Mateus 14
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARC
1 Kaaɗ kɛn se, Gaar *Ɛrɔd Antipas naan̰ ɓo magal taa naaŋ Galile se, booy jeege ɔɔs kɔɔs maan Isa.
1 Naquele tempo, ouviu Herodes, o tetrarca, a fama de Jesus.
2 Naan̰ ɗeek jee tɛɗn naabin̰ge tu ɔɔ: «Kɛse Jan‑Batist ɓo duroga daan yoge tu! Taa naan̰ se ɓo *Raa ɛɗin̰ga tɔɔgɔ gɛn tɛɗn nakŋ‑kɔɔɓge se.»
2 E disse aos seus criados: Este é João Batista; ressuscitou dos mortos, e, por isso, estas maravilhas operam nele.
3 ꞋJeelki do dɔkin̰ se, Ɛrɔd ɔl kꞋjꞋɔk kꞋdɔɔko Jan ute zin̰ziri ɔɔ ɔl kꞋɓaa kꞋjꞋɔlin̰ maakŋ daŋgay ki, taa Ɛrɔdiad mɛnd gɛnaan̰ Pilip kɛn naan̰ ɔkin̰ mɛnda se.
3 Porque Herodes tinha prendido João e tinha-o manietado e encerrado no cárcere por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe;
4 Taa Jan taaɗin̰ga taaɗ ɔɔ gɛnaai utu te kaamin̰ se, naai ɔk ɗoobm jaay an kɔkŋ mɛndin̰ eyo.
4 porque João lhe dissera: Não te é lícito possuí-la.
5 Ɛrɔd se je tɔɔl Jan, naɓo ɓeer jee dɛnge tu taa jee dɛnge se, Jan se naaɗe aakin̰ aan gɔɔ debm taaɗ taar teeco taar Raa ki.
5 E, querendo matá-lo, temia o povo, porque o tinham como profeta.
6 Ɓii kalaŋ gaar Ɛrɔd tɛɗ tɛɗ maak‑raapm gɛn ɓii koojin̰ se, goon Ɛrɔdiad mɛnda se daam naan jeege tun kꞋdaŋɗeno ɓaaɗo gɔtn tɛɗn maak‑raap ki se ɔɔ daamin̰ se tɔɔl Gaar Ɛrɔd ki.
6 Festejando-se, porém, o dia natalício de Herodes, dançou a filha de Herodias diante dele e agradou a Herodes,
7 Gɔtn se Gaar Ɛrɔd naam taarin̰ naan jeege tu ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Nakŋ paacn̰ naai tɔndga mɛta ro ki ɓo, maam mꞋai kɛɗa.»
7 pelo que prometeu, com juramento, dar-lhe tudo o que pedisse.
8 Kon̰ ɔlin̰ mɛtin̰ ɔɔ ɓaa ɗeekin̰ ɔɔ: «ꞋGaaŋ ɛɗumo maakŋ supura ki ara, do Jan‑Batist.»
8 E ela, instruída previamente por sua mãe, disse: Dá-me aqui num prato a cabeça de João Batista.
9 Do taar kɛn se gaarge maakin̰ tuju, naɓo naan̰ lɛ naamga naam taarin̰ naan jeege tu se, naan̰ took ɔl kꞋgaaŋo do Jan jꞋɛɗ goon mɛnd ki se.
9 E o rei afligiu-se, mas, por causa do juramento e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse.
10 Gɔtn se naan̰ ɔl deba ɓaa maakŋ daŋgay ki ɓaa gaaŋo do Jan.
10 E mandou degolar João no cárcere,
11 Do Jan se kꞋgaaŋ kꞋjꞋaalin̰o maakŋ supura ki, jꞋɛɗin̰ goon mɛnd ki se, ɔɔ goon mɛnd se uun ɓaa ɛɗin̰ kon̰ ki.
11 e a sua cabeça foi trazida num prato e dada à jovem, e ela a levou a sua mãe.
12 Jee mɛtn Jan ki ɓaaɗo uun ɓaa duubin̰a, jaay ɓo ɓaa taaɗ mɛtn taar nakŋ deel se Isa ki.
12 E chegaram os seus discípulos, e levaram o corpo, e o sepultaram, e foram anunciá-lo a Jesus.
13 Kɛn Isa jaay booy naan̰ se, naan̰ iin̰ ook maakŋ markab ki ɔɔ gaaŋ ɓaa do kɔɗ‑ɓaar ki kalin̰ ki. Kɛn jee dɛnge jaay booy labar se, naaɗe teeco maakŋ gɛgɛrge tun cɛɛs ki cɛɛs ki ɔɔ uun jɛn̰a aal te taa baar.
13 E Jesus, ouvindo isso, retirou-se dali num barco, para um lugar deserto, apartado; e, sabendo- o o povo, seguiu-o a pé desde as cidades.
14 Kɛn Isa aan jaay bɔɔyo maakŋ markab ki se, naan̰ aak jee dɛnge se, naan̰ ɛɛjɗen doɗe ki ɔɔ jee kɔɔn̰ɗege se naan̰ ɛɗɗen lapia.
14 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão e, possuído de íntima compaixão para com ela, curou os seus enfermos.
15 Aan tɛgɛr se jee mɛtn Isa ki ɓaaɗo ɔŋin̰a ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Ɓɛrɛ, kaaɗa se ɓaaga, gɔtɔ se kic lɛ daanin̰ kɔɗ‑ɓaara dɔk ute ɓea. Jee dɛnge se ɔn̰ɗe wɔɔkŋ ɓaa maakŋ naaŋge tun cɛɛs ki cɛɛs ki ɓaa dugŋ nakŋ kɔsɔ.»
15 E, sendo chegada a tarde, os seus discípulos aproximaram-se dele, dizendo: O lugar é deserto, e a hora é já avançada; despede a multidão, para que vão pelas aldeias e comprem comida para si.
16 Gaŋ Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Jee se ɓaa eyo, naase mala ɓo ɛɗɗeki kɔsɔ.»
16 Jesus, porém, lhes disse: Não é mister que vão; dai-lhes vós de comer.
17 Gɔtn se naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Naaje se jꞋɔk ɓo mappa mii ɔɔ kɛn̰jge di sum.»
17 Então, eles lhe disseram: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Isa ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋƁaanɗekiro naanum ki ara ki.»
18 E ele disse: Trazei-mos aqui.
19 Tɛr Isa ɗeek jee dɛnge tu se ɔɔ jꞋiŋg naaŋ ki do mu ki ɔɔ gɔtn se, naan̰ tɔs mappan mii ute kɛn̰jgen di se jin̰ ki, uun kaamin̰ raan, tɔɔm Raa, dup mappa ɔɔ ɛɗin̰ jeege tun mɛtin̰ ki ɔɔ jee mɛtin̰ ki nigin̰ jee dɛnge tu.
19 Tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a erva, tomou os cinco pães e os dois peixes, e, erguendo os olhos ao céu, os abençoou, e, partindo os pães, deu-os aos discípulos, e os discípulos, à multidão.
20 Naaɗe paac ɔs dɛrɛŋ te maraadɗe ɔɔ togŋ ɔɔp se kꞋtuunin̰ se ɗooc gɔrnɔ sik‑kaar‑dio.
20 E comeram todos e saciaram-se, e levantaram dos pedaços que sobejaram doze cestos cheios.
21 Jeegen ɔs paac se gaabge kalɗe ki sum ɓo ɓaa ɓaa nakŋ dupu‑mii. Mɛndge ute gaange se maak ki eyo.
21 E os que comeram foram quase cinco mil homens, além das mulheres e crianças.
22 Naan̰ kɛn se, Isa naar ɗeek jeege tun mɛtin̰ ki ɔɔ kꞋjꞋook maakŋ markab ki, kꞋgaaŋ kꞋdeel kꞋɓaa naan ki jɛŋ baar kɛn kaam naane kɔr naan̰ utu wɔɔk wɔɔk jeege ɓɔrt se.
22 E logo ordenou Jesus que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante, para a outra banda, enquanto despedia a multidão.
23 Kɛn naan̰ jaay wɔɔk jee dɛnge aas sum se, naan̰ iin̰ ɓaa ook do kɔs ki kalin̰ ki gɛn keem Raa. Kɛn kaaɗa ooc sum se, Isa ɔɔp kalin̰ ki sum.
23 E, despedida a multidão, subiu ao monte para orar à parte. E, chegada já a tarde, estava ali só.
24 Markabm jee Isage maak ki se ɓaaga daan maan ki dɔkɔ ɔɔ kɛn kuulu jaay ɔl deeb doɗe ki se, uuno maane undin̰ ro markaba ki se das das.
24 E o barco estava já no meio do mar, açoitado pelas ondas, porque o vento era contrário.
25 Kɛn gɔtɔ ɔɔpga baata aki kiip se, Isa ɓaa kɔŋ jeen̰ge se, leeɗo do maane ki.
25 Mas, à quarta vigília da noite, dirigiu-se Jesus para eles, caminhando por cima do mar.
26 Kɛn jee mɛtin̰ ki jaay aakin̰ naan̰ leeɗo do maane ki se, naaɗe nirlɗe teece ɗeek ɔɔ: «Kɛse nirl nam!» Kɛn naaɗe jaay ɓeere ɔkɗen sum se, gɔtn se naaɗe baag tɔɔɗn tɔɔyɔ.
26 E os discípulos, vendo-o caminhar sobre o mar, assustaram-se, dizendo: É um fantasma. E gritaram, com medo.
27 Gaŋ Isa naar taaɗɗen ɔɔ: «Ɔkki maakse tɔɔgɔ. Ɔn̰te Ꞌɓeerki, kɛse maama!»
27 Jesus, porém, lhes falou logo, dizendo: Tende bom ânimo, sou eu; não temais.
28 Gɔtn se Piɛr tɛrlin̰ ɔɔ: «Mɛluma, kɛn ɗeer naai num, ɔn̰um mꞋlee do maane ki mꞋai ɓaa kɔŋɔ.»
28 E respondeu-lhe Pedro e disse: Senhor, se és tu, manda-me ir ter contigo por cima das águas.
29 Isa ɗeekin̰ ɔɔ: «ꞋƁaaɗo.» Piɛr iin̰ bɔɔyo maakŋ markab ki ɔɔ lee do maane ki sak Isa.
29 E ele disse: Vem. E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas para ir ter com Jesus.
30 Gaŋ kɛn naan̰ jaay aak kuulu ɔl dɛna ɔɔ kɛn ɓeere ɓaa ɔkin̰ sum se, naan̰ baag bɔɔy maan. Gɔtn se naan̰ ɔɔɗ ɔɔy ɔɔ: «Mɛluma Ꞌnaakuma!»
30 Mas, sentindo o vento forte, teve medo; e, começando a ir para o fundo, clamou, dizendo: Senhor, salva-me.
31 Gaŋ Isa naar ɔl jin̰ ɔkin̰a ɗeekin̰ ɔɔ: «Gɛn ɗi maaki naaja? Kɛn bin num naai aal te maaki paac dom ki eyo.»
31 E logo Jesus, estendendo a mão, segurou-o e disse-lhe:
32 Gɔtn se naaɗe di paac ook maakŋ markab ki ɔɔ kuulu ɗaara.
32 E, quando subiram para o barco, acalmou o vento.
33 Jeegen paacn̰ maakŋ markab ki se ɛrg naanin̰ ki ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Ɗeere, naai se ꞋGoon Raa!»
33 Então, aproximaram-se os que estavam no barco e adoraram-no, dizendo: És verdadeiramente o Filho de Deus.
34 Kɛn Isa ute jee mɛtin̰ ki gaaŋ baar jaay aan taa naaŋ Genezarɛt ki se, naaɗe ɓaa ɗaar jɛŋ ki.
34 E, tendo passado para a outra banda, chegaram à terra de Genesaré.
35 Jee gɔtn se ɓaa aak jeel Isa, ɔɔ taa naaŋ kɛn se paac, naaɗe taaɗ labarin̰ jeege tu ɔɔ jeege ɓaano ute jee kɔɔn̰ge paac gɔtn Isa ki.
35 E, quando os homens daquele lugar o conheceram, mandaram por todas aquelas terras em redor e trouxeram-lhe todos os que estavam enfermos.
36 Gɔtn se naaɗe eem nɔɔ mɛtn Isa ki ɔɔ n̰Ꞌɔn̰ɗe naaɗe kutn taa kalin̰ sum. Ɔɔ jeegen paacn̰ ut taa kalin̰ se ɔŋ lapia.
36 E rogavam-lhe que, ao menos, eles pudessem tocar a orla da sua veste; e todos os que a tocavam ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.