Marcos 7
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NAA
1 *Parizige ute jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage kandum iin̰o Jeruzalɛm ki, ɓaaɗo tus gɔtn Isa ki.
1 Os fariseus e alguns escribas, vindos de Jerusalém, reuniram-se em volta de Jesus.
2 Gɔtn se naaɗe aak jee mɛtin̰ kɛn mɛtin̰ge se, tug te jiɗege aan gɔɔ gɛn ɓugɗege ey sum ɓo, baag kɔsɔ.
2 Eles viram que alguns dos discípulos de Jesus comiam pão com as mãos impuras, isto é, sem lavar.
3 Taa Parizige ute Yaudge paac se uun nakŋ ɓugɗege. Kɛn naaɗe jaay tug te jiɗege aan gɔɔ gɛn ɓugɗege ey se, naaɗe ɔs ɗim eyo.
3 Porque os fariseus e todos os judeus, observando a tradição dos anciãos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos.
4 Kɛn naaɗe ɓaaga suuk ki jaay ɓaaɗoga num, naaɗe tug roɗe jaay baag kɔsɔ. Num naan̰ se sum eyo, tɛɗ nakŋ ɓugɗegen kuuy kic dɛna aan gɔɔ kɛn ɔɔp kɔɔpɗege, nakŋ takŋ maanɗege ɔɔ gidirɗege.
4 Quando voltam da praça, não comem sem se lavar. E há muitas outras coisas que receberam para observar, como a lavagem de copos, jarros e vasos de metal e camas.
5 Parizige ute jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage se tɔnd mɛtn Isa ɔɔ: «Taa ɗi jaay jee mɛti ki baate kuun nakŋ ɓugjege se? Gɛn ɗi jaay naaɗe tug te jiɗege aan gɔɔ gɛn ɓugjege ey sum ɓo, baag kɔsɔ se?»
5 Os fariseus e os escribas perguntaram a Jesus: — Por que os seus discípulos não vivem conforme a tradição dos anciãos, mas comem com as mãos impuras?
6 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Naase maa jee maakse dio! Do dɔkin̰ kic se Ezayi debm taaɗ taar teeco taar Raa ki se taaɗga taaɗ taar se ro naase ki ɔɔ:
6 Jesus respondeu:
7 Kɛn naaɗe ɓaaɗoga kɛrgŋ naanum ki gɛn keemum kic ɓo, cɛr sum,
7 E em vão me adoram,
8 Nakŋ kɛn *Raa taaɗ ɔɔ gɛn tɛɗa tap ɓo, naase ɔn̰ki ɔɔ uunki nakŋ jikilimgen lee tɛɗ se ɓo ciri.»
8 — Rejeitando o mandamento de Deus, vocês guardam a tradição humana.
9 Tɛr Isa taaɗɗen daala ɔɔ: «Nakŋ kɛn Raa taaɗ gɛn tɛɗa tap ɓo, naase Ꞌrɛsin̰ki naatn ɔɔ Ꞌtɛɗki ɓo nakŋ ɓugsege.
9 E disse-lhes ainda:
10 Ey num *Musa taaɗ ɔɔ ne: ꞋSook koi ki te bubi ki. «Tɛr naan̰ taaɗ daala ɔɔ: Debm jaay naam kon̰ te bubin̰ se kꞋtɔɔlin̰a.
10 Pois Moisés disse: “Honre o seu pai e a sua mãe.” E: “Quem maldisser o seu pai ou a sua mãe seja punido de morte.”
11 — ausente —
11 Vocês, porém, dizem que, se alguém disser ao seu pai ou à sua mãe: “A ajuda que você poderia receber de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor”,
12 — ausente —
12 então vocês o dispensam de fazer qualquer coisa em favor do seu pai ou da sua mãe,
13 ꞋTɛɗki bin se, naase Ꞌtujki taar Raa, Ꞌdooyki jeege ɓo ute nakŋ ɓugsege. Ɔɔ naase utu Ꞌtɛɗki nakgen kuuy dɛna tec napar nakgen se.»
13 invalidando a palavra de Deus por meio da tradição que vocês mesmos passam de pai para filho. E fazem muitas outras coisas semelhantes.
14 Gɔtn se Isa daŋo jee dɛnge daala ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Uɗki bia ɔɔ Ꞌbooy ɔkki taar kɛn maam mꞋasen taaɗ se!
14 E, convocando outra vez a multidão, Jesus disse:
15 Kɛn tuj debkilimi naan Raa ki se nakŋ naan̰ uun ɔl taarin̰ ki jaay ɓaa maakin̰ ki se eyo, num gaŋ nakŋ iin̰o saapin̰ ki jaay teec taarin̰ ki se ɓo, kɛn tujin̰ naan Raa ki.
15 Não existe nada fora da pessoa que, entrando nela, possa contaminá-la; mas o que sai da pessoa é o que a contamina.
16 [ꞋBooyki bɛɛ, debm ɔk bi booyo num, Ꞌbooy ɔk taar se.]
16 [Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.]
17 Kɛn Isa jaay iin̰ ɔn̰ jee dɛnge ɔɔ ɓaa ɓeen se, gɔtn se jee mɛtin̰ ki tɔnd mɛtin̰a ɔɔ: «ꞋTaaɗjen tu mɛtn kaal naagŋ taar se.»
17 Quando entrou em casa, deixando a multidão, os seus discípulos o interrogaram a respeito da parábola.
18 Ɔɔ naan̰ tɛrlɗen ɔɔ: «Naase kic taar se Ꞌbooy ɔkki mɛtin̰ ey ne? Naase Ꞌjeelki ey la nakŋ kɛn debkilimi ɔs jaay bɔɔy ɓaa maakin̰ ki se an̰ kɔŋ tujin̰ naan Raa ki eyo.
18 Jesus lhes disse:
19 Taa nakŋ debkilimi jaay ɔs se, bɔɔy ɓaa maakin̰ ki ɔɔ tɛɗga num, ɓaa naamin̰ ci naatn.» Kɛn Isa taaɗ bin se ɔɔ nakŋ kɔsɔ paac se ɔk taar eyo, debkilimi Ꞌkɔŋ kɔsɔ.
19 porque não entra no coração dela, mas no estômago, e depois é eliminado? E, assim, Jesus considerou puros todos os alimentos.
20 Isa tɛrl taaɗɗen daala ɔɔ: «Nakŋ iin̰o saapm debkilim ki jaay teec taarin̰ ki se ɓo, kɛn tujin̰ naan Raa ki.
20 E dizia:
21 Taa saapgen jig ey paac se teeco maakŋ debkilim ki. Kɛse ɓo kɛn ɔl jeege lee ɛɛs naapa rɛn̰ rɛn̰, ɓoogo, tɔɔl jeege,
21 Porque de dentro, do coração das pessoas, é que procedem os maus pensamentos, as imoralidades sexuais, os furtos, os homicídios,
22 ɛɛs mɛnd jeege ɔɔ gaabm jeege, tɛɗ jee tamage, tɛɗ *kusin̰ ɓaa ute naanɗe, aan̰ jeege dala, tɛɗ nakŋ maakɗe jea, tɛɗ maak‑kilimi ro jeege tu, naaj jeege, nook roɗe ɔɔ ɔlɗe naaɗe tɛɗ jee dɛrlge.
22 os adultérios, a avareza, as maldades, o engano, a libertinagem, a inveja, a blasfêmia, o orgulho, a falta de juízo.
23 Nakgen kusin̰ ese paac se teeco saapm debkilim ki, kɛse ɓo kɛn tujin̰ naan Raa ki.»
23 Todos estes males vêm de dentro e contaminam a pessoa.
24 Kɛn Isa taaɗ naŋ taarin̰ se, naan̰ iin̰ ɔn̰ gɔtn se ɔɔ ɓaa taa naaŋ Tir ki. Naan̰ aan se, ɛnd maakŋ ɓee ki. Naan̰ je nam jeel gɔtin̰ eyo, naɓo ɔŋ te gɔtn naan̰ an koom eyo.
24 Levantando-se Jesus, saiu dali e foi para as terras de Tiro e Sidom. Tendo entrado numa casa, não queria que ninguém soubesse onde ele estava. No entanto, não pôde ocultar-se,
25 — ausente —
25 porque uma mulher, cuja filhinha estava possuída de espírito imundo, logo ouviu falar a respeito de Jesus. Ela veio e se ajoelhou aos pés dele.
26 — ausente —
26 Essa mulher era estrangeira, de origem siro-fenícia, e pedia a Jesus que expulsasse o demônio da sua filha.
27 Gaŋ Isa taaɗin̰ ɔɔ: «Ɔn̰ gaange se ɔs aasɗe jaayo. Mɛt ki eyo kɛn gaange ɔs dɛrɛŋ te ey sum ɓo kꞋtɔsn kɛɗn kɔsn se gaan bɛsge tu.»
27 Mas Jesus lhe disse:
28 Num gaŋ mɛnda se tɛrlin̰ ɔɔ: «Ɗeere Mɛluma, kɔsn si ji gaange tu mɛtn tabil ki se ɓo gaan bɛsge tuun ɔsɔ.»
28 A mulher respondeu a ele: — Senhor, os cachorrinhos, debaixo da mesa, comem das migalhas das crianças.
29 Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «ꞋƁaa, do taari ki se gooni sitan teec ɔn̰in̰ga.»
29 Então Jesus disse à mulher:
30 Kɛn mɛnda jaay tɛrl aan ɓeen̰ ki se, ɔŋ goonin̰ sitan teec ɔn̰in̰ga ron̰ tɔɔlin̰ga, tooɗ tooɗ daŋal ki.
30 Quando a mulher voltou para casa, achou a menina sobre a cama, pois o demônio tinha saído dela.
31 Naan̰ kɛn se, Isa iin̰ ɔn̰ taa naaŋ Tir ɔɔ tɛrl ɓaa taa naaŋ Sidɔŋ ki ɔɔ naan̰ aal kaam taa naaŋ kɛn kꞋdaŋin̰ Gɛgɛrgen Sik jaay ɔk tɛrlo kaam aak taa baar Galile.
31 De novo, Jesus se retirou das terras de Tiro e foi por Sidom até o mar da Galileia, através do território de Decápolis.
32 Gɔtn se jꞋɔk kꞋɓaano ute debm duguyu ɔɔ debm duguy se kɛn taaɗ kic ɓo jꞋɔŋ kꞋbooy kꞋjꞋɔk mɛc eyo, jeege eem nɔɔ mɛtn Isa ki ɔɔ n̰Ꞌɔnd jin̰ don̰ ki taa an̰ kɛɗn lapia.
32 Então lhe trouxeram um surdo e gago e lhe suplicaram que impusesse as mãos sobre ele.
33 Isa ɔk gaabm se, ɓaansin̰ dɔk ute jee dɛnge, ɔl jin̰a bin̰ ki ɔɔ tɛrl tup ɓooro jin̰ ki ɔɔ ut rɔɔn̰in̰a.
33 Jesus, tirando-o da multidão, à parte, pôs os dedos nos ouvidos dele; depois, cuspindo, aplicou saliva na língua do homem.
34 Gɔtn se naan̰ uun kaamin̰ raan ɔɔ ɔl kon̰ pirr ɔɔ naan̰ ɗeek gaab kɛn se ɔɔ: «Eppata!» Eppata se je ɗeekŋ ɔɔ: ɔɔɗɔ!
34 Então, erguendo os olhos ao céu, suspirou e disse:
35 Gɔtn se gaaba naar booyo, rɔɔn̰in̰ tɛrlɛ ɔɔ naan̰ baag taaɗn cɛy.
35 E logo os ouvidos do homem se abriram, e o empecilho da língua se soltou, e ele falava sem dificuldade.
36 Isa taaɗɗen ɔɔ jꞋɔn̰te taaɗn nam ki. Gaŋ jee se taaɗ jeege tu uun sird sird.
36 Jesus lhes ordenou que não contassem isso a ninguém; porém, quanto mais recomendava, tanto mais eles o divulgavam.
37 Naaɗe aak nakŋ se deel doɗe ɔɔ ɔkɗen taaɗ eyo, ɗeek ɔɔ: «Naan̰ se tɛɗn nakgen paacn̰ jig aak eyo. Tɛɗ jee duguyge booyo ɔɔ jee ɔŋ taaɗ taar ey kic ɓo taaɗa!»
37 Ficavam muito admirados, dizendo: — Tudo ele tem feito muito bem; faz até os surdos ouvirem e os mudos falarem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.