Mateus 20
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARIB
1 Tɛr Isa ɗeek daala ɔɔ: «*Maakŋ Gaar Raa se tec aan gɔɔ mɛl ɓee kɛn iin̰ tanɔɔrin̰ nɔɔrin̰ je jeege taa aɗen kɔl ɓaa tɛɗn naaba maakŋ jinɛnin̰ ki.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que saiu de madrugada a contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Mɛl jinɛnɛ se taaɗ dɔɔk taarin̰ ute jee tɛɗn naabge se kɛn naaɗe tɛɗ naaba lɛkga se, deba kic ɓo naan̰ an̰ kɛɗn tamma kalaŋ kalaŋ. Bin jaay ɓo naan̰ ɔlɗen maakŋ jinɛnin̰ ki.
2 Ajustou com os trabalhadores o salário de um denário por dia, e mandou-os para a sua vinha.
3 Kɛn aan kaaɗn mɛs ki se, naan̰ teeco ɓeen̰ ki ɔŋ jeege iŋg kiŋg cɛrɛ.
3 Cerca da hora terceira saiu, e viu que estavam outros, ociosos, na praça,
4 Gɔtn se naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: ‹Naase kic Ꞌɓaa Ꞌtɛɗki naaba maakŋ jinɛnum ki ɔɔ maam mꞋasen kɔgŋ te ɗoobin̰a.›
4 e disse-lhes: Ide também vós para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 Gɔtn se jee tɛɗn naabge se iin̰ ɓaa maakŋ jinɛnɛ ki. Kɛn aan katar ki tir se, tɛr naan̰ teeco ɔɔ katar do tɛgɛr ki kic naan̰ teeco. Ɔɔ kɛn naan̰ teeco jaay ɔŋ jeegen kuuy iŋg kiŋg cɛrɛ daal se, naan̰ ɔlɗen ɔɔ kꞋɓaa tɛɗn naaba maakŋ jinɛnin̰ ki kici.
5 Outra vez saiu, cerca da hora sexta e da nona, e fez o mesmo.
6 Kɛn aan tɛgɛr se, naan̰ teeco daala ɔɔ ɔŋ jeegen iŋg kiŋg cɛr se, naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: ‹Gɛn ɗi jaay naase iŋg Ꞌlɛkki cɛr se?›
6 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
7 Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: ‹Nam ajen kuun gɛn naaba ɓo gɔtɔ.› Naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: ‹Naase kic Ꞌɓaa Ꞌtɛɗki naaba maakŋ jinɛnum ki.›
7 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
8 Kɛn aan tɛgɛr kaaɗa ɓaa ɓaa kooco se, mɛl jinɛnɛ se ɗeek debm tɛɗn naabin̰ ki ɔɔ: ‹ꞋƁaa Ꞌdaŋo jee tɛɗn naabge se paac ɔɔ naŋa naŋa kic ɓo ɔgin̰ nakin̰ nakin̰a. ꞋBaag do jeege tun kaam mɔɔtn bini Ꞌkaan do jeege tun kɛn ɓaaɗo deete.›
8 Ao anoitecer, disse o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até os primeiros.
9 Gɔtn se jeegen jaay baag tɛɗn naaba kaam mɔɔtn ɗɛs se, ɓaaɗo ɔɔ naŋa kic ɓo jꞋɛɗin̰ tamma kalaŋ kalaŋ.
9 Chegando, pois, os que tinham ido cerca da hora undécima, receberam um denário cada um.
10 Kɛn gɛn kɔgŋ jeegen baag naaba deet se, naaɗe saap ɔɔ kaaɗn naane, naaɗe Ꞌkɔŋ cir naapɗege. Naɓo deba kic ɓo ɔŋ tamma kalaŋ kalaŋ sum.
10 Vindo, então, os primeiros, pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo receberam um denário cada um.
11 Kɛn naaɗe jaay aak bɛɗɗen jꞋɛɗɗen se, maakɗe taarɗe mooy naaŋ ki dir dir do mɛl ɓee ki se.
11 E ao recebê-lo, murmuravam contra o proprietário, dizendo:
12 Ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: ‹Jee se ɓaaɗo kaam mɔɔtn ɔɔ naaba kic ɓo naaɗe tɛɗ lɛr kalaŋ sum, ɔɔ naai ɔgɗen aas kaas ute naajen kɛn kꞋdabar kꞋlɛk tɛc maakŋ kaaɗ ki.›
12 Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os igualastes a nós, que suportamos a fadiga do dia inteiro e o forte calor.
13 Gaŋ mɛl jinɛnɛ se ɗeek deb kalaŋ ki ɔɔ: ‹Mɛɗuma, maam mꞋtuji te ɗim eyo ɔɔ taarje se lɛ kꞋtaaɗ kꞋtɔɔlin̰oga tɔɔlɔ mꞋɔɔ kɛn jaay naai Ꞌtɛɗn naaba lɛkga num, mꞋai kɔgŋ tamma kalaŋ se, naai Ꞌtookoga took ey la?
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não ajustaste comigo um denário?
14 Ɓɔrse, ɔk bɛɗi ɔɔ Ꞌɓaa ɓei ki. Ɔɔ debm tɛɗn naabm baag kaam mɔɔtn se, kɛn maam mꞋje se maam mꞋan̰ kɛɗn bɛɗin̰ aan gɔɔ gɛn naai se sum kici.
14 Toma o que é teu, e vai-te; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 Ute gursum se, nakŋ maam mꞋje ɓo mꞋan tɛɗn ro ki ey la? Lɔɓu do bɛɛ kɛn maam mꞋtɛɗ se, naai Ꞌmaaki ilim ro ki la?›»
15 Não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 Taa naan̰ se ɓo Isa ɗeek ɔɔ: «Jeegen kaam mɔɔtn se, utu tɛɗn jeegen naan ki. Ɔɔ jeegen naan ki se lɛ, utu kɔɔpm kaam mɔɔtn.»
16 Assim os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Isa ook ɓaa Jeruzalɛm ki ɔɔ kɛn naaɗe ɓaa ɓaa ɗoob ki se, naan̰ daŋ jee mɛtin̰ sik‑kaar‑di kalɗe ki ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ:
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e no caminho lhes disse:
18 «ꞋBooyki, ɓɔrse naaje kꞋjꞋook kꞋɓaaki ɓaa Jeruzalɛm ki ɔɔ *Goon Deba se, jꞋutu jꞋan̰ kɔkŋ kɔl ji *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ute jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raa. Naaɗe utu an̰ kɔjn̰ bɔɔrɔ don̰ ki ɔɔ an̰ kɔl jꞋan̰ ɓaa tɔɔlɔ.
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 Naaɗe an̰ kɔkŋ kɔl ji jeege tun Yaudge eyo, utu an̰ tooy koogo mɛtin̰ ki, an̰ tɔnd te mɛɛjɛ jaay an̰ tupm tɔɔl ro kaag ki. Ɔɔ ɓii k‑mɔtɔge tu se, naan̰ aɗe dur daan yoge tu.»
19 e o entregarão aos gentios para que dele escarneçam, e o açoitem e crucifiquem; e ao terceiro dia ressuscitará.
20 Gɔtn se gaan Zebedege ɓaaɗo ute kon̰ɗe naan Isa ki. Kon̰ɗe se ɛrg naaŋ ki taa tɔnd mɛtin̰a.
20 Aproximou-se dele, então, a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, ajoelhando-se e fazendo-lhe um pedido.
21 Kɛn Isa aakin̰ se ɗeekin̰ ɔɔ: «Naai tap ɓo Ꞌje ɗi?» Mɛnda se tɛrlin̰ ɔɔ: «Ɔn̰ gɛnumgen di naani ki se maakŋ gaari ki se, ɔn̰ deb kalaŋ Ꞌkiŋg do ji daami ki ɔɔ kɛn kalaŋ do ji jeeli ki.»
21 Perguntou-lhe Jesus: Que queres? Ela lhe respondeu: Concede que estes meus dois filhos se sentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Nakŋ naase Ꞌtɔndki mɛta ro ki se, naase Ꞌjeel ɔkki te mɛtin̰ eyo. *Kɔɔpm dubar maam mꞋutu mꞋkaay se, naase an̰ki kɔŋ kaasn gɛn kaayin̰ la?» Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Yɛɛ, naaje jꞋan̰ kɔŋ kaasa.»
22 Jesus, porém, replicou: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Ɗeere, kɔɔpm dubarum se naase an̰ki kaayin̰a, naɓo gɛn gɔtn kiŋg jaay do ji daamum ki ey lɛ do ji jeelum ki se, ɔlum maam eyo. Gɔtn se Bubum ɗaapin̰ga ɗaap malin̰ge tu.»
23 Então lhes disse: O meu cálice certamente haveis de beber; mas o sentar-se à minha direita e à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles para quem está preparado por meu Pai.
24 Kɛn jee mɛtn Isa kɛn sik jaay ɓaa booy taar ese se, naaɗe maakɗe tuj do gɛnaa naapge tun di se.
24 E ouvindo isso os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Gaŋ gɔtn se Isa daŋɗeno paac ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋJeelki, jeegen kꞋtɔlɗe gaarge se iŋg do jeege tu ɔɔ magalgen kꞋtɔndɗe se tɛɗ jeege te taa tɔɔgɔ.
25 Jesus, pois, chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os governadores dos gentios os dominam, e os seus grandes exercem autoridades sobre eles.
26 Num naase se ɔn̰te Ꞌtɛɗki bini. Kɛn maakse ki jaay nam je tɛɗn magalse se, ɔn̰ ron̰ tɛɗn debm kaan̰ naabse.
26 Não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
27 Kɛn maakse ki se jaay nam je tɛɗn naanse se ɔn̰ ron̰ asen tɛɗn ɓulse.
27 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será vosso servo;
28 Taa *Goon Deba ɓaaɗo se, taa jeege ɓo an̰ tɛɗn naab eyo, num naan̰ ɓaaɗo se taa naan̰ ɓo tɛɗn naaba jeege tu ɔɔ kɛɗn kon̰ gɛn dugŋ do jee dɛna.»
28 assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Kɛn Isa ute jee mɛtin̰ ki jaay teec teec maakŋ gɛgɛr kɛn Jeriko ki se, jeege dɛna ɔk mɛtin̰a.
29 Saindo eles de Jericó, seguiu-o uma grande multidão;
30 Gɔtn se naaɗe ɔŋ jee kaam‑tɔɔkge di iŋg kiŋg jɛŋ ɗoob ki. Kɛn jee kaam‑tɔɔkge se booy jaay ɔɔ Isa ɓo deel deel se, naaɗe baag tɔɔɗn tɔɔyɔ ɔɔ: «Mɛlje, *Goon Daud ɛɛjjen doje ki!»
30 e eis que dois cegos, sentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
31 Gɔtn se jee dɛnge uunɗe kaamɗe ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋƊoki!» Gaŋ jee kaam‑tɔɔkgen se tɛr tɔɔɗ tɔɔy makɔn̰ daala ɔɔ: «Mɛlje, Goon Daud ɛɛjjen doje ki!»
31 E a multidão os repreendeu, para que se calassem; eles, porém, clamaram ainda mais alto, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
32 Gɔtn se Isa ɔk ɗaara, daŋɗeno ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Naase Ꞌjeki mꞋasen tɛɗn ɗi?»
32 E Jesus, parando, chamou-os e perguntou: Que quereis que vos faça?
33 Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Mɛlje, ɔn̰ kaamjege Ꞌtɔɔɗn taaka!»
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Gɔtn se Isa ɛɛjɗen doɗe ki, uun jin̰ tɔndɗen kaamɗege tu ɔɔ kaamɗege naar tɔɔɗ taaka ɔɔ naaɗe ɔk mɛtin̰a.
34 E Jesus, movido de compaixão, tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista, e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.