Mateus 15
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs VC
1 *Parizige mɛtin̰ge ute jee jeel taaɗ tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raagen mɛtin̰ge iin̰o Jeruzalɛm ki ɓaaɗo ɔŋ Isa ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ:
1 Alguns fariseus e escribas de Jerusalém vieram um dia ter com Jesus e lhe disseram:
2 «Gɛn ɗi jaay jee mɛti ki baate tookŋ gɛn tɛɗn nakŋ bubjegen do dɔkin̰ se? Taa naaɗe tug te jiɗege aan gɔɔ gɛn bubgen do dɔkin̰ ey sum ɓo ɔsɔ.»
2 Por que transgridem teus discípulos a tradição dos antigos? Nem mesmo lavam as mãos antes de comer.
3 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Nakŋ kɛn *Raa taaɗ ɔɔ gɛn tɛɗa tap ɓo, naase ɔn̰in̰ki ɔɔ Ꞌtɛɗki nakŋ bubsege ɓo cir se, gɛn ɗi?
3 Jesus respondeu-lhes: E vós, por que violais os preceitos de Deus, por causa de vossa tradição?
4 Ey num Raa se taaɗga taaɗa ɔɔ: ꞋSook koi ki te bubin̰ ki ɔɔ Debm jaay naam kon̰ te bubi se jꞋan̰ tɔɔlɔ.
4 Deus disse: Honra teu pai e tua mãe; aquele que amaldiçoar seu pai ou sua mãe será castigado de morte {Ex 20,12; 21,17}.
5 Num gaŋ naase se, Ꞌtaaɗki ɔɔki: ‹Debm jaay ɗeek kon̰ ki ey lɛ bubin̰ ki ɔɔ: nakŋ maam mꞋai kɛɗ jaay ai noog se, maam mꞋɛɗin̰ga *sɛrkɛ Raa ki.›
5 Mas vós dizeis: Aquele que disser a seu pai ou a sua mãe: aquilo com que eu vos poderia assistir, já ofereci a Deus,
6 Naase ɔɔki debm bin se kɔŋ sookŋ kon̰ ki te bubin̰ ki eyo. Bin ɓo naase Ꞌrɛsŋki ute ɗoobm taar Raa ɔɔ Ꞌtɛɗki nakŋ bubsege ɓo ciri.
6 esse já não é obrigado a socorrer de outro modo a seus pais. Assim, por causa de vossa tradição, anulais a palavra de Deus.
7 Naase maa jee maakse dio! Ezayi debm taaɗ taar teeco taar Raa ki se taaɗga taaɗ taar se ro naase ki ɔɔ:
7 Hipócritas! É bem de vós que fala o profeta Isaías:
8 Jeegen ese se tɔɔmum ute taarɗe sum, ey num maakɗe se dom ki eyo.
8 Este povo somente me honra com os lábios; seu coração, porém, está longe de mim.
9 «Kɛn naaɗe ɓaaɗoga kɛrgŋ naanum ki gɛn keemum kic ɓo, cɛr sum,
9 Vão é o culto que me prestam, porque ensinam preceitos que só vêm dos homens {Is 29,13}.
10 Gɔtn se Isa daŋo jee dɛnge ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Uɗki bia ɔɔ Ꞌbooyki bɛɛ!
10 Depois, reuniu os assistentes e disse-lhes:
11 Kɛn tuj debkilimi naan Raa ki se, nakŋ kɛn naan̰ ɔs jaay booy maakin̰ ki se eyo, num gaŋ nakŋ kɛn naan̰ saapin̰a ɔɔ teec jig eyo taarin̰ ki se ɓo, tujin̰a.»
11 Ouvi e compreendei. Não é aquilo que entra pela boca que mancha o homem, mas aquilo que sai dele. Eis o que mancha o homem.
12 Gaŋ gɔtn se jee mɛtn Isa ki ɓaaɗo ɔŋin̰a ɔɔ tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Naai Ꞌjeele ute taar naai Ꞌtaaɗ se, Parizige maakɗe tujga ɗaamo?»
12 Então se aproximaram dele seus discípulos e disseram-lhe: Sabes que os fariseus se escandalizaram com as palavras que ouviram?
13 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Kaaggen paacn̰ Bubum maakŋ raa ki ɓo duubɗen ey se, jꞋutu jꞋaɗen tɔɔɗn naatn.
13 Jesus respondeu: Toda planta que meu Pai celeste não plantou será arrancada pela raiz.
14 Ɔn̰ɗeki naaɗe se jee kaam‑tɔɔkge ɔɔ tɔɔɗ jee kaam‑tɔɔkge. Kɛn debm kaam‑tɔɔkɔ jaay tɔɔɗ naapin̰ se, naaɗen di paac se Ꞌsi maakŋ gɔɔ ki!»
14 Deixai-os. São cegos e guias de cegos. Ora, se um cego conduz a outro, tombarão ambos na mesma vala.
15 Gɔtn se Piɛr tɔnd mɛtn Isa ɔɔ: «ꞋTaaɗ tɔɔkjen tu mɛtn kaal naagŋ taar se.»
15 Tomando então a palavra, Pedro disse: Explica-nos esta parábola.
16 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Naase kic taar se Ꞌbooy ɔkki mɛtin̰ ey ne?
16 Jesus respondeu: Sois também vós de tão pouca compreensão?
17 Naase Ꞌjeelki ey la nakŋ kɛn debkilimi ɔs paac jaay bɔɔy ɓaa maakin̰ ki se, tɛɗga num, naan̰ ɓaa naamin̰ ci naagŋ boog ki naatn.
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca vai ao ventre e depois é lançado num lugar secreto?
18 Num gaŋ nakŋ iin̰o saapin̰ ki jaay teecga taarin̰ ki se ɓo, kɛn tuj debkilimi naan Raa ki.
18 Ao contrário, aquilo que sai da boca provém do coração, e é isso o que mancha o homem.
19 Saapgen jig ey paac se iin̰o maak ki. Kɛse ɓo kɛn ɔl jeege tɔɔl jeege, lee ɛɛs naapa rɛn̰ rɛn̰, lee ɛɛs mɛnd jeege ɔɔ gaabm jeege, ɓoogo, taaɗ taargen mɛt ki eyo ro jeege tu ɔɔ naaj jeege.
19 Porque é do coração que provêm os maus pensamentos, os homicídios, os adultérios, as impurezas, os furtos, os falsos testemunhos, as calúnias.
20 Kɛse ɓo nakŋ kɛn tuj debkilimi naan Raa ki. Ey num kɛn ɓaa ɓaa kɔsɔ jaay tug te ji ey kic num, an̰ kɔŋ tujn̰ naan Raa ki eyo.»
20 Eis o que mancha o homem. Comer, porém, sem ter lavado as mãos, isso não mancha o homem.
21 Isa iin̰ ɔn̰ gɔtn se, ɔɔ ɓaa taa naaŋ kɛn Tir ute gɛn Sidɔŋ ki.
21 Jesus partiu dali e retirou-se para os arredores de Tiro e Sidônia.
22 Gɔtn se mɛnda kalaŋ mɛnd *Kanan iŋg taa naaŋ kɛn se ɓaaɗo ɔŋ Isa ɔɔ baag tɔɔy mɛtin̰ ki ɔɔ: «Ɛɛjum dom ki Mɛluma *Goon Daud! Goonum mɛnda se ɔk kɔɔn̰ sitan ɔɔ sitan se dabarin̰ dɛna.»
22 E eis que uma cananéia, originária daquela terra, gritava: Senhor, filho de Davi, tem piedade de mim! Minha filha está cruelmente atormentada por um demônio.
23 Gaŋ Isa tɛrlin̰ taar eyo. Jee mɛtin̰ ki iiko cɛɛn̰ ki ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Mɛnd se Ꞌtuurin̰ naatn, taa naan̰ lɛ tɔɔy ɔn̰ eyo ɔɔ ɔk mɛtjege tak kaam mɔɔtn.»
23 Jesus não lhe respondeu palavra alguma. Seus discípulos vieram a ele e lhe disseram com insistência: Despede-a, ela nos persegue com seus gritos.
24 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Maam se, Raa ɔlumo taa gaan *Israɛlge iigga kiig aan gɔɔ gaan baatge se.»
24 Jesus respondeu-lhes: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Gaŋ mɛnda se ɓaaɗo ɛrg naanin̰ ki ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Mɛluma, Ꞌnaakuma!»
25 Mas aquela mulher veio prostrar-se diante dele, dizendo: Senhor, ajuda-me!
26 Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Mɛt ki eyo kɛn gaange ɔs dɛrɛŋ te ey sum ɓo kꞋtɔsn kɛɗn kɔsn se gaan bɛsge tu.»
26 Jesus respondeu-lhe: Não convém jogar aos cachorrinhos o pão dos filhos. _
27 Mɛnda tɛrlin̰ ɔɔ: «Mɛluma, taari mɛt ki, naɓo gaan bɛsge kic ɓo ɔs kɔsgen si mɛtn tabil mɛlɗege tu.»
27 Certamente, Senhor, replicou-lhe ela; mas os cachorrinhos ao menos comem as migalhas que caem da mesa de seus donos...
28 Gaŋ Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Mɛnda, naai se aalga maaki paac dom ki! Ɔn̰ Raa ai kɛɗn nakŋ maaki jea.» Ɔɔ kaaɗ kɛn se sum ɓo goonin̰ se ɔŋ lapia.
28 Disse-lhe, então, Jesus: Ó mulher, grande é tua fé! Seja-te feito como desejas. E na mesma hora sua filha ficou curada.
29 Isa iin̰ gɔtn se ɔɔ ɓaa taa baar kɛn kꞋdaŋin̰ Galile. Ɔɔ gɔtn se naan̰ ook ɓaa iŋg do kɔs ki.
29 Jesus saiu daquela região e voltou para perto do mar da Galiléia. Subiu a uma colina e sentou-se ali.
30 Dɔɔl jeege dɛna ɓaaɗo ɔŋin̰a. Naaɗe ɓaaɗo ute jee cɛkɛɗge, jee kaam‑tɔɔkge, jee ɗukurge, jee ɔŋ taaɗ taar eyo ute jee kɔɔn̰ɗegen kuuy kic dɛna. Naaɗe ɓaanɗeno naan Isa ki ɔɔ naan̰ ɛɗɗen lapia.
30 Então numerosa multidão aproximou-se dele, trazendo consigo mudos, cegos, coxos, aleijados e muitos outros enfermos. Puseram-nos aos seus pés e ele os curou,
31 Gɔtn se dɔɔl jeege se jaay aak nakŋ se, paac ɓo ɔkɗen taaɗ eyo, kɛn naaɗe jaay aak jee ɔŋ taaɗ taar eyo baag taaɗa, ɔɔ jee ɗukurge ɔŋ lapia, jee cɛkɛɗge baaga lee talam talam ɔɔ jee kaam‑tɔɔkge baaga kaaka. Gɔtn se naaɗe *nook Raa gɛn *Israɛl.
31 de sorte que o povo estava admirado ante o espetáculo dos mudos que falavam, daqueles aleijados curados, de coxos que andavam, dos cegos que viam; e glorificavam ao Deus de Israel.
32 Isa daŋo jee mɛtin̰ ki ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Jee se maam mꞋaakɗe ɔɔ mꞋɛɛjɗenga doɗe ki, taa naaɗe tɛɗga ɓii mɔtɔ ute maama ɔɔ ɗim kɔsɗe gɔtɔga. Maam mꞋaɗe kɔn̰ naaɗe ɓaa te ɓoɗe se eyo, ey num naaɗe ɓaa baatn ɗoob ki.»
32 Jesus, porém, reuniu os seus discípulos e disse-lhes: Tenho piedade esta multidão: eis que há três dias está perto de mim e não tem nada para comer. Não quero despedi-la em jejum, para que não desfaleça no caminho.
33 Jee mɛtin̰ ki ɗeekin̰ ɔɔ: «Do kɔɗ‑ɓaar kɛn ara jꞋakiro kɔŋ mappa gay jaay jꞋaki kɛɗn jeege tun dɛn se kɔsn dɛrɛŋ se?»
33 Disseram-lhe os discípulos: De que maneira procuraremos neste lugar deserto pão bastante para saciar tal multidão?
34 Isa tɔnd mɛtɗe ɔɔ: «Naase ɔkki mappa kando?» Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «JꞋɔk cili ute kɛn̰jge sɛɛm sɛɛm kandum.»
34 Pergunta-lhes Jesus: Quantos pães tendes? Sete, e alguns peixinhos, responderam eles.
35 Gɔtn se Isa ɗeek jee dɛnge tu ɔɔ jꞋiŋg naaŋ ki.
35 Mandou, então, a multidão assentar-se no chão,
36 Naan̰ tɔs mappan cili se ute kɛn̰jge se jin̰ ki, tɔɔm Raa, dup ɛɗin̰ jeege tun mɛtin̰ ki ɔɔ jee mɛtin̰ ki nigin̰ jee dɛnge tu.
36 tomou os sete pães e os peixes e abençoou-os. Depois os partiu e os deu aos discípulos, que os distribuíram à multidão.
37 Ɔɔ gɔtn se jeege paac se ɔs dɛrɛŋ ute maraadɗe. Ɔɔ jee mɛtin̰ ki se tɔs togŋ ɔɔp se, ɗooc gɔrnɔ cili.
37 Todos comeram e ficaram saciados, e, dos pedaços que restaram, encheram sete cestos.
38 Jeegen ɔs paac se gaabge kalin̰ ki dupu‑sɔɔ ɔɔ mɛndge ute gaange maak ki eyo.
38 Ora, os que se alimentaram foram quatro mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
39 Kɛn Isa jaay ɔl jee dɛnge ɓaa sum se, naan̰ ook maakŋ markab ki ɔɔ ɔmb gaaŋ baar ɓaa taa naaŋ Magadan ki.
39 Jesus então despediu o povo, subiu para a barca e retornou à região de Magadã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.