Mateus 25
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARA
1 Tɛr Isa aal naagŋ taara ɗeek ɔɔ: «Maakŋ *Gaar Raa se, naan̰ tec aan gɔɔ gaan mɛndgen sik tɔs lɔɔmpɗege ɔɔ teec ɓaa dɔɔɗn gaabm ɓaa kɔkŋ mɛnda.
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Num maakŋ gaan mɛndge tun sik se, jee mii se mɛnd dɛrlge ɔɔ kɛngen kuuy mii se mɛnd mɛtɛkge.
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 Mɛnd dɛrlge se, tɔs ɓaan te lɔɔmpɗege ɔk uubu maak ki, naɓo uun te zaaɗn uubm kuuy ey sum.
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 Gaŋ mɛndgen mii mɛnd mɛtɛkge se tɔs ɓaan te lɔɔmpɗege ɔk uubu maak ki ɔɔ tɛr ɔk maakŋ nakge tun kuuy do ki.
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 Aan gɔɔ gaabm mɛnda lɛ aan yɔkɔɗ ey ɗey se, gaan mɛndgen se bi ɓaa tɔɔlɗe ɔɔ naaɗe paac tooɗ bia.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 Kɛn aan daan ɓee se kꞋbooy nam baag taaɗn makɔn̰ ɔɔ: ꞋBooyki! Gaabm mɛnda se, ɓɛrɛ, aanga. ꞋTeec ɓaa Ꞌdɔɔɗin̰ki!
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 Gɔtn se gaan mɛndgen sik se paac iin̰ duru ɔɔ tɔɔc tɔl tɔnd ɗaap lɔɔmpɗege.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 Num gaŋ mɛnd dɛrlge se tɔnd mɛtn mɛnd mɛtɛkge se ɔɔ: ‹Ɛɗjekiro uubsege se cɔkɔ, ey num lɔɔmpjege se uubin̰ ɓaa ɓaa naŋa.›
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 Gaŋ mɛnd mɛtɛkge se tɛrlɗen ɔɔ: ‹A‑a, uubu se ajenki kɔŋ kaasn kꞋpaacki eyo! Naase Ꞌɓaa Ꞌdugkiro gɔtn jee zoge tu.›
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 Kaaɗ kɛn mɛnd dɛrlge se iin̰ ɓaa gɛn dugŋ uubu se, gaŋ gaabm mɛnda se iin̰ aana. Ɔɔ naan̰ ɔŋ gaan mɛndgen mɛnd mɛtɛkge se iŋg aak kaak kaamin̰a. Naan̰ ɛnd ute naaɗe maakŋ ɓee mɛnd mɔrɔb ki se ɔɔ kɛn naaɗe jaay ɛnd se, kaam‑taara se kꞋgaasin̰a.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 Cɔkɔ se, mɛnd dɛrlge se aana ɔɔ baag tɔnd kaam taara ɗeek ɔɔ: Mɛlje, Mɛlje, ɔɔɗjen kaam taara!
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 Gaŋ naan̰ tɛrlɗen ɔɔ: ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: ɓɛrɛ, maam se mꞋjeelsen eyo.»
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 Tɛr Isa taaɗɗen ɔɔ: «Taa naan̰ se ɓo, iŋgki zɛɛrɛ! Taa ɓii ute kaaɗn maam mꞋano ɓaa se, naase Ꞌjeelki eyo.»
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 «Tɛr daala, kɛse tec aan gɔɔ debm ɓaa ɓaa mɛrtɛ jaay daŋ tus jee tɛɗn naabin̰ge ɔɔ ɔn̰ɗen maalin̰ paac se kaam jiɗe.
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Deb kalaŋ naan̰ ɛɗin̰ gɔkɔl daab magal magal mii, debm kuuy naan̰ ɛɗin̰ gɔkɔl daab magal magal dio, ɔɔ kɛn kuuy naan̰ ɛɗin̰ gɔkɔl daab magal kalaŋ. Naŋa kic ɓo naan̰ ɛɗin̰ kaam do ron̰ ron̰a, jaay ɓo naan̰ naar iin̰ ɓaa gɔtn mɛrtin̰ ki.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 Debm jꞋɛɗin̰ gɔkɔl daab magal magal mii se, naan̰ naar ɓaa tɛɗin̰ oojo gɔkɔl daab magal magal kuuy mii do ki.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Debm jꞋɛɗin̰ gɔkɔl daab magal magal di se, naan̰ kic ɓaa tɛɗin̰ oojo gɔkɔl daab magal magal kuuy di do ki.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 Naɓo debm kɛn mɛlin̰ ɛɗin̰ gɔkɔl daab magal kalaŋ se, naan̰ ɓaa uɗ gɔɔ duubin̰ naaŋ ki, nam jeel gɔtin̰ eyo.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 «Gɔtn mɛrtin̰ ki se, mɛlɗe se ɓaa iŋgoga dɛn jaay ɔk tɛrl ɓaaɗo. Ɔɔ kɛn naan̰ jaay aan se, daŋ tɔnd mɛtɗe do gɔkɔl daabge tun magal magal kɛn naan̰ nigɗesin̰ se.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Debm kɛn jꞋɛɗin̰ gɔkɔl daab mii se iiko cɛɛn̰ ki ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: ‹Mɛluma, naai ɛɗumo gɔkɔl daab mii ɔɔ maam mꞋtɛɗin̰ oojga kɛn kuuy mii do ki daala.›
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 Mɛlin̰ ɗeekin̰ ɔɔ: ‹Kɛse jiga. Naai se debm tɛɗn naabm bɛɛ ɔɔ tuj ɔrmi ey se. Ute nakŋ maam mꞋɛɗi cɔkɔ se kic, naai tuj te ɔrmi ey se; ɓɔrse maam mꞋai kɛɗn nakge dɛna kaam ji. ꞋƁaaɗo Ꞌtɛɗ maak‑raapo ute maama.›
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 Debm kɛn jꞋɛɗin̰ gɔkɔl daab di se kic iiko cɛɛn̰ ki ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: ‹Mɛluma, naai ɛɗumo gɔkɔl daab dio ɔɔ maam mꞋtɛɗin̰ oojga kɛn kuuy di do ki daala.›
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 Mɛlin̰ ɗeekin̰ ɔɔ: ‹Kɛse jiga! Naai se debm tɛɗn naabm bɛɛ ɔɔ tuj ɔrmi ey se. Ute nakŋ maam mꞋɛɗi cɔkɔ se kic, naai tuj te ɔrmi ey se; ɓɔrse maam mꞋai kɛɗn nakge dɛna kaam ji. ꞋƁaaɗo Ꞌtɛɗ maak‑raapo ute maama.›
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 Debm kɛn jꞋɛɗin̰ gɔkɔl daab kalaŋ se, naan̰ kic iiko cɛɛn̰ ki ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: ‹Mɛluma, maam mꞋjeele naai se debm aali ɔɔn̰ɔ. Maakŋ‑gɔtn naai ɔɔc te ey kic ɓo, naai ɔj naai ki ɔɔ gɔtn naai duub te ey kic ɓo, naai ɔjɔ.
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 Bin num maam se ɓeere ɔkuma. Taa naan̰ se ɓo gɔkɔl daabi kɛn naai ɛɗumsin̰ se, maam mꞋɓaa duubin̰o naaŋ ki ɔɔ ɓɔrse ara ɔk naki.›
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 Gaŋ mɛlin̰ tɛrlin̰ ɔɔ: ‹Naai se debm tɛɗn naabm jig eyo ɔɔ debm kaar naaba! Naai Ꞌjeelum maam se maakŋ‑gɔtn maam mꞋɔɔc te ey kic ɓo, maam mꞋɔjɔ ɔɔ gɔtn maam mꞋduub te ɗim ey kic lɛ, maam mꞋɔj maam ki.
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 Bɛɛki num, gɔkɔl daabum se, naai an̰o kɔmb maakŋ baŋki ki; ɔɔ kɔr maam mꞋaɗe tɛrl se, mꞋan̰ kɔŋin̰ am koojn̰ ziiɗn do ki.
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 Gɔkɔl daabm jin̰ ki se, uunin̰ki ɔɔ ɛɗin̰ki deb kɛn ɔk gɔkɔl daabge sik se.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 Taa, debm kɛn ɔk se, jꞋan̰ kɛɗn do ki, taa nakin̰ an̰ ziiɗn tɛɗn dɛna. Num gaŋ debm ɔk ey se lɛ, kɛn naan̰ ɔk cɔkɔn se kic ɓo, jꞋan kuun naatn.
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Num debm tɛɗn naabm jaay tɔɔl sɛr ey se, ɔk undin̰ki naatn maakŋ gɔt kɛn ɔɔɗɔ. Ɔɔ gɔtn se ɓo gɔtn tɔɔyɔ ɔɔ gɔtn taan̰ naaŋa.›»
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 Isa ɗeek daala ɔɔ: «Ɓii kɛn maam *mꞋGoon Deba mꞋaɗe bɔɔy maakŋ gaarum ki ute kɔɗumge paac se, maam mꞋutu mꞋkiŋg do kaag do gaarum ki.
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 Jee do naaŋ ki paac tus naanum ki ɔɔ maam mꞋaɗen nigŋ aan gɔɔ debm gaam nigŋ baatin̰ge ute bɛn̰in̰ge se.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 Baatge se, maam mꞋaɗen kɔl do ji daamum ki ɔɔ bɛn̰ge se lɛ, do ji jeelum ki.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 Gɔtn se maam gaarge mꞋɗeekŋ jeege tun do ji daamum ki mꞋɔɔ: ‹ꞋƁaakiro, naasen kɛn Bubum tɛɗsenga tɛɗn bɛɛn̰ se; ɛndki maakŋ gaarin̰ kɛn naan̰ ɗaapsesin̰ga ɗaap do dɔkin̰a, kaaɗ kɛn naan̰ utu aalo kaal do naaŋa se.
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Taa maam ɓo tɔɔlumo ɔɔ naase ɛɗumkiroga kɔsɔ; maane tɔɔlumo ɔɔ naase ɛɗumkiroga mꞋaayga; mꞋiŋgoga mɛrtɛ gɔtse ki ɔɔ naase ɔkumkiroga jiga.
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 Kɛn maam mɛt‑beere, naase ɛɗumkiroga kal kuusu. Kɛn maam mꞋkɔɔn̰o naase Ꞌɓaa aakumkiroga. Kɛn maam jꞋɔkum daŋgay ki, naase Ꞌɓaa aakumkiroga.›
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 «Gaŋ jeegen tɛɗo nakŋ ute ɗoobin̰ se utu an̰ tɛrl ɔɔ: ‹Mɛlje, nuŋ ki jaay naaje kꞋjꞋaakio naai ɓo tɔɔlio jaay kꞋjꞋɛɗio kɔsɔ se? Ey lɛ kɛn maane tɔɔlio jaay kꞋjꞋɛɗio maan kaaye se?
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 Naai iŋgo mɛrtɛ gɔtje ki nuŋ ki jaay naaje kꞋjꞋɔkkio jiga se? Ey lɛ nuŋ ki jaay naaje kꞋjꞋaakio naai Ꞌmɛt‑beere jaay naaje kꞋjꞋɛɗio kal tuusu se?
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 Nuŋ ki jaay naai ooco kɔɔn̰ɔ ey lɛ maakŋ daŋgay ki, jaay naaje kꞋɓaaɗo kꞋjꞋaakkiga se?›
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 Gɔtn se gaarge aɗen tɛrl ɔɔ: ‹ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: maakŋ gɛnaamge tun se debm baat aan gɔɔ ɗi kic jaay, naase Ꞌtɛɗin̰kiroga bɛɛ se, kɛse gɔɔ Ꞌtɛɗin̰kiro maam ki.›
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 «Tɛr gaarge utu ɗeekŋ jeege tun do ji jeelin̰ ki se ɔɔ: ‹Iikki naatn cɛɛm ki dɔkɔ, naasen jee *Raa naamsenga naam se! ꞋƁaaki maakŋ pooɗ kɛn gɛn daayum kɛn Raa tɛɗin̰ gɛn *Ɓubm sitange ute kɔɗin̰ge.
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Taa maam ɓo tɔɔlumo ɔɔ naase ɛɗumkiro te kɔs eyo; maane tɔɔlumo ɔɔ naase ɛɗumkiro te maan kaay eyo.
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 Maam mꞋiŋgo mɛrtɛ gɔtse ki ɔɔ naase dɔɔɗ ɔkumkiro te eyo. Maam mɛt‑beere ɔsumo kic ɓo, naase ɛɗumkiro te kal kuus eyo; kɛn mꞋooco kɔɔn̰ɔ ɔɔ jꞋɔkumo daŋgay kic ɓo, naase Ꞌɓaa aakumkiro te eyo.›
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 «Gaŋ jee do ji jeelin̰ ki utu an̰ tɛrl ɔɔ: ‹Mɛlje, nuŋ ki jaay kɛn naaje kꞋjꞋaaki naai ɓo tɔɔlio, ey lɛ maane tɔɔlio, kɛn mɛrtɛ, kɛn mɛt‑beere, kɔɔn̰ɔ ey lɛ maakŋ daŋgay ki, jaay naaje kꞋɓaaɗo kꞋnaaki te ey se?›
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 Gɔtn se naan̰ utu aɗen tɛrl ɔɔ: ‹ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: maakŋ gaange tun sɛɛm se, debm baat aan gɔɔ ɗi kic jaay naase Ꞌtɛɗin̰kiro te bɛɛ ey se, kɛse gɔɔ naase Ꞌtɛɗumkiro te maam ki eyo.›
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 Jee do ji jeelin̰ ki se utu ɓaa tiŋg maakŋ dubar ki gɛn daayum, ɔɔ jeegen kɛn tɛɗ nakgen ute ɗoobin̰ se lɛ, kɔŋ *kaajn̰ gɛn daayum.»
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.