Marcos 7
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs BKJ
1 *Parizige ute jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage kandum iin̰o Jeruzalɛm ki, ɓaaɗo tus gɔtn Isa ki.
1 Então, ajuntaram-se a ele os fariseus, e alguns dos escribas, vindos de Jerusalém.
2 Gɔtn se naaɗe aak jee mɛtin̰ kɛn mɛtin̰ge se, tug te jiɗege aan gɔɔ gɛn ɓugɗege ey sum ɓo, baag kɔsɔ.
2 E eles, vendo que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, sem lavar, eles encontraram uma falta.
3 Taa Parizige ute Yaudge paac se uun nakŋ ɓugɗege. Kɛn naaɗe jaay tug te jiɗege aan gɔɔ gɛn ɓugɗege ey se, naaɗe ɔs ɗim eyo.
3 Porque os fariseus, e todos os judeus, não comem sem lavar suas mãos, conservando a tradição dos anciãos.
4 Kɛn naaɗe ɓaaga suuk ki jaay ɓaaɗoga num, naaɗe tug roɗe jaay baag kɔsɔ. Num naan̰ se sum eyo, tɛɗ nakŋ ɓugɗegen kuuy kic dɛna aan gɔɔ kɛn ɔɔp kɔɔpɗege, nakŋ takŋ maanɗege ɔɔ gidirɗege.
4 E, quando voltam do mercado, se não se lavarem, eles não comem. E muitas outras coisas há que receberam para guardar, como lavar os copos, e os jarros, e os vasos de bronze e as mesas.
5 Parizige ute jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage se tɔnd mɛtn Isa ɔɔ: «Taa ɗi jaay jee mɛti ki baate kuun nakŋ ɓugjege se? Gɛn ɗi jaay naaɗe tug te jiɗege aan gɔɔ gɛn ɓugjege ey sum ɓo, baag kɔsɔ se?»
5 Então, perguntaram-lhe os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos anciãos, mas comem o pão sem lavar as mãos?
6 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Naase maa jee maakse dio! Do dɔkin̰ kic se Ezayi debm taaɗ taar teeco taar Raa ki se taaɗga taaɗ taar se ro naase ki ɔɔ:
6 E ele, respondendo, disse-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito: Este povo honra-me com os seus lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Kɛn naaɗe ɓaaɗoga kɛrgŋ naanum ki gɛn keemum kic ɓo, cɛr sum,
7 mas, em vão eles me adoram, ensinando por doutrinas os mandamentos dos homens.
8 Nakŋ kɛn *Raa taaɗ ɔɔ gɛn tɛɗa tap ɓo, naase ɔn̰ki ɔɔ uunki nakŋ jikilimgen lee tɛɗ se ɓo ciri.»
8 Porque vós colocastes de lado o mandamento de Deus, e guardastes a tradição dos homens, como o lavar dos jarros e dos copos; e muitas outras coisas semelhantes a estas fazeis.
9 Tɛr Isa taaɗɗen daala ɔɔ: «Nakŋ kɛn Raa taaɗ gɛn tɛɗa tap ɓo, naase Ꞌrɛsin̰ki naatn ɔɔ Ꞌtɛɗki ɓo nakŋ ɓugsege.
9 E ele dizia-lhes: Bem sabeis rejeitar o mandamento de Deus, para que possais guardar a vossa própria tradição.
10 Ey num *Musa taaɗ ɔɔ ne: ꞋSook koi ki te bubi ki. «Tɛr naan̰ taaɗ daala ɔɔ: Debm jaay naam kon̰ te bubin̰ se kꞋtɔɔlin̰a.
10 Porque Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e quem amaldiçoar o pai ou a mãe deixe-o morrer com morte.
11 — ausente —
11 Mas vós dizeis: Se um homem disser ao seu pai ou à sua mãe: Isto é Corbã, isso quer dizer, uma oferta, o que poderias lucrar de mim, esse será livre.
12 — ausente —
12 E nada mais lhe permitis fazer por seu pai ou por sua mãe,
13 ꞋTɛɗki bin se, naase Ꞌtujki taar Raa, Ꞌdooyki jeege ɓo ute nakŋ ɓugsege. Ɔɔ naase utu Ꞌtɛɗki nakgen kuuy dɛna tec napar nakgen se.»
13 fazendo a palavra de Deus ficar sem nenhum efeito pela vossa tradição, que vós transmitistes; e muitas coisas semelhantes a estas fazeis.
14 Gɔtn se Isa daŋo jee dɛnge daala ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Uɗki bia ɔɔ Ꞌbooy ɔkki taar kɛn maam mꞋasen taaɗ se!
14 E, chamando todo o povo até ele, disse-lhes: Ouvi-me cada um de vocês, e compreendei;
15 Kɛn tuj debkilimi naan Raa ki se nakŋ naan̰ uun ɔl taarin̰ ki jaay ɓaa maakin̰ ki se eyo, num gaŋ nakŋ iin̰o saapin̰ ki jaay teec taarin̰ ki se ɓo, kɛn tujin̰ naan Raa ki.
15 não há nada de fora do homem que, entrando nele possa corrompê-lo; mas as coisas que saem dele, são elas que corrompem o homem.
16 [ꞋBooyki bɛɛ, debm ɔk bi booyo num, Ꞌbooy ɔk taar se.]
16 Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.
17 Kɛn Isa jaay iin̰ ɔn̰ jee dɛnge ɔɔ ɓaa ɓeen se, gɔtn se jee mɛtin̰ ki tɔnd mɛtin̰a ɔɔ: «ꞋTaaɗjen tu mɛtn kaal naagŋ taar se.»
17 E, quando ele entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram a respeito da parábola.
18 Ɔɔ naan̰ tɛrlɗen ɔɔ: «Naase kic taar se Ꞌbooy ɔkki mɛtin̰ ey ne? Naase Ꞌjeelki ey la nakŋ kɛn debkilimi ɔs jaay bɔɔy ɓaa maakin̰ ki se an̰ kɔŋ tujin̰ naan Raa ki eyo.
18 E ele disse-lhes: Vós também estão sem compreender? Não percebeis que qualquer coisa de fora que entrar no homem, isto não pode corrompê-lo,
19 Taa nakŋ debkilimi jaay ɔs se, bɔɔy ɓaa maakin̰ ki ɔɔ tɛɗga num, ɓaa naamin̰ ci naatn.» Kɛn Isa taaɗ bin se ɔɔ nakŋ kɔsɔ paac se ɔk taar eyo, debkilimi Ꞌkɔŋ kɔsɔ.
19 porque não entra no seu coração, mas dentro do ventre, e sai na latrina, purificando todos os alimentos?
20 Isa tɛrl taaɗɗen daala ɔɔ: «Nakŋ iin̰o saapm debkilim ki jaay teec taarin̰ ki se ɓo, kɛn tujin̰ naan Raa ki.
20 E ele dizia: O que sai do homem, isso contamina o homem.
21 Taa saapgen jig ey paac se teeco maakŋ debkilim ki. Kɛse ɓo kɛn ɔl jeege lee ɛɛs naapa rɛn̰ rɛn̰, ɓoogo, tɔɔl jeege,
21 Porque do interior do coração dos homens, procedem maus pensamentos, adultérios, fornicações, assassinatos,
22 ɛɛs mɛnd jeege ɔɔ gaabm jeege, tɛɗ jee tamage, tɛɗ *kusin̰ ɓaa ute naanɗe, aan̰ jeege dala, tɛɗ nakŋ maakɗe jea, tɛɗ maak‑kilimi ro jeege tu, naaj jeege, nook roɗe ɔɔ ɔlɗe naaɗe tɛɗ jee dɛrlge.
22 roubos, cobiça, maldade, engano, lascívia, inveja, blasfêmia, soberba, insensatez;
23 Nakgen kusin̰ ese paac se teeco saapm debkilim ki, kɛse ɓo kɛn tujin̰ naan Raa ki.»
23 todas estas coisas más procedem de dentro e corrompem o homem.
24 Kɛn Isa taaɗ naŋ taarin̰ se, naan̰ iin̰ ɔn̰ gɔtn se ɔɔ ɓaa taa naaŋ Tir ki. Naan̰ aan se, ɛnd maakŋ ɓee ki. Naan̰ je nam jeel gɔtin̰ eyo, naɓo ɔŋ te gɔtn naan̰ an koom eyo.
24 E ele levantando-se dali, foi para as fronteiras de Tiro e Sidom, e entrando em uma casa, não queria que nenhum homem soubesse isto; mas ele não pôde se esconder.
25 — ausente —
25 Pois uma certa mulher, cuja filha tinha um espírito imundo, ouvindo sobre ele, veio e lançou-se aos seus pés;
26 — ausente —
26 a mulher era grega, de nacionalidade siro-fenícia, e ela pedia-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Gaŋ Isa taaɗin̰ ɔɔ: «Ɔn̰ gaange se ɔs aasɗe jaayo. Mɛt ki eyo kɛn gaange ɔs dɛrɛŋ te ey sum ɓo kꞋtɔsn kɛɗn kɔsn se gaan bɛsge tu.»
27 Mas Jesus disse-lhe: Deixa primeiro saciar os filhos; porque não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Num gaŋ mɛnda se tɛrlin̰ ɔɔ: «Ɗeere Mɛluma, kɔsn si ji gaange tu mɛtn tabil ki se ɓo gaan bɛsge tuun ɔsɔ.»
28 E ela respondeu, dizendo: Sim, Senhor; mas os cães comem das migalhas das crianças debaixo da mesa.
29 Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «ꞋƁaa, do taari ki se gooni sitan teec ɔn̰in̰ga.»
29 Então, ele disse-lhe: Por essa palavra, vai pelo teu caminho; o demônio já saiu de tua filha.
30 Kɛn mɛnda jaay tɛrl aan ɓeen̰ ki se, ɔŋ goonin̰ sitan teec ɔn̰in̰ga ron̰ tɔɔlin̰ga, tooɗ tooɗ daŋal ki.
30 E, quando ela chegou em sua casa, viu que o demônio havia saído, e sua filha deitada sobre a cama.
31 Naan̰ kɛn se, Isa iin̰ ɔn̰ taa naaŋ Tir ɔɔ tɛrl ɓaa taa naaŋ Sidɔŋ ki ɔɔ naan̰ aal kaam taa naaŋ kɛn kꞋdaŋin̰ Gɛgɛrgen Sik jaay ɔk tɛrlo kaam aak taa baar Galile.
31 E novamente, partindo das regiões de Tiro e Sidom, ele foi até o mar da Galileia, passando pelo litoral de Decápolis.
32 Gɔtn se jꞋɔk kꞋɓaano ute debm duguyu ɔɔ debm duguy se kɛn taaɗ kic ɓo jꞋɔŋ kꞋbooy kꞋjꞋɔk mɛc eyo, jeege eem nɔɔ mɛtn Isa ki ɔɔ n̰Ꞌɔnd jin̰ don̰ ki taa an̰ kɛɗn lapia.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava com dificuldade; e lhe pediram que impusesse a sua mão sobre ele.
33 Isa ɔk gaabm se, ɓaansin̰ dɔk ute jee dɛnge, ɔl jin̰a bin̰ ki ɔɔ tɛrl tup ɓooro jin̰ ki ɔɔ ut rɔɔn̰in̰a.
33 E, tirando-o de entre a multidão, pôs-lhe os dedos nos ouvidos, e cuspiu, e tocou-lhe a língua;
34 Gɔtn se naan̰ uun kaamin̰ raan ɔɔ ɔl kon̰ pirr ɔɔ naan̰ ɗeek gaab kɛn se ɔɔ: «Eppata!» Eppata se je ɗeekŋ ɔɔ: ɔɔɗɔ!
34 e, erguendo os olhos ao céu, suspirou, e disse: Efatá; isto é, seja aberto.
35 Gɔtn se gaaba naar booyo, rɔɔn̰in̰ tɛrlɛ ɔɔ naan̰ baag taaɗn cɛy.
35 E imediatamente os seus ouvidos foram abertos, e a amarra de sua língua se soltou, e ele falava claramente.
36 Isa taaɗɗen ɔɔ jꞋɔn̰te taaɗn nam ki. Gaŋ jee se taaɗ jeege tu uun sird sird.
36 E ele ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem, mas quanto mais lhes ordenava, mais eles o divulgavam.
37 Naaɗe aak nakŋ se deel doɗe ɔɔ ɔkɗen taaɗ eyo, ɗeek ɔɔ: «Naan̰ se tɛɗn nakgen paacn̰ jig aak eyo. Tɛɗ jee duguyge booyo ɔɔ jee ɔŋ taaɗ taar ey kic ɓo taaɗa!»
37 E eles admirando-se além do limite, diziam: Ele tem feito todas as coisas bem, ele faz ambos, o surdo para ouvir e o mudo para falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.