Mateus 18

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Kaaɗ kɛn se jee mɛtn Isa ki ɓaaɗo ɔŋin̰a ɔɔ tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Naŋa ɓo Ꞌtɛɗn magal cir jeege paac *maakŋ Gaar Raa ki?»
1 Naquela mesma hora chegaram os discípulos ao pé de Jesus, dizendo: Quem é o maior no reino dos céus?
2 Isa daŋo goon cɔkɔ ɓaaɗo ɗaar daanɗe ki,
2 E Jesus, chamando um menino, o pôs no meio deles,
3 ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: kɛn naase Ꞌtɛrlki te maakse te eyo ɔɔ Ꞌtɛɗki te rose aan gɔɔ gɛn gaangen sɛɛm ey se, naase aki kɔŋ kɛnd maakŋ Gaar Raa ki eyo.
3 E disse: Em verdade vos digo que, se não vos converterdes e não vos fizerdes como meninos, de modo algum entrareis no reino dos céus.
4 Taa naan̰ se ɓo debm jaay ɔɔp ron̰ baat aan gɔɔ goon cɔkɔn ese se, naan̰ ɓo debm Ꞌtɛɗn magal cir jeege paac maakŋ Gaar Raa ki.
4 Portanto, aquele que se tornar humilde como este menino, esse é o maior no reino dos céus.
5 Taa maam jaay, debm ɔkga goon cɔkɔ jiga aan gɔɔ goon ese se, kɛse aan gɔɔ naan̰ ɔkum maam mala.»
5 E qualquer que receber em meu nome um menino, tal como este, a mim me recebe.
6 «Gaŋ maakŋ gaange tun sɛɛm kɛn aalga kaal maakɗe dom ki se jaay, nam ɔlga deb kalaŋ maakŋ kusin̰ ki se, debm kɛn ɔlin̰ se ɔn̰ bɛɛki num, jꞋuuno ko tootn magala ɔɔ kꞋdɔɔkin̰ mindin̰ ki ɔɔ jꞋuun jꞋundin̰ maakŋ baar kɛn jɛrlɛ.
6 Mas, qualquer que escandalizar um destes pequeninos, que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma mó de azenha, e se submergisse na profundeza do mar.
7 Jeegen do duni ki se utu aɗen tɛɗn ɔɔn̰ aak eyo taa nakgen kɛn utu kɔl jeege maakŋ kusin̰ ki se utu Ꞌtɛɗn dɛn aak eyo. Ɗeere, nakgen bin se utu tap, naɓo ɔɔn̰ɔ deb kɛn Ꞌkɔl jeege maakŋ kusin̰ ki se.
7 Ai do mundo, por causa dos escândalos; porque é mister que venham escândalos, mas ai daquele homem por quem o escândalo vem!
8 Kɛn jii ey lɛ jɛi jaay ɓo ai kɔl maakŋ kusin̰ ki num, gaaŋ siɗen dɔkɔ. Kɛn ɔɔpi jii kalaŋ ey lɛ jɛi kalaŋ jaay kɔŋ kaaja se, bɛɛ cir kɛn Ꞌkiŋg te jige dio ey lɛ jɛige dio ɔɔ ɓaa maakŋ pooɗ kɛn gɛn daayum.
8 Portanto, se a tua mão ou o teu pé te escandalizar, corta-o, e atira-o para longe de ti; melhor te é entrar na vida coxo, ou aleijado, do que, tendo duas mãos ou dois pés, seres lançado no fogo eterno.
9 Kɛn kaami jaay ɓo ai kɔli maakŋ kusin̰ ki num, kaami se ɔɔɗ und naata. Kɛn ɔɔpi kaami kalaŋ jaay kɔŋ *kaajn̰ gɛn daayum se, bɛɛ cir kɛn Ꞌkiŋg te kaamige dio ɔɔ ɓaa maakŋ pooɗ kɛn gɛn daayum.»
9 E, se o teu olho te escandalizar, arranca-o, e atira-o para longe de ti; melhor te é entrar na vida com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no fogo do inferno.
10 «Ɔndki kɔndɔ gaan sɛɛmgen ese se, nam kalaŋ kic ɓo ɔn̰te aakin̰ki aan gɔɔ nakŋ cɛrɛ! Anum Ꞌbooyki mꞋasen taaɗa: kɔɗɗegen iŋg cɛɛ Bubum ki maakŋ raa ki se, daayum utu aakɗen doɗe ki.
10 Vede, não desprezeis algum destes pequeninos, porque eu vos digo que os seus anjos nos céus sempre vêem a face de meu Pai que está nos céus.
11 [Taa maam *Goon Deba mꞋɓaaɗo se taa kaajn̰ jeegen iigga kiigi.]
11 Porque o Filho do homem veio salvar o que se tinha perdido.
12 «Naase tap ɓo Ꞌsaapin̰ki ɔɔki ɗi? Kɛn deba jaay ɔk baatge kaaru ɔɔ maakɗe ki se kɛn kalaŋ iigga num, baatgen sik‑jɛrnaŋ‑kaar‑jɛrnaŋ kuuy se naan̰ aɗe kɔn̰ maakŋ ko ki taa Ꞌɓaa je kɛn kalaŋ iig kiig se ey la?
12 Que vos parece? Se algum homem tiver cem ovelhas, e uma delas se desgarrar, não irá pelos montes, deixando as noventa e nove, em busca da que se desgarrou?
13 ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: kɛn naan̰ jaay je ɔŋin̰ga se, naan̰ maakin̰ raapm dɛna do baat kɛn se cir do kɛnge tun si‑jɛrnaŋ‑kaar‑jɛrnaŋ kɛn iig te ey se.
13 E, se porventura achá-la, em verdade vos digo que maior prazer tem por aquela do que pelas noventa e nove que se não desgarraram.
14 Taa naan̰ se ɓo Bubsen maakŋ raa ki kic num, je ɔɔ maakŋ gaange tun sɛɛm se, nam kalaŋ tap ɓo kut eyo.»
14 Assim, também, não é vontade de vosso Pai, que está nos céus, que um destes pequeninos se perca.
15 «Kɛn gɛnaai jaay tɛɗiga *kusin̰a num, Ꞌɓaa ɔŋin̰ kali ki ɔɔ Ꞌmooyin̰a. Kɛn naan̰ jaay booy uunga taari num, kɛse naai Ꞌɗaapin̰ga.
15 Ora, se teu irmão pecar contra ti, vai, e repreende-o entre ti e ele só; se te ouvir, ganhaste a teu irmão;
16 Kɛn naan̰ jaay baate booy kuun taari se, ɔk Ꞌtɛrl Ꞌɓaa ɔŋo deb kalaŋ ey lɛ jeege dio taa naan jeege tun dio ey lɛ mɔtɔ se ɓo, ai tɛɗn saaɗige ɔɔ ute naaɗe se ɓo, naase aki naŋ taarse.
16 Mas, se não te ouvir, leva ainda contigo um ou dois, para que pela boca de duas ou três testemunhas toda a palavra seja confirmada.
17 Kɛn jee se jaay naan̰ baate booyɗe taarɗe kic num, Ꞌɓaa Ꞌtaaɗn mɛtn taar se *egliz ki. Ɔɔ kɛn jee egliz ki ɓaa ɔŋin̰ jaay naan̰ baate booy kuun taarɗe daal num, naai aakin̰ aan gɔɔ debm jeel *Raa mal eyo ey lɛ aan gɔɔ *debm tɔkŋ miiri.
17 E, se não as escutar, dize-o à igreja; e, se também não escutar a igreja, considera-o como um gentio e publicano.
18 ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: nakŋ paacn̰ jaay naase Ꞌdɔɔkin̰kiga do naaŋ ki se, maakŋ raa kic ɓo Raa an̰ dɔɔkɔ. Ɔɔ nakŋ paacn̰ jaay naase Ꞌtuutin̰ga do naaŋ ki ara ki se, maakŋ raa ki kic ɓo Raa an̰ tuutu.
18 Em verdade vos digo que tudo o que ligardes na terra será ligado no céu, e tudo o que desligardes na terra será desligado no céu.
19 «ꞋBooyki mꞋasen taaɗn daala: do naaŋ ki ara jaay jeege dio maakse ki taarɗe kalaŋ ɔɔ tɔnd mɛtn ɗim se, nakŋ naaɗe je se, Bubum kɛn maakŋ raa ki aɗesin̰ kɛɗa.
19 Também vos digo que, se dois de vós concordarem na terra acerca de qualquer coisa que pedirem, isso lhes será feito por meu Pai, que está nos céus.
20 Ɗeere, taa gɔtn jaay jeege dio ey lɛ mɔtɔ jaay tus ute ro maam se, maam mꞋutu daanɗe ki.»
20 Porque, onde estiverem dois ou três reunidos em meu nome, aí estou eu no meio deles.
21 Gaŋ Piɛr ɓaaɗo ɔŋ Isa ɔɔ tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Mɛluma, kɛn gɛnaam jaay tɛɗumga kusin̰a num, mꞋan̰ tɛɗn kalɗɛ mɛt kando? Bin num mꞋan̰ tɛɗn ɗɔɔl cili ne?»
21 Então Pedro, aproximando-se dele, disse: Senhor, até quantas vezes pecará meu irmão contra mim, e eu lhe perdoarei? Até sete?
22 Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Maam mꞋɗeeki mꞋɔɔ: ɗɔɔl cili sum eyo, num sik‑cili‑cili mɛt cili.»
22 Jesus lhe disse: Não te digo que até sete; mas, até setenta vezes sete.
23 «Taa naan̰ se ɓo Ꞌbooyki mꞋɔɔ: *maakŋ Gaar Raa se tec aan gɔɔ gaar kɛn tus jee tɛɗn naabin̰ge taa kaakŋ sɛɛn̰ do jeege tu.
23 Por isso o reino dos céus pode comparar-se a um certo rei que quis fazer contas com os seus servos;
24 Kɛn naan̰ utu baag baag kaakŋ gursin̰ sum ɓo, jꞋɔk kꞋɓaano ute gaaba kalaŋ kɛn an̰ kɔgŋ gurs dupu‑kaar kando kando.
24 E, começando a fazer contas, foi-lhe apresentado um que lhe devia dez mil talentos;
25 Aan gɔɔ gaabm se ɔk ɗim naan̰ an kɔgŋ sɛɛn̰ gɔtɔ ɗey se, gaarge ɗeek ɔɔ: ‹ꞋƁaa Ꞌdugin̰ki naan̰a, mɛndin̰a, gɛnin̰ge ɔɔ nakŋ naan̰ ɔk paac se, kꞋdugin̰a ɔɔ gursin̰ se kꞋɓaaɗo kꞋjꞋɔgum sɛɛma.›
25 E, não tendo ele com que pagar, o seu senhor mandou que ele, e sua mulher e seus filhos fossem vendidos, com tudo quanto tinha, para que a dívida se lhe pagasse.
26 Gɔtn se gaabm ese se ɓaaɗo ooc mɛtn jɛn̰ ki ɔɔ ɛrg naan mɛlin̰ ki ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: ‹Aay kaami, uɗum bia, sɛɛi se paac mꞋutu mꞋaisin̰ kɔgɔ!›
26 Então aquele servo, prostrando-se, o reverenciava, dizendo: Senhor, sê generoso para comigo, e tudo te pagarei.
27 Gɔtn se mɛlin̰ ɛɛjin̰ don̰ ki, ɔɔ tɔɔl te sɛɛn̰ se naata ɔɔ ɔn̰in̰ iin̰ ɓaa.
27 Então o Senhor daquele servo, movido de íntima compaixão, soltou-o e perdoou-lhe a dívida.
28 Kɛn gaabm ese jaay teec ɓaa ɓaa se, ɓaa dɔɔɗ ute mɛɗin̰ kalaŋ kɛn naaɗe tɛɗ naaba kalaŋ. Debm se ɔkoga kɔkŋ sɛɛn̰ tamma kaaru. Gɔtn se naan̰ ɔkin̰ bɔrlin̰ ki ai karat ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: ‹Ɔgumo sɛɛma!›
28 Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos, que lhe devia cem dinheiros, e, lançando mão dele, sufocava-o, dizendo: Paga-me o que me deves.
29 Gɔtn se mɛɗin̰ se ooc mɛtn jɛn̰ ki ɔɔ eemin̰ nɔɔ mɛtin̰ ki ɔɔ: ‹Aay kaami, uɗum bia, sɛɛi se maam mꞋutu mꞋaisin̰ kɔgɔ!›
29 Então o seu companheiro, prostrando-se a seus pés, rogava-lhe, dizendo: Sê generoso para comigo, e tudo te pagarei.
30 Gaabm se baate, ɔk mɛɗin̰ se ɓaa ɔlin̰ daŋgay ki kɔr naan̰ an̰ kɔgŋ naŋ sɛɛn̰ se.
30 Ele, porém, não quis, antes foi encerrá-lo na prisão, até que pagasse a dívida.
31 Mɛɗɗegen kꞋtɛɗ naaba kalaŋ jaay aak nakŋ kɛn gaabm ese tɛɗ se, naaɗe paac maakɗe tuju ɔɔ ɓaa taaɗ taar se mɛlɗe ki.
31 Vendo, pois, os seus conservos o que acontecia, contristaram-se muito, e foram declarar ao seu senhor tudo o que se passara.
32 Gɔtn se mɛlɗe se ɔl kꞋdaŋo gaabm ese se ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: ‹Naai se debm jig eyo! Ey num naai eemum nɔɔ sum ɓo sɛɛige se, maam mꞋtɔɔlin̰sin̰o naatn.
32 Então o seu senhor, chamando-o à sua presença, disse-lhe: Servo malvado, perdoei-te toda aquela dívida, porque me suplicaste.
33 Aan gɔɔ maam mꞋɛɛji doi ki se, naai kic ɛɛj do mɛɗi ki ey la!›
33 Não devias tu, igualmente, ter compaixão do teu companheiro, como eu também tive misericórdia de ti?
34 Kɛn mɛlin̰ jaay maakin̰ tuj se, gaabm se naan̰ ɔk ɔlin̰ daŋgay ki taa jꞋan̰ ɓaa dabara bini kɔgŋ naŋ sɛɛn̰ se maak ki.»
34 E, indignado, o seu senhor o entregou aos atormentadores, até que pagasse tudo o que lhe devia.
35 Gɔtn se Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Kɛn naase jaay debm ɔŋ tɛɗ te kalɗɛ gɛnaan̰ ki te maakin̰ paac ey se, Bubum maakŋ raa ki kic an̰ tɛɗn kalɗɛ ey bin kici.»
35 Assim vos fará, também, meu Pai celestial, se do coração não perdoardes, cada um a seu irmão, as suas ofensas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.