Marcos 9

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Gɔtn se Isa ɗeekɗen daala ɔɔ: «Ɗeere, Ꞌbooyki bɛɛ, mꞋasen taaɗa: maakŋ jeege tun ɓɔrse utu ara se, mɛtin̰ge se kooy ey sum ɓo utu kaakŋ maakŋ *Gaar Raa kɛn aɗe bɔɔy te tɔɔgin̰a.»
1 Dizia-lhes também: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte sem que vejam chegado o reino de Deus com poder.
2 Kɛn ɓii mɛcɛ jaay deel se, Isa daŋ Piɛr, Jak ute Jan ɔk ɓaanɗe do ko ki jɛrlɛ kalɗe ki. Kɛn naaɗe aan se, gɔtn se Raa ooj tɛrlin̰ ron̰a naanɗe ki.
2 E seis dias depois Jesus tomou consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os levou sós, em particular, a um alto monte; e transfigurou-se diante deles;
3 Kalin̰ge ɓaa tɛɗ raap lak lak ɔɔ ɔmb mɛt ki birin̰ birin̰. Debm do naaŋ ki jaay kɛcn̰ kɔɔɗn kalin̰ aan gɔɔ naan̰ se, gɔtɔ.
3 E as suas vestes tornaram- se resplandecentes, extremamente brancas como a neve, tais como nenhum lavadeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Gɔtn se, jee mɛtin̰ kɛn mɔtɔ se naar aak *Ɛli ute *Musa teec naanɗe ki, ɗaar taaɗ taaɗ ute Isa.
4 E apareceu-lhes Elias, com Moisés, e falavam com Jesus.
5 Piɛr ɗeek Isa ki ɔɔ: «Debm dooyje, bɛɛki num, jꞋaki kiŋg gɔtn ara ki ɓo jiga; ɔn̰ jꞋasen taal daabge mɔtɔ, kalaŋ naai ki, kalaŋ Musa ki ɔɔ kalaŋ Ɛli ki.»
5 E Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, é bom que estejamos aqui; e façamos três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
6 Kɛn naaɗe ɓeere jaay ɓaa ɔkɗe se, taar kɛn Piɛr taaɗ se kic ɓo taaɗ rɛn̰ sum, jeel mɛtin̰ eyo.
6 Pois não sabia o que dizia, porque estavam assombrados.
7 Gɔtn se, gapara naar ɓaaɗo deebɗe bat. Ɔɔ maakŋ gapar ki se, kꞋbooy mind deba taaɗ ɔɔ: «Naan̰ se Goonuma, kɛn maam jen̰a. ꞋBooy uunki taarin̰a!»
7 E desceu uma nuvem que os cobriu com a sua sombra, e saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu filho amado; a ele ouvi.
8 Gɔtn se, jee mɛtin̰ ki naar tɛrl aak cɛɛsɗe ki se, nam gɔtɔ ɔɔp Isa kalin̰ ki ɓo ute te naaɗe sum.
8 E, tendo olhado em redor, ninguém mais viram, senão só Jesus com eles.
9 Kaaɗ kɛn naaɗe utu bɔɔyɔ bɔɔy kon se, Isa dɛjɗe ɔɔ: «Ɓɛrɛ, nakŋ naase aakkiro se, ɔn̰te Ꞌtaaɗki nam ki, bini *Goon Deba se aɗe dur daan yoge tu jaayo.»
9 E, descendo eles do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Gɔtn se naaɗe uun taarin̰a, gaŋ naaɗe naaj ute naapa do taar kɛn naan̰ taaɗ ɔɔ utu aɗe dur daan yoge tu se, taar se tap ɓo, je taaɗn ɔɔ ɗi?
10 E eles retiveram o caso entre si, perguntando uns aos outros que seria aquilo, ressuscitar dentre os mortos.
11 Gɔtn se naaɗe tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Gɛn ɗi jaay jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage taaɗ ɔɔ Ɛli aɗe ɓaa jaay *al‑Masi aɗe ɓaa se?»
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 — ausente —
12 E, respondendo ele, disse-lhes: Em verdade Elias virá primeiro, e todas as coisas restaurará; e, como está escrito do Filho do homem, que ele deva padecer muito e ser aviltado.
13 — ausente —
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo o que quiseram, como dele está escrito.
14 Kɛn Isa ute jee mɛtin̰ kɛn mɔtɔ jaay ɓaaɗo ɔŋ jee mɛtin̰gen kuuy se, naaɗe aak jeege dɛna iŋg gurugɗe. Gɔtn se jee jeel taaɗ tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage kic ɓo utu daan jeege tun se. Naaɗe iŋg naaj naaj ute jee mɛtin̰ kɛn se.
14 E, quando se aproximou dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão, e alguns escribas que disputavam com eles.
15 Kɛn jeege jaay aak Isa utu ɓaaɗo se, naaɗe paac dɔrlɔ ɔɔ aan̰ ɓaaɗo tɛɗin̰ tɔɔsɛ.
15 E logo toda a multidão, vendo-o, ficou espantada e, correndo para ele, o saudaram.
16 Isa tɔnd mɛtɗe ki ɔɔ: «Ɔŋki ɗi jaay naase iŋg Ꞌnaajki taara ute naaɗe se?»
16 E perguntou aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Deb kalaŋ maakŋ jee dɛnge tu se ɗeekin̰ ɔɔ: «Debm dooy jeege, maam se mꞋɓaano ute goonum gaaba ɔɔ goonum se ɔk kɔɔn̰ sitan gaasin̰ ɔŋ taaɗ taar eyo.
17 E um da multidão, respondendo, disse: Mestre, trouxe-te o meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Gɔtn mɛtin̰ se kɛn sitan ɔkin̰ga tak ɓo, uun undin̰ naaŋ ki, tɛɗin̰ taarin̰ tiin̰ gupiyu, ɔlin̰ taan̰ naaŋin̰a, tɛɗga num, ron̰ buj biŋ. Maam mꞋtɔndo mɛtn jee mɛti ki mꞋɔɔ am tuur sitan ro goonum ki, naɓo naaɗe ɔŋ aasin̰ te eyo.»
18 E este, onde quer que o apanhe, despedaça-o, e ele espuma, e range os dentes, e vai definhando; e eu disse aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Naase jee do duni kɛn ɓɔrsen aalki maakse do Raa ki ey se, maam tap ɓo mꞋkiŋg ute naase bini nuŋ ki jaayo? Maam tap ɓo mꞋasen sɛrkŋ bini nuŋ ki? Goono se ɔk Ꞌɓaamsin̰kiro!»
19 E ele, respondendo-lhes, disse: Ó geração incrédula! até quando estarei convosco? até quando vos sofrerei ainda? Trazei-mo.
20 Naaɗe jaay ɔk ɓaano ɓaa ute goono se ɔɔ kɛn sitan jaay aak Isa se, baag tiikŋ goono, uun undin̰ naaŋ ki ɔɔ dircilin̰a ɔɔ taarin̰ tiin̰ gupiyu.
20 E trouxeram-lho; e quando ele o viu, logo o espírito o agitou com violência, e, caindo o endemoninhado por terra, revolvia-se, escumando.
21 Isa tɔnd mɛtn bubin̰a ɔɔ: «Kɔɔn̰in̰ se tɛɛsin̰ nuŋ ki?» Bubm goono se tɛrlin̰ ɔɔ: «Kɔɔn̰in̰ se tɛɛsin̰ baatin̰ ki.
21 E perguntou ao pai dele: Quanto tempo há que lhe sucede isto? E ele disse-lhe: Desde a infância.
22 Gɔtn mɛtin̰ge sitan se iin̰ga num ɔlin̰ naan̰ tooc maakŋ pooɗ ki ey lɛ maakŋ maane ki taa je an̰ tɔɔlɔ. Ɛɛjjen doje ki, Ꞌnoogje kɛn naai jaay an̰ kaasin̰ num.»
22 E muitas vezes o tem lançado no fogo, e na água, para o destruir; mas, se tu podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós, e ajuda-nos.
23 Gaŋ Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Gɛn ɗi jaay naai taaɗ ɔɔ: ‹Kɛn an̰ kaasin̰ num› se? ꞋBooyo, ne ɗim ɔɔn̰ cir deb kɛn aal maakin̰ do Raa ki se gɔtɔ.»
23 E Jesus disse-lhe: Se tu podes crer, tudo é possível ao que crê.
24 Gɔtn se, bubm goono naar ɔɔɗ ɔɔyɔ ɔɔ: «Maam mꞋaal maakuma naɓo Ꞌɓaaɗo Ꞌnooguma taa maam mꞋkaal maakum paac don̰ ki.»
24 E logo o pai do menino, clamando, com lágrimas, disse: Eu creio, Senhor! ajuda a minha incredulidade.
25 Kɛn Isa jaay aak jeege dɛna aan̰ ɓaaɗo ɔŋɗe kɔŋ se, naan̰ aac kaama sitan ki ɔɔ: «Naai sitan debm tɛɗn jeege duguyu ɔɔ gaasɗe ɔŋ taaɗ taar ey se, mꞋɗeeki: Ꞌteec naatn ro goon ki se ɔɔ mɔɔtn Ꞌɓaaɗo eyo!»
25 E Jesus, vendo que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai dele, e não entres mais nele.
26 Num sitan se tɔɔy makɔn̰ɔ, tiikin̰ zak zak, jaay teece. Gɔtn se jeege baag taaɗn ɔɔ: «Goono se ooyga!» Taa naaɗe aakin̰ naan̰ tooɗ pɛyɛd.
26 E ele, clamando, e agitando-o com violência, saiu; e ficou o menino como morto, de tal maneira que muitos diziam que estava morto.
27 Gaŋ Isa ɔk ji goono, uunin̰a ɔɔ goono se iin̰ ɗaar te jɛn̰a.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Kɛn Isa jaay ɔk tɛrl ɓaa ɓeen se, ɔɔpin̰ kalin̰ ki ute jee mɛtin̰ ki sum se, naaɗe tɔnd mɛtin̰a ɔɔ: «Gɛn ɗi jaay ɓo sitan se naaje jꞋɔŋ kꞋtuurin̰ te ey se?»
28 E, quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que o não pudemos nós expulsar?
29 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Napar sitangen bin se, kɛn kꞋtɔnd te mɛtn Raa ey num, ɔŋ teec eyo.»
29 E disse-lhes: Esta casta não pode sair com coisa alguma, a não ser com oração e jejum.
30 Naaɗe iin̰ ɔn̰ gɔtn se ɔɔ gaaŋ ɓaa taa naaŋ Galile ki. Naan̰ kɛn se, Isa je jeege Ꞌjeel gɔtin̰ eyo,
30 E, tendo partido dali, caminharam pela Galiléia, e não queria que alguém o soubesse;
31 taa naan̰ dooy dooy jee mɛtin̰ ki ɔɔ taaɗɗen ɔɔ: «*Goon Deba se jꞋutu jꞋan̰ kɔkŋ kɔl ji jeege tu. Naaɗe utu an̰ tɔɔlɔ ɔɔ ɓii k‑mɔtɔge tu se naan̰ aɗe dur daan yoge tu.»
31 Porque ensinava os seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e, morto ele, ressuscitará ao terceiro dia.
32 Num gaŋ jee mɛtin̰ ki se, taar se, naaɗe ɔŋ booy ɔk te mɛtin̰ eyo, gaŋ naaɗe ɓeere gɛn tɔnd mɛtin̰a.
32 Mas eles não entendiam esta palavra, e receavam interrogá-lo.
33 Naaɗe aan Kaparnayum ki. Kɛn naaɗe jaay ɛnd ɓeen se, gɔtn se Isa tɔnd mɛtɗe ɔɔ: «Taa ɗi jaay naase Ꞌnaajkiro taara ɗoob ki se?»
33 E chegou a Cafarnaum e, entrando em casa, perguntou-lhes: Que estáveis vós discutindo pelo caminho?
34 Gaŋ naaɗe do ɗɛk, taa ɗoob ki se, naaɗe naajo ute naapa ɔɔ maakɗe ki se, naŋa ɓo magal ciri.
34 Mas eles calaram-se; porque pelo caminho tinham disputado entre si qual era o maior.
35 Gɔtn se, Isa iŋg naaŋ ki ɔɔ daŋo jee mɛtin̰ kɛn sik‑kaar‑dio ɗeekɗen ɔɔ: «Debm jaay je tɛɗn magal se, n̰Ꞌɔɔp ron̰ baata ɔɔ n̰Ꞌtɛɗ debm tɛɗn naabm jeege paac.»
35 E ele, assentando-se, chamou os doze, e disse-lhes: Se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Isa uuno goon cɔkɔ ɓaano ɗaarin̰ daanɗe ki, uun ɔkin̰ kaaɗin̰ ki ɗeekɗen ɔɔ:
36 E, lançando mão de um menino, pô-lo no meio deles e, tomando-o nos seus braços, disse-lhes:
37 «Taa maam jaay, debm ɔkga goon cɔkɔ jiga aan gɔɔ goon ese se, kɛse aan gɔɔ naan̰ ɔkum maam mala. Ɔɔ debm ɔkum maam se, ɔkum maam sum eyo, num ɔk debm kɛn ɔlumo.»
37 Qualquer que receber um destes meninos em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber, recebe, não a mim, mas ao que me enviou.
38 Gɔtn se Jan ɗeek Isa ki ɔɔ: «Debm dooyje, naaje jꞋɔŋo deb kalaŋ bin se lee tuur tuur sitange ute roi. Num naaje kꞋje jꞋan̰o gaasa, taa naan̰ lɛ, lee ute naajege eyo.»
38 E João lhe respondeu, dizendo: Mestre, vimos um que em teu nome expulsava demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não nos segue.
39 Gaŋ Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Ɔn̰te Ꞌgaasin̰ki, taa debm jaay tɛɗ nakŋ‑kɔɔɓɔ te rom se, kɔŋ naar tɛrl taaɗn kusin̰ rom ki eyo.
39 Jesus, porém, disse: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo falar mal de mim.
40 Debm jaay debm taamooyjege ey se, naan̰ se debm naajege.
40 Porque quem não é contra nós, é por nós.
41 ꞋBooyki bɛɛ, mꞋasen taaɗa: debm jaay tak ɛɗsenga maan kaaye cɔkɔ taa naan̰ jeelin̰ naase Ꞌtɛɗkiga tɛɗ jee *al‑Masige se, debm bin se, bɛɛ naan̰ tɛɗ se Ꞌkutn cɛr eyo, num naan̰ utu Ꞌkɔŋ bɛɗin̰a.»
41 Porquanto, qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois discípulos de Cristo, em verdade vos digo que não perderá o seu galardão.
42 «Gaŋ maakŋ gaange tun sɛɛm kɛn aalga kaal maakɗe dom ki se jaay, nam ɔlga deb kalaŋ maakŋ kusin̰ ki se. Debm kɛn ɔlin̰ se, ɔn̰ bɛɛki num, jꞋuuno ko tootn magala kꞋdɔɔkin̰ mindin̰ ki ɔɔ jꞋuun jꞋundin̰ maakŋ baar ki.
42 E qualquer que escandalizar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que lhe pusessem ao pescoço uma mó de atafona, e que fosse lançado no mar.
43 Kɛn nakŋ naai Ꞌtɛɗ te jii sum ɓo ai kɔl maakŋ kusin̰ ki num, jii se Ꞌgaaŋ und naata. Ɔɔpi jii kalaŋ ɔɔ kɔŋ kaaja gɛn daayum, bɛɛ cir kɛn Ꞌkiŋg te jii dio ɔɔ Ꞌɓaa maakŋ pooɗ kɛn gɛn daayum.
43 E, se a tua mão te escandalizar, corta-a; melhor é para ti entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga,
44 []
44 Onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
45 Kɛn nakŋ naai Ꞌtɛɗ te jɛi jaay ai kɔl maakŋ kusin̰ ki num, jɛi se Ꞌgaaŋ und naata. Ɔɔpi jɛi kalaŋ ɔɔ kɔŋ kaaja gɛn daayum se, bɛɛ cir kɛn Ꞌlee te jɛi dio ɔɔ Ꞌɓaa maakŋ pooɗ kɛn gɛn daayum se.
45 E, se o teu pé te escandalizar, corta-o; melhor é para ti entrares coxo na vida do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno, no fogo que nunca se apaga,
46 []
46 Onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
47 Kɛn Ꞌkaami jaay ɓo ai kɔli maakŋ kusin̰ ki num, kaami se ɔɔɗ und naata. Ai kɔɔpm kaami kalaŋ ɔɔ Ꞌɓaa *maakŋ Gaar Raa ki bɛɛ cir kɛn Ꞌlee te kaami dio ɔɔ jꞋai Ꞌɓaa kundi maakŋ pooɗ kɛn gɛn daayum se.
47 E, se o teu olho te escandalizar, lança-o fora; melhor é para ti entrares no reino de Deus com um só olho do que, tendo dois olhos, seres lançado no fogo do inferno,
48 Ɔɔ gɔtn naane se: kuurge lee tɔs daayum jee roɗe tiŋg aan gɔɔ ruumga ruumu ɔɔ iŋg maakŋ pooɗ kɛn gɛn daayum se.
48 Onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
49 Ey num aan gɔɔ pooɗo ɗaap nakge se, Raa kic ɓo ɔn̰ dubar, taa ɗaapm debkilimi tɛɗn bɛɛ naanin̰ ki.
49 Porque cada um será salgado com fogo, e cada sacrifício será salgado com sal.
50 «Kaata se naan̰ nakŋ jiga, num kɛn nijim kaata se naŋga num, jꞋan̰ tɛɗn jꞋɔɔ ɗi jaay nijim gɔtin̰ ki se? Bin se, naase kic ɓo Ꞌtɛɗki jee jiga aan gɔɔ kaatn iŋg bɛɛ se ɔɔ iŋgki lapia te naapa.»
50 Bom é o sal; mas, se o sal se tornar insípido, com que o temperareis? Tende sal em vós mesmos, e paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.