Mateus 14

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kaaɗ kɛn se, Gaar *Ɛrɔd Antipas naan̰ ɓo magal taa naaŋ Galile se, booy jeege ɔɔs kɔɔs maan Isa.
1 Naquele tempo Herodes, o governador da Galileia, ouviu falar a respeito de Jesus.
2 Naan̰ ɗeek jee tɛɗn naabin̰ge tu ɔɔ: «Kɛse Jan‑Batist ɓo duroga daan yoge tu! Taa naan̰ se ɓo *Raa ɛɗin̰ga tɔɔgɔ gɛn tɛɗn nakŋ‑kɔɔɓge se.»
2 Então ele disse aos seus funcionários: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado. Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
3 ꞋJeelki do dɔkin̰ se, Ɛrɔd ɔl kꞋjꞋɔk kꞋdɔɔko Jan ute zin̰ziri ɔɔ ɔl kꞋɓaa kꞋjꞋɔlin̰ maakŋ daŋgay ki, taa Ɛrɔdiad mɛnd gɛnaan̰ Pilip kɛn naan̰ ɔkin̰ mɛnda se.
3 Pois Herodes tinha mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, esposa do seu irmão Filipe.
4 Taa Jan taaɗin̰ga taaɗ ɔɔ gɛnaai utu te kaamin̰ se, naai ɔk ɗoobm jaay an kɔkŋ mɛndin̰ eyo.
4 Pois João Batista tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com Herodias!”
5 Ɛrɔd se je tɔɔl Jan, naɓo ɓeer jee dɛnge tu taa jee dɛnge se, Jan se naaɗe aakin̰ aan gɔɔ debm taaɗ taar teeco taar Raa ki.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo do povo, pois eles achavam que João era profeta .
6 Ɓii kalaŋ gaar Ɛrɔd tɛɗ tɛɗ maak‑raapm gɛn ɓii koojin̰ se, goon Ɛrɔdiad mɛnda se daam naan jeege tun kꞋdaŋɗeno ɓaaɗo gɔtn tɛɗn maak‑raap ki se ɔɔ daamin̰ se tɔɔl Gaar Ɛrɔd ki.
6 No dia do aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante de todos, e ele gostou tanto,
7 Gɔtn se Gaar Ɛrɔd naam taarin̰ naan jeege tu ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Nakŋ paacn̰ naai tɔndga mɛta ro ki ɓo, maam mꞋai kɛɗa.»
7 que prometeu à moça: — Juro que darei tudo o que você me pedir!
8 Kon̰ ɔlin̰ mɛtin̰ ɔɔ ɓaa ɗeekin̰ ɔɔ: «ꞋGaaŋ ɛɗumo maakŋ supura ki ara, do Jan‑Batist.»
8 Seguindo o conselho da sua mãe, ela pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
9 Do taar kɛn se gaarge maakin̰ tuju, naɓo naan̰ lɛ naamga naam taarin̰ naan jeege tu se, naan̰ took ɔl kꞋgaaŋo do Jan jꞋɛɗ goon mɛnd ki se.
9 O rei Herodes ficou triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, ordenou que o pedido da moça fosse atendido.
10 Gɔtn se naan̰ ɔl deba ɓaa maakŋ daŋgay ki ɓaa gaaŋo do Jan.
10 E mandou que cortassem a cabeça de João Batista, na cadeia.
11 Do Jan se kꞋgaaŋ kꞋjꞋaalin̰o maakŋ supura ki, jꞋɛɗin̰ goon mɛnd ki se, ɔɔ goon mɛnd se uun ɓaa ɛɗin̰ kon̰ ki.
11 Aí trouxeram a cabeça num prato, entregaram para a moça, e ela a levou para a sua mãe.
12 Jee mɛtn Jan ki ɓaaɗo uun ɓaa duubin̰a, jaay ɓo ɓaa taaɗ mɛtn taar nakŋ deel se Isa ki.
12 Então os discípulos de João vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram. Depois foram contar isso a Jesus.
13 Kɛn Isa jaay booy naan̰ se, naan̰ iin̰ ook maakŋ markab ki ɔɔ gaaŋ ɓaa do kɔɗ‑ɓaar ki kalin̰ ki. Kɛn jee dɛnge jaay booy labar se, naaɗe teeco maakŋ gɛgɛrge tun cɛɛs ki cɛɛs ki ɔɔ uun jɛn̰a aal te taa baar.
13 Ao saber o que havia acontecido, Jesus saiu dali num barco e foi sozinho para um lugar deserto. Mas as multidões souberam onde ele estava, vieram dos seus povoados e o seguiram por terra.
14 Kɛn Isa aan jaay bɔɔyo maakŋ markab ki se, naan̰ aak jee dɛnge se, naan̰ ɛɛjɗen doɗe ki ɔɔ jee kɔɔn̰ɗege se naan̰ ɛɗɗen lapia.
14 Quando Jesus saiu do barco e viu aquela grande multidão, ficou com muita pena deles e curou os doentes que estavam ali.
15 Aan tɛgɛr se jee mɛtn Isa ki ɓaaɗo ɔŋin̰a ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Ɓɛrɛ, kaaɗa se ɓaaga, gɔtɔ se kic lɛ daanin̰ kɔɗ‑ɓaara dɔk ute ɓea. Jee dɛnge se ɔn̰ɗe wɔɔkŋ ɓaa maakŋ naaŋge tun cɛɛs ki cɛɛs ki ɓaa dugŋ nakŋ kɔsɔ.»
15 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto. Mande essa gente embora, a fim de que vão aos povoados e comprem alguma coisa para comer.
16 Gaŋ Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Jee se ɓaa eyo, naase mala ɓo ɛɗɗeki kɔsɔ.»
16 Mas Jesus respondeu:
17 Gɔtn se naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Naaje se jꞋɔk ɓo mappa mii ɔɔ kɛn̰jge di sum.»
17 Eles disseram: — Só temos aqui cinco pães e dois peixes.
18 Isa ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋƁaanɗekiro naanum ki ara ki.»
18 — Pois tragam para mim! — disse Jesus.
19 Tɛr Isa ɗeek jee dɛnge tu se ɔɔ jꞋiŋg naaŋ ki do mu ki ɔɔ gɔtn se, naan̰ tɔs mappan mii ute kɛn̰jgen di se jin̰ ki, uun kaamin̰ raan, tɔɔm Raa, dup mappa ɔɔ ɛɗin̰ jeege tun mɛtin̰ ki ɔɔ jee mɛtin̰ ki nigin̰ jee dɛnge tu.
19 Então mandou o povo sentar-se na grama. Depois pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Partiu os pães, entregou-os aos discípulos, e estes distribuíram ao povo.
20 Naaɗe paac ɔs dɛrɛŋ te maraadɗe ɔɔ togŋ ɔɔp se kꞋtuunin̰ se ɗooc gɔrnɔ sik‑kaar‑dio.
20 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios dos pedaços que sobraram.
21 Jeegen ɔs paac se gaabge kalɗe ki sum ɓo ɓaa ɓaa nakŋ dupu‑mii. Mɛndge ute gaange se maak ki eyo.
21 Os que comeram foram mais ou menos cinco mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
22 Naan̰ kɛn se, Isa naar ɗeek jeege tun mɛtin̰ ki ɔɔ kꞋjꞋook maakŋ markab ki, kꞋgaaŋ kꞋdeel kꞋɓaa naan ki jɛŋ baar kɛn kaam naane kɔr naan̰ utu wɔɔk wɔɔk jeege ɓɔrt se.
22 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o lado oeste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
23 Kɛn naan̰ jaay wɔɔk jee dɛnge aas sum se, naan̰ iin̰ ɓaa ook do kɔs ki kalin̰ ki gɛn keem Raa. Kɛn kaaɗa ooc sum se, Isa ɔɔp kalin̰ ki sum.
23 Depois de mandar o povo embora, Jesus subiu um monte a fim de orar sozinho. Quando chegou a noite, ele estava ali, sozinho.
24 Markabm jee Isage maak ki se ɓaaga daan maan ki dɔkɔ ɔɔ kɛn kuulu jaay ɔl deeb doɗe ki se, uuno maane undin̰ ro markaba ki se das das.
24 Naquele momento o barco já estava no meio do lago. E as ondas batiam com força no barco porque o vento soprava contra ele.
25 Kɛn gɔtɔ ɔɔpga baata aki kiip se, Isa ɓaa kɔŋ jeen̰ge se, leeɗo do maane ki.
25 Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água.
26 Kɛn jee mɛtin̰ ki jaay aakin̰ naan̰ leeɗo do maane ki se, naaɗe nirlɗe teece ɗeek ɔɔ: «Kɛse nirl nam!» Kɛn naaɗe jaay ɓeere ɔkɗen sum se, gɔtn se naaɗe baag tɔɔɗn tɔɔyɔ.
26 Quando os discípulos viram Jesus andando em cima da água, ficaram apavorados e exclamaram: — É um fantasma! E gritaram de medo.
27 Gaŋ Isa naar taaɗɗen ɔɔ: «Ɔkki maakse tɔɔgɔ. Ɔn̰te Ꞌɓeerki, kɛse maama!»
27 Nesse instante Jesus disse:
28 Gɔtn se Piɛr tɛrlin̰ ɔɔ: «Mɛluma, kɛn ɗeer naai num, ɔn̰um mꞋlee do maane ki mꞋai ɓaa kɔŋɔ.»
28 Então Pedro disse: — Se é o senhor mesmo, mande que eu vá andando em cima da água até onde o senhor está.
29 Isa ɗeekin̰ ɔɔ: «ꞋƁaaɗo.» Piɛr iin̰ bɔɔyo maakŋ markab ki ɔɔ lee do maane ki sak Isa.
29 — Venha! — respondeu Jesus. Pedro saiu do barco e começou a andar em cima da água, em direção a Jesus.
30 Gaŋ kɛn naan̰ jaay aak kuulu ɔl dɛna ɔɔ kɛn ɓeere ɓaa ɔkin̰ sum se, naan̰ baag bɔɔy maan. Gɔtn se naan̰ ɔɔɗ ɔɔy ɔɔ: «Mɛluma Ꞌnaakuma!»
30 Porém, quando sentiu a força do vento, ficou com medo e começou a afundar. Então gritou: — Socorro, Senhor!
31 Gaŋ Isa naar ɔl jin̰ ɔkin̰a ɗeekin̰ ɔɔ: «Gɛn ɗi maaki naaja? Kɛn bin num naai aal te maaki paac dom ki eyo.»
31 Imediatamente Jesus estendeu a mão, segurou Pedro e disse:
32 Gɔtn se naaɗe di paac ook maakŋ markab ki ɔɔ kuulu ɗaara.
32 Então os dois subiram no barco, e o vento se acalmou.
33 Jeegen paacn̰ maakŋ markab ki se ɛrg naanin̰ ki ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Ɗeere, naai se ꞋGoon Raa!»
33 E os discípulos adoraram Jesus, dizendo: — De fato, o senhor é o Filho de Deus!
34 Kɛn Isa ute jee mɛtin̰ ki gaaŋ baar jaay aan taa naaŋ Genezarɛt ki se, naaɗe ɓaa ɗaar jɛŋ ki.
34 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré.
35 Jee gɔtn se ɓaa aak jeel Isa, ɔɔ taa naaŋ kɛn se paac, naaɗe taaɗ labarin̰ jeege tu ɔɔ jeege ɓaano ute jee kɔɔn̰ge paac gɔtn Isa ki.
35 Ali o povo reconheceu Jesus e avisou todos os doentes das regiões vizinhas. Então muitas pessoas levaram doentes a ele,
36 Gɔtn se naaɗe eem nɔɔ mɛtn Isa ki ɔɔ n̰Ꞌɔn̰ɗe naaɗe kutn taa kalin̰ sum. Ɔɔ jeegen paacn̰ ut taa kalin̰ se ɔŋ lapia.
36 pedindo que deixasse que os doentes pelo menos tocassem na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.