Marcos 5

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Gɔtn se naaɗe aan taa baar Galile kɛn kaam naane taa naaŋ jeege tun kꞋdaŋɗen Gɛrazɛnige.
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 Kɛn Isa ute jee mɛtin̰ ki jaay bɔɔyo naatn maakŋ markab ki sum se, gɔtn se gaaba kalaŋ naar teeco maakŋ iiɓge tun Yaudge tɛɗin̰o gɛn tɔl taal yoɗege se ɔɔ naan̰ ɓaa dɔɔɗ Isa. Gaabm se ɔk kɔɔn̰ sitan.
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 Naan̰ tiŋg maakŋ iiɓge tun se ɔɔ gaabm se kꞋdɔɔkin̰ ute zin̰ziri kic ɓo, ɔŋ ɔkin̰ eyo.
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Daayum jꞋaalin̰ dɔkɔɗɔm maala jɛn̰ ki ɔɔ jin̰ kꞋdɔɔkin̰ te zin̰ziri, num gaŋ naan̰ gaaŋ ute dɔkɔɗɔm maala ɔɔ tɔnd tɛrɛcn̰ ute zin̰ziri se naatn. Nam nam tɔɔg jaay an̰ kɔkŋ ɗaar se gɔtɔ.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Nɔɔrɔ katara, daayum, naan̰ tiŋg maakŋ iiɓge tu ɔɔ do kɔsge tu, naan̰ tɔɔɗ tɔɔyɔ ɔɔ tɔnd gaaŋ ron̰ ute koge.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 Kɛn naan̰ aak Isa mɛt dɔk se, naan̰ aan̰ ɓaa ɛrg naanin̰ ki,
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 ɔɔ naan̰ ɔɔɗ ɔɔy makɔn̰ɔ ɔɔ: «Isa Goon *Raa Taaro, jꞋɔŋ ɗi ute naai? Ɓɛrɛ, mꞋaali Raa mindi ki, ɔn̰te Ꞌdabaruma.»
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 Kɛn naan̰ taaɗ bin se taa Isa taaɗin̰ga taaɗa ɔɔ: «Sitan, Ꞌteec naatn ro gaab kɛn se!»
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 Tɛr Isa tɔnd mɛtn gaaba se ɔɔ: «Naai roi naŋa?» Ɔɔ naan̰ tɛrlin̰ ɔɔ: «Maam se rom Dɔɔl asgarge, taa naaje kꞋro naap ki.»
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 Naan̰ eemin̰ nɔɔ mɛtin̰ ki kɔni kɔni ɔɔ n̰Ꞌɔn̰te tuurɗe naatn maakŋ taa naaŋ kɛn ese se.
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 Kaam mɛtn kɔs ki se ɔk dɔɔl kin̰zirge dɛna gaam gaama.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 Gɔtn se sitange eem nɔɔ mɛtn Isa ki ɗeekin̰ ɔɔ: «Ɔlje naaje se kꞋɓaa kɛnd maakŋ kin̰zirge tun ese se.»
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 Ɔɔ naan̰ undɗen kulu. Gɔtn se sitange se teeco ro gaab kɛn se ɔɔ ɓaa ɛnd maakŋ kin̰zirge tu. Dɔɔl kin̰zirgen te dɛnɗe se dɔɔbɔ rus ɔɔ naar aan̰o girdi girdi bɔɔy ɓaa si maakŋ baar ki ɔɔ paac maane ɔsɗe. Kin̰zirge se ɓaa ɓaa nakŋ dupu‑dio.
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Kɛn jee gaam kin̰zirge jaay aak nakŋ tɛɗ se, naaɗe dɔɔb an̰ ɓaa taaɗ nakŋ se jeege tun maakŋ gɛgɛr ki ute jeegen iŋg ɓee naatge tu. Ɔɔ jeege se ɓaaɗo aak nakŋ kɛn tɛɗ se.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 Kɛn naaɗe aan ɔŋ Isa se, naaɗe aak gaabm kɛn dɔɔl sitange iŋgo ron̰ ki se, naan̰ mɛtɛkga ɔɔ iŋg kiŋg ute kalin̰ ron̰ ki. Kɛn naaɗe aakin̰ se, ɓeere ɓaa ɔkɗe.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Jee kɛn aako nakŋ aan do gaab kɛn ɔk sitange ute gɛn kin̰zirge se, naaɗe ɔɔs maanin̰ jeege tu,
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 ɔɔ jee se ɓaa eem nɔɔ mɛtn Isa ki ɔɔ n̰Ꞌiin̰ n̰Ꞌɔn̰ɗen taa naaŋɗe.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 Kɛn Isa ook maakŋ markab ki ɓaa ɓaa se, gaabm tɛɗo kɔɔn̰ sitange se eemin̰ nɔɔ mɛtin̰ ki ɔɔ Ꞌɓaa te naan̰a.
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Gɔtn se Isa undin̰ te kul eyo, gaŋ naan̰ ɗeekin̰ ɔɔ: «ꞋƁaa ɓei ki ɔŋ jeeige se, Ꞌtaaɗɗen nakgen paacn̰ Raa tɛɗi naai ki se, ɔɔ kɛɛjn̰ kɛn naan̰ ɛɛji doi ki se.»
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Kɛn naan̰ jaay ɓaa ɓaa se, baag taaɗn jeege tun taa naaŋ kɛn kꞋdaŋin̰ Gɛgɛrgen‑Sik taa bɛɛ paacn̰ kɛn Isa tɛɗin̰ naan̰ ki se. Ɔɔ jeegen booy taar se, paac se, ɔkɗen taaɗ eyo.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 Isa iin̰ gɔtn se ook maakŋ markab ki ɔɔ ɔk tɛrl ɓaaɗo jɛŋ baar kɛn kaam naane. Kɛn naan̰ jaay aan se, jee dɛnge se ɓaaɗo tus cɛɛn̰ ki.
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 Gɔtn se gaaba kalaŋ kꞋdaŋin̰ Jayrus, naan̰ se magal gɛn ɓee Yaudgen lee tusn maak ki, ɓaaɗo jaay aak Isa se, ɛrg mɛtn jɛn̰ ki.
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 Naan̰ eemin̰ nɔɔ mɛtin̰ ki kɔni kɔni ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Maam se, goonum mɛnd baat se ɓaa ɓaa kooyo. ꞋƁaaɗo ɔnd ji ron̰ ki, taa naan̰ Ꞌkɔŋ lapia ɔɔ Ꞌkiin̰i.»
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Isa tooko ɔɔ ɓaa te naan̰a. Ɔɔ jee te dɛnɗe se ɔk mɛtin̰a ɔɔ tuurin̰ kaam ara kaam ara.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 Gɔtn se mɛnda kalaŋ bini, gɔtn moosin̰ aan sum se ɔŋ ɗaar eyo. Moosin̰ se, ɔkga ɓaara sik‑kaar‑dio ron̰ ki.
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 Naan̰ lee dabarga ron̰ dɛna gɔtn jee dawage tu ɔɔ utga jin̰ paac naɓo ɔŋ te lapi eyo. Num gaŋ kɔɔn̰in̰ se cirin̰ cir do ki daala.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 — ausente —
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 — ausente —
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 Naan̰ kɛn se sum ɓo, moosin̰ nɔŋ ɗaara ɔɔ naan̰ naam ɔk ron̰a.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Gɔtn se Isa naar naam tɔɔgɔ teec ron̰ ki se, naan̰ tɛrl aak jee dɛnge ɔɔ tɔnd mɛtɗe ɔɔ: «Naŋa jaay ut kalum se?»
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 Gaŋ jee mɛtin̰ ki tɛrlin̰ ɔɔ: «Aaka, jeege ɓo tuuri kaam ara kaam ara, jaay tɛrl naai Ꞌtɔnd mɛta ɔɔ: ‹Naŋa ɓo utum se?› Gɛn ɗi?»
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Num gaŋ Isa tɛrl aak jeegen gurugin̰ se, taa kaakŋ nam jaay utin̰ se.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Gɔtn se mɛnda se ɓeer ɓaa ɔkin̰a ɔɔ ron̰ ook marga, taa naan̰ jeel nakŋ aan ron̰ ki se. Naan̰ ɓaaɗo ooc mɛtn jɛn̰ ki ɔɔ taaɗin̰ nakŋ kɛn aan don̰ ki se paac.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 Isa ɗeekin̰ ɔɔ: «Goonuma, taa naai aalga maaki dom ki se, kaal maaki se aajiga. ꞋƁaa ute lapia; kɔɔn̰i se ai tɛɗn ɗim ey sum.»
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 Kɛn Isa utu ɗaar taaɗ taaɗ ɓɔrt se sum ɓo, jeegen iin̰o ɓee Jayrus ki, naan̰ kɛn magal *ɓee kɛn Yaudge lee tusn maak ki se, ɓaaɗo taaɗin̰ ɔɔ: «Ɓɛrɛ, gooni mɛnda se lɛ, ooyga; Debm dooy jeege se ɔn̰in̰ kaam kalaŋ.»
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Gaŋ taar naaɗe se Isa tɔnd mɛt eyo. Naan̰ ɗeek Jayrus ki ɔɔ: «Ɔn̰te Ꞌɓeere; ɔnd maaki kaam kalaŋ.»
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 Isa ɔn̰ nam ɔk mɛtin̰ eyo ɔɔp Piɛr, Jak, ute gɛnaan̰ Jan sum.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Kɛn naaɗe jaay aan maakŋ ɓee kɛn gɛn magal ɓee kɛn Yaudge lee tusn maak ki se, Isa aak jeege se tɛɗ gaaja gaaja, jee mɛtin̰ge eem keeme, kɛngen mɛtin̰ge tɔɔy tɔɔyɔ se.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 Isa ɛnd maakŋ ɓee ki se ɗeekɗen ɔɔ: «Gɛn ɗi jaay naase eemki ɔɔ Ꞌtɛɗki gaaja gaaja se? Bɛrɛ, goon se lɛ ooy te eyo; naan̰ tooɗ tooɗ bi sum.»
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Gɔtn se naaɗe baagin̰ tooy koogo mɛtin̰ ki. Gaŋ Isa tuur ɔɔɗ jee se paac naatn, ɔɔp bubm goono ute kon̰a ɔɔ jeegen ɓaaɗo ute naan̰ se. Gɔtn se, Isa ɛnd maakŋ ɓee kɛn jꞋaal goono maak ki se.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 Naan̰ ɔk ji goono ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Talita kuum!» Taar se je ɗeekŋ ɔɔ: mꞋɗeeki mꞋɔɔ goon mɛnda, iin̰i!
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 Gɔtn se goon mɛnda naar iin̰i ɔɔ baag lea. Goon mɛnda se goon ɓaara sik‑kaar‑dio. Kɛn jeege jaay aak nakŋ se, ɓaa deel doɗe ɔɔ ɔkɗen taaɗ eyo.
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 Gaŋ Isa dɛjɗen ɔɔ: «Nakŋ se, jꞋɔn̰te taaɗn nam ki.» Tɛr ɗeekɗen ɔɔ: «Goon mɛnda se jꞋɛɗin̰ kɔsɔ.»
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.