Mateus 15
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARIB
1 *Parizige mɛtin̰ge ute jee jeel taaɗ tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raagen mɛtin̰ge iin̰o Jeruzalɛm ki ɓaaɗo ɔŋ Isa ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ:
1 Então chegaram a Jesus uns fariseus e escribas vindos de Jerusalém, e lhe perguntaram:
2 «Gɛn ɗi jaay jee mɛti ki baate tookŋ gɛn tɛɗn nakŋ bubjegen do dɔkin̰ se? Taa naaɗe tug te jiɗege aan gɔɔ gɛn bubgen do dɔkin̰ ey sum ɓo ɔsɔ.»
2 Por que transgridem os teus discípulos a tradição dos anciãos? pois não lavam as mãos, quando comem.
3 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Nakŋ kɛn *Raa taaɗ ɔɔ gɛn tɛɗa tap ɓo, naase ɔn̰in̰ki ɔɔ Ꞌtɛɗki nakŋ bubsege ɓo cir se, gɛn ɗi?
3 Ele, porém, respondendo, disse-lhes: E vós, por que transgredis o mandamento de Deus por causa da vossa tradição?
4 Ey num Raa se taaɗga taaɗa ɔɔ: ꞋSook koi ki te bubin̰ ki ɔɔ Debm jaay naam kon̰ te bubi se jꞋan̰ tɔɔlɔ.
4 Pois Deus ordenou: Honra a teu pai e a tua mãe; e, Quem maldisser a seu pai ou a sua mãe, certamente morrerá.
5 Num gaŋ naase se, Ꞌtaaɗki ɔɔki: ‹Debm jaay ɗeek kon̰ ki ey lɛ bubin̰ ki ɔɔ: nakŋ maam mꞋai kɛɗ jaay ai noog se, maam mꞋɛɗin̰ga *sɛrkɛ Raa ki.›
5 Mas vós dizeis: Qualquer que disser a seu pai ou a sua mãe: O que poderias aproveitar de mim é oferta ao Senhor; esse de modo algum terá de honrar a seu pai.
6 Naase ɔɔki debm bin se kɔŋ sookŋ kon̰ ki te bubin̰ ki eyo. Bin ɓo naase Ꞌrɛsŋki ute ɗoobm taar Raa ɔɔ Ꞌtɛɗki nakŋ bubsege ɓo ciri.
6 E assim por causa da vossa tradição invalidastes a palavra de Deus.
7 Naase maa jee maakse dio! Ezayi debm taaɗ taar teeco taar Raa ki se taaɗga taaɗ taar se ro naase ki ɔɔ:
7 Hipócritas! bem profetizou Isaias a vosso respeito, dizendo:
8 Jeegen ese se tɔɔmum ute taarɗe sum, ey num maakɗe se dom ki eyo.
8 Este povo honra-me com os lábios; o seu coração, porém, está longe de mim.
9 «Kɛn naaɗe ɓaaɗoga kɛrgŋ naanum ki gɛn keemum kic ɓo, cɛr sum,
9 Mas em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homem.
10 Gɔtn se Isa daŋo jee dɛnge ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Uɗki bia ɔɔ Ꞌbooyki bɛɛ!
10 E, clamando a si a multidão, disse-lhes: Ouvi, e entendei:
11 Kɛn tuj debkilimi naan Raa ki se, nakŋ kɛn naan̰ ɔs jaay booy maakin̰ ki se eyo, num gaŋ nakŋ kɛn naan̰ saapin̰a ɔɔ teec jig eyo taarin̰ ki se ɓo, tujin̰a.»
11 Não é o que entra pela boca que contamina o homem; mas o que sai da boca, isso é o que o contamina.
12 Gaŋ gɔtn se jee mɛtn Isa ki ɓaaɗo ɔŋin̰a ɔɔ tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Naai Ꞌjeele ute taar naai Ꞌtaaɗ se, Parizige maakɗe tujga ɗaamo?»
12 Então os discípulos, aproximando-se dele, perguntaram-lhe: Sabes que os fariseus, ouvindo essas palavras, se escandalizaram?
13 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Kaaggen paacn̰ Bubum maakŋ raa ki ɓo duubɗen ey se, jꞋutu jꞋaɗen tɔɔɗn naatn.
13 Respondeu-lhes ele: Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada.
14 Ɔn̰ɗeki naaɗe se jee kaam‑tɔɔkge ɔɔ tɔɔɗ jee kaam‑tɔɔkge. Kɛn debm kaam‑tɔɔkɔ jaay tɔɔɗ naapin̰ se, naaɗen di paac se Ꞌsi maakŋ gɔɔ ki!»
14 Deixai-os; são guias cegos; ora, se um cego guiar outro cego, ambos cairão no barranco.
15 Gɔtn se Piɛr tɔnd mɛtn Isa ɔɔ: «ꞋTaaɗ tɔɔkjen tu mɛtn kaal naagŋ taar se.»
15 E Pedro, tomando a palavra, disse-lhe: Explica-nos essa parábola.
16 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Naase kic taar se Ꞌbooy ɔkki mɛtin̰ ey ne?
16 Respondeu Jesus: Estai vós também ainda sem entender?
17 Naase Ꞌjeelki ey la nakŋ kɛn debkilimi ɔs paac jaay bɔɔy ɓaa maakin̰ ki se, tɛɗga num, naan̰ ɓaa naamin̰ ci naagŋ boog ki naatn.
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca desce pelo ventre, e é lançado fora?
18 Num gaŋ nakŋ iin̰o saapin̰ ki jaay teecga taarin̰ ki se ɓo, kɛn tuj debkilimi naan Raa ki.
18 Mas o que sai da boca procede do coração; e é isso o que contamina o homem.
19 Saapgen jig ey paac se iin̰o maak ki. Kɛse ɓo kɛn ɔl jeege tɔɔl jeege, lee ɛɛs naapa rɛn̰ rɛn̰, lee ɛɛs mɛnd jeege ɔɔ gaabm jeege, ɓoogo, taaɗ taargen mɛt ki eyo ro jeege tu ɔɔ naaj jeege.
19 Porque do coração procedem os maus pensamentos, homicídios, adultérios, prostituição, furtos, falsos testemunhos e blasfêmias.
20 Kɛse ɓo nakŋ kɛn tuj debkilimi naan Raa ki. Ey num kɛn ɓaa ɓaa kɔsɔ jaay tug te ji ey kic num, an̰ kɔŋ tujn̰ naan Raa ki eyo.»
20 São estas as coisas que contaminam o homem; mas o comer sem lavar as mãos, isso não o contamina.
21 Isa iin̰ ɔn̰ gɔtn se, ɔɔ ɓaa taa naaŋ kɛn Tir ute gɛn Sidɔŋ ki.
21 Ora, partindo Jesus dali, retirou-se para as regiões de Tiro e Sidom.
22 Gɔtn se mɛnda kalaŋ mɛnd *Kanan iŋg taa naaŋ kɛn se ɓaaɗo ɔŋ Isa ɔɔ baag tɔɔy mɛtin̰ ki ɔɔ: «Ɛɛjum dom ki Mɛluma *Goon Daud! Goonum mɛnda se ɔk kɔɔn̰ sitan ɔɔ sitan se dabarin̰ dɛna.»
22 E eis que uma mulher cananéia, provinda daquelas cercania, clamava, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de mim, que minha filha está horrivelmente endemoninhada.
23 Gaŋ Isa tɛrlin̰ taar eyo. Jee mɛtin̰ ki iiko cɛɛn̰ ki ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Mɛnd se Ꞌtuurin̰ naatn, taa naan̰ lɛ tɔɔy ɔn̰ eyo ɔɔ ɔk mɛtjege tak kaam mɔɔtn.»
23 Contudo ele não lhe respondeu palavra. Chegando-se, pois, a ele os seus discípulos, rogavam-lhe, dizendo: Despede-a, porque vem clamando atrás de nós.
24 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Maam se, Raa ɔlumo taa gaan *Israɛlge iigga kiig aan gɔɔ gaan baatge se.»
24 Respondeu-lhes ele: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Gaŋ mɛnda se ɓaaɗo ɛrg naanin̰ ki ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Mɛluma, Ꞌnaakuma!»
25 Então veio ela e, adorando-o, disse: Senhor, socorre-me.
26 Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Mɛt ki eyo kɛn gaange ɔs dɛrɛŋ te ey sum ɓo kꞋtɔsn kɛɗn kɔsn se gaan bɛsge tu.»
26 Ele, porém, respondeu: Não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
27 Mɛnda tɛrlin̰ ɔɔ: «Mɛluma, taari mɛt ki, naɓo gaan bɛsge kic ɓo ɔs kɔsgen si mɛtn tabil mɛlɗege tu.»
27 Ao que ela disse: Sim, Senhor, mas até os cachorrinhos comem das migalhas que caem da mesa dos seus donos.
28 Gaŋ Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Mɛnda, naai se aalga maaki paac dom ki! Ɔn̰ Raa ai kɛɗn nakŋ maaki jea.» Ɔɔ kaaɗ kɛn se sum ɓo goonin̰ se ɔŋ lapia.
28 Então respondeu Jesus, e disse-lhe: ó mulher, grande é a tua fé! seja-te feito como queres. E desde aquela hora sua filha ficou sã.
29 Isa iin̰ gɔtn se ɔɔ ɓaa taa baar kɛn kꞋdaŋin̰ Galile. Ɔɔ gɔtn se naan̰ ook ɓaa iŋg do kɔs ki.
29 Partindo Jesus dali, chegou ao pé do mar da Galiléia; e, subindo ao monte, sentou-se ali.
30 Dɔɔl jeege dɛna ɓaaɗo ɔŋin̰a. Naaɗe ɓaaɗo ute jee cɛkɛɗge, jee kaam‑tɔɔkge, jee ɗukurge, jee ɔŋ taaɗ taar eyo ute jee kɔɔn̰ɗegen kuuy kic dɛna. Naaɗe ɓaanɗeno naan Isa ki ɔɔ naan̰ ɛɗɗen lapia.
30 E vieram a ele grandes multidões, trazendo consigo coxos, aleijados, cegos, mudos, e outros muitos, e lhos puseram aos pés; e ele os curou;
31 Gɔtn se dɔɔl jeege se jaay aak nakŋ se, paac ɓo ɔkɗen taaɗ eyo, kɛn naaɗe jaay aak jee ɔŋ taaɗ taar eyo baag taaɗa, ɔɔ jee ɗukurge ɔŋ lapia, jee cɛkɛɗge baaga lee talam talam ɔɔ jee kaam‑tɔɔkge baaga kaaka. Gɔtn se naaɗe *nook Raa gɛn *Israɛl.
31 de modo que a multidão se admirou, vendo mudos a falar, aleijados a ficar sãos, coxos a andar, cegos a ver; e glorificaram ao Deus de Israel.
32 Isa daŋo jee mɛtin̰ ki ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Jee se maam mꞋaakɗe ɔɔ mꞋɛɛjɗenga doɗe ki, taa naaɗe tɛɗga ɓii mɔtɔ ute maama ɔɔ ɗim kɔsɗe gɔtɔga. Maam mꞋaɗe kɔn̰ naaɗe ɓaa te ɓoɗe se eyo, ey num naaɗe ɓaa baatn ɗoob ki.»
32 Jesus chamou os seus discípulos, e disse: Tenho compaixão da multidão, porque já faz três dias que eles estão comigo, e não têm o que comer; e não quero despedi-los em jejum, para que não desfaleçam no caminho.
33 Jee mɛtin̰ ki ɗeekin̰ ɔɔ: «Do kɔɗ‑ɓaar kɛn ara jꞋakiro kɔŋ mappa gay jaay jꞋaki kɛɗn jeege tun dɛn se kɔsn dɛrɛŋ se?»
33 Disseram-lhe os discípulos: Donde nos viriam num deserto tantos pães, para fartar tamanha multidão?
34 Isa tɔnd mɛtɗe ɔɔ: «Naase ɔkki mappa kando?» Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «JꞋɔk cili ute kɛn̰jge sɛɛm sɛɛm kandum.»
34 Perguntou-lhes Jesus: Quantos pães tendes? E responderam: Sete, e alguns peixinhos.
35 Gɔtn se Isa ɗeek jee dɛnge tu ɔɔ jꞋiŋg naaŋ ki.
35 E tendo ele ordenado ao povo que se sentasse no chão,
36 Naan̰ tɔs mappan cili se ute kɛn̰jge se jin̰ ki, tɔɔm Raa, dup ɛɗin̰ jeege tun mɛtin̰ ki ɔɔ jee mɛtin̰ ki nigin̰ jee dɛnge tu.
36 tomou os sete pães e os peixes, e havendo dado graças, partiu-os, e os entregava aos discípulos, e os discípulos á multidão.
37 Ɔɔ gɔtn se jeege paac se ɔs dɛrɛŋ ute maraadɗe. Ɔɔ jee mɛtin̰ ki se tɔs togŋ ɔɔp se, ɗooc gɔrnɔ cili.
37 Assim todos comeram, e se fartaram; e do que sobejou dos pedaços levantaram sete alcofas cheias.
38 Jeegen ɔs paac se gaabge kalin̰ ki dupu‑sɔɔ ɔɔ mɛndge ute gaange maak ki eyo.
38 Ora, os que tinham comido eram quatro mil homens além de mulheres e crianças.
39 Kɛn Isa jaay ɔl jee dɛnge ɓaa sum se, naan̰ ook maakŋ markab ki ɔɔ ɔmb gaaŋ baar ɓaa taa naaŋ Magadan ki.
39 E havendo Jesus despedido a multidão, entrou no barco, e foi para os confins de Magadã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.