Mateus 18

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kaaɗ kɛn se jee mɛtn Isa ki ɓaaɗo ɔŋin̰a ɔɔ tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Naŋa ɓo Ꞌtɛɗn magal cir jeege paac *maakŋ Gaar Raa ki?»
1 Naquele momento os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Quem é o mais importante no
2 Isa daŋo goon cɔkɔ ɓaaɗo ɗaar daanɗe ki,
2 Jesus chamou uma criança, colocou-a na frente deles
3 ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: kɛn naase Ꞌtɛrlki te maakse te eyo ɔɔ Ꞌtɛɗki te rose aan gɔɔ gɛn gaangen sɛɛm ey se, naase aki kɔŋ kɛnd maakŋ Gaar Raa ki eyo.
3 e disse:
4 Taa naan̰ se ɓo debm jaay ɔɔp ron̰ baat aan gɔɔ goon cɔkɔn ese se, naan̰ ɓo debm Ꞌtɛɗn magal cir jeege paac maakŋ Gaar Raa ki.
4 A pessoa mais importante no Reino do Céu é aquela que se humilha e fica igual a esta criança.
5 Taa maam jaay, debm ɔkga goon cɔkɔ jiga aan gɔɔ goon ese se, kɛse aan gɔɔ naan̰ ɔkum maam mala.»
5 E aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará recebendo a mim.
6 «Gaŋ maakŋ gaange tun sɛɛm kɛn aalga kaal maakɗe dom ki se jaay, nam ɔlga deb kalaŋ maakŋ kusin̰ ki se, debm kɛn ɔlin̰ se ɔn̰ bɛɛki num, jꞋuuno ko tootn magala ɔɔ kꞋdɔɔkin̰ mindin̰ ki ɔɔ jꞋuun jꞋundin̰ maakŋ baar kɛn jɛrlɛ.
6 — Quanto a estes pequeninos que creem em mim , se alguém for culpado de um deles me abandonar, seria melhor para essa pessoa que ela fosse jogada no lugar mais fundo do mar, com uma pedra grande amarrada no pescoço.
7 Jeegen do duni ki se utu aɗen tɛɗn ɔɔn̰ aak eyo taa nakgen kɛn utu kɔl jeege maakŋ kusin̰ ki se utu Ꞌtɛɗn dɛn aak eyo. Ɗeere, nakgen bin se utu tap, naɓo ɔɔn̰ɔ deb kɛn Ꞌkɔl jeege maakŋ kusin̰ ki se.
7 Ai do mundo por causa das coisas que fazem com que as pessoas me abandonem! Essas coisas têm de acontecer, mas ai do culpado!
8 Kɛn jii ey lɛ jɛi jaay ɓo ai kɔl maakŋ kusin̰ ki num, gaaŋ siɗen dɔkɔ. Kɛn ɔɔpi jii kalaŋ ey lɛ jɛi kalaŋ jaay kɔŋ kaaja se, bɛɛ cir kɛn Ꞌkiŋg te jige dio ey lɛ jɛige dio ɔɔ ɓaa maakŋ pooɗ kɛn gɛn daayum.
8 — Se uma das suas mãos ou um dos seus pés faz com que você peque, corte-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna sem uma das mãos ou sem um dos pés do que ter as duas mãos e os dois pés e ser jogado no fogo eterno.
9 Kɛn kaami jaay ɓo ai kɔli maakŋ kusin̰ ki num, kaami se ɔɔɗ und naata. Kɛn ɔɔpi kaami kalaŋ jaay kɔŋ *kaajn̰ gɛn daayum se, bɛɛ cir kɛn Ꞌkiŋg te kaamige dio ɔɔ ɓaa maakŋ pooɗ kɛn gɛn daayum.»
9 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com um olho só do que ter os dois e ser jogado no fogo do inferno.
10 «Ɔndki kɔndɔ gaan sɛɛmgen ese se, nam kalaŋ kic ɓo ɔn̰te aakin̰ki aan gɔɔ nakŋ cɛrɛ! Anum Ꞌbooyki mꞋasen taaɗa: kɔɗɗegen iŋg cɛɛ Bubum ki maakŋ raa ki se, daayum utu aakɗen doɗe ki.
10 — Cuidado, não desprezem nenhum destes pequeninos! Eu afirmo a vocês que os anjos deles estão sempre na presença do meu Pai, que está no céu.
11 [Taa maam *Goon Deba mꞋɓaaɗo se taa kaajn̰ jeegen iigga kiigi.]
11 [Porque o
12 «Naase tap ɓo Ꞌsaapin̰ki ɔɔki ɗi? Kɛn deba jaay ɔk baatge kaaru ɔɔ maakɗe ki se kɛn kalaŋ iigga num, baatgen sik‑jɛrnaŋ‑kaar‑jɛrnaŋ kuuy se naan̰ aɗe kɔn̰ maakŋ ko ki taa Ꞌɓaa je kɛn kalaŋ iig kiig se ey la?
12 — O que é que vocês acham que faz um homem que tem cem ovelhas, e uma delas se perde? Será que não deixa as noventa e nove pastando no monte e vai procurar a ovelha perdida?
13 ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: kɛn naan̰ jaay je ɔŋin̰ga se, naan̰ maakin̰ raapm dɛna do baat kɛn se cir do kɛnge tun si‑jɛrnaŋ‑kaar‑jɛrnaŋ kɛn iig te ey se.
13 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando ele a encontrar, ficará muito mais contente por causa dessa ovelha do que pelas noventa e nove que não se perderam.
14 Taa naan̰ se ɓo Bubsen maakŋ raa ki kic num, je ɔɔ maakŋ gaange tun sɛɛm se, nam kalaŋ tap ɓo kut eyo.»
14 Assim também o Pai de vocês, que está no céu, não quer que nenhum destes pequeninos se perca.
15 «Kɛn gɛnaai jaay tɛɗiga *kusin̰a num, Ꞌɓaa ɔŋin̰ kali ki ɔɔ Ꞌmooyin̰a. Kɛn naan̰ jaay booy uunga taari num, kɛse naai Ꞌɗaapin̰ga.
15 — Se o seu irmão pecar contra você, vá e mostre-lhe o seu erro. Mas faça isso em particular, só entre vocês dois. Se essa pessoa ouvir o seu conselho, então você ganhou de volta o seu irmão.
16 Kɛn naan̰ jaay baate booy kuun taari se, ɔk Ꞌtɛrl Ꞌɓaa ɔŋo deb kalaŋ ey lɛ jeege dio taa naan jeege tun dio ey lɛ mɔtɔ se ɓo, ai tɛɗn saaɗige ɔɔ ute naaɗe se ɓo, naase aki naŋ taarse.
16 Mas, se não ouvir, leve com você uma ou duas pessoas, para fazer o que mandam as
17 Kɛn jee se jaay naan̰ baate booyɗe taarɗe kic num, Ꞌɓaa Ꞌtaaɗn mɛtn taar se *egliz ki. Ɔɔ kɛn jee egliz ki ɓaa ɔŋin̰ jaay naan̰ baate booy kuun taarɗe daal num, naai aakin̰ aan gɔɔ debm jeel *Raa mal eyo ey lɛ aan gɔɔ *debm tɔkŋ miiri.
17 Mas, se a pessoa que pecou não ouvir essas pessoas, então conte tudo à igreja. E, se ela não ouvir a igreja, trate-a como um pagão ou como um cobrador de impostos.
18 ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: nakŋ paacn̰ jaay naase Ꞌdɔɔkin̰kiga do naaŋ ki se, maakŋ raa kic ɓo Raa an̰ dɔɔkɔ. Ɔɔ nakŋ paacn̰ jaay naase Ꞌtuutin̰ga do naaŋ ki ara ki se, maakŋ raa ki kic ɓo Raa an̰ tuutu.
18 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o que vocês proibirem na terra será proibido no céu, e o que permitirem na terra será permitido no céu.
19 «ꞋBooyki mꞋasen taaɗn daala: do naaŋ ki ara jaay jeege dio maakse ki taarɗe kalaŋ ɔɔ tɔnd mɛtn ɗim se, nakŋ naaɗe je se, Bubum kɛn maakŋ raa ki aɗesin̰ kɛɗa.
19 — E afirmo a vocês que isto também é verdade: todas as vezes que dois de vocês que estão na terra pedirem a mesma coisa em oração, isso será feito pelo meu Pai, que está no céu.
20 Ɗeere, taa gɔtn jaay jeege dio ey lɛ mɔtɔ jaay tus ute ro maam se, maam mꞋutu daanɗe ki.»
20 Porque, onde dois ou três estão juntos em meu nome, eu estou ali com eles.
21 Gaŋ Piɛr ɓaaɗo ɔŋ Isa ɔɔ tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Mɛluma, kɛn gɛnaam jaay tɛɗumga kusin̰a num, mꞋan̰ tɛɗn kalɗɛ mɛt kando? Bin num mꞋan̰ tɛɗn ɗɔɔl cili ne?»
21 Então Pedro chegou perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quantas vezes devo perdoar o meu irmão que peca contra mim? Sete vezes?
22 Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Maam mꞋɗeeki mꞋɔɔ: ɗɔɔl cili sum eyo, num sik‑cili‑cili mɛt cili.»
22 — Não! — respondeu Jesus. — Você não deve perdoar sete vezes, mas setenta e sete vezes.
23 «Taa naan̰ se ɓo Ꞌbooyki mꞋɔɔ: *maakŋ Gaar Raa se tec aan gɔɔ gaar kɛn tus jee tɛɗn naabin̰ge taa kaakŋ sɛɛn̰ do jeege tu.
23 Porque o
24 Kɛn naan̰ utu baag baag kaakŋ gursin̰ sum ɓo, jꞋɔk kꞋɓaano ute gaaba kalaŋ kɛn an̰ kɔgŋ gurs dupu‑kaar kando kando.
24 Logo no começo trouxeram um que lhe devia milhões de moedas de prata.
25 Aan gɔɔ gaabm se ɔk ɗim naan̰ an kɔgŋ sɛɛn̰ gɔtɔ ɗey se, gaarge ɗeek ɔɔ: ‹ꞋƁaa Ꞌdugin̰ki naan̰a, mɛndin̰a, gɛnin̰ge ɔɔ nakŋ naan̰ ɔk paac se, kꞋdugin̰a ɔɔ gursin̰ se kꞋɓaaɗo kꞋjꞋɔgum sɛɛma.›
25 Mas o empregado não tinha dinheiro para pagar. Então, para pagar a dívida, o seu patrão, o rei, ordenou que fossem vendidos como escravos o empregado, a sua esposa e os seus filhos e que fosse vendido também tudo o que ele possuía.
26 Gɔtn se gaabm ese se ɓaaɗo ooc mɛtn jɛn̰ ki ɔɔ ɛrg naan mɛlin̰ ki ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: ‹Aay kaami, uɗum bia, sɛɛi se paac mꞋutu mꞋaisin̰ kɔgɔ!›
26 Mas o empregado se ajoelhou diante do patrão e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu pagarei tudo ao senhor.”
27 Gɔtn se mɛlin̰ ɛɛjin̰ don̰ ki, ɔɔ tɔɔl te sɛɛn̰ se naata ɔɔ ɔn̰in̰ iin̰ ɓaa.
27 — O patrão teve pena dele, perdoou a dívida e deixou que ele fosse embora.
28 Kɛn gaabm ese jaay teec ɓaa ɓaa se, ɓaa dɔɔɗ ute mɛɗin̰ kalaŋ kɛn naaɗe tɛɗ naaba kalaŋ. Debm se ɔkoga kɔkŋ sɛɛn̰ tamma kaaru. Gɔtn se naan̰ ɔkin̰ bɔrlin̰ ki ai karat ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: ‹Ɔgumo sɛɛma!›
28 O empregado saiu e encontrou um dos seus companheiros de trabalho que lhe devia cem moedas de prata. Ele pegou esse companheiro pelo pescoço e começou a sacudi-lo, dizendo: “Pague o que me deve!”
29 Gɔtn se mɛɗin̰ se ooc mɛtn jɛn̰ ki ɔɔ eemin̰ nɔɔ mɛtin̰ ki ɔɔ: ‹Aay kaami, uɗum bia, sɛɛi se maam mꞋutu mꞋaisin̰ kɔgɔ!›
29 — Então o seu companheiro se ajoelhou e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu lhe pagarei tudo.”
30 Gaabm se baate, ɔk mɛɗin̰ se ɓaa ɔlin̰ daŋgay ki kɔr naan̰ an̰ kɔgŋ naŋ sɛɛn̰ se.
30 — Mas ele não concordou. Pelo contrário, mandou pôr o outro na cadeia até que pagasse a dívida.
31 Mɛɗɗegen kꞋtɛɗ naaba kalaŋ jaay aak nakŋ kɛn gaabm ese tɛɗ se, naaɗe paac maakɗe tuju ɔɔ ɓaa taaɗ taar se mɛlɗe ki.
31 Quando os outros empregados viram o que havia acontecido, ficaram revoltados e foram contar tudo ao patrão.
32 Gɔtn se mɛlɗe se ɔl kꞋdaŋo gaabm ese se ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: ‹Naai se debm jig eyo! Ey num naai eemum nɔɔ sum ɓo sɛɛige se, maam mꞋtɔɔlin̰sin̰o naatn.
32 Aí o patrão chamou aquele empregado e disse: “Empregado miserável! Você me pediu, e por isso eu perdoei tudo o que você me devia.
33 Aan gɔɔ maam mꞋɛɛji doi ki se, naai kic ɛɛj do mɛɗi ki ey la!›
33 Portanto, você deveria ter pena do seu companheiro, como eu tive pena de você.”
34 Kɛn mɛlin̰ jaay maakin̰ tuj se, gaabm se naan̰ ɔk ɔlin̰ daŋgay ki taa jꞋan̰ ɓaa dabara bini kɔgŋ naŋ sɛɛn̰ se maak ki.»
34 — O patrão ficou com muita raiva e mandou o empregado para a cadeia a fim de ser castigado até que pagasse toda a dívida.
35 Gɔtn se Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Kɛn naase jaay debm ɔŋ tɛɗ te kalɗɛ gɛnaan̰ ki te maakin̰ paac ey se, Bubum maakŋ raa ki kic an̰ tɛɗn kalɗɛ ey bin kici.»
35 E Jesus terminou, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.