Marcos 9
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NVT
1 Gɔtn se Isa ɗeekɗen daala ɔɔ: «Ɗeere, Ꞌbooyki bɛɛ, mꞋasen taaɗa: maakŋ jeege tun ɓɔrse utu ara se, mɛtin̰ge se kooy ey sum ɓo utu kaakŋ maakŋ *Gaar Raa kɛn aɗe bɔɔy te tɔɔgin̰a.»
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 Kɛn ɓii mɛcɛ jaay deel se, Isa daŋ Piɛr, Jak ute Jan ɔk ɓaanɗe do ko ki jɛrlɛ kalɗe ki. Kɛn naaɗe aan se, gɔtn se Raa ooj tɛrlin̰ ron̰a naanɗe ki.
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 Kalin̰ge ɓaa tɛɗ raap lak lak ɔɔ ɔmb mɛt ki birin̰ birin̰. Debm do naaŋ ki jaay kɛcn̰ kɔɔɗn kalin̰ aan gɔɔ naan̰ se, gɔtɔ.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 Gɔtn se, jee mɛtin̰ kɛn mɔtɔ se naar aak *Ɛli ute *Musa teec naanɗe ki, ɗaar taaɗ taaɗ ute Isa.
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 Piɛr ɗeek Isa ki ɔɔ: «Debm dooyje, bɛɛki num, jꞋaki kiŋg gɔtn ara ki ɓo jiga; ɔn̰ jꞋasen taal daabge mɔtɔ, kalaŋ naai ki, kalaŋ Musa ki ɔɔ kalaŋ Ɛli ki.»
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 Kɛn naaɗe ɓeere jaay ɓaa ɔkɗe se, taar kɛn Piɛr taaɗ se kic ɓo taaɗ rɛn̰ sum, jeel mɛtin̰ eyo.
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 Gɔtn se, gapara naar ɓaaɗo deebɗe bat. Ɔɔ maakŋ gapar ki se, kꞋbooy mind deba taaɗ ɔɔ: «Naan̰ se Goonuma, kɛn maam jen̰a. ꞋBooy uunki taarin̰a!»
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 Gɔtn se, jee mɛtin̰ ki naar tɛrl aak cɛɛsɗe ki se, nam gɔtɔ ɔɔp Isa kalin̰ ki ɓo ute te naaɗe sum.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 Kaaɗ kɛn naaɗe utu bɔɔyɔ bɔɔy kon se, Isa dɛjɗe ɔɔ: «Ɓɛrɛ, nakŋ naase aakkiro se, ɔn̰te Ꞌtaaɗki nam ki, bini *Goon Deba se aɗe dur daan yoge tu jaayo.»
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Gɔtn se naaɗe uun taarin̰a, gaŋ naaɗe naaj ute naapa do taar kɛn naan̰ taaɗ ɔɔ utu aɗe dur daan yoge tu se, taar se tap ɓo, je taaɗn ɔɔ ɗi?
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 Gɔtn se naaɗe tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Gɛn ɗi jaay jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage taaɗ ɔɔ Ɛli aɗe ɓaa jaay *al‑Masi aɗe ɓaa se?»
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 — ausente —
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 — ausente —
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 Kɛn Isa ute jee mɛtin̰ kɛn mɔtɔ jaay ɓaaɗo ɔŋ jee mɛtin̰gen kuuy se, naaɗe aak jeege dɛna iŋg gurugɗe. Gɔtn se jee jeel taaɗ tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage kic ɓo utu daan jeege tun se. Naaɗe iŋg naaj naaj ute jee mɛtin̰ kɛn se.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 Kɛn jeege jaay aak Isa utu ɓaaɗo se, naaɗe paac dɔrlɔ ɔɔ aan̰ ɓaaɗo tɛɗin̰ tɔɔsɛ.
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 Isa tɔnd mɛtɗe ki ɔɔ: «Ɔŋki ɗi jaay naase iŋg Ꞌnaajki taara ute naaɗe se?»
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 Deb kalaŋ maakŋ jee dɛnge tu se ɗeekin̰ ɔɔ: «Debm dooy jeege, maam se mꞋɓaano ute goonum gaaba ɔɔ goonum se ɔk kɔɔn̰ sitan gaasin̰ ɔŋ taaɗ taar eyo.
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 Gɔtn mɛtin̰ se kɛn sitan ɔkin̰ga tak ɓo, uun undin̰ naaŋ ki, tɛɗin̰ taarin̰ tiin̰ gupiyu, ɔlin̰ taan̰ naaŋin̰a, tɛɗga num, ron̰ buj biŋ. Maam mꞋtɔndo mɛtn jee mɛti ki mꞋɔɔ am tuur sitan ro goonum ki, naɓo naaɗe ɔŋ aasin̰ te eyo.»
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Naase jee do duni kɛn ɓɔrsen aalki maakse do Raa ki ey se, maam tap ɓo mꞋkiŋg ute naase bini nuŋ ki jaayo? Maam tap ɓo mꞋasen sɛrkŋ bini nuŋ ki? Goono se ɔk Ꞌɓaamsin̰kiro!»
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 Naaɗe jaay ɔk ɓaano ɓaa ute goono se ɔɔ kɛn sitan jaay aak Isa se, baag tiikŋ goono, uun undin̰ naaŋ ki ɔɔ dircilin̰a ɔɔ taarin̰ tiin̰ gupiyu.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 Isa tɔnd mɛtn bubin̰a ɔɔ: «Kɔɔn̰in̰ se tɛɛsin̰ nuŋ ki?» Bubm goono se tɛrlin̰ ɔɔ: «Kɔɔn̰in̰ se tɛɛsin̰ baatin̰ ki.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 Gɔtn mɛtin̰ge sitan se iin̰ga num ɔlin̰ naan̰ tooc maakŋ pooɗ ki ey lɛ maakŋ maane ki taa je an̰ tɔɔlɔ. Ɛɛjjen doje ki, Ꞌnoogje kɛn naai jaay an̰ kaasin̰ num.»
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 Gaŋ Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Gɛn ɗi jaay naai taaɗ ɔɔ: ‹Kɛn an̰ kaasin̰ num› se? ꞋBooyo, ne ɗim ɔɔn̰ cir deb kɛn aal maakin̰ do Raa ki se gɔtɔ.»
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 Gɔtn se, bubm goono naar ɔɔɗ ɔɔyɔ ɔɔ: «Maam mꞋaal maakuma naɓo Ꞌɓaaɗo Ꞌnooguma taa maam mꞋkaal maakum paac don̰ ki.»
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 Kɛn Isa jaay aak jeege dɛna aan̰ ɓaaɗo ɔŋɗe kɔŋ se, naan̰ aac kaama sitan ki ɔɔ: «Naai sitan debm tɛɗn jeege duguyu ɔɔ gaasɗe ɔŋ taaɗ taar ey se, mꞋɗeeki: Ꞌteec naatn ro goon ki se ɔɔ mɔɔtn Ꞌɓaaɗo eyo!»
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 Num sitan se tɔɔy makɔn̰ɔ, tiikin̰ zak zak, jaay teece. Gɔtn se jeege baag taaɗn ɔɔ: «Goono se ooyga!» Taa naaɗe aakin̰ naan̰ tooɗ pɛyɛd.
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 Gaŋ Isa ɔk ji goono, uunin̰a ɔɔ goono se iin̰ ɗaar te jɛn̰a.
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 Kɛn Isa jaay ɔk tɛrl ɓaa ɓeen se, ɔɔpin̰ kalin̰ ki ute jee mɛtin̰ ki sum se, naaɗe tɔnd mɛtin̰a ɔɔ: «Gɛn ɗi jaay ɓo sitan se naaje jꞋɔŋ kꞋtuurin̰ te ey se?»
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Napar sitangen bin se, kɛn kꞋtɔnd te mɛtn Raa ey num, ɔŋ teec eyo.»
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 Naaɗe iin̰ ɔn̰ gɔtn se ɔɔ gaaŋ ɓaa taa naaŋ Galile ki. Naan̰ kɛn se, Isa je jeege Ꞌjeel gɔtin̰ eyo,
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 taa naan̰ dooy dooy jee mɛtin̰ ki ɔɔ taaɗɗen ɔɔ: «*Goon Deba se jꞋutu jꞋan̰ kɔkŋ kɔl ji jeege tu. Naaɗe utu an̰ tɔɔlɔ ɔɔ ɓii k‑mɔtɔge tu se naan̰ aɗe dur daan yoge tu.»
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 Num gaŋ jee mɛtin̰ ki se, taar se, naaɗe ɔŋ booy ɔk te mɛtin̰ eyo, gaŋ naaɗe ɓeere gɛn tɔnd mɛtin̰a.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 Naaɗe aan Kaparnayum ki. Kɛn naaɗe jaay ɛnd ɓeen se, gɔtn se Isa tɔnd mɛtɗe ɔɔ: «Taa ɗi jaay naase Ꞌnaajkiro taara ɗoob ki se?»
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 Gaŋ naaɗe do ɗɛk, taa ɗoob ki se, naaɗe naajo ute naapa ɔɔ maakɗe ki se, naŋa ɓo magal ciri.
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 Gɔtn se, Isa iŋg naaŋ ki ɔɔ daŋo jee mɛtin̰ kɛn sik‑kaar‑dio ɗeekɗen ɔɔ: «Debm jaay je tɛɗn magal se, n̰Ꞌɔɔp ron̰ baata ɔɔ n̰Ꞌtɛɗ debm tɛɗn naabm jeege paac.»
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 Isa uuno goon cɔkɔ ɓaano ɗaarin̰ daanɗe ki, uun ɔkin̰ kaaɗin̰ ki ɗeekɗen ɔɔ:
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 «Taa maam jaay, debm ɔkga goon cɔkɔ jiga aan gɔɔ goon ese se, kɛse aan gɔɔ naan̰ ɔkum maam mala. Ɔɔ debm ɔkum maam se, ɔkum maam sum eyo, num ɔk debm kɛn ɔlumo.»
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 Gɔtn se Jan ɗeek Isa ki ɔɔ: «Debm dooyje, naaje jꞋɔŋo deb kalaŋ bin se lee tuur tuur sitange ute roi. Num naaje kꞋje jꞋan̰o gaasa, taa naan̰ lɛ, lee ute naajege eyo.»
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 Gaŋ Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Ɔn̰te Ꞌgaasin̰ki, taa debm jaay tɛɗ nakŋ‑kɔɔɓɔ te rom se, kɔŋ naar tɛrl taaɗn kusin̰ rom ki eyo.
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 Debm jaay debm taamooyjege ey se, naan̰ se debm naajege.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 ꞋBooyki bɛɛ, mꞋasen taaɗa: debm jaay tak ɛɗsenga maan kaaye cɔkɔ taa naan̰ jeelin̰ naase Ꞌtɛɗkiga tɛɗ jee *al‑Masige se, debm bin se, bɛɛ naan̰ tɛɗ se Ꞌkutn cɛr eyo, num naan̰ utu Ꞌkɔŋ bɛɗin̰a.»
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 «Gaŋ maakŋ gaange tun sɛɛm kɛn aalga kaal maakɗe dom ki se jaay, nam ɔlga deb kalaŋ maakŋ kusin̰ ki se. Debm kɛn ɔlin̰ se, ɔn̰ bɛɛki num, jꞋuuno ko tootn magala kꞋdɔɔkin̰ mindin̰ ki ɔɔ jꞋuun jꞋundin̰ maakŋ baar ki.
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 Kɛn nakŋ naai Ꞌtɛɗ te jii sum ɓo ai kɔl maakŋ kusin̰ ki num, jii se Ꞌgaaŋ und naata. Ɔɔpi jii kalaŋ ɔɔ kɔŋ kaaja gɛn daayum, bɛɛ cir kɛn Ꞌkiŋg te jii dio ɔɔ Ꞌɓaa maakŋ pooɗ kɛn gɛn daayum.
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 []
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 Kɛn nakŋ naai Ꞌtɛɗ te jɛi jaay ai kɔl maakŋ kusin̰ ki num, jɛi se Ꞌgaaŋ und naata. Ɔɔpi jɛi kalaŋ ɔɔ kɔŋ kaaja gɛn daayum se, bɛɛ cir kɛn Ꞌlee te jɛi dio ɔɔ Ꞌɓaa maakŋ pooɗ kɛn gɛn daayum se.
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 []
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 Kɛn Ꞌkaami jaay ɓo ai kɔli maakŋ kusin̰ ki num, kaami se ɔɔɗ und naata. Ai kɔɔpm kaami kalaŋ ɔɔ Ꞌɓaa *maakŋ Gaar Raa ki bɛɛ cir kɛn Ꞌlee te kaami dio ɔɔ jꞋai Ꞌɓaa kundi maakŋ pooɗ kɛn gɛn daayum se.
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 Ɔɔ gɔtn naane se: kuurge lee tɔs daayum jee roɗe tiŋg aan gɔɔ ruumga ruumu ɔɔ iŋg maakŋ pooɗ kɛn gɛn daayum se.
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 Ey num aan gɔɔ pooɗo ɗaap nakge se, Raa kic ɓo ɔn̰ dubar, taa ɗaapm debkilimi tɛɗn bɛɛ naanin̰ ki.
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 «Kaata se naan̰ nakŋ jiga, num kɛn nijim kaata se naŋga num, jꞋan̰ tɛɗn jꞋɔɔ ɗi jaay nijim gɔtin̰ ki se? Bin se, naase kic ɓo Ꞌtɛɗki jee jiga aan gɔɔ kaatn iŋg bɛɛ se ɔɔ iŋgki lapia te naapa.»
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.