Mateus 14
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NAA
1 Kaaɗ kɛn se, Gaar *Ɛrɔd Antipas naan̰ ɓo magal taa naaŋ Galile se, booy jeege ɔɔs kɔɔs maan Isa.
1 Por aquele tempo, o tetrarca Herodes soube da fama de Jesus
2 Naan̰ ɗeek jee tɛɗn naabin̰ge tu ɔɔ: «Kɛse Jan‑Batist ɓo duroga daan yoge tu! Taa naan̰ se ɓo *Raa ɛɗin̰ga tɔɔgɔ gɛn tɛɗn nakŋ‑kɔɔɓge se.»
2 e disse aos que o serviam: — Este é João Batista. Ele ressuscitou dos mortos, e, por isso, forças miraculosas operam nele.
3 ꞋJeelki do dɔkin̰ se, Ɛrɔd ɔl kꞋjꞋɔk kꞋdɔɔko Jan ute zin̰ziri ɔɔ ɔl kꞋɓaa kꞋjꞋɔlin̰ maakŋ daŋgay ki, taa Ɛrɔdiad mɛnd gɛnaan̰ Pilip kɛn naan̰ ɔkin̰ mɛnda se.
3 Porque Herodes, havendo prendido João, o amarrou e pôs na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe.
4 Taa Jan taaɗin̰ga taaɗ ɔɔ gɛnaai utu te kaamin̰ se, naai ɔk ɗoobm jaay an kɔkŋ mɛndin̰ eyo.
4 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com ela.”
5 Ɛrɔd se je tɔɔl Jan, naɓo ɓeer jee dɛnge tu taa jee dɛnge se, Jan se naaɗe aakin̰ aan gɔɔ debm taaɗ taar teeco taar Raa ki.
5 Embora Herodes quisesse matá-lo, tinha medo do povo, porque consideravam João como profeta.
6 Ɓii kalaŋ gaar Ɛrɔd tɛɗ tɛɗ maak‑raapm gɛn ɓii koojin̰ se, goon Ɛrɔdiad mɛnda se daam naan jeege tun kꞋdaŋɗeno ɓaaɗo gɔtn tɛɗn maak‑raap ki se ɔɔ daamin̰ se tɔɔl Gaar Ɛrɔd ki.
6 Mas, quando chegou o dia do aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante de todos e agradou a Herodes.
7 Gɔtn se Gaar Ɛrɔd naam taarin̰ naan jeege tu ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Nakŋ paacn̰ naai tɔndga mɛta ro ki ɓo, maam mꞋai kɛɗa.»
7 Este prometeu, com juramento, dar-lhe o que ela pedisse.
8 Kon̰ ɔlin̰ mɛtin̰ ɔɔ ɓaa ɗeekin̰ ɔɔ: «ꞋGaaŋ ɛɗumo maakŋ supura ki ara, do Jan‑Batist.»
8 Então ela, instigada por sua mãe, disse: — Dê-me, aqui, num prato, a cabeça de João Batista.
9 Do taar kɛn se gaarge maakin̰ tuju, naɓo naan̰ lɛ naamga naam taarin̰ naan jeege tu se, naan̰ took ɔl kꞋgaaŋo do Jan jꞋɛɗ goon mɛnd ki se.
9 O rei ficou triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, ordenou que o pedido fosse atendido.
10 Gɔtn se naan̰ ɔl deba ɓaa maakŋ daŋgay ki ɓaa gaaŋo do Jan.
10 Assim, deu ordens para que João fosse decapitado na prisão.
11 Do Jan se kꞋgaaŋ kꞋjꞋaalin̰o maakŋ supura ki, jꞋɛɗin̰ goon mɛnd ki se, ɔɔ goon mɛnd se uun ɓaa ɛɗin̰ kon̰ ki.
11 A cabeça foi trazida num prato e dada à jovem, que a levou à sua mãe.
12 Jee mɛtn Jan ki ɓaaɗo uun ɓaa duubin̰a, jaay ɓo ɓaa taaɗ mɛtn taar nakŋ deel se Isa ki.
12 Então vieram os discípulos de João, levaram o corpo e o sepultaram; depois, foram e anunciaram isso a Jesus.
13 Kɛn Isa jaay booy naan̰ se, naan̰ iin̰ ook maakŋ markab ki ɔɔ gaaŋ ɓaa do kɔɗ‑ɓaar ki kalin̰ ki. Kɛn jee dɛnge jaay booy labar se, naaɗe teeco maakŋ gɛgɛrge tun cɛɛs ki cɛɛs ki ɔɔ uun jɛn̰a aal te taa baar.
13 Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco para um lugar deserto, à parte. Ao saberem disso, as multidões vieram das cidades seguindo-o por terra.
14 Kɛn Isa aan jaay bɔɔyo maakŋ markab ki se, naan̰ aak jee dɛnge se, naan̰ ɛɛjɗen doɗe ki ɔɔ jee kɔɔn̰ɗege se naan̰ ɛɗɗen lapia.
14 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão, compadeceu-se dela e curou os seus enfermos.
15 Aan tɛgɛr se jee mɛtn Isa ki ɓaaɗo ɔŋin̰a ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Ɓɛrɛ, kaaɗa se ɓaaga, gɔtɔ se kic lɛ daanin̰ kɔɗ‑ɓaara dɔk ute ɓea. Jee dɛnge se ɔn̰ɗe wɔɔkŋ ɓaa maakŋ naaŋge tun cɛɛs ki cɛɛs ki ɓaa dugŋ nakŋ kɔsɔ.»
15 Ao cair da tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é tarde. Mande as multidões embora, para que, indo pelas aldeias, comprem para si o que comer.
16 Gaŋ Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Jee se ɓaa eyo, naase mala ɓo ɛɗɗeki kɔsɔ.»
16 Jesus, porém, lhes disse:
17 Gɔtn se naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Naaje se jꞋɔk ɓo mappa mii ɔɔ kɛn̰jge di sum.»
17 Mas eles responderam: — Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Isa ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋƁaanɗekiro naanum ki ara ki.»
18 Então Jesus disse:
19 Tɛr Isa ɗeek jee dɛnge tu se ɔɔ jꞋiŋg naaŋ ki do mu ki ɔɔ gɔtn se, naan̰ tɔs mappan mii ute kɛn̰jgen di se jin̰ ki, uun kaamin̰ raan, tɔɔm Raa, dup mappa ɔɔ ɛɗin̰ jeege tun mɛtin̰ ki ɔɔ jee mɛtin̰ ki nigin̰ jee dɛnge tu.
19 E, tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a relva, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois, tendo partido os pães, deu-os aos discípulos, e estes deram às multidões.
20 Naaɗe paac ɔs dɛrɛŋ te maraadɗe ɔɔ togŋ ɔɔp se kꞋtuunin̰ se ɗooc gɔrnɔ sik‑kaar‑dio.
20 Todos comeram e se fartaram, e ainda recolheram doze cestos cheios dos pedaços que sobraram.
21 Jeegen ɔs paac se gaabge kalɗe ki sum ɓo ɓaa ɓaa nakŋ dupu‑mii. Mɛndge ute gaange se maak ki eyo.
21 E os que comeram eram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.
22 Naan̰ kɛn se, Isa naar ɗeek jeege tun mɛtin̰ ki ɔɔ kꞋjꞋook maakŋ markab ki, kꞋgaaŋ kꞋdeel kꞋɓaa naan ki jɛŋ baar kɛn kaam naane kɔr naan̰ utu wɔɔk wɔɔk jeege ɓɔrt se.
22 Logo a seguir, Jesus fez com que os discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia as multidões.
23 Kɛn naan̰ jaay wɔɔk jee dɛnge aas sum se, naan̰ iin̰ ɓaa ook do kɔs ki kalin̰ ki gɛn keem Raa. Kɛn kaaɗa ooc sum se, Isa ɔɔp kalin̰ ki sum.
23 E, tendo despedido as multidões, ele subiu ao monte, a fim de orar sozinho. Ao cair da tarde, lá estava ele, só.
24 Markabm jee Isage maak ki se ɓaaga daan maan ki dɔkɔ ɔɔ kɛn kuulu jaay ɔl deeb doɗe ki se, uuno maane undin̰ ro markaba ki se das das.
24 Entretanto, o barco já estava longe, a uma boa distância da terra, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário.
25 Kɛn gɔtɔ ɔɔpga baata aki kiip se, Isa ɓaa kɔŋ jeen̰ge se, leeɗo do maane ki.
25 De madrugada, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar.
26 Kɛn jee mɛtin̰ ki jaay aakin̰ naan̰ leeɗo do maane ki se, naaɗe nirlɗe teece ɗeek ɔɔ: «Kɛse nirl nam!» Kɛn naaɗe jaay ɓeere ɔkɗen sum se, gɔtn se naaɗe baag tɔɔɗn tɔɔyɔ.
26 Os discípulos, porém, vendo-o andar sobre o mar, ficaram apavorados e disseram: — É um fantasma! E, tomados de medo, gritaram.
27 Gaŋ Isa naar taaɗɗen ɔɔ: «Ɔkki maakse tɔɔgɔ. Ɔn̰te Ꞌɓeerki, kɛse maama!»
27 Mas Jesus imediatamente lhes disse:
28 Gɔtn se Piɛr tɛrlin̰ ɔɔ: «Mɛluma, kɛn ɗeer naai num, ɔn̰um mꞋlee do maane ki mꞋai ɓaa kɔŋɔ.»
28 Então Pedro disse: — Se é o Senhor mesmo, mande que eu vá até aí, andando sobre as águas.
29 Isa ɗeekin̰ ɔɔ: «ꞋƁaaɗo.» Piɛr iin̰ bɔɔyo maakŋ markab ki ɔɔ lee do maane ki sak Isa.
29 Jesus disse: E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas e foi até Jesus.
30 Gaŋ kɛn naan̰ jaay aak kuulu ɔl dɛna ɔɔ kɛn ɓeere ɓaa ɔkin̰ sum se, naan̰ baag bɔɔy maan. Gɔtn se naan̰ ɔɔɗ ɔɔy ɔɔ: «Mɛluma Ꞌnaakuma!»
30 Reparando, porém, na força do vento, teve medo; e, começando a afundar, gritou: — Salve-me, Senhor!
31 Gaŋ Isa naar ɔl jin̰ ɔkin̰a ɗeekin̰ ɔɔ: «Gɛn ɗi maaki naaja? Kɛn bin num naai aal te maaki paac dom ki eyo.»
31 E, prontamente, Jesus, estendendo a mão, o segurou e disse:
32 Gɔtn se naaɗe di paac ook maakŋ markab ki ɔɔ kuulu ɗaara.
32 Subindo ambos para o barco, o vento cessou.
33 Jeegen paacn̰ maakŋ markab ki se ɛrg naanin̰ ki ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Ɗeere, naai se ꞋGoon Raa!»
33 E os que estavam no barco o adoraram, dizendo: — Verdadeiramente o senhor é o Filho de Deus!
34 Kɛn Isa ute jee mɛtin̰ ki gaaŋ baar jaay aan taa naaŋ Genezarɛt ki se, naaɗe ɓaa ɗaar jɛŋ ki.
34 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré.
35 Jee gɔtn se ɓaa aak jeel Isa, ɔɔ taa naaŋ kɛn se paac, naaɗe taaɗ labarin̰ jeege tu ɔɔ jeege ɓaano ute jee kɔɔn̰ge paac gɔtn Isa ki.
35 Quando as pessoas daquela terra o reconheceram, mandaram avisar em todos aqueles arredores e lhe trouxeram todos os enfermos.
36 Gɔtn se naaɗe eem nɔɔ mɛtn Isa ki ɔɔ n̰Ꞌɔn̰ɗe naaɗe kutn taa kalin̰ sum. Ɔɔ jeegen paacn̰ ut taa kalin̰ se ɔŋ lapia.
36 E pediam-lhe que ao menos pudessem tocar na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficaram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.