Marcos 7

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 *Parizige ute jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage kandum iin̰o Jeruzalɛm ki, ɓaaɗo tus gɔtn Isa ki.
1 Certo dia, alguns fariseus e mestres da lei chegaram de Jerusalém para ver Jesus.
2 Gɔtn se naaɗe aak jee mɛtin̰ kɛn mɛtin̰ge se, tug te jiɗege aan gɔɔ gɛn ɓugɗege ey sum ɓo, baag kɔsɔ.
2 Observaram que alguns de seus discípulos comiam sua refeição com as mãos impuras, ou seja, sem lavá-las.
3 Taa Parizige ute Yaudge paac se uun nakŋ ɓugɗege. Kɛn naaɗe jaay tug te jiɗege aan gɔɔ gɛn ɓugɗege ey se, naaɗe ɔs ɗim eyo.
3 (Pois todos os judeus, sobretudo os fariseus, não comem sem antes lavar cuidadosamente as mãos, como exige a tradição dos líderes religiosos.
4 Kɛn naaɗe ɓaaga suuk ki jaay ɓaaɗoga num, naaɗe tug roɗe jaay baag kɔsɔ. Num naan̰ se sum eyo, tɛɗ nakŋ ɓugɗegen kuuy kic dɛna aan gɔɔ kɛn ɔɔp kɔɔpɗege, nakŋ takŋ maanɗege ɔɔ gidirɗege.
4 Quando chegam do mercado, não comem coisa alguma sem antes mergulhar as mãos em água. Essa é apenas uma das muitas tradições às quais se apegam, como a lavagem de copos, jarras e panelas. )
5 Parizige ute jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage se tɔnd mɛtn Isa ɔɔ: «Taa ɗi jaay jee mɛti ki baate kuun nakŋ ɓugjege se? Gɛn ɗi jaay naaɗe tug te jiɗege aan gɔɔ gɛn ɓugjege ey sum ɓo, baag kɔsɔ se?»
5 Então os fariseus e mestres da lei lhe perguntaram: “Por que seus discípulos não seguem a tradição dos líderes religiosos? Eles comem sem antes realizar a cerimônia de lavar as mãos!”.
6 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Naase maa jee maakse dio! Do dɔkin̰ kic se Ezayi debm taaɗ taar teeco taar Raa ki se taaɗga taaɗ taar se ro naase ki ɔɔ:
6 Jesus respondeu: “Hipócritas! Isaías tinha razão quando profetizou a seu respeito, pois escreveu: ‘Este povo me honra com os lábios, mas o coração está longe de mim.
7 Kɛn naaɗe ɓaaɗoga kɛrgŋ naanum ki gɛn keemum kic ɓo, cɛr sum,
7 Sua adoração é uma farsa, pois ensinam doutrinas humanas como se fossem mandamentos de Deus’.
8 Nakŋ kɛn *Raa taaɗ ɔɔ gɛn tɛɗa tap ɓo, naase ɔn̰ki ɔɔ uunki nakŋ jikilimgen lee tɛɗ se ɓo ciri.»
8 Vocês desprezam a lei de Deus e a substituem por sua própria tradição”.
9 Tɛr Isa taaɗɗen daala ɔɔ: «Nakŋ kɛn Raa taaɗ gɛn tɛɗa tap ɓo, naase Ꞌrɛsin̰ki naatn ɔɔ Ꞌtɛɗki ɓo nakŋ ɓugsege.
9 Disse ainda: “Vocês se esquivam com habilidade da lei de Deus para se apegar à sua própria tradição.
10 Ey num *Musa taaɗ ɔɔ ne: ꞋSook koi ki te bubi ki. «Tɛr naan̰ taaɗ daala ɔɔ: Debm jaay naam kon̰ te bubin̰ se kꞋtɔɔlin̰a.
10 Por exemplo, Moisés deu esta lei: ‘Honre seu pai e sua mãe’ e ‘Quem insultar seu pai ou sua mãe será executado’.
11 — ausente —
11 Vocês, porém, ensinam que alguém pode dizer a seus pais: ‘Não posso ajudá-los. Jurei entregar como oferta a Deus aquilo que eu teria dado a vocês’.
12 — ausente —
12 Com isso, desobrigam as pessoas de cuidarem dos pais,
13 ꞋTɛɗki bin se, naase Ꞌtujki taar Raa, Ꞌdooyki jeege ɓo ute nakŋ ɓugsege. Ɔɔ naase utu Ꞌtɛɗki nakgen kuuy dɛna tec napar nakgen se.»
13 anulando a palavra de Deus a fim de transmitir sua própria tradição. E esse é apenas um exemplo entre muitos outros”.
14 Gɔtn se Isa daŋo jee dɛnge daala ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Uɗki bia ɔɔ Ꞌbooy ɔkki taar kɛn maam mꞋasen taaɗ se!
14 Jesus chamou a multidão para perto de si e disse: “Ouçam, todos vocês, e procurem entender.
15 Kɛn tuj debkilimi naan Raa ki se nakŋ naan̰ uun ɔl taarin̰ ki jaay ɓaa maakin̰ ki se eyo, num gaŋ nakŋ iin̰o saapin̰ ki jaay teec taarin̰ ki se ɓo, kɛn tujin̰ naan Raa ki.
15 Não é o que entra no corpo que os contamina; vocês se contaminam com o que sai do coração.
16 [ꞋBooyki bɛɛ, debm ɔk bi booyo num, Ꞌbooy ɔk taar se.]
16 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça com atenção!”.
17 Kɛn Isa jaay iin̰ ɔn̰ jee dɛnge ɔɔ ɓaa ɓeen se, gɔtn se jee mɛtin̰ ki tɔnd mɛtin̰a ɔɔ: «ꞋTaaɗjen tu mɛtn kaal naagŋ taar se.»
17 Então Jesus entrou numa casa para se afastar da multidão, e seus discípulos lhe perguntaram o que ele queria dizer com a parábola que havia acabado de contar.
18 Ɔɔ naan̰ tɛrlɗen ɔɔ: «Naase kic taar se Ꞌbooy ɔkki mɛtin̰ ey ne? Naase Ꞌjeelki ey la nakŋ kɛn debkilimi ɔs jaay bɔɔy ɓaa maakin̰ ki se an̰ kɔŋ tujin̰ naan Raa ki eyo.
18 “Vocês também ainda não entendem?”, perguntou. “Não percebem que a comida que entra no corpo não pode contaminá-los?
19 Taa nakŋ debkilimi jaay ɔs se, bɔɔy ɓaa maakin̰ ki ɔɔ tɛɗga num, ɓaa naamin̰ ci naatn.» Kɛn Isa taaɗ bin se ɔɔ nakŋ kɔsɔ paac se ɔk taar eyo, debkilimi Ꞌkɔŋ kɔsɔ.
19 O alimento não vai para o coração, mas apenas passa pelo estômago e vai parar no esgoto.” (Ao dizer isso, declarou que todo tipo de comida é aceitável.)
20 Isa tɛrl taaɗɗen daala ɔɔ: «Nakŋ iin̰o saapm debkilim ki jaay teec taarin̰ ki se ɓo, kɛn tujin̰ naan Raa ki.
20 Em seguida, acrescentou: “Aquilo que vem de dentro é que os contamina.
21 Taa saapgen jig ey paac se teeco maakŋ debkilim ki. Kɛse ɓo kɛn ɔl jeege lee ɛɛs naapa rɛn̰ rɛn̰, ɓoogo, tɔɔl jeege,
21 Pois, de dentro, do coração da pessoa, vêm maus pensamentos, imoralidade sexual, roubo, homicídio,
22 ɛɛs mɛnd jeege ɔɔ gaabm jeege, tɛɗ jee tamage, tɛɗ *kusin̰ ɓaa ute naanɗe, aan̰ jeege dala, tɛɗ nakŋ maakɗe jea, tɛɗ maak‑kilimi ro jeege tu, naaj jeege, nook roɗe ɔɔ ɔlɗe naaɗe tɛɗ jee dɛrlge.
22 adultério, cobiça, perversidade, engano, paixões carnais, inveja, calúnias, orgulho e insensatez.
23 Nakgen kusin̰ ese paac se teeco saapm debkilim ki, kɛse ɓo kɛn tujin̰ naan Raa ki.»
23 Todas essas coisas desprezíveis vêm de dentro; são elas que os contaminam”.
24 Kɛn Isa taaɗ naŋ taarin̰ se, naan̰ iin̰ ɔn̰ gɔtn se ɔɔ ɓaa taa naaŋ Tir ki. Naan̰ aan se, ɛnd maakŋ ɓee ki. Naan̰ je nam jeel gɔtin̰ eyo, naɓo ɔŋ te gɔtn naan̰ an koom eyo.
24 Então Jesus deixou a Galileia e se dirigiu para o norte, para a região de Tiro. Não queria que ninguém soubesse onde ele estava hospedado, mas não foi possível manter segredo.
25 — ausente —
25 De imediato, uma mulher que tinha ouvido falar dele veio e caiu a seus pés. A filha dela estava possuída por um espírito impuro,
26 — ausente —
26 e ela implorou que ele expulsasse o demônio que estava na menina. Sendo ela grega, nascida na região da Fenícia, na Síria,
27 Gaŋ Isa taaɗin̰ ɔɔ: «Ɔn̰ gaange se ɔs aasɗe jaayo. Mɛt ki eyo kɛn gaange ɔs dɛrɛŋ te ey sum ɓo kꞋtɔsn kɛɗn kɔsn se gaan bɛsge tu.»
27 Jesus lhe disse: “Primeiro devem-se alimentar os filhos. Não é certo tirar comida das crianças e jogá-la aos cachorros”.
28 Num gaŋ mɛnda se tɛrlin̰ ɔɔ: «Ɗeere Mɛluma, kɔsn si ji gaange tu mɛtn tabil ki se ɓo gaan bɛsge tuun ɔsɔ.»
28 “Senhor, é verdade”, disse a mulher. “No entanto, até os cachorros, debaixo da mesa, comem as migalhas dos pratos dos filhos.”
29 Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «ꞋƁaa, do taari ki se gooni sitan teec ɔn̰in̰ga.»
29 “Boa resposta!”, disse Jesus. “Vá para casa, pois o demônio já deixou sua filha.”
30 Kɛn mɛnda jaay tɛrl aan ɓeen̰ ki se, ɔŋ goonin̰ sitan teec ɔn̰in̰ga ron̰ tɔɔlin̰ga, tooɗ tooɗ daŋal ki.
30 E, quando ela chegou à sua casa, sua filha estava deitada na cama, e o demônio a havia deixado.
31 Naan̰ kɛn se, Isa iin̰ ɔn̰ taa naaŋ Tir ɔɔ tɛrl ɓaa taa naaŋ Sidɔŋ ki ɔɔ naan̰ aal kaam taa naaŋ kɛn kꞋdaŋin̰ Gɛgɛrgen Sik jaay ɔk tɛrlo kaam aak taa baar Galile.
31 Jesus saiu de Tiro e subiu para Sidom antes de voltar ao mar da Galileia e à região das Dez Cidades.
32 Gɔtn se jꞋɔk kꞋɓaano ute debm duguyu ɔɔ debm duguy se kɛn taaɗ kic ɓo jꞋɔŋ kꞋbooy kꞋjꞋɔk mɛc eyo, jeege eem nɔɔ mɛtn Isa ki ɔɔ n̰Ꞌɔnd jin̰ don̰ ki taa an̰ kɛɗn lapia.
32 Algumas pessoas lhe trouxeram um homem surdo e com dificuldade de fala, e lhe pediram que pusesse as mãos sobre ele e o curasse.
33 Isa ɔk gaabm se, ɓaansin̰ dɔk ute jee dɛnge, ɔl jin̰a bin̰ ki ɔɔ tɛrl tup ɓooro jin̰ ki ɔɔ ut rɔɔn̰in̰a.
33 Jesus o afastou da multidão para ficar a sós com ele. Pôs os dedos nos ouvidos do homem e, em seguida, cuspiu nos dedos e tocou a língua dele.
34 Gɔtn se naan̰ uun kaamin̰ raan ɔɔ ɔl kon̰ pirr ɔɔ naan̰ ɗeek gaab kɛn se ɔɔ: «Eppata!» Eppata se je ɗeekŋ ɔɔ: ɔɔɗɔ!
34 Olhando para o céu, suspirou e disse: “ Efatá! ”, que significa “Abra-se!”.
35 Gɔtn se gaaba naar booyo, rɔɔn̰in̰ tɛrlɛ ɔɔ naan̰ baag taaɗn cɛy.
35 No mesmo instante, o homem passou a ouvir perfeitamente; sua língua ficou livre, e ele começou a falar com clareza.
36 Isa taaɗɗen ɔɔ jꞋɔn̰te taaɗn nam ki. Gaŋ jee se taaɗ jeege tu uun sird sird.
36 Jesus ordenou à multidão que não contasse a ninguém, mas, quanto mais ele os proibia, mais divulgavam o que havia acontecido.
37 Naaɗe aak nakŋ se deel doɗe ɔɔ ɔkɗen taaɗ eyo, ɗeek ɔɔ: «Naan̰ se tɛɗn nakgen paacn̰ jig aak eyo. Tɛɗ jee duguyge booyo ɔɔ jee ɔŋ taaɗ taar ey kic ɓo taaɗa!»
37 Estavam muito admirados e diziam repetidamente: “Tudo que ele faz é maravilhoso! Ele até faz o surdo ouvir e o mudo falar!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.