Mateus 17
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ACF
1 Kɛn ɓii mɛcɛ jaay deel se, Isa daŋ Piɛr, Jak ute gɛnaan̰ Jan. Naaɗe ɓaa do ko ki jɛrlɛ kalɗe ki.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, e a Tiago, e a João, seu irmão, e os conduziu em particular a um alto monte,
2 Kɛn naaɗe aan se, gɔtn se Raa ooj tɛrlin̰ ron̰a naanɗe ki. Daan kaamin̰ se ɓaa tɛɗ raap aan gɔɔ kaaɗa ɔɔ kalin̰ge kic ɓaa tɛɗ raap lak lak aan gɔɔ gɔtn wɔɔrɔ.
2 E transfigurou-se diante deles; e o seu rosto resplandeceu como o sol, e as suas vestes se tornaram brancas como a luz.
3 Gɔtn se jee mɛtin̰ kɛn mɔtɔ se naar aak *Musa ɔɔ *Ɛli, teec naanɗe ki. Ɔɔ kɛn naaɗe aakɗe se, naaɗe ɗaar taaɗ taaɗ ute Isa.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 Gaŋ Piɛr ɗeek Isa ki ɔɔ: «Mɛluma, bɛɛki num, jꞋaki kiŋg gɔtn ara. Maam mꞋtaal daabge mɔtɔ: kalaŋ naai ki, kalaŋ Musa ki ɔɔ kɛn kalaŋ Ɛli ki.»
4 E Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, façamos aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias.
5 Kaaɗ kɛn naan̰ utu taaɗ taaɗ ɓɔrt sum ɓo, gapar wɔɔr gɔtɔ se ɓaaɗo naar deebɗe bat. Ɔɔ maakŋ gapar ki se kꞋbooy mind deba taaɗ ɔɔ: «Naan̰ se Goonuma, Goon maak‑jema ɔɔ naan̰ tɔɔlum jaay maam mꞋbɛɛr mꞋɔɔɗin̰o, Ꞌbooy uunki taarin̰a!»
5 E, estando ele ainda a falar, eis que uma nuvem luminosa os cobriu. E da nuvem saiu uma voz que dizia: Este é o meu amado Filho, em quem me comprazo; escutai-o.
6 Kɛn jee mɛtin̰ ki jaay booy taar se, nirlɗe teece, ɓeere ɔkɗe se ɔɔ naaɗe taal tooco ɔɔ tɔnd naanɗege naaŋ ki.
6 E os discípulos, ouvindo isto, caíram sobre os seus rostos, e tiveram grande medo.
7 Isa ɓaaɗo iiko cɛɛɗe ki ɔl jin̰ tuutɗe ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Iin̰ Ꞌɗaarki! Naase ɔn̰te Ꞌɓeerki!»
7 E, aproximando-se Jesus, tocou-lhes, e disse: Levantai-vos, e não tenhais medo.
8 Kɛn jee mɛtin̰ ki jaay uun kaamɗe aak se, ɔɔp Isa kalin̰ ki sum, nam kuuy gɔtɔ.
8 E, erguendo eles os olhos, ninguém viram senão unicamente a Jesus.
9 Kaaɗ kɛn naaɗe utu bɔɔyɔ bɔɔy kon se, Isa dɛjɗe ɔɔ: «Ɓɛrɛ, nakŋ naase aakkiro se, ɔn̰te Ꞌtaaɗki nam ki, bini *Goon Deba se aɗe dur daan yoge tu jaayo.»
9 E, descendo eles do monte, Jesus lhes ordenou, dizendo: A ninguém conteis a visão, até que o Filho do homem seja ressuscitado dentre os mortos.
10 Gaŋ jee mɛtn Isa ki tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Gɛn ɗi jaay jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage taaɗ ɔɔ Ɛli aɗe ɓaa jaay *al‑Masi aɗe ɓaa se?»
10 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Por que dizem então os escribas que é mister que Elias venha primeiro?
11 Naan̰ tɛrlɗen ɔɔ: «Ɗeere, Ɛli utu aɗe ɓaao ɔɔ naan̰ ɓo utu tɔnd ɗaapm nakge paac ute ɗoobin̰a.
11 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Em verdade Elias virá primeiro, e restaurará todas as coisas;
12 Num Ꞌbooyki mꞋasen taaɗa: Ɛli se lɛ ɓaaɗoga, naɓo jeege jeelin̰ te eyo, tɛɗin̰ga nakŋ maakɗe je don̰ ki. Ɔɔ bin ɓo *Goon Deba kic naaɗe utu an̰ dabar bini.»
12 Mas digo-vos que Elias já veio, e não o conheceram, mas fizeram-lhe tudo o que quiseram. Assim farão eles também padecer o Filho do homem.
13 Do taar kɛn se jaay jee mɛtin̰ ki se ɓaa booy ɔkga taar Isa taaɗɗen se, naan̰ taaɗ ute Jan‑Batist.
13 Então entenderam os discípulos que lhes falara de João o Batista.
14 Kɛn Isa ute jee mɛtin̰ ki jaay aan cɛɛ jee dɛnge tu se, gaaba kalaŋ ɓaaɗo ɛrg naan Isa ki,
14 E, quando chegaram à multidão, aproximou-se-lhe um homem, pondo-se de joelhos diante dele, e dizendo:
15 ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Mɛluma, goonum se ɛɛjin̰ don̰ ki. Naan̰ se ɔk kɔɔn̰ puputu ɔɔ lee dabarin̰ dɛna, daayum ɔlin̰ naan̰ tooc maakŋ pooɗ ki ey lɛ maakŋ maane ki.
15 Senhor, tem misericórdia de meu filho, que é lunático e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo, e muitas vezes na água;
16 Maam mꞋɓaansin̰o gɔtn jeege tun mɛti ki, naɓo naaɗe ɔŋ ɛɗin̰o te lapi eyo.»
16 E trouxe-o aos teus discípulos; e não puderam curá-lo.
17 Isa ɛɛp taarin̰a ɔɔ ɗeek ɔɔ: «Jee do naaŋ kɛn ɓɔrse se, jee naaj taarge ɔɔ jee bɛɛki eyo. Maam tap ɓo mꞋkiŋg ute naase bini nuŋ ki? Maam tap ɓo mꞋasen sɛrkŋ bini nuŋ ki? Goono se ɔk Ꞌɓaamsin̰kiro tu ara!»
17 E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! até quando estarei eu convosco, e até quando vos sofrerei? Trazeimo aqui.
18 Isa aac kaama sitan kɛn tɛɗ goono puputu se ɔɔ n̰Ꞌteec naatn ro goon ki se. Ɔɔ kaaɗ kɛn se sum ɓo goono se ɔŋ lapia.
18 E, repreendeu Jesus o demônio, que saiu dele, e desde aquela hora o menino sarou.
19 Tɛr jee mɛtn Isa ki daŋ ɓaansin̰ cɛɛs ki ɔɔ tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Gɛn ɗi jaay ɓo sitan se naaje kꞋjꞋɔŋ kꞋtuurin̰ te ey se?»
19 Então os discípulos, aproximando-se de Jesus em particular, disseram: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
20 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Taa naase kaal maakse baata. ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: kɛn naase jaay ɔkki kaal maakŋ do Raa ki magal aan gɔɔ kaam koobi se num, naase aki ɗeekŋ ko kɛn ese se ɔɔ iin̰ ɗɛɛtɛ ɔɔ ko se kiin̰ ɗɛɛtɛ. Nakŋ jaay asen cir se gɔtɔ.»
20 E Jesus lhes disse: Por causa de vossa incredulidade; porque em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a este monte: Passa daqui para acolá, e há de passar; e nada vos será impossível.
21 [Tɛr Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Napar sitan bin se kɛn naase jaay ɔŋ uunki te *siam gɛn tɔnd mɛtn Raa ey num, naan̰ se Ꞌkɔŋ teec eyo.»]
21 Mas esta casta de demônios não se expulsa senão pela oração e pelo jejum.
22 Ɓii kalaŋ jee mɛtn Isa ki tus paac taa naaŋ kɛn Galile ki ɔɔ gɔtn se, Isa ɗeekɗen ɔɔ: «*Goon Deba se jꞋutu jꞋan̰ kɔkŋ kɔl ji jeege tu.
22 Ora, achando-se eles na Galiléia, disse-lhes Jesus: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens;
23 Naaɗe utu an̰ tɔɔlɔ ɔɔ ɓii k‑mɔtɔge tu se naan̰ aɗe dur daan yoge tu.» Kɛn jee mɛtin̰ ki jaay booy taar se, naaɗe roɗe oojɗe walak.
23 E matá-lo-ão, e ao terceiro dia ressuscitará. E eles se entristeceram muito.
24 Kɛn Isa ute jee mɛtin̰ ki jaay aan maakŋ gɛgɛr kɛn Kaparnayum ki se, jeegen lee tɔk gursn miir gɛn Ɓee Raa se ɓaaɗo ɔŋ Piɛr ɔɔ tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Mɛlse tap ɓo, lee ɔg miir taa gɛn Ɓee Raa lɔɓu gɔtɔ?»
24 E, chegando eles a Cafarnaum, aproximaram-se de Pedro os que cobravam as dracmas, e disseram: O vosso mestre não paga as dracmas?
25 Piɛr tɛrlin̰ ɔɔ: «Yɛɛ naan̰ ɔgɔ.» Kɛn jaay Piɛr ɓaa ɓeen se, Isa ɓo uun taara deete ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Gɛn naai ki num saap ɔɔ ɗi, Simon Piɛr: gaarin̰gen do naaŋ ki se, kɛn lee ɔgɗen miiri tap ɓo naŋge? Jee maakŋ naaŋɗege tu lɔɓu mɛrtge?»
25 Disse ele: Sim. E, entrando em casa, Jesus se lhe antecipou, dizendo: Que te parece, Simão? De quem cobram os reis da terra os tributos, ou o censo? Dos seus filhos, ou dos alheios?
26 Piɛr tɛrlin̰ ɔɔ: «Mɛrtge.» Isa kic tɛrlin̰ ɔɔ: «Kɛn ɗeer num, gaan naaŋge se lee ɔg miiri eyo!
26 Disse-lhe Pedro: Dos alheios. Disse-lhe Jesus: Logo, estão livres os filhos.
27 Naɓo, naaje se kꞋje jee se maakɗe tuj eyo, taa naan̰ se ɓo Piɛr, Ꞌɓaa taa baar ki und kuuyi maan, ɔɔ kɛn̰j kɛn naai an̰ kɔkŋ deet deet se, ɛɛpin̰ taarin̰a ɔɔ kɔŋ tamma kalaŋ aas kɔgŋ miir jeege dio. Uunin̰a ɔɔ Ꞌɓaa ɛɗɗen taa tɔɔl bɛɗ gɛn miir maama ɔɔ gɛn naai.»
27 Mas, para que os não escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, tira o primeiro peixe que subir, e abrindo-lhe a boca, encontrarás um estáter; toma-o, e dá-o por mim e por ti.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.