Marcos 3

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ɓii kalaŋ Isa ɓaa ɛnd maakŋ *ɓee kɛn Yaudge lee tusn maak ki se daala. Gɔtn ese, ɔk gaaba kalaŋ jin̰ ooyga kooyo.
1 Em outra ocasião, Jesus entrou na sinagoga e notou que havia ali um homem com uma das mãos deformada.
2 Jee iŋg gɔtn se ɔnd kaama Isa ki tak, taa naaɗe je an̰ kaaka kɛn n̰Ꞌkɛɗn lapia gaab kɛn se *ɓii sebit ki num, taa naaɗe an̰ kɔkŋ mindin̰a.
2 Os inimigos de Jesus o observavam atentamente. Se ele curasse a mão do homem, planejavam acusá-lo, pois era sábado.
3 Isa taaɗ gaab kɛn jin̰ ooyga kooy se ɔɔ: «Iin̰i, Ꞌɗaar naan jeege tu.»
3 Jesus disse ao homem com a mão deformada: “Venha e fique diante de todos”.
4 Isa tɔnd mɛtn jeegen iŋg aakin̰ se ɔɔ: «Ɓii sebit ki se, jꞋundsenga kulu gɛn tɛɗn bɛɛ lɔɓu, gɛn tɛɗn *kusin̰ lɛ? Ɔɔ ɔŋ deba num an̰ kaaj, lɔɓu an̰ tɔɔl lɛ?» Gaŋ naaɗe se do ɗɛk.
4 Em seguida, voltou-se para seus críticos e perguntou: “O que a lei permite fazer no sábado? O bem ou o mal? Salvar uma vida ou destruí-la?”. Eles ficaram em silêncio.
5 Gɔtn se Isa uun kaamin̰ aak dɔɔɗɗe paac. Naan̰ maakin̰ taarin̰ doɗe ki ɔɔ bɔɔbɗe makɔn̰ɔ. Ute do‑mɔŋgɗe se, naaɗe tuj naŋin̰ maakin̰ tak tak. Naan̰ ɗeek gaab kɛn jin̰ ooyga kooy se ɔɔ: «ꞋSɛɛj jii!» Ɔɔ gaabm se sɛɛj jin̰a ɔɔ gɔtn ese sum ɓo jin̰ ɔŋ lapia.
5 Jesus olhou para os que estavam ao seu redor, irado e muito triste pelo coração endurecido deles. Então disse ao homem: “Estenda a mão”. O homem estendeu a mão, e ela foi restaurada.
6 Kɛn *Parizige jaay teeco maakŋ ɓee kɛn Yaudge lee tusn maak ki sum se, naaɗe naar ɓaaɗo tus dɔɔk taarɗe ute jee *Ɛrɔdge taa naaɗe je ɗoobm an Ꞌkutn Isa.
6 No mesmo instante, os fariseus saíram e se reuniram com os membros do partido de Herodes para tramar um modo de matá-lo.
7 — ausente —
7 Jesus saiu para o mar com seus discípulos, e uma grande multidão os seguiu. Vinham de todas as partes da Galileia, da Judeia,
8 — ausente —
8 de Jerusalém, da Idumeia, do leste do rio Jordão e até de lugares distantes ao norte, como Tiro e Sidom. A notícia de seus milagres havia se espalhado para longe, e um grande número de pessoas vinha vê-lo.
9 Gɔtn se naan̰ taaɗ jeege tun mɛtin̰ ki ɔɔ kꞋɗaapin̰ markaba kaam jin̰a taa jee dɛnge se an̰ kɔtn kɔl kund eyo.
9 Jesus instruiu seus discípulos a prepararem um barco para evitar que a multidão o esmagasse.
10 Isa se ɛɗga lapia jee kɔɔn̰ge tu dɛna. Taa naan̰ se ɓo, jeegen paacn̰ ɔk kɔɔn̰ge se ɓaaɗo tooc ron̰ ki je an̰ kutn te jiɗe.
10 Havia curado muitos naquele dia, e os enfermos se empurravam para chegar até ele e tocá-lo.
11 Kɛn jee ɔk kɔɔn̰ sitange jaay aakin̰ se, naaɗe taal tooc mɛtn jɛn̰ ki tɔɔɗ tɔɔy ɔɔ: «Naai se Goon *Raa.»
11 E, sempre que o viam, os espíritos impuros se atiravam no chão na frente dele e gritavam: “Você é o Filho de Deus!”.
12 Gaŋ Isa aacɗen kaama makɔn̰ɔ ɔɔ jꞋɔn̰te taaɗn jeege tu an̰ jeele.
12 Jesus, porém, lhes dava ordens severas para que não revelassem quem ele era.
13 Gɔtn se, Isa ɓaa ook do kɔs ki ɔɔ daŋ jee kɛn naan̰ jeɗe ɔɔ naaɗe ɓaaɗo ɔŋin̰a.
13 Depois, Jesus subiu a um monte e chamou aqueles que ele desejava que o acompanhassem, e eles foram.
14 Maakɗe ki se naan̰ bɛɛr tɔɔɗ gaabge sik‑kaar‑dio, kɛn naan̰ daŋɗe jee kaan̰ naabin̰ge, taa Ꞌkiŋg te naan̰a ɔɔ aɗen kɔl gɛn lee taaɗn taar Raa jeege tu,
14 Escolheu doze e os chamou seus apóstolos, para que o seguissem e fossem enviados para anunciar sua mensagem,
15 ɔɔ naan̰ ɛɗɗen tɔɔgɔ gɛn tuur sitange.
15 e lhes deu autoridade para expulsar demônios.
16 Kɛse ɓo ro jee sik‑kaar‑di kɛn naan̰ bɛɛr tɔɔɗɗe: Simon naan̰ ɔndin̰ ron̰ Piɛr,
16 Estes foram os doze que ele escolheu: Simão, a quem ele chamou Pedro,
17 Jak te gɛnaan̰ Jan, naaɗe se gaan Zebedege kɛn Isa daŋɗe ute ro Bonɛrgɛs kɛn je ɗeekŋ ɔɔ: jeegen se tec aan gɔɔ raa taata.
17 Tiago e João, filhos de Zebedeu, aos quais deu o nome de Boanerges, que significa “filhos do trovão”,
18 Kɛngen kuuy se, Andre, Pilip, Bartelemi, Matiye, Tɔma, Jak goon Alpe, Tade, Simon debm je kujn̰ naaŋin̰a,
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o cananeu,
19 ɔɔ Judas Iskariɔt, naan̰ ɓo debm utu kutn Isa.
19 Judas Iscariotes, que depois o traiu.
20 Isa tɛrl ɓaa ɓeene. Gɔtn se jeege ɓaaɗo tus dɛn daala, bini naan̰ ute jee mɛtin̰ ki se gɔtn naaɗe Ꞌkɔŋ jaay an kɔs kic ɓo gɔtɔ.
20 Certo dia, Jesus entrou numa casa, e as multidões começaram a se juntar outra vez. Logo, ele e seus discípulos não tinham tempo nem para comer.
21 Kɛn taasin̰ge jaay booy bin se, naaɗe je ansin̰ kɔkŋ ɓaa ɓeene, taa naaɗe taaɗ ɔɔ: «Isa se don̰ biga.»
21 Quando os familiares de Jesus souberam o que estava acontecendo, tentaram impedi-lo de continuar. “Está fora de si”, diziam.
22 Jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raagen iin̰o Jeruzalɛm ki se, naaɗe taaɗ ɔɔ: «Naan̰ se ɔk Belzebul.» Ɔɔ: «Ute Bubm sitange se ɓo naan̰ tuur sitange ro jeege tu.»
22 Então os mestres da lei, que tinham vindo de Jerusalém, disseram: “Está possuído por Belzebu, príncipe dos demônios. É dele que recebe poder para expulsar demônios”.
23 Kɛn Isa jaay booy taarɗe se, naan̰ daŋɗeno cɛɛn̰ ki ɔɔ taaɗɗen ute kaal naagŋ taara ɔɔ: «Bubm sitange jaay tuur ron̰ mala se, an̰ tuur ɔɔ ɗio?
23 Jesus os chamou e respondeu com uma comparação: “Como é possível Satanás expulsar Satanás?”, perguntou.
24 Kɛn maakŋ taa naaŋ gaar kɛn jeen̰ge taarɗe ɔk mɛtn naap ey se, naaɗe Ꞌkɔŋ kiŋg kalaŋ eyo.
24 “Um reino dividido internamente será destruído.
25 Jee maakŋ ɓee ki jaay taarɗe ɔk mɛtn naap ey se, jil jee se kiŋgɗe kɔŋ ɓaa eyo.
25 Da mesma forma, uma família dividida contra si mesma se desintegrará.
26 Kɛn Bubm sitange jaay baagga tɛɗn bɔɔrɔ ute ro naan̰ malin̰ se bin se naan̰ tɔpga ron̰a, naan̰ se tɔɔgin̰ tɛɗn gɔtɔ ɔɔ gaarin̰ kic lɛ Ꞌtɛɗn gɔtɔ.
26 E, se Satanás está dividido e luta contra si mesmo, não pode se manter de pé; está acabado.
27 «Kɛn nam jaay je kɛnd kɔsn ɓee debm tɔɔg se, debm se naan̰ ɔk dɔɔkin̰ga jaay ɓo, Ꞌkɔsn ɓeen̰a.
27 Quem tem poder para entrar na casa de um homem forte e saquear seus bens? Somente alguém ainda mais forte, alguém capaz de amarrá-lo e saquear sua casa.
28 ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: *kusin̰ kɛn jikilimge tɛɗ paac ute naajn̰ kɛn naaɗe naaj Raa se kic ɓo, Raa aɗesin̰ tɔɔlɔ.
28 “Eu lhes digo a verdade: todo pecado e toda blasfêmia podem ser perdoados,
29 Num gaŋ debm jaay naaj *Nirl Salal se, kusin̰ naan̰ se mɔɔtn Raa an̰sin̰ tɔɔl eyo, anum kusin̰ naan̰ se, an̰ tiŋg yɛmin̰a.»
29 mas quem blasfemar contra o Espírito Santo jamais será perdoado. Esse é um pecado com consequências eternas.”
30 Isa taaɗɗen bin se taa naaɗe taaɗga taaɗa ɔɔ naan̰ n̰Ꞌɔk sitan.
30 Ele disse isso porque afirmavam: “Está possuído por um espírito impuro”.
31 Gɔtn se gɛnaa Isage ute kon̰ɗe jaay aan se, naaɗe ɗaar naatn ɔl ɔɔ kꞋdaŋɗeno Isa.
31 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo. Ficaram do lado de fora e mandaram alguém avisá-lo para sair e falar com eles.
32 Gɔtn ese jeege dɛna iŋg gurug Isa, kꞋɗeekin̰ jꞋɔɔ: «ꞋBooyo! Koi ute gɛnaaigen mɛndge ute kɛn gaabge utu naatn, je ai kaaka.»
32 Havia muitas pessoas sentadas ao seu redor, e alguém disse: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e o procuram”.
33 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Koyuma ute gɛnaamge se tap ɓo naŋge?»
33 Jesus respondeu: “Quem é minha mãe? Quem são meus irmãos?”.
34 Ɔɔ naan̰ uun kaamin̰a aak jee iŋg gurugin̰ se, ɗeek ɔɔ: «Aakki, jee se ɓo koyuma ute gɛnaamge.
34 Então olhou para aqueles que estavam ao seu redor e disse: “Vejam, estes são minha mãe e meus irmãos.
35 Taa debm jaay tɛɗ nakŋ Raa maakin̰ jen ro ki se, kɛse ɓo gɛnaam gaaba, kɛn mɛnda ɔɔ koyuma.»
35 Quem faz a vontade de Deus é meu irmão, minha irmã e minha mãe”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.