Marcos 15
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NVT
1 Tanɔɔrin̰ nɔɔrin̰ se, *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu, ute magal taa ɓee Yaudge ɔɔ jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage, naaɗe se ɓo magal Yaudgen *jee kaakŋ mɛtn taarge, naaɗe paac tus taaɗ dɔɔk taarɗe kalaŋ. Kɛn naaɗe taarɗe tɛɗ kalaŋ se, gɔtn se ɔl kꞋjꞋɔk kꞋdɔɔk Isa ɔɔ ɔk ɓaa ɛɗin̰ Pilat ki.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Kɛn naaɗe aan se, Pilat tɔnd mɛtn Isa ɔɔ: «Naai ɓo Gaar Yaudge la?» Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Yɛɛ aan gɔɔ kɛn naai Ꞌɗeekin̰ se.»
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu se tɔlin̰ taarge dɛna don̰ ki taa an̰ kɔkŋ mindin̰a.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Tɛr Pilat tɔnd mɛtin̰ daala ɔɔ: «Naai Ꞌtɛrlɗen ey la? Naai Ꞌbooy ey la taar naaɗe tɔli doi ki taa ai kɔkŋ mindi se?»
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Num gaŋ Isa tɛrlin̰ te taar ɗim eyo. Kɛn Pilat aakin̰ se, ɔkin̰ taaɗ eyo.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Kɛn aanga *laa Paak gɛn Yaudge se tak ɓo, jeege se ɓaaɗo tɔnd mɛtn Pilat ɔɔ jꞋɔɔɗ jꞋɔlɗen debm daŋgay kalaŋ kɛn naaɗe jenga ro ki.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Naan̰ kɛn se, gaaba kalaŋ bini debm daŋgay kꞋdaŋin̰ Barabas, jꞋɔkin̰ daŋgay ki te sawarge. Kaaɗ kɛn jeege teec sawar se, naaɗe tɔɔlga deba.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Gaŋ ɓii kɛn se sum ɓo, jeege dɔɔlɔ ook ɔŋ Pilat ɔɔ tɔnd mɛtin̰ ɔɔ aɗe kɔɔɗn debɗe kalaŋ aan gɔɔ kɛn naan̰ n̰Ꞌlee n̰Ꞌtɛɗa.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Pilat tɛrlɗen ɔɔ: «ꞋJeki mꞋasen kɔɔɗn kɔl Gaar Yaudge se la?»
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Taa Pilat se jeele, kɛn *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu jaay ɔk ɓaan̰o ute Isa se, naaɗe tɛɗ tɛɗ maak‑kilimi ɓo ron̰ ki.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Anum magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ɔl mɛtn jee dɛnge ɔɔ kꞋtɔnd mɛtn Pilat num, taa jꞋaɗen kɔɔɗn kɔl Barabasi.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Ɔɔ jeege se, Pilat tɔnd mɛtɗe daala ɔɔ: «Num gaabm naase Ꞌdaŋin̰ki Gaar Yaudge se, mꞋan̰ tɛɗn mꞋɔɔ ɗi?»
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Gɔtn se, tɛr jeege ɗɔɔb ɔɔy caa ɔɔ: «Naan̰ se, Ꞌtup Ꞌtɔɔlin̰ ro kaag ki!»
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Pilat tɛrlɗen ɔɔ: «Naan̰ tap ɓo tujga ɗi?» Num gaŋ jeege se tɔɔy dɔɔk taara ɔn̰ eyo ɔɔ: «Naan̰ se, Ꞌtup Ꞌtɔɔlin̰ ro kaag ki!»
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Pilat je raapm maakŋ jee dɛnge se, ɔl kꞋɓaa kꞋjꞋɔɔɗ jꞋɔlɗen Barabas. Gaŋ gɛn Isa se, naan̰ ɔl kꞋjꞋɔndin̰ ute mɛɛjɛ ɔɔ ɔk ɔlin̰ asgarge tu taa jꞋan̰ ɓaa tupm tɔɔl ro kaag ki.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Asgarge ɔk ɓaan te Isa daan bɔɔr ɓee kɛn maak ki ɔɔ ɓee se gɛn magal taa naaŋ gɔtn ese. Gɔtn se naaɗe daŋo dɔɔl asgarge paac.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 Naaɗe uun uusin̰ kal gaarin̰ge aac boŋ ɔɔ uj ɗaapo jɛkɛ gɛn kɔrɔndɔ, ɓaaɗo ɔndin̰ don̰ ki.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 Naaɗe baagin̰ tɛɗn tɔɔsɛ ɔɔ: «Tɔɔsɛ naai ki, Gaar Yaudge!»
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Gaŋ gɔtn se, naaɗe tɔndin̰ don̰ ki te kaagŋ tec naala, tupin̰ ɓooro ron̰ ki, ɓaaɗo tɛrgɛ ɔɔ no naanin̰ ki.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Kɛn naaɗe tooyin̰ koogo mɛtin̰ ki aas se, kal aac boŋ se naaɗe ɔɔɗin̰ naatn ɔɔ tuusin̰ kal naan̰ge gɔtin̰ ki jaay ɔk ɓaansin̰ naata, taa jꞋan̰ ɓaa tupm tɔɔl ro kaag ki.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Gɔtn se, gaaba kalaŋ kꞋdaŋin̰ Simon kɔɗ Sirɛn. Naan̰ se bubm Alekzandɛr te gɛn Rupus. Naan̰ iin̰o naatn ɔɔ deel deel te ɗoobm se. Asgarge ɔkin̰ taa tɔɔgɔ gɛn kuun kaagŋ jꞋan̰ tupm Isa ro ki se.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Naaɗe ɔk ɓaan te Isa gɔt kɛn kꞋdaŋin̰ Golgota; Golgota se je ɗeekŋ ɔɔ: gɔtn kaaɗn do deba.
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Naaɗe ɛɗin̰ tɔtn koojn̰ bin̰ deep te dawa kꞋdaŋin̰ mir, gaŋ Isa baate kaaye.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Gɔtn se, naaɗe tupin̰ ro kaag ki ɔɔ uun ɗaarin̰ raan ɔɔ kalin̰ge se, asgarge tɛɗin̰ salatia jaay ɓo nigin̰a ɔɔ debm oocin̰ga ɓo uunu uunu.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 Naaɗe tup Isa ro kaag ki se kaaɗn mɛs ki.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Naaɗe tupin̰ aas se, raaŋ ɔlin̰ kaam don̰ ki mɛtn taar kɛn naaɗe ansin̰ tɔɔlɔ, naaɗe raaŋ ɔɔ: Kɛse ɓo Gaar Yaudge.
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Naaɗe iin̰ tup jee ɓoogge dio ro kaagge tu kici. Deb kalaŋ kꞋjꞋuun kꞋɗaarin̰ do ji daamin̰ ki ɔɔ deb kalaŋ kꞋjꞋuun kꞋɗaarin̰ do ji jeelin̰ ki.
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 []
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Jee deel deel gɔtn se jaay ɗaar aakin̰ se, naaɗe siik doɗe ɔɔ naajin̰ ɔɔ: «Waya! Naai ɓo debm ɔɔ Ꞌtɔɔkŋ *Ɓee Raa ɔɔ an̰ kiin̰ kuuy daan ɓiige tun mɔtɔ se,
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 aaj roi mala; Ꞌbɔɔy do kaag ki se naata!»
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 *Magalgen jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ute jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage se kici, taaɗ te naapa ɔɔ tooyin̰ koogo mɛtin̰ ki ɔɔ: «Jee kuuy se, naan̰ aajɗenoga num, ɔŋ aasin̰ gɛn kaajn̰ ro naan̰ mal eyo.
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Naan̰ *al‑Masi kɛn Gaar *Israɛlge ɗey se, n̰Ꞌbɔɔyɔ naatn ɓɔrse ro kaag ki ɔɔ kɛn naaje jaay jꞋaakin̰ga naan̰ bɔɔyoga num, jꞋkaal maakje don̰ ki.» Jee ɓooggen kꞋtup kꞋtɔɔlɗe do kaagge tun cɛɛsn Isa ki se kic ɓo naajin̰a.
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 Kɛn kaaɗa jaay aas katar tir se, do naaŋa te magalin̰ se gɔtɔ ɓaa tɛɗ ilim dib bini aan katar do tɛgɛr ki.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Aan katar do tɛgɛr ki se, Isa ɔɔɗ ɔɔy makɔn̰ ute taar naaŋin̰a ɔɔ: «Eloyi, Eloyi, lɛma sabaktani?» Taar se je ɗeekŋ ɔɔ: Raama, Raama, naai Ꞌrɛsum gɛn ɗi?
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Maakŋ jeege tun ɗaar gɔtn ese se kɛn booyin̰ naan̰ taaɗ bin se, jee mɛtin̰ge taaɗ ute naapa ɔɔ: «ꞋƁooyki tu, naan̰ daŋ daŋ *Ɛli!»
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Gɔtn se deb kalaŋ aan̰ ɓaa uuno naka kalaŋ kɛn uun maane, ɔlin̰ maakŋ tɔtn koojn̰ bin̰ kɛn mooyo jaay, uun ɔlin̰ taa garɗ ki ɔɔ uun ɔlin̰ taar Isa ki taa n̰Ꞌsuubu. Tɛr ɗeek ɔɔ: «Ɔn̰ki jaay sɔm jꞋaakin̰ki, kɛn Ɛli jaay utu aɗe ɓaa an̰ bɔɔyin̰ naatn ro kaag ki se num.»
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Gɔtn se, Isa ɔɔɗ ɔɔy makɔn̰ɔ ɔɔ kon̰ teece.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Naan̰ kɛn se, kal deer kꞋgaaŋ maakŋ *Ɓee Raa se, nɛɛpo raan bini aan naaŋ ki tak.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Bubm asgarge kalaŋ kɛn ɗaar kaaɗn Isa ki se, jaay booy Isa ɔɔɗ ɔɔyɔ ɔɔ kaakŋ naan̰ aak kooyin̰ se, ɗeek ɔɔ: «Ɗeer ɗeer, gaabm ara se Goon *Raa!»
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Gɔtn se mɛndge ɗaar dɔkɔ ɔɔ aakin̰a. Maakɗe ki se Mari kɛn iin̰o Magdala ki, Mari ko Jakŋ baata te gɛn Yozɛ ɔɔ ute mɛnda ron̰ Salome.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Kɛn Isa utu Galile ki se, naaɗe leeɗo te naan̰a ɔɔ tɛɗin̰o naaba. Gɔtn se mɛndgen kuuy kic dɛna ɓaaɗo te naan̰a Jeruzalɛm ki tɛlɛ.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 Ɓii kɛn se ɓo, Yaudge ɗaap ɗaap roɗe gɛn *ɓii sebitn kɛn Ꞌbaagŋ tɛgɛr kɛn gɔtɔ ɔkga jin̰ se. Kɛn kaaɗn tɛgɛr jaay aan se,
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 gaaba kalaŋ bini kɔɗ Arimate ron̰ Yusup ɓaaɗo. Maakŋ magal Yaudge tun jee lee kaakŋ mɛtn taarge se, naan̰ kic ɓo debm kꞋjeel jeel gɔtin̰a. Ɔɔ naan̰ kic iŋg aak kaak kaam *maakŋ Gaar Raa kɛn utu Ꞌkaan se. Naan̰ aay kaamin̰ ɓaa ɛnd ɔŋ Pilat ɔɔ tɔnd mɛtin̰a taa an̰ kɔn̰ ro Isa se naan̰ an̰ ɓaa kɔl maakŋ ɓaaɗ ki.
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Kɛn Pilat jaay booy jꞋɔɔ Isa ooyga se, ɔkin̰ taaɗ eyo. Naan̰ ɔl kꞋdaŋo bubm asgarge tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Isa ooy se daanin̰ dɔkga la?»
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Kɛn bubm asgarge jaay ɗeekin̰ ɔɔ: «Yɛɛ» naan̰ kɛn se jaay Pilat ɔn̰ Yusup ɓaa ɔɔɗ ro Isa.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Num Yusup iin̰ dugo kal duubu, bɔɔyo ro Isa naatn ro kaag ki ɔɔ teelin̰ te kal se, uun ɔlin̰ maakŋ ɓaaɗ kɛn jꞋɔŋ ko ɓo jꞋuɗ kꞋɗaapin̰a ɔɔ dircil aalin̰ ko taar ki.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 Mari kɛn iin̰o Magdala ki ute Mari ko Yozɛ, naaɗe aak gɔtn jꞋɔl jꞋaalsin̰a.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.