Marcos 3

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ɓii kalaŋ Isa ɓaa ɛnd maakŋ *ɓee kɛn Yaudge lee tusn maak ki se daala. Gɔtn ese, ɔk gaaba kalaŋ jin̰ ooyga kooyo.
1 De novo, entrou Jesus na sinagoga e estava ali um homem que tinha ressequida uma das mãos.
2 Jee iŋg gɔtn se ɔnd kaama Isa ki tak, taa naaɗe je an̰ kaaka kɛn n̰Ꞌkɛɗn lapia gaab kɛn se *ɓii sebit ki num, taa naaɗe an̰ kɔkŋ mindin̰a.
2 E estavam observando a Jesus para ver se o curaria em dia de sábado, a fim de o acusarem.
3 Isa taaɗ gaab kɛn jin̰ ooyga kooy se ɔɔ: «Iin̰i, Ꞌɗaar naan jeege tu.»
3 E disse Jesus ao homem da mão ressequida: Vem para o meio!
4 Isa tɔnd mɛtn jeegen iŋg aakin̰ se ɔɔ: «Ɓii sebit ki se, jꞋundsenga kulu gɛn tɛɗn bɛɛ lɔɓu, gɛn tɛɗn *kusin̰ lɛ? Ɔɔ ɔŋ deba num an̰ kaaj, lɔɓu an̰ tɔɔl lɛ?» Gaŋ naaɗe se do ɗɛk.
4 Então, lhes perguntou: É lícito nos sábados fazer o bem ou fazer o mal? Salvar a vida ou tirá-la? Mas eles ficaram em silêncio.
5 Gɔtn se Isa uun kaamin̰ aak dɔɔɗɗe paac. Naan̰ maakin̰ taarin̰ doɗe ki ɔɔ bɔɔbɗe makɔn̰ɔ. Ute do‑mɔŋgɗe se, naaɗe tuj naŋin̰ maakin̰ tak tak. Naan̰ ɗeek gaab kɛn jin̰ ooyga kooy se ɔɔ: «ꞋSɛɛj jii!» Ɔɔ gaabm se sɛɛj jin̰a ɔɔ gɔtn ese sum ɓo jin̰ ɔŋ lapia.
5 Olhando-os ao redor, indignado e condoído com a dureza do seu coração, disse ao homem: Estende a mão. Estendeu-a, e a mão lhe foi restaurada.
6 Kɛn *Parizige jaay teeco maakŋ ɓee kɛn Yaudge lee tusn maak ki sum se, naaɗe naar ɓaaɗo tus dɔɔk taarɗe ute jee *Ɛrɔdge taa naaɗe je ɗoobm an Ꞌkutn Isa.
6 Retirando-se os fariseus, conspiravam logo com os herodianos, contra ele, em como lhe tirariam a vida.
7 — ausente —
7 Retirou-se Jesus com os seus discípulos para os lados do mar. Seguia-o da Galileia uma grande multidão. Também da Judeia,
8 — ausente —
8 de Jerusalém, da Idumeia, dalém do Jordão e dos arredores de Tiro e de Sidom uma grande multidão, sabendo quantas coisas Jesus fazia, veio ter com ele.
9 Gɔtn se naan̰ taaɗ jeege tun mɛtin̰ ki ɔɔ kꞋɗaapin̰ markaba kaam jin̰a taa jee dɛnge se an̰ kɔtn kɔl kund eyo.
9 Então, recomendou a seus discípulos que sempre lhe tivessem pronto um barquinho, por causa da multidão, a fim de não o comprimirem.
10 Isa se ɛɗga lapia jee kɔɔn̰ge tu dɛna. Taa naan̰ se ɓo, jeegen paacn̰ ɔk kɔɔn̰ge se ɓaaɗo tooc ron̰ ki je an̰ kutn te jiɗe.
10 Pois curava a muitos, de modo que todos os que padeciam de qualquer enfermidade se arrojavam a ele para o tocar.
11 Kɛn jee ɔk kɔɔn̰ sitange jaay aakin̰ se, naaɗe taal tooc mɛtn jɛn̰ ki tɔɔɗ tɔɔy ɔɔ: «Naai se Goon *Raa.»
11 Também os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e exclamavam: Tu és o Filho de Deus!
12 Gaŋ Isa aacɗen kaama makɔn̰ɔ ɔɔ jꞋɔn̰te taaɗn jeege tu an̰ jeele.
12 Mas Jesus lhes advertia severamente que o não expusessem à publicidade.
13 Gɔtn se, Isa ɓaa ook do kɔs ki ɔɔ daŋ jee kɛn naan̰ jeɗe ɔɔ naaɗe ɓaaɗo ɔŋin̰a.
13 Depois, subiu ao monte e chamou os que ele mesmo quis, e vieram para junto dele.
14 Maakɗe ki se naan̰ bɛɛr tɔɔɗ gaabge sik‑kaar‑dio, kɛn naan̰ daŋɗe jee kaan̰ naabin̰ge, taa Ꞌkiŋg te naan̰a ɔɔ aɗen kɔl gɛn lee taaɗn taar Raa jeege tu,
14 Então, designou doze para estarem com ele e para os enviar a pregar
15 ɔɔ naan̰ ɛɗɗen tɔɔgɔ gɛn tuur sitange.
15 e a exercer a autoridade de expelir demônios.
16 Kɛse ɓo ro jee sik‑kaar‑di kɛn naan̰ bɛɛr tɔɔɗɗe: Simon naan̰ ɔndin̰ ron̰ Piɛr,
16 Eis os doze que designou: Simão, a quem acrescentou o nome de Pedro;
17 Jak te gɛnaan̰ Jan, naaɗe se gaan Zebedege kɛn Isa daŋɗe ute ro Bonɛrgɛs kɛn je ɗeekŋ ɔɔ: jeegen se tec aan gɔɔ raa taata.
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, seu irmão, aos quais deu o nome de Boanerges, que quer dizer: filhos do trovão;
18 Kɛngen kuuy se, Andre, Pilip, Bartelemi, Matiye, Tɔma, Jak goon Alpe, Tade, Simon debm je kujn̰ naaŋin̰a,
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o Zelote,
19 ɔɔ Judas Iskariɔt, naan̰ ɓo debm utu kutn Isa.
19 e Judas Iscariotes, que foi quem o traiu.
20 Isa tɛrl ɓaa ɓeene. Gɔtn se jeege ɓaaɗo tus dɛn daala, bini naan̰ ute jee mɛtin̰ ki se gɔtn naaɗe Ꞌkɔŋ jaay an kɔs kic ɓo gɔtɔ.
20 Então, ele foi para casa. Não obstante, a multidão afluiu de novo, de tal modo que nem podiam comer.
21 Kɛn taasin̰ge jaay booy bin se, naaɗe je ansin̰ kɔkŋ ɓaa ɓeene, taa naaɗe taaɗ ɔɔ: «Isa se don̰ biga.»
21 E, quando os parentes de Jesus ouviram isto, saíram para o prender; porque diziam: Está fora de si.
22 Jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raagen iin̰o Jeruzalɛm ki se, naaɗe taaɗ ɔɔ: «Naan̰ se ɔk Belzebul.» Ɔɔ: «Ute Bubm sitange se ɓo naan̰ tuur sitange ro jeege tu.»
22 Os escribas, que haviam descido de Jerusalém, diziam: Ele está possesso de Belzebu. E: É pelo maioral dos demônios que expele os demônios.
23 Kɛn Isa jaay booy taarɗe se, naan̰ daŋɗeno cɛɛn̰ ki ɔɔ taaɗɗen ute kaal naagŋ taara ɔɔ: «Bubm sitange jaay tuur ron̰ mala se, an̰ tuur ɔɔ ɗio?
23 Então, convocando-os Jesus, lhes disse, por meio de parábolas: Como pode Satanás expelir a Satanás?
24 Kɛn maakŋ taa naaŋ gaar kɛn jeen̰ge taarɗe ɔk mɛtn naap ey se, naaɗe Ꞌkɔŋ kiŋg kalaŋ eyo.
24 Se um reino estiver dividido contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Jee maakŋ ɓee ki jaay taarɗe ɔk mɛtn naap ey se, jil jee se kiŋgɗe kɔŋ ɓaa eyo.
25 se uma casa estiver dividida contra si mesma, tal casa não poderá subsistir.
26 Kɛn Bubm sitange jaay baagga tɛɗn bɔɔrɔ ute ro naan̰ malin̰ se bin se naan̰ tɔpga ron̰a, naan̰ se tɔɔgin̰ tɛɗn gɔtɔ ɔɔ gaarin̰ kic lɛ Ꞌtɛɗn gɔtɔ.
26 Se, pois, Satanás se levantou contra si mesmo e está dividido, não pode subsistir, mas perece.
27 «Kɛn nam jaay je kɛnd kɔsn ɓee debm tɔɔg se, debm se naan̰ ɔk dɔɔkin̰ga jaay ɓo, Ꞌkɔsn ɓeen̰a.
27 Ninguém pode entrar na casa do valente para roubar-lhe os bens, sem primeiro amarrá-lo; e só então lhe saqueará a casa.
28 ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: *kusin̰ kɛn jikilimge tɛɗ paac ute naajn̰ kɛn naaɗe naaj Raa se kic ɓo, Raa aɗesin̰ tɔɔlɔ.
28 Em verdade vos digo que tudo será perdoado aos filhos dos homens: os pecados e as blasfêmias que proferirem.
29 Num gaŋ debm jaay naaj *Nirl Salal se, kusin̰ naan̰ se mɔɔtn Raa an̰sin̰ tɔɔl eyo, anum kusin̰ naan̰ se, an̰ tiŋg yɛmin̰a.»
29 Mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo não tem perdão para sempre, visto que é réu de pecado eterno.
30 Isa taaɗɗen bin se taa naaɗe taaɗga taaɗa ɔɔ naan̰ n̰Ꞌɔk sitan.
30 Isto, porque diziam: Está possesso de um espírito imundo.
31 Gɔtn se gɛnaa Isage ute kon̰ɗe jaay aan se, naaɗe ɗaar naatn ɔl ɔɔ kꞋdaŋɗeno Isa.
31 Nisto, chegaram sua mãe e seus irmãos e, tendo ficado do lado de fora, mandaram chamá-lo.
32 Gɔtn ese jeege dɛna iŋg gurug Isa, kꞋɗeekin̰ jꞋɔɔ: «ꞋBooyo! Koi ute gɛnaaigen mɛndge ute kɛn gaabge utu naatn, je ai kaaka.»
32 Muita gente estava assentada ao redor dele e lhe disseram: Olha, tua mãe, teus irmãos e irmãs estão lá fora à tua procura.
33 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Koyuma ute gɛnaamge se tap ɓo naŋge?»
33 Então, ele lhes respondeu, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos?
34 Ɔɔ naan̰ uun kaamin̰a aak jee iŋg gurugin̰ se, ɗeek ɔɔ: «Aakki, jee se ɓo koyuma ute gɛnaamge.
34 E, correndo o olhar pelos que estavam assentados ao redor, disse: Eis minha mãe e meus irmãos.
35 Taa debm jaay tɛɗ nakŋ Raa maakin̰ jen ro ki se, kɛse ɓo gɛnaam gaaba, kɛn mɛnda ɔɔ koyuma.»
35 Portanto, qualquer que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, irmã e mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.