Mateus 17
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARA
1 Kɛn ɓii mɛcɛ jaay deel se, Isa daŋ Piɛr, Jak ute gɛnaan̰ Jan. Naaɗe ɓaa do ko ki jɛrlɛ kalɗe ki.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro e aos irmãos Tiago e João e os levou, em particular, a um alto monte.
2 Kɛn naaɗe aan se, gɔtn se Raa ooj tɛrlin̰ ron̰a naanɗe ki. Daan kaamin̰ se ɓaa tɛɗ raap aan gɔɔ kaaɗa ɔɔ kalin̰ge kic ɓaa tɛɗ raap lak lak aan gɔɔ gɔtn wɔɔrɔ.
2 E foi transfigurado diante deles; o seu rosto resplandecia como o sol, e as suas vestes tornaram-se brancas como a luz.
3 Gɔtn se jee mɛtin̰ kɛn mɔtɔ se naar aak *Musa ɔɔ *Ɛli, teec naanɗe ki. Ɔɔ kɛn naaɗe aakɗe se, naaɗe ɗaar taaɗ taaɗ ute Isa.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 Gaŋ Piɛr ɗeek Isa ki ɔɔ: «Mɛluma, bɛɛki num, jꞋaki kiŋg gɔtn ara. Maam mꞋtaal daabge mɔtɔ: kalaŋ naai ki, kalaŋ Musa ki ɔɔ kɛn kalaŋ Ɛli ki.»
4 Então, disse Pedro a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, farei aqui três tendas; uma será tua, outra para Moisés, outra para Elias.
5 Kaaɗ kɛn naan̰ utu taaɗ taaɗ ɓɔrt sum ɓo, gapar wɔɔr gɔtɔ se ɓaaɗo naar deebɗe bat. Ɔɔ maakŋ gapar ki se kꞋbooy mind deba taaɗ ɔɔ: «Naan̰ se Goonuma, Goon maak‑jema ɔɔ naan̰ tɔɔlum jaay maam mꞋbɛɛr mꞋɔɔɗin̰o, Ꞌbooy uunki taarin̰a!»
5 Falava ele ainda, quando uma nuvem luminosa os envolveu; e eis, vindo da nuvem, uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; a ele ouvi.
6 Kɛn jee mɛtin̰ ki jaay booy taar se, nirlɗe teece, ɓeere ɔkɗe se ɔɔ naaɗe taal tooco ɔɔ tɔnd naanɗege naaŋ ki.
6 Ouvindo-a os discípulos, caíram de bruços, tomados de grande medo.
7 Isa ɓaaɗo iiko cɛɛɗe ki ɔl jin̰ tuutɗe ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Iin̰ Ꞌɗaarki! Naase ɔn̰te Ꞌɓeerki!»
7 Aproximando-se deles, tocou-lhes Jesus, dizendo: Erguei-vos e não temais!
8 Kɛn jee mɛtin̰ ki jaay uun kaamɗe aak se, ɔɔp Isa kalin̰ ki sum, nam kuuy gɔtɔ.
8 Então, eles, levantando os olhos, a ninguém viram, senão Jesus.
9 Kaaɗ kɛn naaɗe utu bɔɔyɔ bɔɔy kon se, Isa dɛjɗe ɔɔ: «Ɓɛrɛ, nakŋ naase aakkiro se, ɔn̰te Ꞌtaaɗki nam ki, bini *Goon Deba se aɗe dur daan yoge tu jaayo.»
9 E, descendo eles do monte, ordenou-lhes Jesus: A ninguém conteis a visão, até que o Filho do Homem ressuscite dentre os mortos.
10 Gaŋ jee mɛtn Isa ki tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Gɛn ɗi jaay jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage taaɗ ɔɔ Ɛli aɗe ɓaa jaay *al‑Masi aɗe ɓaa se?»
10 Mas os discípulos o interrogaram: Por que dizem, pois, os escribas ser necessário que Elias venha primeiro?
11 Naan̰ tɛrlɗen ɔɔ: «Ɗeere, Ɛli utu aɗe ɓaao ɔɔ naan̰ ɓo utu tɔnd ɗaapm nakge paac ute ɗoobin̰a.
11 Então, Jesus respondeu: De fato, Elias virá e restaurará todas as coisas.
12 Num Ꞌbooyki mꞋasen taaɗa: Ɛli se lɛ ɓaaɗoga, naɓo jeege jeelin̰ te eyo, tɛɗin̰ga nakŋ maakɗe je don̰ ki. Ɔɔ bin ɓo *Goon Deba kic naaɗe utu an̰ dabar bini.»
12 Eu, porém, vos declaro que Elias já veio, e não o reconheceram; antes, fizeram com ele tudo quanto quiseram. Assim também o Filho do Homem há de padecer nas mãos deles.
13 Do taar kɛn se jaay jee mɛtin̰ ki se ɓaa booy ɔkga taar Isa taaɗɗen se, naan̰ taaɗ ute Jan‑Batist.
13 Então, os discípulos entenderam que lhes falara a respeito de João Batista.
14 Kɛn Isa ute jee mɛtin̰ ki jaay aan cɛɛ jee dɛnge tu se, gaaba kalaŋ ɓaaɗo ɛrg naan Isa ki,
14 E, quando chegaram para junto da multidão, aproximou-se dele um homem, que se ajoelhou e disse:
15 ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Mɛluma, goonum se ɛɛjin̰ don̰ ki. Naan̰ se ɔk kɔɔn̰ puputu ɔɔ lee dabarin̰ dɛna, daayum ɔlin̰ naan̰ tooc maakŋ pooɗ ki ey lɛ maakŋ maane ki.
15 Senhor, compadece-te de meu filho, porque é lunático e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo e outras muitas, na água.
16 Maam mꞋɓaansin̰o gɔtn jeege tun mɛti ki, naɓo naaɗe ɔŋ ɛɗin̰o te lapi eyo.»
16 Apresentei-o a teus discípulos, mas eles não puderam curá-lo.
17 Isa ɛɛp taarin̰a ɔɔ ɗeek ɔɔ: «Jee do naaŋ kɛn ɓɔrse se, jee naaj taarge ɔɔ jee bɛɛki eyo. Maam tap ɓo mꞋkiŋg ute naase bini nuŋ ki? Maam tap ɓo mꞋasen sɛrkŋ bini nuŋ ki? Goono se ɔk Ꞌɓaamsin̰kiro tu ara!»
17 Jesus exclamou: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei? Trazei-me aqui o menino.
18 Isa aac kaama sitan kɛn tɛɗ goono puputu se ɔɔ n̰Ꞌteec naatn ro goon ki se. Ɔɔ kaaɗ kɛn se sum ɓo goono se ɔŋ lapia.
18 E Jesus repreendeu o demônio, e este saiu do menino; e, desde aquela hora, ficou o menino curado.
19 Tɛr jee mɛtn Isa ki daŋ ɓaansin̰ cɛɛs ki ɔɔ tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Gɛn ɗi jaay ɓo sitan se naaje kꞋjꞋɔŋ kꞋtuurin̰ te ey se?»
19 Então, os discípulos, aproximando-se de Jesus, perguntaram em particular: Por que motivo não pudemos nós expulsá-lo?
20 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Taa naase kaal maakse baata. ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: kɛn naase jaay ɔkki kaal maakŋ do Raa ki magal aan gɔɔ kaam koobi se num, naase aki ɗeekŋ ko kɛn ese se ɔɔ iin̰ ɗɛɛtɛ ɔɔ ko se kiin̰ ɗɛɛtɛ. Nakŋ jaay asen cir se gɔtɔ.»
20 E ele lhes respondeu: Por causa da pequenez da vossa fé. Pois em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a este monte: Passa daqui para acolá, e ele passará. Nada vos será impossível.
21 [Tɛr Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Napar sitan bin se kɛn naase jaay ɔŋ uunki te *siam gɛn tɔnd mɛtn Raa ey num, naan̰ se Ꞌkɔŋ teec eyo.»]
21 [Mas esta casta não se expele senão por meio de oração e jejum.]
22 Ɓii kalaŋ jee mɛtn Isa ki tus paac taa naaŋ kɛn Galile ki ɔɔ gɔtn se, Isa ɗeekɗen ɔɔ: «*Goon Deba se jꞋutu jꞋan̰ kɔkŋ kɔl ji jeege tu.
22 Reunidos eles na Galileia, disse-lhes Jesus: O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens;
23 Naaɗe utu an̰ tɔɔlɔ ɔɔ ɓii k‑mɔtɔge tu se naan̰ aɗe dur daan yoge tu.» Kɛn jee mɛtin̰ ki jaay booy taar se, naaɗe roɗe oojɗe walak.
23 e estes o matarão; mas, ao terceiro dia, ressuscitará. Então, os discípulos se entristeceram grandemente.
24 Kɛn Isa ute jee mɛtin̰ ki jaay aan maakŋ gɛgɛr kɛn Kaparnayum ki se, jeegen lee tɔk gursn miir gɛn Ɓee Raa se ɓaaɗo ɔŋ Piɛr ɔɔ tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Mɛlse tap ɓo, lee ɔg miir taa gɛn Ɓee Raa lɔɓu gɔtɔ?»
24 Tendo eles chegado a Cafarnaum, dirigiram-se a Pedro os que cobravam o imposto das duas dracmas e perguntaram: Não paga o vosso Mestre as duas dracmas?
25 Piɛr tɛrlin̰ ɔɔ: «Yɛɛ naan̰ ɔgɔ.» Kɛn jaay Piɛr ɓaa ɓeen se, Isa ɓo uun taara deete ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Gɛn naai ki num saap ɔɔ ɗi, Simon Piɛr: gaarin̰gen do naaŋ ki se, kɛn lee ɔgɗen miiri tap ɓo naŋge? Jee maakŋ naaŋɗege tu lɔɓu mɛrtge?»
25 Sim, respondeu ele. Ao entrar Pedro em casa, Jesus se lhe antecipou, dizendo: Simão, que te parece? De quem cobram os reis da terra impostos ou tributo: dos seus filhos ou dos estranhos?
26 Piɛr tɛrlin̰ ɔɔ: «Mɛrtge.» Isa kic tɛrlin̰ ɔɔ: «Kɛn ɗeer num, gaan naaŋge se lee ɔg miiri eyo!
26 Respondendo Pedro: Dos estranhos, Jesus lhe disse: Logo, estão isentos os filhos.
27 Naɓo, naaje se kꞋje jee se maakɗe tuj eyo, taa naan̰ se ɓo Piɛr, Ꞌɓaa taa baar ki und kuuyi maan, ɔɔ kɛn̰j kɛn naai an̰ kɔkŋ deet deet se, ɛɛpin̰ taarin̰a ɔɔ kɔŋ tamma kalaŋ aas kɔgŋ miir jeege dio. Uunin̰a ɔɔ Ꞌɓaa ɛɗɗen taa tɔɔl bɛɗ gɛn miir maama ɔɔ gɛn naai.»
27 Mas, para que não os escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, e o primeiro peixe que fisgar, tira-o; e, abrindo-lhe a boca, acharás um estáter. Toma-o e entrega-lhes por mim e por ti.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.