Mateus 19
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NAA
1 Kɛn Isa taaɗ naŋ taarin̰ se, naan̰ iin̰ ɔn̰ Galile ɔɔ ɓaa taa naaŋ Jude ki, kaam aak jɛŋ ool kꞋdaŋin̰ Jordan kɛn kaam naane.
1 Quando Jesus acabou de proferir estas palavras, deixou a Galileia e foi para o território da Judeia, além do Jordão.
2 Dɔɔl jeege dɛna ɔk mɛtin̰a ɔɔ gɔtn se naan̰ ɛɗɗen lapia.
2 Grandes multidões o seguiram, e ele as curou ali.
3 *Parizige mɛtin̰ge se ɓaaɗo ɔŋ Isa je ɗoobm an̰ goom kɔk se, naaɗe tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Deba se, do taar ɗim kɛn gay kic ɓo, naan̰ ɔk ɗoobo kɛn Ꞌpiir mɛndin̰ la?»
3 Alguns fariseus se aproximaram de Jesus e, testando-o, perguntaram: — É lícito ao homem repudiar a sua mulher por qualquer motivo?
4 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Naase Ꞌdooyin̰ki te ey la, taar kꞋraaŋin̰o maakŋ Kitap ki se? Do kupm mɛt ki se, *Raa Mɛl Kaala aalo gaaba ute mɛnda,
4 Jesus respondeu:
5 ɔɔ ɗeek ɔɔ: Taa naan̰ se ɓo gaaba teecn̰ kɔn̰ kon̰ te bubin̰a, ɓaa tum te mɛndin̰a, ɔɔ naaɗen di se tum tɛɗga daa ro kalaŋ.
5 e que disse: “Por isso o homem deixará o seu pai e a sua mãe e se unirá à sua mulher, tornando-se os dois uma só carne”?
6 Bin se naaɗe se tɛɗga aan gɔɔ jee di eyo, num aan gɔɔ deb kalaŋ sum. Nakŋ jaay Raa dɔɔkin̰ga dɔɔk se, debkilimi ɔn̰te tuutin̰a!»
6 De modo que já não são mais dois, porém uma só carne. Portanto, que ninguém separe o que Deus ajuntou.
7 Parizige tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Gɛn ɗi jaay *Musa ɗeek ɔɔ gaaba raaŋ maktubm gɛn piiri, kɛɗn mɛndin̰ ki jaay an̰ piir se?»
7 Os fariseus perguntaram: — Então por que Moisés ordenou dar uma carta de divórcio e repudiar a mulher?
8 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Kɛse taa do‑mɔŋgse ɓo, Musa ɔɔɗsen ɗoobm piir mɛndsege. Ey num do kupm mɛt ki se bin eyo.
8 Jesus respondeu:
9 ꞋBooyki mꞋasen taaɗa: nam jaay Ꞌpiir mɛndin̰ se, kɛn mɛndin̰ ɛɛs kɛɛs gaabge jaayo, ɔɔ kɛn naan̰ jaay ɔkga mɛnd kuuy se, naan̰ se aan gɔɔ debm ɛɛs mɛnd nam.»
9 Eu, porém, lhes digo: quem repudiar a sua mulher, não sendo por causa de relações sexuais ilícitas, e casar com outra comete adultério.
10 Jee mɛtn Isa ki ɗeekin̰ ɔɔ: «Kɛn daan gaaba ute mɛnda jaay kiŋgɗe bin num, naan̰ se kɛn debm ɔk te mɛnda ey kic num bɛɛ kaca!»
10 Os discípulos de Jesus disseram: — Se essa é a situação do homem em relação à sua mulher, não convém casar.
11 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Jeege paac se kɔŋ booy kɔkŋ taar se eyo. Jeegen an̰ booy kɔk se, jeegen kɛn Raa ɛɗɗenga jeele gɛn booy kɔkŋ mɛtn taar se jaayo.
11 Jesus, porém, lhes respondeu:
12 Ɗeere, ɗoobm jaay gaasn gaabge gɛn tɔkŋ mɛndge se dɛna: jee mɛtin̰ge se jꞋoojɗe ɓo roɗe gɔtɔ, jee mɛtin̰ge se lɛ jikilimge ɓo tɛɗɗe roɗe tɛɗ gɔtɔ, ɔɔ kɛngen mɛtin̰ge se taa taar Raa ɓo naaɗe baate tɔkŋ mɛndge. Debm kɔŋ booy kɔkŋ taar se num, ɔn̰in̰ an̰ booy kɔkɔ!»
12 Porque há eunucos de nascença; há outros a quem os homens fizeram tais; e há outros que se fizeram eunucos, por causa do Reino dos Céus. Quem é apto para aceitar isto, que aceite.
13 Gɔtn se jeege ɓaano ute gaangen sɛɛmɛ gɔtn Isa ki taa naan̰ aɗen tɔnd jin̰ doɗe ki ɔɔ tɔnd mɛtn Raa taa naaɗe, naɓo jee mɛtin̰ ki uunɗe kaamɗe naatn.
13 Então trouxeram algumas crianças a Jesus para que ele lhes impusesse as mãos e orasse, mas os discípulos os repreendiam.
14 Gaŋ Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Ɔn̰ɗeki gaangen sɛɛm se aɗe ɓaa gɔtum ki, ɔn̰te Ꞌgaasɗeki, taa *maakŋ Gaar Raa se gɛn jeegen tec aan gɔɔ gaangen sɛɛm se.»
14 Jesus, porém, disse:
15 Kɛn naan̰ jaay tɔnd jin̰ doɗege tu aas se, naan̰ iin̰ ɔn̰ gɔtn se, ɔɔ ɓaa.
15 E, tendo-lhes imposto as mãos, retirou-se dali.
16 Gaŋ gaaba kalaŋ ɓaaɗo ɔŋ Isa ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Debm dooy jeege, bɛɛ maam mꞋtɛɗ jaay am kɛɗn *kaajn̰ gɛn daayum se, kɛn gay?»
16 E eis que alguém, aproximando-se de Jesus, lhe perguntou: — Mestre, que farei de bom para alcançar a vida eterna?
17 Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Gɛn ɗi Ꞌtɔnd mɛtum ro nak kɛn bɛɛ se? Kɛn bɛɛ se, Raa kalin̰ ki sum. Kɛn naai jaay Ꞌje Ꞌkɔŋ kaajn̰ gɛn daayum num, Ꞌtɛɗn nakŋ kɛn Raa taaɗ ɔɔ gɛn tɛɗa se.»
17 Jesus respondeu:
18 Gaaba se ɗeekin̰ ɔɔ: «Kɛn gayo?» Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Ɔn̰te Ꞌtɔɔl nam, ɔn̰te Ꞌkɛɛsn mɛnd nam, ɔn̰te Ꞌkɛɛsn gaabm nam, ɔn̰te Ꞌɓoogo, ɔn̰te Ꞌtɔkŋ taar‑kɔɔɓɔ do nam ki,
18 E ele lhe perguntou: — Quais? Jesus respondeu:
19 Ꞌsook koi ki te bubi kiɔɔ Ꞌje naapi aan gɔɔ ro naai mala.»
19 honre o seu pai e a sua mãe e ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
20 Gaaba se tɛrlin̰ ɔɔ: «Nakgen se maam mꞋlee mꞋtɛɗin̰o tɛɗ paac tap, anum ɔɔpum kɛn gay daala?»
20 O jovem disse: — Tudo isso tenho observado. O que me falta ainda?
21 Isa ɗeekin̰ ɔɔ: «Kɛn naai jaay je tɛɗn debm bɛɛ mala mala naan Raa ki num, maali naai ɔk paac se, Ꞌɓaa Ꞌdugin̰ naatn ɔɔ gursin̰ se Ꞌnigin̰ jee daayge tu. Kɛn tɛɗin̰ga bin se, ai tooɗn kɔrbɔtɔ maakŋ raa ki. Ɔɔ naai lɛ, Ꞌɓaaɗo Ꞌdaanuma.»
21 Jesus respondeu:
22 Kɛn goon kɔɗɔ se jaay booy taar kɛn Isa taaɗin̰ se, ɔk tɛrl ɓaa ɓaa se maakin̰ tuj kasak kasak, taa naan̰ debm nak dɛna.
22 Mas o jovem, ouvindo esta palavra, retirou-se triste, porque era dono de muitas propriedades.
23 Isa ɗeek jeege tun mɛtin̰ ki ɔɔ: «ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: debm nak dɛna se kɛndin̰ kɔɔn̰ɔ *maakŋ Gaar Raa ki.
23 Então Jesus disse aos seus discípulos:
24 MꞋɗeek mꞋɗɔɔlsen daala: kɛn gin̰ji jaay deel ute ɓee luppara se ɔɔn̰ɔ; naɓo debm nak dɛna jaay Ꞌkɛnd maakŋ Gaar Raa ki se, ɔɔn̰ cir naan̰ se daala!»
24 E ainda lhes digo que é mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
25 Kɛn jee mɛtin̰ ki jaay booy taar se, ɔkɗen taaɗ eyo ɗeek ɔɔ: «Kɛn bin num naŋa jaay Ꞌkɔŋ kaaja?»
25 Ouvindo isto, os discípulos ficaram muito admirados e perguntaram: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
26 Isa uun kaamin̰ aakɗe ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Gɛn jikilimge tu sum num nakŋ se ɔɔn̰ɔ, num Raa ki se, ne ɗim ɔɔn̰in̰ gɔtɔ.»
26 Jesus, olhando para eles, disse:
27 Gɔtn se Piɛr ɗeek Isa ki ɔɔ: «ꞋBooyo, naaje se kꞋjꞋɔn̰oga nakge paac taa jꞋai daan naai, num naaje tap ɓo jꞋkɔŋ ɗi?»
27 Então Pedro, tomando a palavra, disse: — Eis que nós deixamos tudo e seguimos o senhor; que será, pois, de nós?
28 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: kaaɗ kɛn Raa utu tɛɗn nakge paac Ꞌtɛɗn kiji se, maam *Goon Deba mꞋutu mꞋkiŋg do kaag do kɛn iin̰o gɔtn Raa ki ɔɔ naasen sik‑kaar‑di kɛn lee daanumkiro se, utu aki kiŋg do kaag do kɛn sik‑kaar‑dio gɛn kɔjn̰ bɔɔrɔ do taa ɓee gaan *Israɛlge tun sik‑kaar‑di se.
28 Jesus lhes respondeu:
29 Ɔɔ debm jaay ɔn̰o ɓeen̰ge, gɛnaan̰gen gaabge ute kɛngen mɛndge, bubin̰a, kon̰a, gɛnin̰ge ey lɛ maakŋ‑gɔtin̰ge taa maam se, nakgen se paac se naan̰ utu aɗen kɔŋ dɛn cir kɛn naan̰ ɔn̰o, ɔɔ Ꞌkɔŋ kaajn̰ gɛn daayum.
29 E todo aquele que tiver deixado casas, irmãos, irmãs, pai, mãe, filhos ou campos, por causa do meu nome, receberá muitas vezes mais e herdará a vida eterna.
30 Num maakŋ jeege tun ɓɔrse naan ki se, dɛnin̰ utu kɔɔpm mɔɔtn. Ɔɔ maakŋ jeege tun ɓɔrse mɔɔtn se, dɛnin̰ utu tɛɗn jee naan ki.»
30 Porém muitos primeiros serão últimos; e os últimos serão primeiros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.