Mateus 25

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tɛr Isa aal naagŋ taara ɗeek ɔɔ: «Maakŋ *Gaar Raa se, naan̰ tec aan gɔɔ gaan mɛndgen sik tɔs lɔɔmpɗege ɔɔ teec ɓaa dɔɔɗn gaabm ɓaa kɔkŋ mɛnda.
1 Jesus disse:
2 Num maakŋ gaan mɛndge tun sik se, jee mii se mɛnd dɛrlge ɔɔ kɛngen kuuy mii se mɛnd mɛtɛkge.
2 Cinco eram sem juízo, e cinco eram ajuizadas.
3 Mɛnd dɛrlge se, tɔs ɓaan te lɔɔmpɗege ɔk uubu maak ki, naɓo uun te zaaɗn uubm kuuy ey sum.
3 As moças sem juízo pegaram as suas lamparinas, mas não levaram óleo de reserva.
4 Gaŋ mɛndgen mii mɛnd mɛtɛkge se tɔs ɓaan te lɔɔmpɗege ɔk uubu maak ki ɔɔ tɛr ɔk maakŋ nakge tun kuuy do ki.
4 As ajuizadas levaram vasilhas com óleo para as suas lamparinas.
5 Aan gɔɔ gaabm mɛnda lɛ aan yɔkɔɗ ey ɗey se, gaan mɛndgen se bi ɓaa tɔɔlɗe ɔɔ naaɗe paac tooɗ bia.
5 Como o noivo estava demorando, as dez moças começaram a cochilar e pegaram no sono.
6 Kɛn aan daan ɓee se kꞋbooy nam baag taaɗn makɔn̰ ɔɔ: ꞋBooyki! Gaabm mɛnda se, ɓɛrɛ, aanga. ꞋTeec ɓaa Ꞌdɔɔɗin̰ki!
6 — À meia-noite se ouviu este grito: “O noivo está chegando! Venham se encontrar com ele!”
7 Gɔtn se gaan mɛndgen sik se paac iin̰ duru ɔɔ tɔɔc tɔl tɔnd ɗaap lɔɔmpɗege.
7 — Então as dez moças acordaram e acenderam as suas lamparinas.
8 Num gaŋ mɛnd dɛrlge se tɔnd mɛtn mɛnd mɛtɛkge se ɔɔ: ‹Ɛɗjekiro uubsege se cɔkɔ, ey num lɔɔmpjege se uubin̰ ɓaa ɓaa naŋa.›
8 Aí as moças sem juízo disseram às outras: “Deem um pouco de óleo para nós, pois as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Gaŋ mɛnd mɛtɛkge se tɛrlɗen ɔɔ: ‹A‑a, uubu se ajenki kɔŋ kaasn kꞋpaacki eyo! Naase Ꞌɓaa Ꞌdugkiro gɔtn jee zoge tu.›
9 — “De jeito nenhum”, responderam as moças ajuizadas. “O óleo que nós temos não dá para nós e para vocês. Se vocês querem óleo, vão comprar!”
10 Kaaɗ kɛn mɛnd dɛrlge se iin̰ ɓaa gɛn dugŋ uubu se, gaŋ gaabm mɛnda se iin̰ aana. Ɔɔ naan̰ ɔŋ gaan mɛndgen mɛnd mɛtɛkge se iŋg aak kaak kaamin̰a. Naan̰ ɛnd ute naaɗe maakŋ ɓee mɛnd mɔrɔb ki se ɔɔ kɛn naaɗe jaay ɛnd se, kaam‑taara se kꞋgaasin̰a.
10 — Então as moças sem juízo saíram para comprar óleo, e, enquanto estavam fora, o noivo chegou. As cinco moças que estavam com as lamparinas prontas entraram com ele para a festa do casamento, e a porta foi trancada.
11 Cɔkɔ se, mɛnd dɛrlge se aana ɔɔ baag tɔnd kaam taara ɗeek ɔɔ: Mɛlje, Mɛlje, ɔɔɗjen kaam taara!
11 — Mais tarde as outras chegaram e começaram a gritar: “Senhor, senhor, nos deixe entrar!”
12 Gaŋ naan̰ tɛrlɗen ɔɔ: ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: ɓɛrɛ, maam se mꞋjeelsen eyo.»
12 — O noivo respondeu: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: eu não sei quem são vocês!”
13 Tɛr Isa taaɗɗen ɔɔ: «Taa naan̰ se ɓo, iŋgki zɛɛrɛ! Taa ɓii ute kaaɗn maam mꞋano ɓaa se, naase Ꞌjeelki eyo.»
13 E Jesus terminou, dizendo:
14 «Tɛr daala, kɛse tec aan gɔɔ debm ɓaa ɓaa mɛrtɛ jaay daŋ tus jee tɛɗn naabin̰ge ɔɔ ɔn̰ɗen maalin̰ paac se kaam jiɗe.
14 Jesus continuou:
15 Deb kalaŋ naan̰ ɛɗin̰ gɔkɔl daab magal magal mii, debm kuuy naan̰ ɛɗin̰ gɔkɔl daab magal magal dio, ɔɔ kɛn kuuy naan̰ ɛɗin̰ gɔkɔl daab magal kalaŋ. Naŋa kic ɓo naan̰ ɛɗin̰ kaam do ron̰ ron̰a, jaay ɓo naan̰ naar iin̰ ɓaa gɔtn mɛrtin̰ ki.
15 E lhes deu dinheiro de acordo com a capacidade de cada um: ao primeiro deu quinhentas moedas de ouro; ao segundo deu duzentas; e ao terceiro deu cem. Então foi viajar.
16 Debm jꞋɛɗin̰ gɔkɔl daab magal magal mii se, naan̰ naar ɓaa tɛɗin̰ oojo gɔkɔl daab magal magal kuuy mii do ki.
16 O empregado que tinha recebido quinhentas moedas saiu logo, fez negócios com o dinheiro e conseguiu outras quinhentas.
17 Debm jꞋɛɗin̰ gɔkɔl daab magal magal di se, naan̰ kic ɓaa tɛɗin̰ oojo gɔkɔl daab magal magal kuuy di do ki.
17 Do mesmo modo, o que havia recebido duzentas moedas conseguiu outras duzentas.
18 Naɓo debm kɛn mɛlin̰ ɛɗin̰ gɔkɔl daab magal kalaŋ se, naan̰ ɓaa uɗ gɔɔ duubin̰ naaŋ ki, nam jeel gɔtin̰ eyo.
18 Mas o que tinha recebido cem moedas saiu, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do patrão.
19 «Gɔtn mɛrtin̰ ki se, mɛlɗe se ɓaa iŋgoga dɛn jaay ɔk tɛrl ɓaaɗo. Ɔɔ kɛn naan̰ jaay aan se, daŋ tɔnd mɛtɗe do gɔkɔl daabge tun magal magal kɛn naan̰ nigɗesin̰ se.
19 — Depois de muito tempo, o patrão voltou e fez um acerto de contas com eles.
20 Debm kɛn jꞋɛɗin̰ gɔkɔl daab mii se iiko cɛɛn̰ ki ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: ‹Mɛluma, naai ɛɗumo gɔkɔl daab mii ɔɔ maam mꞋtɛɗin̰ oojga kɛn kuuy mii do ki daala.›
20 O empregado que havia recebido quinhentas moedas chegou e entregou mais quinhentas, dizendo: “O senhor me deu quinhentas moedas. Veja! Aqui estão mais quinhentas que consegui ganhar.”
21 Mɛlin̰ ɗeekin̰ ɔɔ: ‹Kɛse jiga. Naai se debm tɛɗn naabm bɛɛ ɔɔ tuj ɔrmi ey se. Ute nakŋ maam mꞋɛɗi cɔkɔ se kic, naai tuj te ɔrmi ey se; ɓɔrse maam mꞋai kɛɗn nakge dɛna kaam ji. ꞋƁaaɗo Ꞌtɛɗ maak‑raapo ute maama.›
21 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
22 Debm kɛn jꞋɛɗin̰ gɔkɔl daab di se kic iiko cɛɛn̰ ki ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: ‹Mɛluma, naai ɛɗumo gɔkɔl daab dio ɔɔ maam mꞋtɛɗin̰ oojga kɛn kuuy di do ki daala.›
22 — Então o empregado que havia recebido duzentas moedas chegou e disse: “O senhor me deu duzentas moedas. Veja! Aqui estão mais duzentas que consegui ganhar.”
23 Mɛlin̰ ɗeekin̰ ɔɔ: ‹Kɛse jiga! Naai se debm tɛɗn naabm bɛɛ ɔɔ tuj ɔrmi ey se. Ute nakŋ maam mꞋɛɗi cɔkɔ se kic, naai tuj te ɔrmi ey se; ɓɔrse maam mꞋai kɛɗn nakge dɛna kaam ji. ꞋƁaaɗo Ꞌtɛɗ maak‑raapo ute maama.›
23 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
24 Debm kɛn jꞋɛɗin̰ gɔkɔl daab kalaŋ se, naan̰ kic iiko cɛɛn̰ ki ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: ‹Mɛluma, maam mꞋjeele naai se debm aali ɔɔn̰ɔ. Maakŋ‑gɔtn naai ɔɔc te ey kic ɓo, naai ɔj naai ki ɔɔ gɔtn naai duub te ey kic ɓo, naai ɔjɔ.
24 — Aí o empregado que havia recebido cem moedas chegou e disse: “Eu sei que o senhor é um homem duro, que colhe onde não plantou e junta onde não semeou.
25 Bin num maam se ɓeere ɔkuma. Taa naan̰ se ɓo gɔkɔl daabi kɛn naai ɛɗumsin̰ se, maam mꞋɓaa duubin̰o naaŋ ki ɔɔ ɓɔrse ara ɔk naki.›
25 Fiquei com medo e por isso escondi o seu dinheiro na terra. Veja! Aqui está o seu dinheiro.”
26 Gaŋ mɛlin̰ tɛrlin̰ ɔɔ: ‹Naai se debm tɛɗn naabm jig eyo ɔɔ debm kaar naaba! Naai Ꞌjeelum maam se maakŋ‑gɔtn maam mꞋɔɔc te ey kic ɓo, maam mꞋɔjɔ ɔɔ gɔtn maam mꞋduub te ɗim ey kic lɛ, maam mꞋɔj maam ki.
26 — “Empregado mau e preguiçoso!”, disse o patrão. “Você sabia que colho onde não plantei e junto onde não semeei.
27 Bɛɛki num, gɔkɔl daabum se, naai an̰o kɔmb maakŋ baŋki ki; ɔɔ kɔr maam mꞋaɗe tɛrl se, mꞋan̰ kɔŋin̰ am koojn̰ ziiɗn do ki.
27 Por isso você devia ter depositado o meu dinheiro no banco, e, quando eu voltasse, o receberia com juros.”
28 Gɔkɔl daabm jin̰ ki se, uunin̰ki ɔɔ ɛɗin̰ki deb kɛn ɔk gɔkɔl daabge sik se.
28 “Tirem dele o dinheiro e deem ao que tem mil moedas.
29 Taa, debm kɛn ɔk se, jꞋan̰ kɛɗn do ki, taa nakin̰ an̰ ziiɗn tɛɗn dɛna. Num gaŋ debm ɔk ey se lɛ, kɛn naan̰ ɔk cɔkɔn se kic ɓo, jꞋan kuun naatn.
29 Porque aquele que tem muito receberá mais e assim terá mais ainda; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
30 Num debm tɛɗn naabm jaay tɔɔl sɛr ey se, ɔk undin̰ki naatn maakŋ gɔt kɛn ɔɔɗɔ. Ɔɔ gɔtn se ɓo gɔtn tɔɔyɔ ɔɔ gɔtn taan̰ naaŋa.›»
30 E joguem fora, na escuridão, o empregado inútil. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
31 Isa ɗeek daala ɔɔ: «Ɓii kɛn maam *mꞋGoon Deba mꞋaɗe bɔɔy maakŋ gaarum ki ute kɔɗumge paac se, maam mꞋutu mꞋkiŋg do kaag do gaarum ki.
31 Jesus terminou, dizendo:
32 Jee do naaŋ ki paac tus naanum ki ɔɔ maam mꞋaɗen nigŋ aan gɔɔ debm gaam nigŋ baatin̰ge ute bɛn̰in̰ge se.
32 Todos os povos da terra se reunirão diante dele, e ele separará as pessoas umas das outras, assim como o pastor separa as ovelhas das cabras.
33 Baatge se, maam mꞋaɗen kɔl do ji daamum ki ɔɔ bɛn̰ge se lɛ, do ji jeelum ki.
33 Ele porá os bons à sua direita e os outros, à esquerda.
34 Gɔtn se maam gaarge mꞋɗeekŋ jeege tun do ji daamum ki mꞋɔɔ: ‹ꞋƁaakiro, naasen kɛn Bubum tɛɗsenga tɛɗn bɛɛn̰ se; ɛndki maakŋ gaarin̰ kɛn naan̰ ɗaapsesin̰ga ɗaap do dɔkin̰a, kaaɗ kɛn naan̰ utu aalo kaal do naaŋa se.
34 Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, vocês que são abençoados pelo meu Pai! Venham e recebam o
35 Taa maam ɓo tɔɔlumo ɔɔ naase ɛɗumkiroga kɔsɔ; maane tɔɔlumo ɔɔ naase ɛɗumkiroga mꞋaayga; mꞋiŋgoga mɛrtɛ gɔtse ki ɔɔ naase ɔkumkiroga jiga.
35 Pois eu estava com fome, e vocês me deram comida; estava com sede, e me deram água. Era estrangeiro, e me receberam na sua casa.
36 Kɛn maam mɛt‑beere, naase ɛɗumkiroga kal kuusu. Kɛn maam mꞋkɔɔn̰o naase Ꞌɓaa aakumkiroga. Kɛn maam jꞋɔkum daŋgay ki, naase Ꞌɓaa aakumkiroga.›
36 Estava sem roupa, e me vestiram; estava doente, e cuidaram de mim. Estava na cadeia, e foram me visitar.”
37 «Gaŋ jeegen tɛɗo nakŋ ute ɗoobin̰ se utu an̰ tɛrl ɔɔ: ‹Mɛlje, nuŋ ki jaay naaje kꞋjꞋaakio naai ɓo tɔɔlio jaay kꞋjꞋɛɗio kɔsɔ se? Ey lɛ kɛn maane tɔɔlio jaay kꞋjꞋɛɗio maan kaaye se?
37 — Então os bons perguntarão: “Senhor, quando foi que o vimos com fome e lhe demos comida ou com sede e lhe demos água?
38 Naai iŋgo mɛrtɛ gɔtje ki nuŋ ki jaay naaje kꞋjꞋɔkkio jiga se? Ey lɛ nuŋ ki jaay naaje kꞋjꞋaakio naai Ꞌmɛt‑beere jaay naaje kꞋjꞋɛɗio kal tuusu se?
38 Quando foi que vimos o senhor como estrangeiro e o recebemos na nossa casa ou sem roupa e o vestimos?
39 Nuŋ ki jaay naai ooco kɔɔn̰ɔ ey lɛ maakŋ daŋgay ki, jaay naaje kꞋɓaaɗo kꞋjꞋaakkiga se?›
39 Quando foi que vimos o senhor doente ou na cadeia e fomos visitá-lo?”
40 Gɔtn se gaarge aɗen tɛrl ɔɔ: ‹ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: maakŋ gɛnaamge tun se debm baat aan gɔɔ ɗi kic jaay, naase Ꞌtɛɗin̰kiroga bɛɛ se, kɛse gɔɔ Ꞌtɛɗin̰kiro maam ki.›
40 — Aí o Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando vocês fizeram isso ao mais humilde dos meus irmãos, foi a mim que fizeram.”
41 «Tɛr gaarge utu ɗeekŋ jeege tun do ji jeelin̰ ki se ɔɔ: ‹Iikki naatn cɛɛm ki dɔkɔ, naasen jee *Raa naamsenga naam se! ꞋƁaaki maakŋ pooɗ kɛn gɛn daayum kɛn Raa tɛɗin̰ gɛn *Ɓubm sitange ute kɔɗin̰ge.
41 — Depois ele dirá aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, vocês que estão debaixo da maldição de Deus! Vão para o fogo eterno, preparado para o Diabo e os seus anjos!
42 Taa maam ɓo tɔɔlumo ɔɔ naase ɛɗumkiro te kɔs eyo; maane tɔɔlumo ɔɔ naase ɛɗumkiro te maan kaay eyo.
42 Pois eu estava com fome, e vocês não me deram comida; estava com sede, e não me deram água.
43 Maam mꞋiŋgo mɛrtɛ gɔtse ki ɔɔ naase dɔɔɗ ɔkumkiro te eyo. Maam mɛt‑beere ɔsumo kic ɓo, naase ɛɗumkiro te kal kuus eyo; kɛn mꞋooco kɔɔn̰ɔ ɔɔ jꞋɔkumo daŋgay kic ɓo, naase Ꞌɓaa aakumkiro te eyo.›
43 Era estrangeiro, e não me receberam na sua casa; estava sem roupa, e não me vestiram. Estava doente e na cadeia, e vocês não cuidaram de mim.”
44 «Gaŋ jee do ji jeelin̰ ki utu an̰ tɛrl ɔɔ: ‹Mɛlje, nuŋ ki jaay kɛn naaje kꞋjꞋaaki naai ɓo tɔɔlio, ey lɛ maane tɔɔlio, kɛn mɛrtɛ, kɛn mɛt‑beere, kɔɔn̰ɔ ey lɛ maakŋ daŋgay ki, jaay naaje kꞋɓaaɗo kꞋnaaki te ey se?›
44 — Então eles perguntarão: “Senhor, quando foi que vimos o senhor com fome, ou com sede, ou como estrangeiro, ou sem roupa, ou doente, ou na cadeia e não o ajudamos?”
45 Gɔtn se naan̰ utu aɗen tɛrl ɔɔ: ‹ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: maakŋ gaange tun sɛɛm se, debm baat aan gɔɔ ɗi kic jaay naase Ꞌtɛɗin̰kiro te bɛɛ ey se, kɛse gɔɔ naase Ꞌtɛɗumkiro te maam ki eyo.›
45 — O Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: todas as vezes que vocês deixaram de ajudar uma destas pessoas mais humildes, foi a mim que deixaram de ajudar.”
46 Jee do ji jeelin̰ ki se utu ɓaa tiŋg maakŋ dubar ki gɛn daayum, ɔɔ jeegen kɛn tɛɗ nakgen ute ɗoobin̰ se lɛ, kɔŋ *kaajn̰ gɛn daayum.»
46 E Jesus terminou assim:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.