Marcos 15
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NAA
1 Tanɔɔrin̰ nɔɔrin̰ se, *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu, ute magal taa ɓee Yaudge ɔɔ jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage, naaɗe se ɓo magal Yaudgen *jee kaakŋ mɛtn taarge, naaɗe paac tus taaɗ dɔɔk taarɗe kalaŋ. Kɛn naaɗe taarɗe tɛɗ kalaŋ se, gɔtn se ɔl kꞋjꞋɔk kꞋdɔɔk Isa ɔɔ ɔk ɓaa ɛɗin̰ Pilat ki.
1 Logo pela manhã, os principais sacerdotes entraram em conselho com os anciãos, os escribas e todo o Sinédrio; e, amarrando Jesus, levaram-no e o entregaram a Pilatos.
2 Kɛn naaɗe aan se, Pilat tɔnd mɛtn Isa ɔɔ: «Naai ɓo Gaar Yaudge la?» Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Yɛɛ aan gɔɔ kɛn naai Ꞌɗeekin̰ se.»
2 Pilatos perguntou: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
3 Magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu se tɔlin̰ taarge dɛna don̰ ki taa an̰ kɔkŋ mindin̰a.
3 E os principais sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Tɛr Pilat tɔnd mɛtin̰ daala ɔɔ: «Naai Ꞌtɛrlɗen ey la? Naai Ꞌbooy ey la taar naaɗe tɔli doi ki taa ai kɔkŋ mindi se?»
4 Então Pilatos tornou a perguntar: — Você não vai responder nada? Veja quantas acusações fazem contra você!
5 Num gaŋ Isa tɛrlin̰ te taar ɗim eyo. Kɛn Pilat aakin̰ se, ɔkin̰ taaɗ eyo.
5 Jesus, porém, não disse mais nada, a ponto de Pilatos muito se admirar.
6 Kɛn aanga *laa Paak gɛn Yaudge se tak ɓo, jeege se ɓaaɗo tɔnd mɛtn Pilat ɔɔ jꞋɔɔɗ jꞋɔlɗen debm daŋgay kalaŋ kɛn naaɗe jenga ro ki.
6 Ora, por ocasião da festa, era costume soltar ao povo um dos presos, aquele que eles pedissem.
7 Naan̰ kɛn se, gaaba kalaŋ bini debm daŋgay kꞋdaŋin̰ Barabas, jꞋɔkin̰ daŋgay ki te sawarge. Kaaɗ kɛn jeege teec sawar se, naaɗe tɔɔlga deba.
7 Havia um, chamado Barrabás, preso com rebeldes, os quais em um tumulto haviam cometido homicídio.
8 Gaŋ ɓii kɛn se sum ɓo, jeege dɔɔlɔ ook ɔŋ Pilat ɔɔ tɔnd mɛtin̰ ɔɔ aɗe kɔɔɗn debɗe kalaŋ aan gɔɔ kɛn naan̰ n̰Ꞌlee n̰Ꞌtɛɗa.
8 Vindo a multidão, começou a pedir que Pilatos lhes fizesse como de costume.
9 Pilat tɛrlɗen ɔɔ: «ꞋJeki mꞋasen kɔɔɗn kɔl Gaar Yaudge se la?»
9 E Pilatos lhes respondeu, dizendo: — Vocês querem que eu lhes solte o rei dos judeus?
10 Taa Pilat se jeele, kɛn *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu jaay ɔk ɓaan̰o ute Isa se, naaɗe tɛɗ tɛɗ maak‑kilimi ɓo ron̰ ki.
10 Pois ele bem percebia que era por inveja que os principais sacerdotes lhe haviam entregado Jesus.
11 Anum magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ɔl mɛtn jee dɛnge ɔɔ kꞋtɔnd mɛtn Pilat num, taa jꞋaɗen kɔɔɗn kɔl Barabasi.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão no sentido de que lhes soltasse, de preferência, Barrabás.
12 Ɔɔ jeege se, Pilat tɔnd mɛtɗe daala ɔɔ: «Num gaabm naase Ꞌdaŋin̰ki Gaar Yaudge se, mꞋan̰ tɛɗn mꞋɔɔ ɗi?»
12 E Pilatos lhes perguntou: — O que, então, vocês querem que eu faça com este a quem vocês chamam de rei dos judeus?
13 Gɔtn se, tɛr jeege ɗɔɔb ɔɔy caa ɔɔ: «Naan̰ se, Ꞌtup Ꞌtɔɔlin̰ ro kaag ki!»
13 Eles gritaram: — Crucifique-o!
14 Pilat tɛrlɗen ɔɔ: «Naan̰ tap ɓo tujga ɗi?» Num gaŋ jeege se tɔɔy dɔɔk taara ɔn̰ eyo ɔɔ: «Naan̰ se, Ꞌtup Ꞌtɔɔlin̰ ro kaag ki!»
14 Mas Pilatos lhes disse: — Que mal fez ele? Porém eles gritavam cada vez mais: — Crucifique-o!
15 Pilat je raapm maakŋ jee dɛnge se, ɔl kꞋɓaa kꞋjꞋɔɔɗ jꞋɔlɗen Barabas. Gaŋ gɛn Isa se, naan̰ ɔl kꞋjꞋɔndin̰ ute mɛɛjɛ ɔɔ ɔk ɔlin̰ asgarge tu taa jꞋan̰ ɓaa tupm tɔɔl ro kaag ki.
15 Então Pilatos, querendo contentar a multidão, lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
16 Asgarge ɔk ɓaan te Isa daan bɔɔr ɓee kɛn maak ki ɔɔ ɓee se gɛn magal taa naaŋ gɔtn ese. Gɔtn se naaɗe daŋo dɔɔl asgarge paac.
16 Então os soldados levaram Jesus para dentro do palácio, que é o Pretório, e reuniram toda a tropa.
17 Naaɗe uun uusin̰ kal gaarin̰ge aac boŋ ɔɔ uj ɗaapo jɛkɛ gɛn kɔrɔndɔ, ɓaaɗo ɔndin̰ don̰ ki.
17 Vestiram Jesus com um manto púrpura e, tecendo uma coroa de espinhos, a puseram na cabeça dele.
18 Naaɗe baagin̰ tɛɗn tɔɔsɛ ɔɔ: «Tɔɔsɛ naai ki, Gaar Yaudge!»
18 E o saudavam, dizendo: — Salve, rei dos judeus!
19 Gaŋ gɔtn se, naaɗe tɔndin̰ don̰ ki te kaagŋ tec naala, tupin̰ ɓooro ron̰ ki, ɓaaɗo tɛrgɛ ɔɔ no naanin̰ ki.
19 Batiam na cabeça dele com um caniço, cuspiam nele e, pondo-se de joelhos, o adoravam.
20 Kɛn naaɗe tooyin̰ koogo mɛtin̰ ki aas se, kal aac boŋ se naaɗe ɔɔɗin̰ naatn ɔɔ tuusin̰ kal naan̰ge gɔtin̰ ki jaay ɔk ɓaansin̰ naata, taa jꞋan̰ ɓaa tupm tɔɔl ro kaag ki.
20 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto púrpura e o vestiram com as suas próprias roupas. Então conduziram Jesus para fora a fim de o crucificarem.
21 Gɔtn se, gaaba kalaŋ kꞋdaŋin̰ Simon kɔɗ Sirɛn. Naan̰ se bubm Alekzandɛr te gɛn Rupus. Naan̰ iin̰o naatn ɔɔ deel deel te ɗoobm se. Asgarge ɔkin̰ taa tɔɔgɔ gɛn kuun kaagŋ jꞋan̰ tupm Isa ro ki se.
21 E obrigaram Simão Cireneu, que passava, vindo do campo, pai de Alexandre e de Rufo, a carregar a cruz de Jesus.
22 Naaɗe ɔk ɓaan te Isa gɔt kɛn kꞋdaŋin̰ Golgota; Golgota se je ɗeekŋ ɔɔ: gɔtn kaaɗn do deba.
22 E levaram Jesus para o Gólgota, que quer dizer “Lugar da Caveira”.
23 Naaɗe ɛɗin̰ tɔtn koojn̰ bin̰ deep te dawa kꞋdaŋin̰ mir, gaŋ Isa baate kaaye.
23 Quiseram dar-lhe para beber vinho misturado com mirra, mas Jesus não aceitou.
24 Gɔtn se, naaɗe tupin̰ ro kaag ki ɔɔ uun ɗaarin̰ raan ɔɔ kalin̰ge se, asgarge tɛɗin̰ salatia jaay ɓo nigin̰a ɔɔ debm oocin̰ga ɓo uunu uunu.
24 Então o crucificaram e repartiram entre si as roupas dele, tirando a sorte, para ver o que cada um levaria.
25 Naaɗe tup Isa ro kaag ki se kaaɗn mɛs ki.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Naaɗe tupin̰ aas se, raaŋ ɔlin̰ kaam don̰ ki mɛtn taar kɛn naaɗe ansin̰ tɔɔlɔ, naaɗe raaŋ ɔɔ: Kɛse ɓo Gaar Yaudge.
26 E a inscrição com a acusação contra ele dizia: “ O Rei dos Judeus ”.
27 Naaɗe iin̰ tup jee ɓoogge dio ro kaagge tu kici. Deb kalaŋ kꞋjꞋuun kꞋɗaarin̰ do ji daamin̰ ki ɔɔ deb kalaŋ kꞋjꞋuun kꞋɗaarin̰ do ji jeelin̰ ki.
27 Com ele crucificaram dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 []
28 [E cumpriu-se a Escritura que diz: “Com malfeitores foi contado.” ]
29 Jee deel deel gɔtn se jaay ɗaar aakin̰ se, naaɗe siik doɗe ɔɔ naajin̰ ɔɔ: «Waya! Naai ɓo debm ɔɔ Ꞌtɔɔkŋ *Ɓee Raa ɔɔ an̰ kiin̰ kuuy daan ɓiige tun mɔtɔ se,
29 Os que iam passando blasfemavam contra ele, balançando a cabeça e dizendo: — Ah! Você que destrói o santuário e em três dias o reedifica!
30 aaj roi mala; Ꞌbɔɔy do kaag ki se naata!»
30 Salve a si mesmo, descendo da cruz!
31 *Magalgen jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ute jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage se kici, taaɗ te naapa ɔɔ tooyin̰ koogo mɛtin̰ ki ɔɔ: «Jee kuuy se, naan̰ aajɗenoga num, ɔŋ aasin̰ gɛn kaajn̰ ro naan̰ mal eyo.
31 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas, zombando, diziam entre si: — Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar.
32 Naan̰ *al‑Masi kɛn Gaar *Israɛlge ɗey se, n̰Ꞌbɔɔyɔ naatn ɓɔrse ro kaag ki ɔɔ kɛn naaje jaay jꞋaakin̰ga naan̰ bɔɔyoga num, jꞋkaal maakje don̰ ki.» Jee ɓooggen kꞋtup kꞋtɔɔlɗe do kaagge tun cɛɛsn Isa ki se kic ɓo naajin̰a.
32 Que o Cristo, o rei de Israel, desça agora da cruz para que vejamos e creiamos. Também os que com ele foram crucificados o insultavam.
33 Kɛn kaaɗa jaay aas katar tir se, do naaŋa te magalin̰ se gɔtɔ ɓaa tɛɗ ilim dib bini aan katar do tɛgɛr ki.
33 Chegado o meio-dia, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
34 Aan katar do tɛgɛr ki se, Isa ɔɔɗ ɔɔy makɔn̰ ute taar naaŋin̰a ɔɔ: «Eloyi, Eloyi, lɛma sabaktani?» Taar se je ɗeekŋ ɔɔ: Raama, Raama, naai Ꞌrɛsum gɛn ɗi?
34 E às três horas, Jesus clamou em alta voz:
35 Maakŋ jeege tun ɗaar gɔtn ese se kɛn booyin̰ naan̰ taaɗ bin se, jee mɛtin̰ge taaɗ ute naapa ɔɔ: «ꞋƁooyki tu, naan̰ daŋ daŋ *Ɛli!»
35 E alguns dos que estavam ali, ouvindo isto, diziam: — Vejam! Ele chama por Elias!
36 Gɔtn se deb kalaŋ aan̰ ɓaa uuno naka kalaŋ kɛn uun maane, ɔlin̰ maakŋ tɔtn koojn̰ bin̰ kɛn mooyo jaay, uun ɔlin̰ taa garɗ ki ɔɔ uun ɔlin̰ taar Isa ki taa n̰Ꞌsuubu. Tɛr ɗeek ɔɔ: «Ɔn̰ki jaay sɔm jꞋaakin̰ki, kɛn Ɛli jaay utu aɗe ɓaa an̰ bɔɔyin̰ naatn ro kaag ki se num.»
36 E um deles correu para embeber uma esponja em vinagre e, colocando-a na ponta de um caniço, deu-lhe de beber, dizendo: — Esperem! Vejamos se Elias vem tirá-lo!
37 Gɔtn se, Isa ɔɔɗ ɔɔy makɔn̰ɔ ɔɔ kon̰ teece.
37 Mas Jesus, dando um forte grito, expirou.
38 Naan̰ kɛn se, kal deer kꞋgaaŋ maakŋ *Ɓee Raa se, nɛɛpo raan bini aan naaŋ ki tak.
38 E o véu do santuário se rasgou em duas partes, de alto a baixo.
39 Bubm asgarge kalaŋ kɛn ɗaar kaaɗn Isa ki se, jaay booy Isa ɔɔɗ ɔɔyɔ ɔɔ kaakŋ naan̰ aak kooyin̰ se, ɗeek ɔɔ: «Ɗeer ɗeer, gaabm ara se Goon *Raa!»
39 O centurião que estava em frente de Jesus, vendo que assim havia expirado, disse: — Verdadeiramente este homem era o Filho de Deus.
40 Gɔtn se mɛndge ɗaar dɔkɔ ɔɔ aakin̰a. Maakɗe ki se Mari kɛn iin̰o Magdala ki, Mari ko Jakŋ baata te gɛn Yozɛ ɔɔ ute mɛnda ron̰ Salome.
40 Estavam também ali algumas mulheres, observando de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e ainda Salomé.
41 Kɛn Isa utu Galile ki se, naaɗe leeɗo te naan̰a ɔɔ tɛɗin̰o naaba. Gɔtn se mɛndgen kuuy kic dɛna ɓaaɗo te naan̰a Jeruzalɛm ki tɛlɛ.
41 Quando Jesus estava na Galileia, essas mulheres o acompanhavam e serviam. E, além destas, havia muitas outras que tinham ido com ele para Jerusalém.
42 Ɓii kɛn se ɓo, Yaudge ɗaap ɗaap roɗe gɛn *ɓii sebitn kɛn Ꞌbaagŋ tɛgɛr kɛn gɔtɔ ɔkga jin̰ se. Kɛn kaaɗn tɛgɛr jaay aan se,
42 Ao cair da tarde, por ser o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 gaaba kalaŋ bini kɔɗ Arimate ron̰ Yusup ɓaaɗo. Maakŋ magal Yaudge tun jee lee kaakŋ mɛtn taarge se, naan̰ kic ɓo debm kꞋjeel jeel gɔtin̰a. Ɔɔ naan̰ kic iŋg aak kaak kaam *maakŋ Gaar Raa kɛn utu Ꞌkaan se. Naan̰ aay kaamin̰ ɓaa ɛnd ɔŋ Pilat ɔɔ tɔnd mɛtin̰a taa an̰ kɔn̰ ro Isa se naan̰ an̰ ɓaa kɔl maakŋ ɓaaɗ ki.
43 José de Arimateia, ilustre membro do Sinédrio, que também esperava o Reino de Deus, dirigiu-se ousadamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Kɛn Pilat jaay booy jꞋɔɔ Isa ooyga se, ɔkin̰ taaɗ eyo. Naan̰ ɔl kꞋdaŋo bubm asgarge tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Isa ooy se daanin̰ dɔkga la?»
44 Mas Pilatos admirou-se de que ele já tivesse morrido. E, tendo chamado o centurião, perguntou-lhe se havia muito que Jesus tinha morrido.
45 Kɛn bubm asgarge jaay ɗeekin̰ ɔɔ: «Yɛɛ» naan̰ kɛn se jaay Pilat ɔn̰ Yusup ɓaa ɔɔɗ ro Isa.
45 Após certificar-se, pela informação do comandante, cedeu o corpo a José.
46 Num Yusup iin̰ dugo kal duubu, bɔɔyo ro Isa naatn ro kaag ki ɔɔ teelin̰ te kal se, uun ɔlin̰ maakŋ ɓaaɗ kɛn jꞋɔŋ ko ɓo jꞋuɗ kꞋɗaapin̰a ɔɔ dircil aalin̰ ko taar ki.
46 Este, baixando o corpo da cruz, envolveu-o num lençol que tinha comprado e o depositou num túmulo que tinha sido aberto numa rocha; e rolou uma pedra para a entrada do túmulo.
47 Mari kɛn iin̰o Magdala ki ute Mari ko Yozɛ, naaɗe aak gɔtn jꞋɔl jꞋaalsin̰a.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observaram onde ele foi posto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.