Mateus 27
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NAA
1 Tanɔɔrin̰ nɔɔrin̰ se, *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu paac, ute magal taa ɓee Yaudge tus dɔɔk taarɗe kalaŋ gɛn tɔɔl Isa.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Gɔtn se naaɗe ɔl jꞋɔk kꞋdɔɔk Isa ɔɔ naaɗe ɓaa ɛɗin̰ magal *Rɔmɛge tu, ron̰ Pilat.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Judas, debm kɛn ut Isa se, kɛn naan̰ jaay aak Isa jꞋɔkin̰ga gɛn ɓaa kutu se, gɔtn se naan̰ nirlin̰ teece. Gursn tamman si‑mɔtɔ kɛn jꞋɛɗin̰ se, naan̰ ɔk tɛrl ɓaa ɛɗin̰ *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ute magal taa ɓee Yaudge tu gɔtin̰ ki.
3 Então Judas, que o traiu, vendo que Jesus havia sido condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 Naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: «Maam se mꞋtujga naan *Raa ki, kɛn mꞋkutn debm kɛn tuj te ɗim ey se!» Gaŋ naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «ꞋƁaa tɛɗn gam naane, kɛse ɔljen naaje eyo!»
4 — Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: — Que nos importa? Isso é com você.
5 Gɔtn se Judas ɓaa sin te gurs se maakŋ *Ɓee Raa ki ɔɔ naan̰ malin̰ ɓaa aal ooc ooyo.
5 Então Judas, atirando as moedas de prata para dentro do templo, retirou-se e se enforcou.
6 Magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu tɔs gursn se ɔɔ ɗeek ɔɔ: «Gursn se naaje jꞋɔkki ɗoobm jaay jꞋan̰ki kɔmb maakŋ Ɓee Raa ki eyo, taa gursn se, gursn ut ko debkilimi.»
6 E os principais sacerdotes, pegando as moedas, disseram: — Não é lícito colocá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Naaɗe tus dɔɔk taarɗe kalaŋ ɔɔ gursn se naaɗe ɓaa dugŋ maakŋ‑gɔtn debm kɔɓm dukulge ɔɔ maakŋ‑gɔtn se naaɗe ɔn̰in̰ gɔtn duubm mɛrtge.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Taa naan̰ se ɓo maakŋ‑gɔtn se ɓɔrse kic naaɗe utu daŋin̰ Maakŋ‑gɔtn ut ko debkilimi.
8 Por isso, aquele campo é chamado, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Bin ɓo taar kɛn debm taaɗ taar teeco taar Raa ki ron̰ Jeremi taaɗno do dɔkin̰ se, aanga ɗoobin̰ ki kɛn ɔɔ: Naaɗe took ɔkga tamman si‑mɔtɔ se, kɛse ɓo zo kɛn gaan *Israɛlge jen ro ki,
9 Então se cumpriu o que foi dito por meio do profeta Jeremias: “Pegaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram,
10 ɔɔ gursn se naaɗe dugŋ maakŋ‑gɔtn debm kɔɓ dukulge ɔɔ kɛse ɓo taar Mɛljege Raa ɔlum ɔɔ mꞋaɗen taaɗa.
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.”
11 Isa kꞋjꞋɔk kꞋɓaansin̰ naan magal *Rɔmɛge tu ron̰ Pilat ɔɔ naan̰ tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Naai ɓo Gaar Yaudge la?» Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Aan gɔɔ kɛn naai Ꞌɗeekin̰ se.»
11 Jesus estava em pé diante do governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Gɔtn se *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ute magal taa ɓee Yaudge ɔkin̰ mindin̰a, naɓo naan̰ tɛrlɗen taar ɗim eyo.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, Jesus nada respondeu.
13 Gɔtn se Pilat se ɗeekin̰ ɔɔ: «Naai Ꞌbooy ey la taar naaɗe tɔli doi ki taa ai kɔkŋ mindi se?»
13 Então Pilatos perguntou: — Não está ouvindo quantas acusações fazem contra você?
14 Naɓo do taarge tun kꞋtɔlin̰ don̰ ki se, taar ɗim tap ɓo Isa tɛrlin̰ te eyo. Kɛn magal Rɔmɛge jaay aakin̰ se paac ɓo, ɔkin̰ taaɗ ey paac paac.
14 Mas Jesus não respondeu nem uma palavra, a ponto de o governador ficar muito admirado.
15 Kɛn aanga *laa Paak gɛn Yaudge se tak ɓo, magal *Rɔmɛge se lee tɔɔɗ tɔlɗen tɔl debm daŋgay kalaŋ kɛn jee dɛnge jenga ro ki.
15 Ora, por ocasião da festa, o governador costumava soltar ao povo um preso, conforme eles quisessem.
16 Kaaɗ kɛn se, naaɗe ɔk debm daŋgay kalaŋ kɛn jeege jeelin̰ paac, ron̰ Isan Barabas.
16 Naquela ocasião, eles tinham um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Gɔtn se Pilat tɔnd mɛtn jee dɛngen tus se ɔɔ: «Naase Ꞌjeki mꞋasen kɔɔɗn kɔl naŋa: Isan Barabas lɔɓu Isan kꞋdaŋin̰ *al‑Masi se?»
17 Estando, pois, o povo reunido, Pilatos lhes perguntou: — Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?
18 Taa Pilat se jeele kɛn naaɗe ɔk ɓaano ute Isa se, naaɗe tɛɗ tɛɗ maak‑kilimi ɓo ron̰ ki.
18 Porque sabia que era por inveja que eles tinham entregado Jesus.
19 Kaaɗ kɛn Pilat utu gɔtn kɔjn̰ bɔɔr ki se, mɛndin̰ ɔlo jeege ɓaaɗo taaɗin̰ ɔɔ: «Gaabm ese se naan̰ debm bɛɛ ɔɔ tuj te ɗim eyo! Ɓɛrɛ, ɔn̰ten kɔl doi maakŋ taarin̰ ki taa maakŋ nɔɔr kɛn deel se, maakŋ nim ki se, maam mꞋdabarga dɛna taa naan̰a.»
19 E, estando Pilatos sentado no tribunal, a mulher dele mandou dizer-lhe: — Não se envolva com esse justo, porque hoje, em sonho, sofri muito por causa dele.
20 Gaŋ *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ute magal taa ɓee Yaudge ɔl mɛtn jee dɛnge ɔɔ kꞋtɔnd mɛtn Pilat num aɗen kɔɔɗn kɔl Barabas ɔɔ Isa se lɛ, kꞋtɔɔlin̰ naatn.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Magal Rɔmɛge se ɛɛp taarin̰ daala ɔɔ: «Maakŋ naaɗe kɛn di se, Ꞌjeki mꞋasen kɔɔɗn kɔl naŋa?» Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Barabasi.»
21 De novo, o governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? Eles responderam: — Barrabás!
22 Pilat tɔnd mɛtɗe ɔɔ: «Num debm kꞋdaŋin̰ Isa al‑Masi se mꞋan̰ tɛɗn mꞋɔɔ ɗi?» Naaɗe paac tɛrlin̰ ɔɔ: «KꞋtup kꞋtɔɔlin̰ ro kaag ki!»
22 Pilatos lhes perguntou: — Que farei, então, com Jesus, chamado Cristo? Todos responderam: — Que seja crucificado!
23 Pilat tɔnd mɛtɗe ɔɔ: «Naan̰ tap ɓo tujga ɗi?» Tɛr naaɗe dɔɔb ɔɔy makɔn̰ cir daala ɔɔ: «KꞋtup kꞋtɔɔlin̰ ro kaag ki!»
23 Pilatos continuou: — Que mal ele fez? Porém eles gritavam cada vez mais: — Que seja crucificado!
24 Kɛn Pilat jaay aak naan̰ Ꞌkɔŋ tɛɗn ɗim eyo, ɔɔ jeege lɛ tɔɔy dɔɔk taara ɔn̰ ey se, naan̰ uun maane, tug jin̰ naan jee dɛnge tu ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Yo gaabm se ɔlum maam eyo. Kɛse naase mala aakin̰ki!»
24 Vendo Pilatos que nada conseguia e que, ao contrário, o tumulto aumentava, mandou trazer água e lavou as mãos diante do povo, dizendo: — Estou inocente do sangue deste homem; fique o caso com vocês!
25 Jeege paac se tɛrlin̰ ɔɔ: «Ɔn̰ moosn naan̰ se ajen kɔɔpm mindje ki ɔɔ mind gɛnjege tu!»
25 E o povo todo respondeu: — Que o sangue dele caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Gɔtn se Pilat ɔl kꞋɓaa kꞋjꞋɔɔɗ jꞋɔlɗen Barabas. Gaŋ gɛn Isa se, naan̰ ɔl kꞋjꞋɔndin̰ ute mɛɛjɛ ɔɔ ɔk ɔlin̰ ji jeege tu taa jꞋan̰ ɓaa tupm tɔɔl ro kaag ki.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Gɔtn se asgargen gɛn magal *Rɔmɛge ɔk ɓaan te Isa maakŋ ɓee magalɗe ki maak ki naane, ɔɔ gɔtn se dɔɔl asgarge paac ɓaaɗo tus ɔl gurugin̰a.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o Pretório, reuniram em torno dele toda a tropa.
28 Naaɗe tɔɔɗn te kalin̰ge naata ɔɔ uun uusin̰ kal kuuy aac boŋ.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com um manto escarlate.
29 Tɛr naaɗe uj ɗaapo jɛkɛ gɛn kɔrɔndɔ ɓaaɗo ɔndin̰ don̰ ki ɔɔ ɛɗin̰ naka aan gɔɔ naala ji daamin̰ ki. Gɔtn se naaɗe ɛrg naanin̰ ki ɔɔ tooyin̰ koogo mɛtin̰ ki ɔɔ: «ꞋTɔɔsɛ naai ki, Gaar Yaudge!»
29 E, tecendo uma coroa de espinhos, a puseram na cabeça dele, e colocaram um caniço na sua mão direita. E, ajoelhando-se diante dele, zombavam, dizendo: — Salve, rei dos judeus!
30 Naaɗe tupin̰ ɓooro ron̰ ki ɔɔ uun kaagŋ tec naala se, tɔndin̰ don̰ ki.
30 E, cuspindo nele, pegaram o caniço e batiam na sua cabeça.
31 Kɛn naaɗe tooyin̰ koogo mɛtin̰ ki aas se, naaɗe ɔk ɔɔɗn naatn te kal aac boŋ kɛn naaɗe uusin̰o se, ɔɔ tuusin̰ kal naan̰ge gɔtin̰ ki, jaay ɔk ɓaansin̰ naata taa jꞋan̰ ɓaa tupm tɔɔl ro kaag ki.
31 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Kɛn asgarge ɔko Isa teecn̰sin̰o teec naatn maakŋ gɛgɛr ki se, naaɗe dɔɔɗ ute gaaba kalaŋ kɔɗ Sirɛn kꞋdaŋin̰ Simon. Naaɗe ɔkin̰ taa tɔɔgɔ gɛn kuun kaagŋ jꞋan̰ tupm Isa ro ki.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Naaɗe ɔk ɓaansin̰ gɔt kɛn kꞋdaŋin̰ Golgota; Golgota se je ɗeekŋ ɔɔ: gɔtn kaaɗn do deba.
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa “Lugar da Caveira”,
34 Gɔtn se naaɗe ɛɗin̰ n̰Ꞌaay tɔtn koojn̰ bin̰ deep te ƴɔrlɔ, naɓo kɛn Isa jaay uum naamin̰ se, baate kaaye.
34 deram vinho com fel para Jesus beber; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Kɛn naaɗe jaay tup tɔɔlo Isa ro kaag ki ɔɔ uun ɗaarin̰ raan se, kalin̰ge se naaɗe tɛɗin̰ salatia jaay ɓo nigin̰a ɔɔ debm oocin̰ga ɓo uunu uunu.
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as roupas dele, tirando a sorte.
36 Tɛr naaɗe iŋg naaŋ ki gɔtn ese ɔɔ bɔɔb Isa.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Naaɗe raaŋ ɔlin̰ kaam don̰ ki mɛtn taar kɛn naaɗe tɔɔlsin̰ ro ki ɔɔ: Kɛse ɓo Isan, Gaar Yaudge se.
37 Por cima da cabeça de Jesus puseram por escrito a acusação contra ele: “ Este é Jesus, o Rei dos Judeus ”.
38 Gɔtn se asgarge tup jee ɓoogge dio ro kaagge tu cɛɛ Isa ki se kici, deb kalaŋ kꞋjꞋuun kꞋɗaarin̰ do ji daamin̰ ki ɔɔ deb kalaŋ kꞋjꞋuun kꞋɗaarin̰ do ji jeelin̰ ki.
38 E dois ladrões foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Jee deel deel gɔtn se jaay ɗaar aakin̰ se, naaɗe siik doɗe ɔɔ naajin̰a,
39 Os que iam passando blasfemavam contra ele, balançando a cabeça e dizendo:
40 ɗeek ɔɔ: «Naai ɓo kɛn ɔɔ tɔɔkŋ *Ɓee Raa ɔɔ an̰ kiin̰ kuuy daan ɓiige tun mɔtɔ se, aaj roi mala. Kɛn naai jaay Goon Raa num, Ꞌbɔɔyɔ do kaag ki se naata!»
40 — Ei, você que destrói o santuário e em três dias o reedifica! Salve a si mesmo, se você é o Filho de Deus, e desça da cruz!
41 *Magalgen jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu, jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage ute magal taa ɓee Yaudge se kic, tooyin̰ koogo mɛtin̰ ki ɔɔ ɗeek ɔɔ:
41 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas e anciãos, zombando, diziam:
42 «Jee kuuy se, naan̰ aajɗenoga num ɔŋ aasin̰ gɛn kaajn̰ ro naan̰ malin̰ eyo! Naan̰ Gaar *Israɛlge ɗey se, n̰Ꞌbɔɔyɔ naatn ɓɔrse ro kaag ki ɔɔ naaje jꞋtookŋ kaal maakje don̰ ki.
42 — Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar. É rei de Israel! Que ele desça da cruz, e então creremos nele.
43 Naan̰ ɔɔ aal maakin̰ do Raa ki, ɔɔ kɛn Raa jaay ɓo jen̰ ɗeer num, ɔn̰ ɓɔrse an̰ kaaja! Taa naan̰ taaɗga taaɗ ɔɔ: Maam se mꞋGoon Raa.»
43 Confiou em Deus; pois que Deus venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque ele disse: “Sou Filho de Deus.”
44 Jee ɓooggen kꞋtup tɔɔlɗe do kaagge tun cɛɛsn Isa ki se kic ɓo naajin̰ bin kici.
44 Também os ladrões que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
45 Aan katar tir se, do naaŋa te magalin̰ se gɔtɔ ɓaa tɛɗ ilim dib bini aan katar do tɛgɛr ki.
45 A partir do meio-dia, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
46 Aan katar do tɛgɛr ki se, Isa ɔɔɗ ɔɔy makɔn̰ ute taar naaŋin̰a ɔɔ: «Ɛli, Ɛli, lɛma sabaktani?» Taar se je ɗeekŋ ɔɔ: Raama Raama, naai Ꞌrɛsum gɛn ɗi?
46 Por volta de três horas da tarde, Jesus clamou em alta voz, dizendo:
47 Maakŋ jeege tun ɗaar gɔtn ese se kɛn booyin̰ naan̰ taaɗ bin se, jee mɛtin̰ge taaɗ ute naapa ɔɔ: «ꞋƁooyki tu, naan̰ daŋ daŋ *Ɛli.»
47 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isto, diziam: — Ele chama por Elias.
48 Deb kalaŋ naar aan̰ ɓaa uuno naka kalaŋ kɛn uun maane, ɔlin̰ maakŋ tɔtn koojn̰ bin̰ kɛn mooyo jaay uun ɔlin̰ taa garɗ ki ɔɔ uun ɔlin̰ taar Isa ki taa n̰Ꞌsuubu.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido em vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe de beber.
49 Jee mɛtin̰ge ɔɔp se taaɗ ɔɔ: «Ɔn̰ki jaay sɔm jꞋutu jꞋan̰ kaaka kɛn Ɛli jaay utu aɗe ɓaa an̰ kaajin̰ se!»
49 Os outros, porém, diziam: — Espere! Vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Gɔtn se Isa ɔɔɗ ɔɔy makɔn̰ɔ daala ɔɔ ɔn̰ kon̰ teece.
50 E Jesus, clamando outra vez em alta voz, entregou o espírito.
51 Gɔtn se, kal deer kꞋgaaŋ maakŋ *Ɓee Raa se nɛɛpo raan bini aan naaŋ ki tak. Naaŋa tea ɔɔ liŋge tɔp pak pak.
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes, de alto a baixo; a terra tremeu e as rochas se partiram;
52 Taa ɓaaɗn jeegen *salal ooyga kooy do dɔkin̰ se tɔɔɗ kalɗe ki ɔɔ naaɗe duro daan yoge tu,
52 os túmulos se abriram, e muitos corpos de santos já falecidos ressuscitaram;
53 ɔɔ teeco maakŋ ɓaaɗɗege tu. Ɔɔ kɛn Isa jaay ooy duro se, naaɗe ɓaa ɛnd maakŋ gɛgɛr kɛn salal Jeruzalɛm ki, ɔɔ jeege dɛna aakɗenga.
53 e, saindo dos túmulos depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Kɛn bubm asgarge ute asgargen kuuy kɛn ɗaar bɔɔb Isa se, aak naaŋa tea ute nakgen deel paac se, ɓeere ɔkɗe taaɗ ɔɔ: «Ɗeer ɗeer, gaabm ara se Goon Raa!»
54 O centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: — Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 Gɔtn se mɛndge dɛna ɗaar dɔkɔ aak Isa. Mɛndgen se, baago kɔkŋ mɛtin̰ taa naaŋ Galile ki ɔɔ naaɗe tɛɗin̰o naaba.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe. Eram as que vinham seguindo Jesus desde a Galileia, para o servir.
56 Maakɗe ki se Mari kɛn iin̰o Magdala ki, Mari ko Jak ute gɛn Yusup ɔɔ ko gaan Zebedege.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Kɛn kaaɗa ɓaa ɓaa kooco se, gaaba kalaŋ debm maala, kɔɗ Arimate ron̰ Yusup ɓaaɗo. Naan̰ kic debm maakŋ jeege tun mɛtn Isa ki.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 Gaabm se ɓaa ɔŋ Pilat ɔɔ tɔnd mɛtin̰a taa an̰ kɔn̰ ro Isa se naan̰ an̰ ɓaa kɔl maakŋ iiɓ ki. Gɔtn se Pilat tooko undin̰ kulu ɔɔ kꞋbɔɔyin̰sin̰o.
58 Este foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse entregue.
59 Yusup uun ro Isa se ɔɔ teelin̰ ute kal duubm kiji.
59 E José, levando o corpo, envolveu-o num lençol limpo de linho
60 Naan̰ uun ɓaa ɔl aalin̰ maakŋ iiɓ kɛn jꞋɔŋ ko sum ɓo jꞋuɗ kꞋɗaapin̰a ɔɔ ɓaaɗn se lɛ kiji, ɔɔ dircil aalin̰ ko magal taar ki jaay ɓo naan̰ ɓaa.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que ele tinha mandado abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do túmulo, foi embora.
61 Mari kɛn iin̰o Magdala ki ute Mari kuuy se, naaɗe utu iŋg dɔk cɔkɔ ute taa ɓaaɗa.
61 Estavam ali, sentadas em frente do túmulo, Maria Madalena e a outra Maria.
62 Ɓii kɛn Yaudge ɗaap ɗaap roɗe gɛn *ɓii sebit jaay deel se, mɛtbeen̰ki se, *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ute *Parizige tuso naapa ɓaaɗo ɔŋ Pilat,
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, os principais sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Jaamus, naaje kꞋsaap jꞋɔŋga taar kɛn debm taar‑kɔɔɓm se taaɗo kaaɗ kɛn naan̰ utu zɛɛr se ɔɔ: ‹Maakŋ ɓiige tun mɔtɔ se maam mꞋutu mꞋaɗe dur daan yoge tu.›
63 e lhe disseram: — Senhor, nós lembramos que aquele enganador, enquanto vivia, disse: “Depois de três dias ressuscitarei.”
64 ꞋƊeek asgarge tu se, Ꞌbɔɔbm taa ɓaaɗa se bini kaan ɓii k‑mɔtɔge tu, ey num sɔm jee mɛtin̰ ki se aɗe ɓaa te an̰ ɓoogo ɔɔ taaɗn jeege tu ɔɔ: ‹Naan̰ duroga daan yoge tu!› Kɛn bin num taar‑kɔɔɓm naaɗe tɛɗ se Ꞌcir kɛn deete.»
64 Portanto, mande que o túmulo seja guardado com segurança até o terceiro dia, para que não aconteça que, vindo os discípulos dele, o roubem e depois digam ao povo: “Ressuscitou dos mortos.” E este último engano será pior do que o primeiro.
65 Pilat ɗeekɗen ɔɔ: «Naase kic ɔkki asgarge kaam jise. Bin num ɔlɗeki asen bɔɔbm do ɓaaɗa aan gɔɔ kɛn naase Ꞌjenki ro ki.»
65 Pilatos respondeu: — Uma escolta está à disposição de vocês. Vão e guardem o túmulo como bem entenderem.
66 Naaɗe ɓaa ɗaap roɗe gɛn bɔɔbm do ɓaaɗa se, ɔɔ ko magal kɛn naaɗe dircil aalin̰ taa ɓaaɗ ki se, naaɗe gaasn taa ɓaaɗa tak tak tɛɗin̰ nakŋ kaakŋ jeele ro ko kɛn naaɗe gaasin̰ se ɔɔ ɔl asgarge ɗaar bɔɔbin̰a.
66 Indo eles, montaram guarda ao túmulo, selando a pedra e deixando ali a escolta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.