Marcos 5
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NTLH
1 Gɔtn se naaɗe aan taa baar Galile kɛn kaam naane taa naaŋ jeege tun kꞋdaŋɗen Gɛrazɛnige.
1 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
2 Kɛn Isa ute jee mɛtin̰ ki jaay bɔɔyo naatn maakŋ markab ki sum se, gɔtn se gaaba kalaŋ naar teeco maakŋ iiɓge tun Yaudge tɛɗin̰o gɛn tɔl taal yoɗege se ɔɔ naan̰ ɓaa dɔɔɗ Isa. Gaabm se ɔk kɔɔn̰ sitan.
2 Assim que Jesus saiu do barco, foi encontrar-se com ele um homem que estava dominado por um espírito mau.
3 Naan̰ tiŋg maakŋ iiɓge tun se ɔɔ gaabm se kꞋdɔɔkin̰ ute zin̰ziri kic ɓo, ɔŋ ɔkin̰ eyo.
3 O homem vinha do cemitério, onde estava morando. Ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo usando correntes.
4 Daayum jꞋaalin̰ dɔkɔɗɔm maala jɛn̰ ki ɔɔ jin̰ kꞋdɔɔkin̰ te zin̰ziri, num gaŋ naan̰ gaaŋ ute dɔkɔɗɔm maala ɔɔ tɔnd tɛrɛcn̰ ute zin̰ziri se naatn. Nam nam tɔɔg jaay an̰ kɔkŋ ɗaar se gɔtɔ.
4 Muitas vezes já tinham amarrado as suas mãos e os seus pés com correntes de ferro, mas ele quebrava tudo, e ninguém conseguia dominá-lo.
5 Nɔɔrɔ katara, daayum, naan̰ tiŋg maakŋ iiɓge tu ɔɔ do kɔsge tu, naan̰ tɔɔɗ tɔɔyɔ ɔɔ tɔnd gaaŋ ron̰ ute koge.
5 Passava os dias e as noites nos montes e entre os túmulos, gritando e se ferindo de propósito com pedras.
6 Kɛn naan̰ aak Isa mɛt dɔk se, naan̰ aan̰ ɓaa ɛrg naanin̰ ki,
6 Ele viu Jesus de longe, correu, caiu de joelhos diante dele
7 ɔɔ naan̰ ɔɔɗ ɔɔy makɔn̰ɔ ɔɔ: «Isa Goon *Raa Taaro, jꞋɔŋ ɗi ute naai? Ɓɛrɛ, mꞋaali Raa mindi ki, ɔn̰te Ꞌdabaruma.»
7 e gritou: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Em nome de Deus eu peço: não me castigue!
8 Kɛn naan̰ taaɗ bin se taa Isa taaɗin̰ga taaɗa ɔɔ: «Sitan, Ꞌteec naatn ro gaab kɛn se!»
8 Ele disse isso porque Jesus havia mandado: “Espírito mau, saia desse homem!”
9 Tɛr Isa tɔnd mɛtn gaaba se ɔɔ: «Naai roi naŋa?» Ɔɔ naan̰ tɛrlin̰ ɔɔ: «Maam se rom Dɔɔl asgarge, taa naaje kꞋro naap ki.»
9 Jesus perguntou: Ele respondeu: — O meu nome é Multidão, porque somos muitos.
10 Naan̰ eemin̰ nɔɔ mɛtin̰ ki kɔni kɔni ɔɔ n̰Ꞌɔn̰te tuurɗe naatn maakŋ taa naaŋ kɛn ese se.
10 E pedia com muita insistência a Jesus que não expulsasse os espíritos maus para fora daquela região.
11 Kaam mɛtn kɔs ki se ɔk dɔɔl kin̰zirge dɛna gaam gaama.
11 Acontece que num morro perto dali havia muitos porcos comendo.
12 Gɔtn se sitange eem nɔɔ mɛtn Isa ki ɗeekin̰ ɔɔ: «Ɔlje naaje se kꞋɓaa kɛnd maakŋ kin̰zirge tun ese se.»
12 Os espíritos pediram a Jesus com insistência: — Nos mande ficar naqueles porcos; nos deixe entrar neles!
13 Ɔɔ naan̰ undɗen kulu. Gɔtn se sitange se teeco ro gaab kɛn se ɔɔ ɓaa ɛnd maakŋ kin̰zirge tu. Dɔɔl kin̰zirgen te dɛnɗe se dɔɔbɔ rus ɔɔ naar aan̰o girdi girdi bɔɔy ɓaa si maakŋ baar ki ɔɔ paac maane ɔsɗe. Kin̰zirge se ɓaa ɓaa nakŋ dupu‑dio.
13 Ele deixou, e os espíritos saíram do homem e entraram nos porcos. E estes, que eram quase dois mil, se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
14 Kɛn jee gaam kin̰zirge jaay aak nakŋ tɛɗ se, naaɗe dɔɔb an̰ ɓaa taaɗ nakŋ se jeege tun maakŋ gɛgɛr ki ute jeegen iŋg ɓee naatge tu. Ɔɔ jeege se ɓaaɗo aak nakŋ kɛn tɛɗ se.
14 Os homens que estavam tomando conta dos porcos fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos campos. Muita gente foi ver o que havia acontecido.
15 Kɛn naaɗe aan ɔŋ Isa se, naaɗe aak gaabm kɛn dɔɔl sitange iŋgo ron̰ ki se, naan̰ mɛtɛkga ɔɔ iŋg kiŋg ute kalin̰ ron̰ ki. Kɛn naaɗe aakin̰ se, ɓeere ɓaa ɔkɗe.
15 Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem que antes estava dominado por demônios; e ficaram espantados porque ele estava sentado, vestido e no seu perfeito juízo.
16 Jee kɛn aako nakŋ aan do gaab kɛn ɔk sitange ute gɛn kin̰zirge se, naaɗe ɔɔs maanin̰ jeege tu,
16 Os que tinham visto tudo aquilo lhes contaram o que havia acontecido com o homem e com os porcos.
17 ɔɔ jee se ɓaa eem nɔɔ mɛtn Isa ki ɔɔ n̰Ꞌiin̰ n̰Ꞌɔn̰ɗen taa naaŋɗe.
17 Então começaram a pedir com insistência a Jesus que saísse da terra deles.
18 Kɛn Isa ook maakŋ markab ki ɓaa ɓaa se, gaabm tɛɗo kɔɔn̰ sitange se eemin̰ nɔɔ mɛtin̰ ki ɔɔ Ꞌɓaa te naan̰a.
18 Quando ele estava entrando no barco, o homem curado pediu com insistência: — Me deixe ir com o senhor!
19 Gɔtn se Isa undin̰ te kul eyo, gaŋ naan̰ ɗeekin̰ ɔɔ: «ꞋƁaa ɓei ki ɔŋ jeeige se, Ꞌtaaɗɗen nakgen paacn̰ Raa tɛɗi naai ki se, ɔɔ kɛɛjn̰ kɛn naan̰ ɛɛji doi ki se.»
19 Mas Jesus não deixou e disse:
20 Kɛn naan̰ jaay ɓaa ɓaa se, baag taaɗn jeege tun taa naaŋ kɛn kꞋdaŋin̰ Gɛgɛrgen‑Sik taa bɛɛ paacn̰ kɛn Isa tɛɗin̰ naan̰ ki se. Ɔɔ jeegen booy taar se, paac se, ɔkɗen taaɗ eyo.
20 Então ele foi embora e contava, na região das Dez Cidades , o que Jesus tinha feito por ele. E todos ficavam admirados.
21 Isa iin̰ gɔtn se ook maakŋ markab ki ɔɔ ɔk tɛrl ɓaaɗo jɛŋ baar kɛn kaam naane. Kɛn naan̰ jaay aan se, jee dɛnge se ɓaaɗo tus cɛɛn̰ ki.
21 Jesus voltou para o lado oeste do lago, e muitas pessoas foram se encontrar com ele na praia.
22 Gɔtn se gaaba kalaŋ kꞋdaŋin̰ Jayrus, naan̰ se magal gɛn ɓee Yaudgen lee tusn maak ki, ɓaaɗo jaay aak Isa se, ɛrg mɛtn jɛn̰ ki.
22 Um homem chamado Jairo, chefe da sinagoga , foi e se jogou aos pés de Jesus,
23 Naan̰ eemin̰ nɔɔ mɛtin̰ ki kɔni kɔni ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Maam se, goonum mɛnd baat se ɓaa ɓaa kooyo. ꞋƁaaɗo ɔnd ji ron̰ ki, taa naan̰ Ꞌkɔŋ lapia ɔɔ Ꞌkiin̰i.»
23 pedindo com muita insistência: — A minha filha está morrendo! Venha comigo e ponha as mãos sobre ela para que sare e viva!
24 Isa tooko ɔɔ ɓaa te naan̰a. Ɔɔ jee te dɛnɗe se ɔk mɛtin̰a ɔɔ tuurin̰ kaam ara kaam ara.
24 E Jesus foi com ele. Uma grande multidão foi junto e o apertava de todos os lados.
25 Gɔtn se mɛnda kalaŋ bini, gɔtn moosin̰ aan sum se ɔŋ ɗaar eyo. Moosin̰ se, ɔkga ɓaara sik‑kaar‑dio ron̰ ki.
25 Chegou ali uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia.
26 Naan̰ lee dabarga ron̰ dɛna gɔtn jee dawage tu ɔɔ utga jin̰ paac naɓo ɔŋ te lapi eyo. Num gaŋ kɔɔn̰in̰ se cirin̰ cir do ki daala.
26 Havia gastado tudo o que tinha, tratando-se com muitos médicos. Estes a fizeram sofrer muito; mas, em vez de melhorar, ela havia piorado cada vez mais.
27 — ausente —
27 Ela havia escutado falar de Jesus; então entrou no meio da multidão e, chegando por trás dele, tocou na sua capa ,
28 — ausente —
28 pois pensava assim: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
29 Naan̰ kɛn se sum ɓo, moosin̰ nɔŋ ɗaara ɔɔ naan̰ naam ɔk ron̰a.
29 Logo o sangue parou de escorrer, e ela teve certeza de que estava curada.
30 Gɔtn se Isa naar naam tɔɔgɔ teec ron̰ ki se, naan̰ tɛrl aak jee dɛnge ɔɔ tɔnd mɛtɗe ɔɔ: «Naŋa jaay ut kalum se?»
30 No mesmo instante Jesus sentiu que dele havia saído poder. Então virou-se no meio da multidão e perguntou:
31 Gaŋ jee mɛtin̰ ki tɛrlin̰ ɔɔ: «Aaka, jeege ɓo tuuri kaam ara kaam ara, jaay tɛrl naai Ꞌtɔnd mɛta ɔɔ: ‹Naŋa ɓo utum se?› Gɛn ɗi?»
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo como esta gente o está apertando de todos os lados e ainda pergunta isso?
32 Num gaŋ Isa tɛrl aak jeegen gurugin̰ se, taa kaakŋ nam jaay utin̰ se.
32 Mas Jesus ficou olhando em volta para ver quem tinha feito aquilo.
33 Gɔtn se mɛnda se ɓeer ɓaa ɔkin̰a ɔɔ ron̰ ook marga, taa naan̰ jeel nakŋ aan ron̰ ki se. Naan̰ ɓaaɗo ooc mɛtn jɛn̰ ki ɔɔ taaɗin̰ nakŋ kɛn aan don̰ ki se paac.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe havia acontecido, atirou-se aos pés dele, tremendo de medo, e contou tudo.
34 Isa ɗeekin̰ ɔɔ: «Goonuma, taa naai aalga maaki dom ki se, kaal maaki se aajiga. ꞋƁaa ute lapia; kɔɔn̰i se ai tɛɗn ɗim ey sum.»
34 E Jesus disse:
35 Kɛn Isa utu ɗaar taaɗ taaɗ ɓɔrt se sum ɓo, jeegen iin̰o ɓee Jayrus ki, naan̰ kɛn magal *ɓee kɛn Yaudge lee tusn maak ki se, ɓaaɗo taaɗin̰ ɔɔ: «Ɓɛrɛ, gooni mɛnda se lɛ, ooyga; Debm dooy jeege se ɔn̰in̰ kaam kalaŋ.»
35 Jesus ainda estava falando, quando chegaram alguns empregados da casa de Jairo e disseram: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
36 Gaŋ taar naaɗe se Isa tɔnd mɛt eyo. Naan̰ ɗeek Jayrus ki ɔɔ: «Ɔn̰te Ꞌɓeere; ɔnd maaki kaam kalaŋ.»
36 Mas Jesus não se importou com a notícia e disse a Jairo:
37 Isa ɔn̰ nam ɔk mɛtin̰ eyo ɔɔp Piɛr, Jak, ute gɛnaan̰ Jan sum.
37 Jesus deixou que fossem com ele Pedro e os irmãos Tiago e João, e ninguém mais.
38 Kɛn naaɗe jaay aan maakŋ ɓee kɛn gɛn magal ɓee kɛn Yaudge lee tusn maak ki se, Isa aak jeege se tɛɗ gaaja gaaja, jee mɛtin̰ge eem keeme, kɛngen mɛtin̰ge tɔɔy tɔɔyɔ se.
38 Quando entraram na casa de Jairo, Jesus encontrou ali uma confusão geral, com todos chorando alto e gritando.
39 Isa ɛnd maakŋ ɓee ki se ɗeekɗen ɔɔ: «Gɛn ɗi jaay naase eemki ɔɔ Ꞌtɛɗki gaaja gaaja se? Bɛrɛ, goon se lɛ ooy te eyo; naan̰ tooɗ tooɗ bi sum.»
39 Então ele disse:
40 Gɔtn se naaɗe baagin̰ tooy koogo mɛtin̰ ki. Gaŋ Isa tuur ɔɔɗ jee se paac naatn, ɔɔp bubm goono ute kon̰a ɔɔ jeegen ɓaaɗo ute naan̰ se. Gɔtn se, Isa ɛnd maakŋ ɓee kɛn jꞋaal goono maak ki se.
40 Então eles começaram a caçoar dele. Mas Jesus mandou que todos saíssem e, junto com os três discípulos e os pais da menina, entrou no quarto onde ela estava.
41 Naan̰ ɔk ji goono ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Talita kuum!» Taar se je ɗeekŋ ɔɔ: mꞋɗeeki mꞋɔɔ goon mɛnda, iin̰i!
41 Pegou-a pela mão e disse:
42 Gɔtn se goon mɛnda naar iin̰i ɔɔ baag lea. Goon mɛnda se goon ɓaara sik‑kaar‑dio. Kɛn jeege jaay aak nakŋ se, ɓaa deel doɗe ɔɔ ɔkɗen taaɗ eyo.
42 No mesmo instante, a menina, que tinha doze anos, levantou-se e começou a andar. E todos ficaram muito admirados.
43 Gaŋ Isa dɛjɗen ɔɔ: «Nakŋ se, jꞋɔn̰te taaɗn nam ki.» Tɛr ɗeekɗen ɔɔ: «Goon mɛnda se jꞋɛɗin̰ kɔsɔ.»
43 Então Jesus ordenou que de jeito nenhum espalhassem a notícia dessa cura. E mandou que dessem comida à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.