou num sepulcro novo, que tinha mandado talhar para si na rocha. Depois rolou uma grande pedra à entrada do sepulcro e foi-se embora.
61 Mari kɛn iin̰o Magdala ki ute Mari kuuy se, naaɗe utu iŋg dɔk cɔkɔ ute taa ɓaaɗa.
61 Maria Madalena e a outra Maria ficaram lá, sentadas defronte do túmulo.
62 Ɓii kɛn Yaudge ɗaap ɗaap roɗe gɛn *ɓii sebit jaay deel se, mɛtbeen̰ki se, *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ute *Parizige tuso naapa ɓaaɗo ɔŋ Pilat,
62 No dia seguinte - isto é, o dia seguinte ao da Preparação -, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus dirigiram-se todos juntos à casa de Pilatos.
63 ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Jaamus, naaje kꞋsaap jꞋɔŋga taar kɛn debm taar‑kɔɔɓm se taaɗo kaaɗ kɛn naan̰ utu zɛɛr se ɔɔ: ‹Maakŋ ɓiige tun mɔtɔ se maam mꞋutu mꞋaɗe dur daan yoge tu.›
63 E disseram-lhe: Senhor, nós nos lembramos de que aquele impostor disse, enquanto vivia: Depois de três dias ressuscitarei.
64 ꞋƊeek asgarge tu se, Ꞌbɔɔbm taa ɓaaɗa se bini kaan ɓii k‑mɔtɔge tu, ey num sɔm jee mɛtin̰ ki se aɗe ɓaa te an̰ ɓoogo ɔɔ taaɗn jeege tu ɔɔ: ‹Naan̰ duroga daan yoge tu!› Kɛn bin num taar‑kɔɔɓm naaɗe tɛɗ se Ꞌcir kɛn deete.»
64 Ordena, pois, que seu sepulcro seja guardado até o terceiro dia. Os seus discípulos poderiam vir roubar o corpo e dizer ao povo: Ressuscitou dos mortos. E esta última impostura seria pior que a primeira.
65 Pilat ɗeekɗen ɔɔ: «Naase kic ɔkki asgarge kaam jise. Bin num ɔlɗeki asen bɔɔbm do ɓaaɗa aan gɔɔ kɛn naase Ꞌjenki ro ki.»
65 Respondeu Pilatos: Tendes uma guarda. Ide e guardai-o como o entendeis.
66 Naaɗe ɓaa ɗaap roɗe gɛn bɔɔbm do ɓaaɗa se, ɔɔ ko magal kɛn naaɗe dircil aalin̰ taa ɓaaɗ ki se, naaɗe gaasn taa ɓaaɗa tak tak tɛɗin̰ nakŋ kaakŋ jeele ro ko kɛn naaɗe gaasin̰ se ɔɔ ɔl asgarge ɗaar bɔɔbin̰a.
66 Foram, pois, e asseguraram o sepulcro, selando a pedra e colocando guardas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.