Mateus 20

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tɛr Isa ɗeek daala ɔɔ: «*Maakŋ Gaar Raa se tec aan gɔɔ mɛl ɓee kɛn iin̰ tanɔɔrin̰ nɔɔrin̰ je jeege taa aɗen kɔl ɓaa tɛɗn naaba maakŋ jinɛnin̰ ki.
1 “Pois o reino dos céus é como o dono de uma propriedade que saiu de manhã cedo a fim de contratar trabalhadores para seu vinhedo.
2 Mɛl jinɛnɛ se taaɗ dɔɔk taarin̰ ute jee tɛɗn naabge se kɛn naaɗe tɛɗ naaba lɛkga se, deba kic ɓo naan̰ an̰ kɛɗn tamma kalaŋ kalaŋ. Bin jaay ɓo naan̰ ɔlɗen maakŋ jinɛnin̰ ki.
2 Combinou de pagar uma moeda de prata por um dia de serviço e os mandou trabalhar.
3 Kɛn aan kaaɗn mɛs ki se, naan̰ teeco ɓeen̰ ki ɔŋ jeege iŋg kiŋg cɛrɛ.
3 “Às nove da manhã, estava passando pela praça e viu por ali alguns desocupados.
4 Gɔtn se naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: ‹Naase kic Ꞌɓaa Ꞌtɛɗki naaba maakŋ jinɛnum ki ɔɔ maam mꞋasen kɔgŋ te ɗoobin̰a.›
4 Contratou-os e disse-lhes que, no final do dia, pagaria o que fosse justo.
5 Gɔtn se jee tɛɗn naabge se iin̰ ɓaa maakŋ jinɛnɛ ki. Kɛn aan katar ki tir se, tɛr naan̰ teeco ɔɔ katar do tɛgɛr ki kic naan̰ teeco. Ɔɔ kɛn naan̰ teeco jaay ɔŋ jeegen kuuy iŋg kiŋg cɛrɛ daal se, naan̰ ɔlɗen ɔɔ kꞋɓaa tɛɗn naaba maakŋ jinɛnin̰ ki kici.
5 E eles foram trabalhar no vinhedo. Ao meio-dia e às três da tarde, fez a mesma coisa.
6 Kɛn aan tɛgɛr se, naan̰ teeco daala ɔɔ ɔŋ jeegen iŋg kiŋg cɛr se, naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: ‹Gɛn ɗi jaay naase iŋg Ꞌlɛkki cɛr se?›
6 “Às cinco da tarde, estava outra vez na cidade e viu por ali mais algumas pessoas. ‘Por que vocês não trabalharam hoje?’, perguntou ele.
7 Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: ‹Nam ajen kuun gɛn naaba ɓo gɔtɔ.› Naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: ‹Naase kic Ꞌɓaa Ꞌtɛɗki naaba maakŋ jinɛnum ki.›
7 “‘Porque ninguém nos contratou’, responderam. “Então o proprietário disse: ‘Vão e trabalhem com os outros no meu vinhedo’.
8 Kɛn aan tɛgɛr kaaɗa ɓaa ɓaa kooco se, mɛl jinɛnɛ se ɗeek debm tɛɗn naabin̰ ki ɔɔ: ‹ꞋƁaa Ꞌdaŋo jee tɛɗn naabge se paac ɔɔ naŋa naŋa kic ɓo ɔgin̰ nakin̰ nakin̰a. ꞋBaag do jeege tun kaam mɔɔtn bini Ꞌkaan do jeege tun kɛn ɓaaɗo deete.›
8 “Ao entardecer, mandou o capataz chamar os trabalhadores e pagá-los, começando pelos que haviam sido contratados por último.
9 Gɔtn se jeegen jaay baag tɛɗn naaba kaam mɔɔtn ɗɛs se, ɓaaɗo ɔɔ naŋa kic ɓo jꞋɛɗin̰ tamma kalaŋ kalaŋ.
9 Os que foram contratados às cinco da tarde vieram e receberam uma moeda de prata.
10 Kɛn gɛn kɔgŋ jeegen baag naaba deet se, naaɗe saap ɔɔ kaaɗn naane, naaɗe Ꞌkɔŋ cir naapɗege. Naɓo deba kic ɓo ɔŋ tamma kalaŋ kalaŋ sum.
10 Quando chegaram os que foram contratados primeiro, imaginaram que receberiam mais. Contudo, também receberam uma moeda de prata.
11 Kɛn naaɗe jaay aak bɛɗɗen jꞋɛɗɗen se, maakɗe taarɗe mooy naaŋ ki dir dir do mɛl ɓee ki se.
11 Ao receber o pagamento, queixaram-se ao proprietário:
12 Ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: ‹Jee se ɓaaɗo kaam mɔɔtn ɔɔ naaba kic ɓo naaɗe tɛɗ lɛr kalaŋ sum, ɔɔ naai ɔgɗen aas kaas ute naajen kɛn kꞋdabar kꞋlɛk tɛc maakŋ kaaɗ ki.›
12 ‘Aqueles trabalharam apenas uma hora e, no entanto, o senhor lhes pagou a mesma quantia que a nós, que trabalhamos o dia todo no calor intenso’.
13 Gaŋ mɛl jinɛnɛ se ɗeek deb kalaŋ ki ɔɔ: ‹Mɛɗuma, maam mꞋtuji te ɗim eyo ɔɔ taarje se lɛ kꞋtaaɗ kꞋtɔɔlin̰oga tɔɔlɔ mꞋɔɔ kɛn jaay naai Ꞌtɛɗn naaba lɛkga num, mꞋai kɔgŋ tamma kalaŋ se, naai Ꞌtookoga took ey la?
13 “O proprietário respondeu a um deles: ‘Amigo, não fui injusto. Você não concordou em trabalhar o dia inteiro por uma moeda de prata?
14 Ɓɔrse, ɔk bɛɗi ɔɔ Ꞌɓaa ɓei ki. Ɔɔ debm tɛɗn naabm baag kaam mɔɔtn se, kɛn maam mꞋje se maam mꞋan̰ kɛɗn bɛɗin̰ aan gɔɔ gɛn naai se sum kici.
14 Pegue seu dinheiro e vá. Eu quis pagar ao último trabalhador o mesmo que paguei a você.
15 Ute gursum se, nakŋ maam mꞋje ɓo mꞋan tɛɗn ro ki ey la? Lɔɓu do bɛɛ kɛn maam mꞋtɛɗ se, naai Ꞌmaaki ilim ro ki la?›»
15 É contra a lei eu fazer o que quero com o meu dinheiro? Ou você está com inveja porque fui bondoso com os outros?’.
16 Taa naan̰ se ɓo Isa ɗeek ɔɔ: «Jeegen kaam mɔɔtn se, utu tɛɗn jeegen naan ki. Ɔɔ jeegen naan ki se lɛ, utu kɔɔpm kaam mɔɔtn.»
16 “Assim, os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos”.
17 Isa ook ɓaa Jeruzalɛm ki ɔɔ kɛn naaɗe ɓaa ɓaa ɗoob ki se, naan̰ daŋ jee mɛtin̰ sik‑kaar‑di kalɗe ki ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ:
17 Enquanto subia para Jerusalém, Jesus chamou os doze discípulos e lhes disse, em particular, o que aconteceria com ele:
18 «ꞋBooyki, ɓɔrse naaje kꞋjꞋook kꞋɓaaki ɓaa Jeruzalɛm ki ɔɔ *Goon Deba se, jꞋutu jꞋan̰ kɔkŋ kɔl ji *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ute jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raa. Naaɗe utu an̰ kɔjn̰ bɔɔrɔ don̰ ki ɔɔ an̰ kɔl jꞋan̰ ɓaa tɔɔlɔ.
18 “Ouçam, estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte
19 Naaɗe an̰ kɔkŋ kɔl ji jeege tun Yaudge eyo, utu an̰ tooy koogo mɛtin̰ ki, an̰ tɔnd te mɛɛjɛ jaay an̰ tupm tɔɔl ro kaag ki. Ɔɔ ɓii k‑mɔtɔge tu se, naan̰ aɗe dur daan yoge tu.»
19 e o entregarão aos gentios, para que zombem dele, o açoitem e o crucifiquem. No terceiro dia, porém, ele ressuscitará”.
20 Gɔtn se gaan Zebedege ɓaaɗo ute kon̰ɗe naan Isa ki. Kon̰ɗe se ɛrg naaŋ ki taa tɔnd mɛtin̰a.
20 Então a mãe dos filhos de Zebedeu veio a Jesus com seus filhos. Ela se ajoelhou diante dele a fim de lhe pedir um favor.
21 Kɛn Isa aakin̰ se ɗeekin̰ ɔɔ: «Naai tap ɓo Ꞌje ɗi?» Mɛnda se tɛrlin̰ ɔɔ: «Ɔn̰ gɛnumgen di naani ki se maakŋ gaari ki se, ɔn̰ deb kalaŋ Ꞌkiŋg do ji daami ki ɔɔ kɛn kalaŋ do ji jeeli ki.»
21 “O que você quer?”, perguntou ele. Ela respondeu: “Por favor, permita que, no seu reino, meus dois filhos se sentem em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
22 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Nakŋ naase Ꞌtɔndki mɛta ro ki se, naase Ꞌjeel ɔkki te mɛtin̰ eyo. *Kɔɔpm dubar maam mꞋutu mꞋkaay se, naase an̰ki kɔŋ kaasn gɛn kaayin̰ la?» Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Yɛɛ, naaje jꞋan̰ kɔŋ kaasa.»
22 Jesus respondeu: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que estou prestes a beber?”. “Somos!”, disseram eles.
23 Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Ɗeere, kɔɔpm dubarum se naase an̰ki kaayin̰a, naɓo gɛn gɔtn kiŋg jaay do ji daamum ki ey lɛ do ji jeelum ki se, ɔlum maam eyo. Gɔtn se Bubum ɗaapin̰ga ɗaap malin̰ge tu.»
23 Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice. Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Meu Pai preparou esses lugares para aqueles que ele escolheu”.
24 Kɛn jee mɛtn Isa kɛn sik jaay ɓaa booy taar ese se, naaɗe maakɗe tuj do gɛnaa naapge tun di se.
24 Quando os outros dez discípulos souberam o que os dois irmãos haviam pedido, ficaram indignados.
25 Gaŋ gɔtn se Isa daŋɗeno paac ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋJeelki, jeegen kꞋtɔlɗe gaarge se iŋg do jeege tu ɔɔ magalgen kꞋtɔndɗe se tɛɗ jeege te taa tɔɔgɔ.
25 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os governantes deste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
26 Num naase se ɔn̰te Ꞌtɛɗki bini. Kɛn maakse ki jaay nam je tɛɗn magalse se, ɔn̰ ron̰ tɛɗn debm kaan̰ naabse.
26 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
27 Kɛn maakse ki se jaay nam je tɛɗn naanse se ɔn̰ ron̰ asen tɛɗn ɓulse.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo.
28 Taa *Goon Deba ɓaaɗo se, taa jeege ɓo an̰ tɛɗn naab eyo, num naan̰ ɓaaɗo se taa naan̰ ɓo tɛɗn naaba jeege tu ɔɔ kɛɗn kon̰ gɛn dugŋ do jee dɛna.»
28 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
29 Kɛn Isa ute jee mɛtin̰ ki jaay teec teec maakŋ gɛgɛr kɛn Jeriko ki se, jeege dɛna ɔk mɛtin̰a.
29 Quando Jesus e seus discípulos saíam de Jericó, uma grande multidão os seguiu.
30 Gɔtn se naaɗe ɔŋ jee kaam‑tɔɔkge di iŋg kiŋg jɛŋ ɗoob ki. Kɛn jee kaam‑tɔɔkge se booy jaay ɔɔ Isa ɓo deel deel se, naaɗe baag tɔɔɗn tɔɔyɔ ɔɔ: «Mɛlje, *Goon Daud ɛɛjjen doje ki!»
30 Dois cegos estavam sentados à beira do caminho e, quando souberam que Jesus vinha naquela direção, começaram a gritar: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
31 Gɔtn se jee dɛnge uunɗe kaamɗe ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋƊoki!» Gaŋ jee kaam‑tɔɔkgen se tɛr tɔɔɗ tɔɔy makɔn̰ daala ɔɔ: «Mɛlje, Goon Daud ɛɛjjen doje ki!»
31 “Calem-se!”, diziam aos brados os que estavam na multidão. Eles, porém, gritavam ainda mais alto: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
32 Gɔtn se Isa ɔk ɗaara, daŋɗeno ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Naase Ꞌjeki mꞋasen tɛɗn ɗi?»
32 Ao ouvi-los, Jesus parou e perguntou: “O que vocês querem que eu lhes faça?”.
33 Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Mɛlje, ɔn̰ kaamjege Ꞌtɔɔɗn taaka!»
33 Eles responderam: “Senhor, nós queremos enxergar!”.
34 Gɔtn se Isa ɛɛjɗen doɗe ki, uun jin̰ tɔndɗen kaamɗege tu ɔɔ kaamɗege naar tɔɔɗ taaka ɔɔ naaɗe ɔk mɛtin̰a.
34 Jesus teve compaixão deles e tocou-lhes nos olhos. No mesmo instante, passaram a enxergar e o seguiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.