Mateus 27
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARIB
1 Tanɔɔrin̰ nɔɔrin̰ se, *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu paac, ute magal taa ɓee Yaudge tus dɔɔk taarɗe kalaŋ gɛn tɔɔl Isa.
1 Ora, chegada a manhã, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Gɔtn se naaɗe ɔl jꞋɔk kꞋdɔɔk Isa ɔɔ naaɗe ɓaa ɛɗin̰ magal *Rɔmɛge tu, ron̰ Pilat.
2 e, maniatando-o, levaram-no e o entregaram a Pilatos, o governador.
3 Judas, debm kɛn ut Isa se, kɛn naan̰ jaay aak Isa jꞋɔkin̰ga gɛn ɓaa kutu se, gɔtn se naan̰ nirlin̰ teece. Gursn tamman si‑mɔtɔ kɛn jꞋɛɗin̰ se, naan̰ ɔk tɛrl ɓaa ɛɗin̰ *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ute magal taa ɓee Yaudge tu gɔtin̰ ki.
3 Então Judas, aquele que o traíra, vendo que Jesus fora condenado, devolveu, compungido, as trinta moedas de prata aos anciãos, dizendo:
4 Naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: «Maam se mꞋtujga naan *Raa ki, kɛn mꞋkutn debm kɛn tuj te ɗim ey se!» Gaŋ naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «ꞋƁaa tɛɗn gam naane, kɛse ɔljen naaje eyo!»
4 Pequei, traindo o sangue inocente. Responderam eles: Que nos importa? Seja isto lá contigo.
5 Gɔtn se Judas ɓaa sin te gurs se maakŋ *Ɓee Raa ki ɔɔ naan̰ malin̰ ɓaa aal ooc ooyo.
5 E tendo ele atirado para dentro do santuário as moedas de prata, retirou-se, e foi enforcar-se.
6 Magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu tɔs gursn se ɔɔ ɗeek ɔɔ: «Gursn se naaje jꞋɔkki ɗoobm jaay jꞋan̰ki kɔmb maakŋ Ɓee Raa ki eyo, taa gursn se, gursn ut ko debkilimi.»
6 Os principais sacerdotes, pois, tomaram as moedas de prata, e disseram: Não é lícito metê-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Naaɗe tus dɔɔk taarɗe kalaŋ ɔɔ gursn se naaɗe ɓaa dugŋ maakŋ‑gɔtn debm kɔɓm dukulge ɔɔ maakŋ‑gɔtn se naaɗe ɔn̰in̰ gɔtn duubm mɛrtge.
7 E, tendo deliberado em conselho, compraram com elas o campo do oleiro, para servir de cemitério para os estrangeiros.
8 Taa naan̰ se ɓo maakŋ‑gɔtn se ɓɔrse kic naaɗe utu daŋin̰ Maakŋ‑gɔtn ut ko debkilimi.
8 Por isso tem sido chamado aquele campo, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Bin ɓo taar kɛn debm taaɗ taar teeco taar Raa ki ron̰ Jeremi taaɗno do dɔkin̰ se, aanga ɗoobin̰ ki kɛn ɔɔ: Naaɗe took ɔkga tamman si‑mɔtɔ se, kɛse ɓo zo kɛn gaan *Israɛlge jen ro ki,
9 Cumpriu-se, então, o que foi dito pelo profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, a quem certos filhos de Israel avaliaram,
10 ɔɔ gursn se naaɗe dugŋ maakŋ‑gɔtn debm kɔɓ dukulge ɔɔ kɛse ɓo taar Mɛljege Raa ɔlum ɔɔ mꞋaɗen taaɗa.
10 e deram-nas pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Isa kꞋjꞋɔk kꞋɓaansin̰ naan magal *Rɔmɛge tu ron̰ Pilat ɔɔ naan̰ tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Naai ɓo Gaar Yaudge la?» Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Aan gɔɔ kɛn naai Ꞌɗeekin̰ se.»
11 Jesus, pois, ficou em pé diante do governador; e este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
12 Gɔtn se *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ute magal taa ɓee Yaudge ɔkin̰ mindin̰a, naɓo naan̰ tɛrlɗen taar ɗim eyo.
12 Mas ao ser acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Gɔtn se Pilat se ɗeekin̰ ɔɔ: «Naai Ꞌbooy ey la taar naaɗe tɔli doi ki taa ai kɔkŋ mindi se?»
13 Perguntou-lhe então Pilatos: Não ouves quantas coisas testificam contra ti?
14 Naɓo do taarge tun kꞋtɔlin̰ don̰ ki se, taar ɗim tap ɓo Isa tɛrlin̰ te eyo. Kɛn magal Rɔmɛge jaay aakin̰ se paac ɓo, ɔkin̰ taaɗ ey paac paac.
14 E Jesus não lhe respondeu a uma pergunta sequer; de modo que o governador muito se admirava.
15 Kɛn aanga *laa Paak gɛn Yaudge se tak ɓo, magal *Rɔmɛge se lee tɔɔɗ tɔlɗen tɔl debm daŋgay kalaŋ kɛn jee dɛnge jenga ro ki.
15 Ora, por ocasião da festa costumava o governador soltar um preso, escolhendo o povo aquele que quisesse.
16 Kaaɗ kɛn se, naaɗe ɔk debm daŋgay kalaŋ kɛn jeege jeelin̰ paac, ron̰ Isan Barabas.
16 Nesse tempo tinham um preso notório, chamado Barrabás.
17 Gɔtn se Pilat tɔnd mɛtn jee dɛngen tus se ɔɔ: «Naase Ꞌjeki mꞋasen kɔɔɗn kɔl naŋa: Isan Barabas lɔɓu Isan kꞋdaŋin̰ *al‑Masi se?»
17 Portanto, estando o povo reunido, perguntou-lhe Pilatos: Qual quereis que vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado o Cristo?
18 Taa Pilat se jeele kɛn naaɗe ɔk ɓaano ute Isa se, naaɗe tɛɗ tɛɗ maak‑kilimi ɓo ron̰ ki.
18 Pois sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Kaaɗ kɛn Pilat utu gɔtn kɔjn̰ bɔɔr ki se, mɛndin̰ ɔlo jeege ɓaaɗo taaɗin̰ ɔɔ: «Gaabm ese se naan̰ debm bɛɛ ɔɔ tuj te ɗim eyo! Ɓɛrɛ, ɔn̰ten kɔl doi maakŋ taarin̰ ki taa maakŋ nɔɔr kɛn deel se, maakŋ nim ki se, maam mꞋdabarga dɛna taa naan̰a.»
19 E estando ele assentado no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas na questão desse justo, porque muito sofri hoje em sonho por causa dele.
20 Gaŋ *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ute magal taa ɓee Yaudge ɔl mɛtn jee dɛnge ɔɔ kꞋtɔnd mɛtn Pilat num aɗen kɔɔɗn kɔl Barabas ɔɔ Isa se lɛ, kꞋtɔɔlin̰ naatn.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram as multidões a que pedissem Barrabás e fizessem morrer Jesus.
21 Magal Rɔmɛge se ɛɛp taarin̰ daala ɔɔ: «Maakŋ naaɗe kɛn di se, Ꞌjeki mꞋasen kɔɔɗn kɔl naŋa?» Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Barabasi.»
21 O governador, pois, perguntou-lhes: Qual dos dois quereis que eu vos solte? E disseram: Barrabás.
22 Pilat tɔnd mɛtɗe ɔɔ: «Num debm kꞋdaŋin̰ Isa al‑Masi se mꞋan̰ tɛɗn mꞋɔɔ ɗi?» Naaɗe paac tɛrlin̰ ɔɔ: «KꞋtup kꞋtɔɔlin̰ ro kaag ki!»
22 Tornou-lhes Pilatos: Que farei então de Jesus, que se chama Cristo? Disseram todos: Seja crucificado.
23 Pilat tɔnd mɛtɗe ɔɔ: «Naan̰ tap ɓo tujga ɗi?» Tɛr naaɗe dɔɔb ɔɔy makɔn̰ cir daala ɔɔ: «KꞋtup kꞋtɔɔlin̰ ro kaag ki!»
23 Pilatos, porém, disse: Pois que mal fez ele? Mas eles clamavam ainda mais: Seja crucificado.
24 Kɛn Pilat jaay aak naan̰ Ꞌkɔŋ tɛɗn ɗim eyo, ɔɔ jeege lɛ tɔɔy dɔɔk taara ɔn̰ ey se, naan̰ uun maane, tug jin̰ naan jee dɛnge tu ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Yo gaabm se ɔlum maam eyo. Kɛse naase mala aakin̰ki!»
24 Ao ver Pilatos que nada conseguia, mas pelo contrário que o tumulto aumentava, mandando trazer água, lavou as mãos diante da multidão, dizendo: Sou inocente do sangue deste homem; seja isso lá convosco.
25 Jeege paac se tɛrlin̰ ɔɔ: «Ɔn̰ moosn naan̰ se ajen kɔɔpm mindje ki ɔɔ mind gɛnjege tu!»
25 E todo o povo respondeu: O seu sangue caia sobre nós e sobre nossos filhos.
26 Gɔtn se Pilat ɔl kꞋɓaa kꞋjꞋɔɔɗ jꞋɔlɗen Barabas. Gaŋ gɛn Isa se, naan̰ ɔl kꞋjꞋɔndin̰ ute mɛɛjɛ ɔɔ ɔk ɔlin̰ ji jeege tu taa jꞋan̰ ɓaa tupm tɔɔl ro kaag ki.
26 — ausente —
27 Gɔtn se asgargen gɛn magal *Rɔmɛge ɔk ɓaan te Isa maakŋ ɓee magalɗe ki maak ki naane, ɔɔ gɔtn se dɔɔl asgarge paac ɓaaɗo tus ɔl gurugin̰a.
27 Nisso os soldados do governador levaram Jesus ao pretório, e reuniram em torno dele toda a corte.
28 Naaɗe tɔɔɗn te kalin̰ge naata ɔɔ uun uusin̰ kal kuuy aac boŋ.
28 E, despindo-o, vestiram-lhe um manto escarlate;
29 Tɛr naaɗe uj ɗaapo jɛkɛ gɛn kɔrɔndɔ ɓaaɗo ɔndin̰ don̰ ki ɔɔ ɛɗin̰ naka aan gɔɔ naala ji daamin̰ ki. Gɔtn se naaɗe ɛrg naanin̰ ki ɔɔ tooyin̰ koogo mɛtin̰ ki ɔɔ: «ꞋTɔɔsɛ naai ki, Gaar Yaudge!»
29 e tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça, e na mão direita uma cana, e ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Naaɗe tupin̰ ɓooro ron̰ ki ɔɔ uun kaagŋ tec naala se, tɔndin̰ don̰ ki.
30 E, cuspindo nele, tiraram-lhe a cana, e davam-lhe com ela na cabeça.
31 Kɛn naaɗe tooyin̰ koogo mɛtin̰ ki aas se, naaɗe ɔk ɔɔɗn naatn te kal aac boŋ kɛn naaɗe uusin̰o se, ɔɔ tuusin̰ kal naan̰ge gɔtin̰ ki, jaay ɔk ɓaansin̰ naata taa jꞋan̰ ɓaa tupm tɔɔl ro kaag ki.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto, puseram-lhe as suas vestes, e levaram-no para ser crucificado.
32 Kɛn asgarge ɔko Isa teecn̰sin̰o teec naatn maakŋ gɛgɛr ki se, naaɗe dɔɔɗ ute gaaba kalaŋ kɔɗ Sirɛn kꞋdaŋin̰ Simon. Naaɗe ɔkin̰ taa tɔɔgɔ gɛn kuun kaagŋ jꞋan̰ tupm Isa ro ki.
32 Ao saírem, encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Naaɗe ɔk ɓaansin̰ gɔt kɛn kꞋdaŋin̰ Golgota; Golgota se je ɗeekŋ ɔɔ: gɔtn kaaɗn do deba.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira,
34 Gɔtn se naaɗe ɛɗin̰ n̰Ꞌaay tɔtn koojn̰ bin̰ deep te ƴɔrlɔ, naɓo kɛn Isa jaay uum naamin̰ se, baate kaaye.
34 deram-lhe a beber vinho misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Kɛn naaɗe jaay tup tɔɔlo Isa ro kaag ki ɔɔ uun ɗaarin̰ raan se, kalin̰ge se naaɗe tɛɗin̰ salatia jaay ɓo nigin̰a ɔɔ debm oocin̰ga ɓo uunu uunu.
35 Então, depois de o crucificarem, repartiram as vestes dele, lançando sortes, {para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica deitaram sortes.}
36 Tɛr naaɗe iŋg naaŋ ki gɔtn ese ɔɔ bɔɔb Isa.
36 E, sentados, ali o guardavam.
37 Naaɗe raaŋ ɔlin̰ kaam don̰ ki mɛtn taar kɛn naaɗe tɔɔlsin̰ ro ki ɔɔ: Kɛse ɓo Isan, Gaar Yaudge se.
37 Puseram-lhe por cima da cabeça a sua acusação escrita: ESTE É JESUS, O REI DOS JUDEUS.
38 Gɔtn se asgarge tup jee ɓoogge dio ro kaagge tu cɛɛ Isa ki se kici, deb kalaŋ kꞋjꞋuun kꞋɗaarin̰ do ji daamin̰ ki ɔɔ deb kalaŋ kꞋjꞋuun kꞋɗaarin̰ do ji jeelin̰ ki.
38 Então foram crucificados com ele dois salteadores, um à direita, e outro à esquerda.
39 Jee deel deel gɔtn se jaay ɗaar aakin̰ se, naaɗe siik doɗe ɔɔ naajin̰a,
39 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça
40 ɗeek ɔɔ: «Naai ɓo kɛn ɔɔ tɔɔkŋ *Ɓee Raa ɔɔ an̰ kiin̰ kuuy daan ɓiige tun mɔtɔ se, aaj roi mala. Kɛn naai jaay Goon Raa num, Ꞌbɔɔyɔ do kaag ki se naata!»
40 e dizendo: Tu, que destróis o santuário e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo; se és Filho de Deus, desce da cruz.
41 *Magalgen jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu, jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage ute magal taa ɓee Yaudge se kic, tooyin̰ koogo mɛtin̰ ki ɔɔ ɗeek ɔɔ:
41 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 «Jee kuuy se, naan̰ aajɗenoga num ɔŋ aasin̰ gɛn kaajn̰ ro naan̰ malin̰ eyo! Naan̰ Gaar *Israɛlge ɗey se, n̰Ꞌbɔɔyɔ naatn ɓɔrse ro kaag ki ɔɔ naaje jꞋtookŋ kaal maakje don̰ ki.
42 A outros salvou; a si mesmo não pode salvar. Rei de Israel é ele; desça agora da cruz, e creremos nele;
43 Naan̰ ɔɔ aal maakin̰ do Raa ki, ɔɔ kɛn Raa jaay ɓo jen̰ ɗeer num, ɔn̰ ɓɔrse an̰ kaaja! Taa naan̰ taaɗga taaɗ ɔɔ: Maam se mꞋGoon Raa.»
43 confiou em Deus, livre-o ele agora, se lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Jee ɓooggen kꞋtup tɔɔlɗe do kaagge tun cɛɛsn Isa ki se kic ɓo naajin̰ bin kici.
44 O mesmo lhe lançaram em rosto também os salteadores que com ele foram crucificados.
45 Aan katar tir se, do naaŋa te magalin̰ se gɔtɔ ɓaa tɛɗ ilim dib bini aan katar do tɛgɛr ki.
45 E, desde a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra, até a hora nona.
46 Aan katar do tɛgɛr ki se, Isa ɔɔɗ ɔɔy makɔn̰ ute taar naaŋin̰a ɔɔ: «Ɛli, Ɛli, lɛma sabaktani?» Taar se je ɗeekŋ ɔɔ: Raama Raama, naai Ꞌrɛsum gɛn ɗi?
46 Cerca da hora nona, bradou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactani; isto é, Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Maakŋ jeege tun ɗaar gɔtn ese se kɛn booyin̰ naan̰ taaɗ bin se, jee mɛtin̰ge taaɗ ute naapa ɔɔ: «ꞋƁooyki tu, naan̰ daŋ daŋ *Ɛli.»
47 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Ele chama por Elias.
48 Deb kalaŋ naar aan̰ ɓaa uuno naka kalaŋ kɛn uun maane, ɔlin̰ maakŋ tɔtn koojn̰ bin̰ kɛn mooyo jaay uun ɔlin̰ taa garɗ ki ɔɔ uun ɔlin̰ taar Isa ki taa n̰Ꞌsuubu.
48 E logo correu um deles, tomou uma esponja, ensopou-a em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber.
49 Jee mɛtin̰ge ɔɔp se taaɗ ɔɔ: «Ɔn̰ki jaay sɔm jꞋutu jꞋan̰ kaaka kɛn Ɛli jaay utu aɗe ɓaa an̰ kaajin̰ se!»
49 Os outros, porém, disseram: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Gɔtn se Isa ɔɔɗ ɔɔy makɔn̰ɔ daala ɔɔ ɔn̰ kon̰ teece.
50 De novo bradou Jesus com grande voz, e entregou o espírito.
51 Gɔtn se, kal deer kꞋgaaŋ maakŋ *Ɓee Raa se nɛɛpo raan bini aan naaŋ ki tak. Naaŋa tea ɔɔ liŋge tɔp pak pak.
51 E eis que o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo; a terra tremeu, as pedras se fenderam,
52 Taa ɓaaɗn jeegen *salal ooyga kooy do dɔkin̰ se tɔɔɗ kalɗe ki ɔɔ naaɗe duro daan yoge tu,
52 os sepulcros se abriram, e muitos corpos de santos que tinham dormido foram ressuscitados;
53 ɔɔ teeco maakŋ ɓaaɗɗege tu. Ɔɔ kɛn Isa jaay ooy duro se, naaɗe ɓaa ɛnd maakŋ gɛgɛr kɛn salal Jeruzalɛm ki, ɔɔ jeege dɛna aakɗenga.
53 e, saindo dos sepulcros, depois da ressurreição dele, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 Kɛn bubm asgarge ute asgargen kuuy kɛn ɗaar bɔɔb Isa se, aak naaŋa tea ute nakgen deel paac se, ɓeere ɔkɗe taaɗ ɔɔ: «Ɗeer ɗeer, gaabm ara se Goon Raa!»
54 ora, o centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e as coisas que aconteciam, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era filho de Deus.
55 Gɔtn se mɛndge dɛna ɗaar dɔkɔ aak Isa. Mɛndgen se, baago kɔkŋ mɛtin̰ taa naaŋ Galile ki ɔɔ naaɗe tɛɗin̰o naaba.
55 Também estavam ali, olhando de longe, muitas mulheres que tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o ouvir;
56 Maakɗe ki se Mari kɛn iin̰o Magdala ki, Mari ko Jak ute gɛn Yusup ɔɔ ko gaan Zebedege.
56 entre as quais se achavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Kɛn kaaɗa ɓaa ɓaa kooco se, gaaba kalaŋ debm maala, kɔɗ Arimate ron̰ Yusup ɓaaɗo. Naan̰ kic debm maakŋ jeege tun mɛtn Isa ki.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimatéia, chamado José, que também era discípulo de Jesus.
58 Gaabm se ɓaa ɔŋ Pilat ɔɔ tɔnd mɛtin̰a taa an̰ kɔn̰ ro Isa se naan̰ an̰ ɓaa kɔl maakŋ iiɓ ki. Gɔtn se Pilat tooko undin̰ kulu ɔɔ kꞋbɔɔyin̰sin̰o.
58 Esse foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que lhe fosse entregue.
59 Yusup uun ro Isa se ɔɔ teelin̰ ute kal duubm kiji.
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo, de linho,
60 Naan̰ uun ɓaa ɔl aalin̰ maakŋ iiɓ kɛn jꞋɔŋ ko sum ɓo jꞋuɗ kꞋɗaapin̰a ɔɔ ɓaaɗn se lɛ kiji, ɔɔ dircil aalin̰ ko magal taar ki jaay ɓo naan̰ ɓaa.
60 e depositou-o no seu sepulcro novo, que havia aberto em rocha; e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, retirou-se.
61 Mari kɛn iin̰o Magdala ki ute Mari kuuy se, naaɗe utu iŋg dɔk cɔkɔ ute taa ɓaaɗa.
61 Mas achavam-se ali Maria Madalena e a outra Maria, sentadas defronte do sepulcro.
62 Ɓii kɛn Yaudge ɗaap ɗaap roɗe gɛn *ɓii sebit jaay deel se, mɛtbeen̰ki se, *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ute *Parizige tuso naapa ɓaaɗo ɔŋ Pilat,
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus perante Pilatos,
63 ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Jaamus, naaje kꞋsaap jꞋɔŋga taar kɛn debm taar‑kɔɔɓm se taaɗo kaaɗ kɛn naan̰ utu zɛɛr se ɔɔ: ‹Maakŋ ɓiige tun mɔtɔ se maam mꞋutu mꞋaɗe dur daan yoge tu.›
63 e disseram: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, quando ainda vivo, afirmou: Depois de três dias ressurgirei.
64 ꞋƊeek asgarge tu se, Ꞌbɔɔbm taa ɓaaɗa se bini kaan ɓii k‑mɔtɔge tu, ey num sɔm jee mɛtin̰ ki se aɗe ɓaa te an̰ ɓoogo ɔɔ taaɗn jeege tu ɔɔ: ‹Naan̰ duroga daan yoge tu!› Kɛn bin num taar‑kɔɔɓm naaɗe tɛɗ se Ꞌcir kɛn deete.»
64 Manda, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até o terceiro dia; para não suceder que, vindo os discípulos, o furtem e digam ao povo: Ressurgiu dos mortos; e assim o último embuste será pior do que o primeiro.
65 Pilat ɗeekɗen ɔɔ: «Naase kic ɔkki asgarge kaam jise. Bin num ɔlɗeki asen bɔɔbm do ɓaaɗa aan gɔɔ kɛn naase Ꞌjenki ro ki.»
65 Disse-lhes Pilatos: Tendes uma guarda; ide, tornai-o seguro, como entendeis.
66 Naaɗe ɓaa ɗaap roɗe gɛn bɔɔbm do ɓaaɗa se, ɔɔ ko magal kɛn naaɗe dircil aalin̰ taa ɓaaɗ ki se, naaɗe gaasn taa ɓaaɗa tak tak tɛɗin̰ nakŋ kaakŋ jeele ro ko kɛn naaɗe gaasin̰ se ɔɔ ɔl asgarge ɗaar bɔɔbin̰a.
66 Foram, pois, e tornaram seguro o sepulcro, selando a pedra, e deixando ali a guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.