Mateus 18

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kaaɗ kɛn se jee mɛtn Isa ki ɓaaɗo ɔŋin̰a ɔɔ tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Naŋa ɓo Ꞌtɛɗn magal cir jeege paac *maakŋ Gaar Raa ki?»
1 Neste momento os discípulos aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe: Quem é o maior no Reino dos céus?
2 Isa daŋo goon cɔkɔ ɓaaɗo ɗaar daanɗe ki,
2 Jesus chamou uma criancinha, colocou-a no meio deles e disse:
3 ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: kɛn naase Ꞌtɛrlki te maakse te eyo ɔɔ Ꞌtɛɗki te rose aan gɔɔ gɛn gaangen sɛɛm ey se, naase aki kɔŋ kɛnd maakŋ Gaar Raa ki eyo.
3 Em verdade vos declaro: se não vos transformardes e vos tornardes como criancinhas, não entrareis no Reino dos céus.
4 Taa naan̰ se ɓo debm jaay ɔɔp ron̰ baat aan gɔɔ goon cɔkɔn ese se, naan̰ ɓo debm Ꞌtɛɗn magal cir jeege paac maakŋ Gaar Raa ki.
4 Aquele que se fizer humilde como esta criança será maior no Reino dos céus.
5 Taa maam jaay, debm ɔkga goon cɔkɔ jiga aan gɔɔ goon ese se, kɛse aan gɔɔ naan̰ ɔkum maam mala.»
5 E o que recebe em meu nome a um menino como este, é a mim que recebe.
6 «Gaŋ maakŋ gaange tun sɛɛm kɛn aalga kaal maakɗe dom ki se jaay, nam ɔlga deb kalaŋ maakŋ kusin̰ ki se, debm kɛn ɔlin̰ se ɔn̰ bɛɛki num, jꞋuuno ko tootn magala ɔɔ kꞋdɔɔkin̰ mindin̰ ki ɔɔ jꞋuun jꞋundin̰ maakŋ baar kɛn jɛrlɛ.
6 Mas, se alguém fizer cair em pecado um destes pequenos que crêem em mim, melhor fora que lhe atassem ao pescoço a mó de um moinho e o lançassem no fundo do mar.
7 Jeegen do duni ki se utu aɗen tɛɗn ɔɔn̰ aak eyo taa nakgen kɛn utu kɔl jeege maakŋ kusin̰ ki se utu Ꞌtɛɗn dɛn aak eyo. Ɗeere, nakgen bin se utu tap, naɓo ɔɔn̰ɔ deb kɛn Ꞌkɔl jeege maakŋ kusin̰ ki se.
7 Ai do mundo por causa dos escândalos! Eles são inevitáveis, mas ai do homem que os causa!
8 Kɛn jii ey lɛ jɛi jaay ɓo ai kɔl maakŋ kusin̰ ki num, gaaŋ siɗen dɔkɔ. Kɛn ɔɔpi jii kalaŋ ey lɛ jɛi kalaŋ jaay kɔŋ kaaja se, bɛɛ cir kɛn Ꞌkiŋg te jige dio ey lɛ jɛige dio ɔɔ ɓaa maakŋ pooɗ kɛn gɛn daayum.
8 Por isso, se tua mão ou teu pé te fazem cair em pecado, corta-os e lança-os longe de ti: é melhor para ti entrares na vida coxo ou manco que, tendo dois pés e duas mãos, seres lançado no fogo eterno.
9 Kɛn kaami jaay ɓo ai kɔli maakŋ kusin̰ ki num, kaami se ɔɔɗ und naata. Kɛn ɔɔpi kaami kalaŋ jaay kɔŋ *kaajn̰ gɛn daayum se, bɛɛ cir kɛn Ꞌkiŋg te kaamige dio ɔɔ ɓaa maakŋ pooɗ kɛn gɛn daayum.»
9 Se teu olho te leva ao pecado, arranca-o e lança-o longe de ti: é melhor para ti entrares na vida cego de um olho que seres jogado com teus dois olhos no fogo da geena.
10 «Ɔndki kɔndɔ gaan sɛɛmgen ese se, nam kalaŋ kic ɓo ɔn̰te aakin̰ki aan gɔɔ nakŋ cɛrɛ! Anum Ꞌbooyki mꞋasen taaɗa: kɔɗɗegen iŋg cɛɛ Bubum ki maakŋ raa ki se, daayum utu aakɗen doɗe ki.
10 Guardai-vos de menosprezar um só destes pequenos, porque eu vos digo que seus anjos no céu contemplam sem cessar a face de meu Pai que está nos céus.
11 [Taa maam *Goon Deba mꞋɓaaɗo se taa kaajn̰ jeegen iigga kiigi.]
11 {Porque o Filho do Homem veio salvar o que estava perdido.}
12 «Naase tap ɓo Ꞌsaapin̰ki ɔɔki ɗi? Kɛn deba jaay ɔk baatge kaaru ɔɔ maakɗe ki se kɛn kalaŋ iigga num, baatgen sik‑jɛrnaŋ‑kaar‑jɛrnaŋ kuuy se naan̰ aɗe kɔn̰ maakŋ ko ki taa Ꞌɓaa je kɛn kalaŋ iig kiig se ey la?
12 Que vos parece? Um homem possui cem ovelhas: uma delas se desgarra. Não deixa ele as noventa e nove na montanha, para ir buscar aquela que se desgarrou?
13 ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: kɛn naan̰ jaay je ɔŋin̰ga se, naan̰ maakin̰ raapm dɛna do baat kɛn se cir do kɛnge tun si‑jɛrnaŋ‑kaar‑jɛrnaŋ kɛn iig te ey se.
13 E se a encontra, sente mais júbilo do que pelas noventa e nove que não se desgarraram.
14 Taa naan̰ se ɓo Bubsen maakŋ raa ki kic num, je ɔɔ maakŋ gaange tun sɛɛm se, nam kalaŋ tap ɓo kut eyo.»
14 Assim é a vontade de vosso Pai celeste, que não se perca um só destes pequeninos.
15 «Kɛn gɛnaai jaay tɛɗiga *kusin̰a num, Ꞌɓaa ɔŋin̰ kali ki ɔɔ Ꞌmooyin̰a. Kɛn naan̰ jaay booy uunga taari num, kɛse naai Ꞌɗaapin̰ga.
15 Se teu irmão tiver pecado contra ti, vai e repreende-o entre ti e ele somente; se te ouvir, terás ganho teu irmão.
16 Kɛn naan̰ jaay baate booy kuun taari se, ɔk Ꞌtɛrl Ꞌɓaa ɔŋo deb kalaŋ ey lɛ jeege dio taa naan jeege tun dio ey lɛ mɔtɔ se ɓo, ai tɛɗn saaɗige ɔɔ ute naaɗe se ɓo, naase aki naŋ taarse.
16 Se não te escutar, toma contigo uma ou duas pessoas, a fim de que toda a questão se resolva pela decisão de duas ou três testemunhas.
17 Kɛn jee se jaay naan̰ baate booyɗe taarɗe kic num, Ꞌɓaa Ꞌtaaɗn mɛtn taar se *egliz ki. Ɔɔ kɛn jee egliz ki ɓaa ɔŋin̰ jaay naan̰ baate booy kuun taarɗe daal num, naai aakin̰ aan gɔɔ debm jeel *Raa mal eyo ey lɛ aan gɔɔ *debm tɔkŋ miiri.
17 Se recusa ouvi-los, dize-o à Igreja. E se recusar ouvir também a Igreja, seja ele para ti como um pagão e um publicano.
18 ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: nakŋ paacn̰ jaay naase Ꞌdɔɔkin̰kiga do naaŋ ki se, maakŋ raa kic ɓo Raa an̰ dɔɔkɔ. Ɔɔ nakŋ paacn̰ jaay naase Ꞌtuutin̰ga do naaŋ ki ara ki se, maakŋ raa ki kic ɓo Raa an̰ tuutu.
18 Em verdade vos digo: tudo o que ligardes sobre a terra será ligado no céu, e tudo o que desligardes sobre a terra será também desligado no céu.
19 «ꞋBooyki mꞋasen taaɗn daala: do naaŋ ki ara jaay jeege dio maakse ki taarɗe kalaŋ ɔɔ tɔnd mɛtn ɗim se, nakŋ naaɗe je se, Bubum kɛn maakŋ raa ki aɗesin̰ kɛɗa.
19 Digo-vos ainda isto: se dois de vós se unirem sobre a terra para pedir, seja o que for, consegui-lo-ão de meu Pai que está nos céus.
20 Ɗeere, taa gɔtn jaay jeege dio ey lɛ mɔtɔ jaay tus ute ro maam se, maam mꞋutu daanɗe ki.»
20 Porque onde dois ou três estão reunidos em meu nome, aí estou eu no meio deles.
21 Gaŋ Piɛr ɓaaɗo ɔŋ Isa ɔɔ tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Mɛluma, kɛn gɛnaam jaay tɛɗumga kusin̰a num, mꞋan̰ tɛɗn kalɗɛ mɛt kando? Bin num mꞋan̰ tɛɗn ɗɔɔl cili ne?»
21 Então Pedro se aproximou dele e disse: Senhor, quantas vezes devo perdoar a meu irmão, quando ele pecar contra mim? Até sete vezes?
22 Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Maam mꞋɗeeki mꞋɔɔ: ɗɔɔl cili sum eyo, num sik‑cili‑cili mɛt cili.»
22 Respondeu Jesus: Não te digo até sete vezes, mas até setenta vezes sete.
23 «Taa naan̰ se ɓo Ꞌbooyki mꞋɔɔ: *maakŋ Gaar Raa se tec aan gɔɔ gaar kɛn tus jee tɛɗn naabin̰ge taa kaakŋ sɛɛn̰ do jeege tu.
23 Por isso, o Reino dos céus é comparado a um rei que quis ajustar contas com seus servos.
24 Kɛn naan̰ utu baag baag kaakŋ gursin̰ sum ɓo, jꞋɔk kꞋɓaano ute gaaba kalaŋ kɛn an̰ kɔgŋ gurs dupu‑kaar kando kando.
24 Quando começou a ajustá-las, trouxeram-lhe um que lhe devia dez mil talentos.
25 Aan gɔɔ gaabm se ɔk ɗim naan̰ an kɔgŋ sɛɛn̰ gɔtɔ ɗey se, gaarge ɗeek ɔɔ: ‹ꞋƁaa Ꞌdugin̰ki naan̰a, mɛndin̰a, gɛnin̰ge ɔɔ nakŋ naan̰ ɔk paac se, kꞋdugin̰a ɔɔ gursin̰ se kꞋɓaaɗo kꞋjꞋɔgum sɛɛma.›
25 Como ele não tinha com que pagar, seu senhor ordenou que fosse vendido, ele, sua mulher, seus filhos e todos os seus bens para pagar a dívida.
26 Gɔtn se gaabm ese se ɓaaɗo ooc mɛtn jɛn̰ ki ɔɔ ɛrg naan mɛlin̰ ki ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: ‹Aay kaami, uɗum bia, sɛɛi se paac mꞋutu mꞋaisin̰ kɔgɔ!›
26 Este servo, então, prostrou-se por terra diante dele e suplicava-lhe: Dá-me um prazo, e eu te pagarei tudo!
27 Gɔtn se mɛlin̰ ɛɛjin̰ don̰ ki, ɔɔ tɔɔl te sɛɛn̰ se naata ɔɔ ɔn̰in̰ iin̰ ɓaa.
27 Cheio de compaixão, o senhor o deixou ir embora e perdoou-lhe a dívida.
28 Kɛn gaabm ese jaay teec ɓaa ɓaa se, ɓaa dɔɔɗ ute mɛɗin̰ kalaŋ kɛn naaɗe tɛɗ naaba kalaŋ. Debm se ɔkoga kɔkŋ sɛɛn̰ tamma kaaru. Gɔtn se naan̰ ɔkin̰ bɔrlin̰ ki ai karat ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: ‹Ɔgumo sɛɛma!›
28 Apenas saiu dali, encontrou um de seus companheiros de serviço que lhe devia cem denários. Agarrou-o na garganta e quase o estrangulou, dizendo: Paga o que me deves!
29 Gɔtn se mɛɗin̰ se ooc mɛtn jɛn̰ ki ɔɔ eemin̰ nɔɔ mɛtin̰ ki ɔɔ: ‹Aay kaami, uɗum bia, sɛɛi se maam mꞋutu mꞋaisin̰ kɔgɔ!›
29 O outro caiu-lhe aos pés e pediu-lhe: Dá-me um prazo e eu te pagarei!
30 Gaabm se baate, ɔk mɛɗin̰ se ɓaa ɔlin̰ daŋgay ki kɔr naan̰ an̰ kɔgŋ naŋ sɛɛn̰ se.
30 Mas, sem nada querer ouvir, este homem o fez lançar na prisão, até que tivesse pago sua dívida.
31 Mɛɗɗegen kꞋtɛɗ naaba kalaŋ jaay aak nakŋ kɛn gaabm ese tɛɗ se, naaɗe paac maakɗe tuju ɔɔ ɓaa taaɗ taar se mɛlɗe ki.
31 Vendo isto, os outros servos, profundamente tristes, vieram contar a seu senhor o que se tinha passado.
32 Gɔtn se mɛlɗe se ɔl kꞋdaŋo gaabm ese se ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: ‹Naai se debm jig eyo! Ey num naai eemum nɔɔ sum ɓo sɛɛige se, maam mꞋtɔɔlin̰sin̰o naatn.
32 Então o senhor o chamou e lhe disse: Servo mau, eu te perdoei toda a dívida porque me suplicaste.
33 Aan gɔɔ maam mꞋɛɛji doi ki se, naai kic ɛɛj do mɛɗi ki ey la!›
33 Não devias também tu compadecer-te de teu companheiro de serviço, como eu tive piedade de ti?
34 Kɛn mɛlin̰ jaay maakin̰ tuj se, gaabm se naan̰ ɔk ɔlin̰ daŋgay ki taa jꞋan̰ ɓaa dabara bini kɔgŋ naŋ sɛɛn̰ se maak ki.»
34 E o senhor, encolerizado, entregou-o aos algozes, até que pagasse toda a sua dívida.
35 Gɔtn se Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Kɛn naase jaay debm ɔŋ tɛɗ te kalɗɛ gɛnaan̰ ki te maakin̰ paac ey se, Bubum maakŋ raa ki kic an̰ tɛɗn kalɗɛ ey bin kici.»
35 Assim vos tratará meu Pai celeste, se cada um de vós não perdoar a seu irmão, de todo seu coração.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.