Marcos 3
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NAA
1 Ɓii kalaŋ Isa ɓaa ɛnd maakŋ *ɓee kɛn Yaudge lee tusn maak ki se daala. Gɔtn ese, ɔk gaaba kalaŋ jin̰ ooyga kooyo.
1 De novo, Jesus entrou na sinagoga. E estava ali um homem que tinha uma das mãos ressequida.
2 Jee iŋg gɔtn se ɔnd kaama Isa ki tak, taa naaɗe je an̰ kaaka kɛn n̰Ꞌkɛɗn lapia gaab kɛn se *ɓii sebit ki num, taa naaɗe an̰ kɔkŋ mindin̰a.
2 E estavam observando Jesus para ver se curaria aquele homem no sábado, a fim de o acusarem.
3 Isa taaɗ gaab kɛn jin̰ ooyga kooy se ɔɔ: «Iin̰i, Ꞌɗaar naan jeege tu.»
3 Jesus disse ao homem da mão ressequida:
4 Isa tɔnd mɛtn jeegen iŋg aakin̰ se ɔɔ: «Ɓii sebit ki se, jꞋundsenga kulu gɛn tɛɗn bɛɛ lɔɓu, gɛn tɛɗn *kusin̰ lɛ? Ɔɔ ɔŋ deba num an̰ kaaj, lɔɓu an̰ tɔɔl lɛ?» Gaŋ naaɗe se do ɗɛk.
4 Então lhes perguntou: Mas eles ficaram em silêncio.
5 Gɔtn se Isa uun kaamin̰ aak dɔɔɗɗe paac. Naan̰ maakin̰ taarin̰ doɗe ki ɔɔ bɔɔbɗe makɔn̰ɔ. Ute do‑mɔŋgɗe se, naaɗe tuj naŋin̰ maakin̰ tak tak. Naan̰ ɗeek gaab kɛn jin̰ ooyga kooy se ɔɔ: «ꞋSɛɛj jii!» Ɔɔ gaabm se sɛɛj jin̰a ɔɔ gɔtn ese sum ɓo jin̰ ɔŋ lapia.
5 Então Jesus, olhando em volta, indignado e entristecido com a dureza de coração daquelas pessoas, disse ao homem: O homem estendeu a mão, e ela lhe foi restaurada.
6 Kɛn *Parizige jaay teeco maakŋ ɓee kɛn Yaudge lee tusn maak ki sum se, naaɗe naar ɓaaɗo tus dɔɔk taarɗe ute jee *Ɛrɔdge taa naaɗe je ɗoobm an Ꞌkutn Isa.
6 Os fariseus saíram dali e, com os herodianos, logo começaram a conspirar contra Jesus, procurando ver como o matariam.
7 — ausente —
7 Jesus se retirou com os seus discípulos para o mar. Uma grande multidão o seguia. Eram pessoas que tinham vindo da Galileia, da Judeia,
8 — ausente —
8 de Jerusalém, da Idumeia, do outro lado do Jordão e dos arredores de Tiro e de Sidom, porque ouviam falar das coisas que Jesus fazia.
9 Gɔtn se naan̰ taaɗ jeege tun mɛtin̰ ki ɔɔ kꞋɗaapin̰ markaba kaam jin̰a taa jee dɛnge se an̰ kɔtn kɔl kund eyo.
9 Então recomendou aos seus discípulos que sempre lhe tivessem pronto um barquinho, por causa da multidão, a fim de não o apertarem.
10 Isa se ɛɗga lapia jee kɔɔn̰ge tu dɛna. Taa naan̰ se ɓo, jeegen paacn̰ ɔk kɔɔn̰ge se ɓaaɗo tooc ron̰ ki je an̰ kutn te jiɗe.
10 Pois curava muitas pessoas, de modo que todos os que tinham alguma enfermidade se esforçavam para chegar perto, a fim de poderem tocar nele.
11 Kɛn jee ɔk kɔɔn̰ sitange jaay aakin̰ se, naaɗe taal tooc mɛtn jɛn̰ ki tɔɔɗ tɔɔy ɔɔ: «Naai se Goon *Raa.»
11 Também os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e gritavam: — Você é o Filho de Deus!
12 Gaŋ Isa aacɗen kaama makɔn̰ɔ ɔɔ jꞋɔn̰te taaɗn jeege tu an̰ jeele.
12 Mas Jesus lhes advertia severamente que não o expusessem à publicidade.
13 Gɔtn se, Isa ɓaa ook do kɔs ki ɔɔ daŋ jee kɛn naan̰ jeɗe ɔɔ naaɗe ɓaaɗo ɔŋin̰a.
13 Depois, Jesus subiu ao monte e chamou os que ele quis, e vieram para junto dele.
14 Maakɗe ki se naan̰ bɛɛr tɔɔɗ gaabge sik‑kaar‑dio, kɛn naan̰ daŋɗe jee kaan̰ naabin̰ge, taa Ꞌkiŋg te naan̰a ɔɔ aɗen kɔl gɛn lee taaɗn taar Raa jeege tu,
14 Então designou doze, aos quais chamou de apóstolos, para estarem com ele e para os enviar a pregar
15 ɔɔ naan̰ ɛɗɗen tɔɔgɔ gɛn tuur sitange.
15 e a exercer a autoridade de expulsar demônios.
16 Kɛse ɓo ro jee sik‑kaar‑di kɛn naan̰ bɛɛr tɔɔɗɗe: Simon naan̰ ɔndin̰ ron̰ Piɛr,
16 Eis os doze que designou: Simão, a quem acrescentou o nome de Pedro;
17 Jak te gɛnaan̰ Jan, naaɗe se gaan Zebedege kɛn Isa daŋɗe ute ro Bonɛrgɛs kɛn je ɗeekŋ ɔɔ: jeegen se tec aan gɔɔ raa taata.
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, aos quais deu o nome de Boanerges, que quer dizer “filhos do trovão”;
18 Kɛngen kuuy se, Andre, Pilip, Bartelemi, Matiye, Tɔma, Jak goon Alpe, Tade, Simon debm je kujn̰ naaŋin̰a,
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu; Tadeu; Simão, o Zelote;
19 ɔɔ Judas Iskariɔt, naan̰ ɓo debm utu kutn Isa.
19 e Judas Iscariotes, que foi quem o traiu.
20 Isa tɛrl ɓaa ɓeene. Gɔtn se jeege ɓaaɗo tus dɛn daala, bini naan̰ ute jee mɛtin̰ ki se gɔtn naaɗe Ꞌkɔŋ jaay an kɔs kic ɓo gɔtɔ.
20 Então Jesus foi para casa. E outra vez se ajuntou uma multidão, de tal modo que nem podiam comer.
21 Kɛn taasin̰ge jaay booy bin se, naaɗe je ansin̰ kɔkŋ ɓaa ɓeene, taa naaɗe taaɗ ɔɔ: «Isa se don̰ biga.»
21 E, quando os parentes de Jesus ouviram isto, saíram para prendê-lo, porque diziam: — Está fora de si.
22 Jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raagen iin̰o Jeruzalɛm ki se, naaɗe taaɗ ɔɔ: «Naan̰ se ɔk Belzebul.» Ɔɔ: «Ute Bubm sitange se ɓo naan̰ tuur sitange ro jeege tu.»
22 Os escribas, que tinham vindo de Jerusalém, diziam: — Ele está possuído de Belzebu. Ele expulsa os demônios pelo poder do maioral dos demônios.
23 Kɛn Isa jaay booy taarɗe se, naan̰ daŋɗeno cɛɛn̰ ki ɔɔ taaɗɗen ute kaal naagŋ taara ɔɔ: «Bubm sitange jaay tuur ron̰ mala se, an̰ tuur ɔɔ ɗio?
23 Então, convocando-os, Jesus lhes disse, por meio de parábolas:
24 Kɛn maakŋ taa naaŋ gaar kɛn jeen̰ge taarɗe ɔk mɛtn naap ey se, naaɗe Ꞌkɔŋ kiŋg kalaŋ eyo.
24 Se um reino estiver dividido contra si mesmo, tal reino não pode subsistir.
25 Jee maakŋ ɓee ki jaay taarɗe ɔk mɛtn naap ey se, jil jee se kiŋgɗe kɔŋ ɓaa eyo.
25 Se uma casa estiver dividida contra si mesma, tal casa não poderá subsistir.
26 Kɛn Bubm sitange jaay baagga tɛɗn bɔɔrɔ ute ro naan̰ malin̰ se bin se naan̰ tɔpga ron̰a, naan̰ se tɔɔgin̰ tɛɗn gɔtɔ ɔɔ gaarin̰ kic lɛ Ꞌtɛɗn gɔtɔ.
26 Se Satanás se levantou contra si mesmo e está dividido, não pode subsistir; é o seu fim.
27 «Kɛn nam jaay je kɛnd kɔsn ɓee debm tɔɔg se, debm se naan̰ ɔk dɔɔkin̰ga jaay ɓo, Ꞌkɔsn ɓeen̰a.
27 Ninguém pode entrar na casa do valente para roubar-lhe os bens, sem primeiro amarrá-lo; e só então saqueará a casa dele.
28 ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: *kusin̰ kɛn jikilimge tɛɗ paac ute naajn̰ kɛn naaɗe naaj Raa se kic ɓo, Raa aɗesin̰ tɔɔlɔ.
28 Em verdade lhes digo que tudo será perdoado aos filhos dos homens: os pecados e as blasfêmias que proferirem.
29 Num gaŋ debm jaay naaj *Nirl Salal se, kusin̰ naan̰ se mɔɔtn Raa an̰sin̰ tɔɔl eyo, anum kusin̰ naan̰ se, an̰ tiŋg yɛmin̰a.»
29 Mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo nunca terá perdão, visto que é réu de pecado eterno.
30 Isa taaɗɗen bin se taa naaɗe taaɗga taaɗa ɔɔ naan̰ n̰Ꞌɔk sitan.
30 Jesus disse isto porque diziam: “Está possuído de um espírito imundo.”
31 Gɔtn se gɛnaa Isage ute kon̰ɗe jaay aan se, naaɗe ɗaar naatn ɔl ɔɔ kꞋdaŋɗeno Isa.
31 Nisto, chegaram a mãe e os irmãos de Jesus e, tendo ficado do lado de fora, mandaram chamá-lo.
32 Gɔtn ese jeege dɛna iŋg gurug Isa, kꞋɗeekin̰ jꞋɔɔ: «ꞋBooyo! Koi ute gɛnaaigen mɛndge ute kɛn gaabge utu naatn, je ai kaaka.»
32 Muita gente estava sentada ao redor de Jesus, e alguns lhe disseram: — Olhe, a sua mãe, os seus irmãos e as suas irmãs estão lá fora, procurando o senhor.
33 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Koyuma ute gɛnaamge se tap ɓo naŋge?»
33 Então Jesus perguntou:
34 Ɔɔ naan̰ uun kaamin̰a aak jee iŋg gurugin̰ se, ɗeek ɔɔ: «Aakki, jee se ɓo koyuma ute gɛnaamge.
34 E, olhando em volta para os que estavam sentados ao seu redor, disse:
35 Taa debm jaay tɛɗ nakŋ Raa maakin̰ jen ro ki se, kɛse ɓo gɛnaam gaaba, kɛn mɛnda ɔɔ koyuma.»
35 Portanto, aquele que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, minha irmã e minha mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.