Marcos 9
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NTLH
1 Gɔtn se Isa ɗeekɗen daala ɔɔ: «Ɗeere, Ꞌbooyki bɛɛ, mꞋasen taaɗa: maakŋ jeege tun ɓɔrse utu ara se, mɛtin̰ge se kooy ey sum ɓo utu kaakŋ maakŋ *Gaar Raa kɛn aɗe bɔɔy te tɔɔgin̰a.»
1 E Jesus terminou, dizendo:
2 Kɛn ɓii mɛcɛ jaay deel se, Isa daŋ Piɛr, Jak ute Jan ɔk ɓaanɗe do ko ki jɛrlɛ kalɗe ki. Kɛn naaɗe aan se, gɔtn se Raa ooj tɛrlin̰ ron̰a naanɗe ki.
2 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro, Tiago e João. Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar.
3 Kalin̰ge ɓaa tɛɗ raap lak lak ɔɔ ɔmb mɛt ki birin̰ birin̰. Debm do naaŋ ki jaay kɛcn̰ kɔɔɗn kalin̰ aan gɔɔ naan̰ se, gɔtɔ.
3 A sua roupa ficou muito branca e brilhante, mais do que qualquer lavadeira seria capaz de deixar.
4 Gɔtn se, jee mɛtin̰ kɛn mɔtɔ se naar aak *Ɛli ute *Musa teec naanɗe ki, ɗaar taaɗ taaɗ ute Isa.
4 E os três discípulos viram Elias e Moisés conversando com Jesus.
5 Piɛr ɗeek Isa ki ɔɔ: «Debm dooyje, bɛɛki num, jꞋaki kiŋg gɔtn ara ki ɓo jiga; ɔn̰ jꞋasen taal daabge mɔtɔ, kalaŋ naai ki, kalaŋ Musa ki ɔɔ kalaŋ Ɛli ki.»
5 Então Pedro disse a Jesus: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Kɛn naaɗe ɓeere jaay ɓaa ɔkɗe se, taar kɛn Piɛr taaɗ se kic ɓo taaɗ rɛn̰ sum, jeel mɛtin̰ eyo.
6 Pedro não sabia o que deveria dizer, pois ele e os outros dois discípulos estavam apavorados.
7 Gɔtn se, gapara naar ɓaaɗo deebɗe bat. Ɔɔ maakŋ gapar ki se, kꞋbooy mind deba taaɗ ɔɔ: «Naan̰ se Goonuma, kɛn maam jen̰a. ꞋBooy uunki taarin̰a!»
7 Logo depois, uma nuvem os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido. Escutem o que ele diz!
8 Gɔtn se, jee mɛtin̰ ki naar tɛrl aak cɛɛsɗe ki se, nam gɔtɔ ɔɔp Isa kalin̰ ki ɓo ute te naaɗe sum.
8 Aí os discípulos olharam em volta e viram somente Jesus com eles.
9 Kaaɗ kɛn naaɗe utu bɔɔyɔ bɔɔy kon se, Isa dɛjɗe ɔɔ: «Ɓɛrɛ, nakŋ naase aakkiro se, ɔn̰te Ꞌtaaɗki nam ki, bini *Goon Deba se aɗe dur daan yoge tu jaayo.»
9 Quando estavam descendo do monte, Jesus mandou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse.
10 Gɔtn se naaɗe uun taarin̰a, gaŋ naaɗe naaj ute naapa do taar kɛn naan̰ taaɗ ɔɔ utu aɗe dur daan yoge tu se, taar se tap ɓo, je taaɗn ɔɔ ɗi?
10 Eles obedeceram à ordem, mas discutiram entre si sobre o que queria dizer essa ressurreição.
11 Gɔtn se naaɗe tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Gɛn ɗi jaay jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage taaɗ ɔɔ Ɛli aɗe ɓaa jaay *al‑Masi aɗe ɓaa se?»
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os
12 — ausente —
12 Ele respondeu:
13 — ausente —
13 Eu afirmo a vocês que Elias já veio, e o maltrataram como quiseram, conforme as Escrituras dizem a respeito dele.
14 Kɛn Isa ute jee mɛtin̰ kɛn mɔtɔ jaay ɓaaɗo ɔŋ jee mɛtin̰gen kuuy se, naaɗe aak jeege dɛna iŋg gurugɗe. Gɔtn se jee jeel taaɗ tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage kic ɓo utu daan jeege tun se. Naaɗe iŋg naaj naaj ute jee mɛtin̰ kɛn se.
14 Quando eles chegaram perto dos outros discípulos, viram uma grande multidão em volta deles e alguns mestres da Lei discutindo com eles.
15 Kɛn jeege jaay aak Isa utu ɓaaɗo se, naaɗe paac dɔrlɔ ɔɔ aan̰ ɓaaɗo tɛɗin̰ tɔɔsɛ.
15 Quando o povo viu Jesus, todos ficaram admirados e correram logo para o cumprimentarem.
16 Isa tɔnd mɛtɗe ki ɔɔ: «Ɔŋki ɗi jaay naase iŋg Ꞌnaajki taara ute naaɗe se?»
16 Jesus perguntou aos discípulos:
17 Deb kalaŋ maakŋ jee dɛnge tu se ɗeekin̰ ɔɔ: «Debm dooy jeege, maam se mꞋɓaano ute goonum gaaba ɔɔ goonum se ɔk kɔɔn̰ sitan gaasin̰ ɔŋ taaɗ taar eyo.
17 Um homem que estava na multidão respondeu: — Mestre, eu trouxe o meu filho para o senhor, porque ele está dominado por um espírito mau e não pode falar.
18 Gɔtn mɛtin̰ se kɛn sitan ɔkin̰ga tak ɓo, uun undin̰ naaŋ ki, tɛɗin̰ taarin̰ tiin̰ gupiyu, ɔlin̰ taan̰ naaŋin̰a, tɛɗga num, ron̰ buj biŋ. Maam mꞋtɔndo mɛtn jee mɛti ki mꞋɔɔ am tuur sitan ro goonum ki, naɓo naaɗe ɔŋ aasin̰ te eyo.»
18 Sempre que o espírito ataca o meu filho, joga-o no chão, e ele começa a espumar e a ranger os dentes; e ele está ficando cada vez mais fraco. Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram.
19 Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Naase jee do duni kɛn ɓɔrsen aalki maakse do Raa ki ey se, maam tap ɓo mꞋkiŋg ute naase bini nuŋ ki jaayo? Maam tap ɓo mꞋasen sɛrkŋ bini nuŋ ki? Goono se ɔk Ꞌɓaamsin̰kiro!»
19 Jesus disse:
20 Naaɗe jaay ɔk ɓaano ɓaa ute goono se ɔɔ kɛn sitan jaay aak Isa se, baag tiikŋ goono, uun undin̰ naaŋ ki ɔɔ dircilin̰a ɔɔ taarin̰ tiin̰ gupiyu.
20 Quando o levaram, o espírito viu Jesus e sacudiu com força o menino. Ele caiu e começou a rolar no chão, espumando pela boca.
21 Isa tɔnd mɛtn bubin̰a ɔɔ: «Kɔɔn̰in̰ se tɛɛsin̰ nuŋ ki?» Bubm goono se tɛrlin̰ ɔɔ: «Kɔɔn̰in̰ se tɛɛsin̰ baatin̰ ki.
21 Aí Jesus perguntou ao pai: O pai respondeu: — Ele está assim desde pequeno.
22 Gɔtn mɛtin̰ge sitan se iin̰ga num ɔlin̰ naan̰ tooc maakŋ pooɗ ki ey lɛ maakŋ maane ki taa je an̰ tɔɔlɔ. Ɛɛjjen doje ki, Ꞌnoogje kɛn naai jaay an̰ kaasin̰ num.»
22 Muitas vezes o espírito o joga no fogo e na água para matá-lo. Mas, se o senhor pode, então nos ajude. Tenha pena de nós!
23 Gaŋ Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Gɛn ɗi jaay naai taaɗ ɔɔ: ‹Kɛn an̰ kaasin̰ num› se? ꞋBooyo, ne ɗim ɔɔn̰ cir deb kɛn aal maakin̰ do Raa ki se gɔtɔ.»
23 Jesus respondeu:
24 Gɔtn se, bubm goono naar ɔɔɗ ɔɔyɔ ɔɔ: «Maam mꞋaal maakuma naɓo Ꞌɓaaɗo Ꞌnooguma taa maam mꞋkaal maakum paac don̰ ki.»
24 Então o pai gritou: — Eu tenho fé! Ajude-me a ter mais fé ainda!
25 Kɛn Isa jaay aak jeege dɛna aan̰ ɓaaɗo ɔŋɗe kɔŋ se, naan̰ aac kaama sitan ki ɔɔ: «Naai sitan debm tɛɗn jeege duguyu ɔɔ gaasɗe ɔŋ taaɗ taar ey se, mꞋɗeeki: Ꞌteec naatn ro goon ki se ɔɔ mɔɔtn Ꞌɓaaɗo eyo!»
25 Quando Jesus viu que muita gente estava se juntando ao redor dele, ordenou ao espírito mau:
26 Num sitan se tɔɔy makɔn̰ɔ, tiikin̰ zak zak, jaay teece. Gɔtn se jeege baag taaɗn ɔɔ: «Goono se ooyga!» Taa naaɗe aakin̰ naan̰ tooɗ pɛyɛd.
26 O espírito gritou, sacudiu o menino e saiu dele, deixando-o como morto. Por isso todos diziam que ele havia morrido.
27 Gaŋ Isa ɔk ji goono, uunin̰a ɔɔ goono se iin̰ ɗaar te jɛn̰a.
27 Mas Jesus pegou o menino pela mão e o ajudou a ficar de pé.
28 Kɛn Isa jaay ɔk tɛrl ɓaa ɓeen se, ɔɔpin̰ kalin̰ ki ute jee mɛtin̰ ki sum se, naaɗe tɔnd mɛtin̰a ɔɔ: «Gɛn ɗi jaay ɓo sitan se naaje jꞋɔŋ kꞋtuurin̰ te ey se?»
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele espírito?
29 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Napar sitangen bin se, kɛn kꞋtɔnd te mɛtn Raa ey num, ɔŋ teec eyo.»
29 Jesus respondeu:
30 Naaɗe iin̰ ɔn̰ gɔtn se ɔɔ gaaŋ ɓaa taa naaŋ Galile ki. Naan̰ kɛn se, Isa je jeege Ꞌjeel gɔtin̰ eyo,
30 Jesus e os discípulos saíram daquele lugar e continuaram atravessando a Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde ele estava
31 taa naan̰ dooy dooy jee mɛtin̰ ki ɔɔ taaɗɗen ɔɔ: «*Goon Deba se jꞋutu jꞋan̰ kɔkŋ kɔl ji jeege tu. Naaɗe utu an̰ tɔɔlɔ ɔɔ ɓii k‑mɔtɔge tu se naan̰ aɗe dur daan yoge tu.»
31 porque estava ensinando os discípulos. Ele lhes dizia:
32 Num gaŋ jee mɛtin̰ ki se, taar se, naaɗe ɔŋ booy ɔk te mɛtin̰ eyo, gaŋ naaɗe ɓeere gɛn tɔnd mɛtin̰a.
32 Eles não entendiam o que Jesus dizia, mas tinham medo de perguntar.
33 Naaɗe aan Kaparnayum ki. Kɛn naaɗe jaay ɛnd ɓeen se, gɔtn se Isa tɔnd mɛtɗe ɔɔ: «Taa ɗi jaay naase Ꞌnaajkiro taara ɗoob ki se?»
33 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum. Quando já estavam em casa, Jesus perguntou aos doze discípulos:
34 Gaŋ naaɗe do ɗɛk, taa ɗoob ki se, naaɗe naajo ute naapa ɔɔ maakɗe ki se, naŋa ɓo magal ciri.
34 Mas eles ficaram calados porque no caminho tinham discutido sobre qual deles era o mais importante.
35 Gɔtn se, Isa iŋg naaŋ ki ɔɔ daŋo jee mɛtin̰ kɛn sik‑kaar‑dio ɗeekɗen ɔɔ: «Debm jaay je tɛɗn magal se, n̰Ꞌɔɔp ron̰ baata ɔɔ n̰Ꞌtɛɗ debm tɛɗn naabm jeege paac.»
35 Jesus sentou-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Isa uuno goon cɔkɔ ɓaano ɗaarin̰ daanɗe ki, uun ɔkin̰ kaaɗin̰ ki ɗeekɗen ɔɔ:
36 Aí segurou uma criança e a pôs no meio deles. E, abraçando-a, disse aos discípulos:
37 «Taa maam jaay, debm ɔkga goon cɔkɔ jiga aan gɔɔ goon ese se, kɛse aan gɔɔ naan̰ ɔkum maam mala. Ɔɔ debm ɔkum maam se, ɔkum maam sum eyo, num ɔk debm kɛn ɔlumo.»
37 — Aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará também me recebendo. E quem me receber não recebe somente a mim, mas também aquele que me enviou.
38 Gɔtn se Jan ɗeek Isa ki ɔɔ: «Debm dooyje, naaje jꞋɔŋo deb kalaŋ bin se lee tuur tuur sitange ute roi. Num naaje kꞋje jꞋan̰o gaasa, taa naan̰ lɛ, lee ute naajege eyo.»
38 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
39 Gaŋ Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Ɔn̰te Ꞌgaasin̰ki, taa debm jaay tɛɗ nakŋ‑kɔɔɓɔ te rom se, kɔŋ naar tɛrl taaɗn kusin̰ rom ki eyo.
39 Jesus respondeu:
40 Debm jaay debm taamooyjege ey se, naan̰ se debm naajege.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 ꞋBooyki bɛɛ, mꞋasen taaɗa: debm jaay tak ɛɗsenga maan kaaye cɔkɔ taa naan̰ jeelin̰ naase Ꞌtɛɗkiga tɛɗ jee *al‑Masige se, debm bin se, bɛɛ naan̰ tɛɗ se Ꞌkutn cɛr eyo, num naan̰ utu Ꞌkɔŋ bɛɗin̰a.»
41 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem der um copo de água a vocês, porque vocês são de Cristo, com toda a certeza receberá a sua recompensa.
42 «Gaŋ maakŋ gaange tun sɛɛm kɛn aalga kaal maakɗe dom ki se jaay, nam ɔlga deb kalaŋ maakŋ kusin̰ ki se. Debm kɛn ɔlin̰ se, ɔn̰ bɛɛki num, jꞋuuno ko tootn magala kꞋdɔɔkin̰ mindin̰ ki ɔɔ jꞋuun jꞋundin̰ maakŋ baar ki.
42 Jesus continuou:
43 Kɛn nakŋ naai Ꞌtɛɗ te jii sum ɓo ai kɔl maakŋ kusin̰ ki num, jii se Ꞌgaaŋ und naata. Ɔɔpi jii kalaŋ ɔɔ kɔŋ kaaja gɛn daayum, bɛɛ cir kɛn Ꞌkiŋg te jii dio ɔɔ Ꞌɓaa maakŋ pooɗ kɛn gɛn daayum.
43 Se uma das suas mãos faz com que você peque, corte-a fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com uma só mão do que ter as duas e ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga.
44 []
44 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
45 Kɛn nakŋ naai Ꞌtɛɗ te jɛi jaay ai kɔl maakŋ kusin̰ ki num, jɛi se Ꞌgaaŋ und naata. Ɔɔpi jɛi kalaŋ ɔɔ kɔŋ kaaja gɛn daayum se, bɛɛ cir kɛn Ꞌlee te jɛi dio ɔɔ Ꞌɓaa maakŋ pooɗ kɛn gɛn daayum se.
45 Se um dos seus pés faz com que você peque, corte-o fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna aleijado do que ter os dois pés e ser jogado no inferno.
46 []
46 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
47 Kɛn Ꞌkaami jaay ɓo ai kɔli maakŋ kusin̰ ki num, kaami se ɔɔɗ und naata. Ai kɔɔpm kaami kalaŋ ɔɔ Ꞌɓaa *maakŋ Gaar Raa ki bɛɛ cir kɛn Ꞌlee te kaami dio ɔɔ jꞋai Ꞌɓaa kundi maakŋ pooɗ kɛn gɛn daayum se.
47 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o! Pois é melhor você entrar no
48 Ɔɔ gɔtn naane se: kuurge lee tɔs daayum jee roɗe tiŋg aan gɔɔ ruumga ruumu ɔɔ iŋg maakŋ pooɗ kɛn gɛn daayum se.
48 Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.
49 Ey num aan gɔɔ pooɗo ɗaap nakge se, Raa kic ɓo ɔn̰ dubar, taa ɗaapm debkilimi tɛɗn bɛɛ naanin̰ ki.
49 — Pois todas as pessoas serão
50 «Kaata se naan̰ nakŋ jiga, num kɛn nijim kaata se naŋga num, jꞋan̰ tɛɗn jꞋɔɔ ɗi jaay nijim gɔtin̰ ki se? Bin se, naase kic ɓo Ꞌtɛɗki jee jiga aan gɔɔ kaatn iŋg bɛɛ se ɔɔ iŋgki lapia te naapa.»
50 O sal é uma coisa útil; mas, se perder o gosto, como é que vocês poderão lhe dar gosto de novo? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.