Marcos 15
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARIB
1 Tanɔɔrin̰ nɔɔrin̰ se, *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu, ute magal taa ɓee Yaudge ɔɔ jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage, naaɗe se ɓo magal Yaudgen *jee kaakŋ mɛtn taarge, naaɗe paac tus taaɗ dɔɔk taarɗe kalaŋ. Kɛn naaɗe taarɗe tɛɗ kalaŋ se, gɔtn se ɔl kꞋjꞋɔk kꞋdɔɔk Isa ɔɔ ɔk ɓaa ɛɗin̰ Pilat ki.
1 Logo de manhã tiveram conselho os principais sacerdotes com os anciãos, os escribas e todo o sinédrio; e maniatando a Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Kɛn naaɗe aan se, Pilat tɔnd mɛtn Isa ɔɔ: «Naai ɓo Gaar Yaudge la?» Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Yɛɛ aan gɔɔ kɛn naai Ꞌɗeekin̰ se.»
2 Pilatos lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
3 Magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu se tɔlin̰ taarge dɛna don̰ ki taa an̰ kɔkŋ mindin̰a.
3 e os principais dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Tɛr Pilat tɔnd mɛtin̰ daala ɔɔ: «Naai Ꞌtɛrlɗen ey la? Naai Ꞌbooy ey la taar naaɗe tɔli doi ki taa ai kɔkŋ mindi se?»
4 Tornou Pilatos a interrogá-lo, dizendo: Não respondes nada? Vê quantas acusações te fazem.
5 Num gaŋ Isa tɛrlin̰ te taar ɗim eyo. Kɛn Pilat aakin̰ se, ɔkin̰ taaɗ eyo.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de maneira que Pilatos se admirava.
6 Kɛn aanga *laa Paak gɛn Yaudge se tak ɓo, jeege se ɓaaɗo tɔnd mɛtn Pilat ɔɔ jꞋɔɔɗ jꞋɔlɗen debm daŋgay kalaŋ kɛn naaɗe jenga ro ki.
6 Ora, por ocasião da festa costumava soltar-lhes um preso qualquer que eles pedissem.
7 Naan̰ kɛn se, gaaba kalaŋ bini debm daŋgay kꞋdaŋin̰ Barabas, jꞋɔkin̰ daŋgay ki te sawarge. Kaaɗ kɛn jeege teec sawar se, naaɗe tɔɔlga deba.
7 E havia um, chamado Barrabás, preso com outros sediciosos, os quais num motim haviam cometido um homicídio.
8 Gaŋ ɓii kɛn se sum ɓo, jeege dɔɔlɔ ook ɔŋ Pilat ɔɔ tɔnd mɛtin̰ ɔɔ aɗe kɔɔɗn debɗe kalaŋ aan gɔɔ kɛn naan̰ n̰Ꞌlee n̰Ꞌtɛɗa.
8 E a multidão subiu e começou a pedir o que lhe costumava fazer.
9 Pilat tɛrlɗen ɔɔ: «ꞋJeki mꞋasen kɔɔɗn kɔl Gaar Yaudge se la?»
9 Ao que Pilatos lhes perguntou: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Taa Pilat se jeele, kɛn *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu jaay ɔk ɓaan̰o ute Isa se, naaɗe tɛɗ tɛɗ maak‑kilimi ɓo ron̰ ki.
10 Pois ele sabia que por inveja os principais sacerdotes lho haviam entregado.
11 Anum magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ɔl mɛtn jee dɛnge ɔɔ kꞋtɔnd mɛtn Pilat num, taa jꞋaɗen kɔɔɗn kɔl Barabasi.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão a pedir que lhes soltasse antes a Barrabás.
12 Ɔɔ jeege se, Pilat tɔnd mɛtɗe daala ɔɔ: «Num gaabm naase Ꞌdaŋin̰ki Gaar Yaudge se, mꞋan̰ tɛɗn mꞋɔɔ ɗi?»
12 E Pilatos, tornando a falar, perguntou-lhes: Que farei então daquele a quem chamais reis dos judeus?
13 Gɔtn se, tɛr jeege ɗɔɔb ɔɔy caa ɔɔ: «Naan̰ se, Ꞌtup Ꞌtɔɔlin̰ ro kaag ki!»
13 Novamente clamaram eles: Crucifica-o!
14 Pilat tɛrlɗen ɔɔ: «Naan̰ tap ɓo tujga ɗi?» Num gaŋ jeege se tɔɔy dɔɔk taara ɔn̰ eyo ɔɔ: «Naan̰ se, Ꞌtup Ꞌtɔɔlin̰ ro kaag ki!»
14 Disse-lhes Pilatos: Mas que mal fez ele? Ao que eles clamaram ainda mais: Crucifica-o!
15 Pilat je raapm maakŋ jee dɛnge se, ɔl kꞋɓaa kꞋjꞋɔɔɗ jꞋɔlɗen Barabas. Gaŋ gɛn Isa se, naan̰ ɔl kꞋjꞋɔndin̰ ute mɛɛjɛ ɔɔ ɔk ɔlin̰ asgarge tu taa jꞋan̰ ɓaa tupm tɔɔl ro kaag ki.
15 Então Pilatos, querendo satisfazer a multidão, soltou-lhe Barrabás; e tendo mandado açoitar a Jesus, o entregou para ser crucificado.
16 Asgarge ɔk ɓaan te Isa daan bɔɔr ɓee kɛn maak ki ɔɔ ɓee se gɛn magal taa naaŋ gɔtn ese. Gɔtn se naaɗe daŋo dɔɔl asgarge paac.
16 Os soldados, pois, levaram-no para dentro, ao pátio, que é o pretório, e convocaram toda a corte;
17 Naaɗe uun uusin̰ kal gaarin̰ge aac boŋ ɔɔ uj ɗaapo jɛkɛ gɛn kɔrɔndɔ, ɓaaɗo ɔndin̰ don̰ ki.
17 vestiram-no de púrpura e puseram-lhe na cabeça uma coroa de espinhos que haviam tecido;
18 Naaɗe baagin̰ tɛɗn tɔɔsɛ ɔɔ: «Tɔɔsɛ naai ki, Gaar Yaudge!»
18 e começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Gaŋ gɔtn se, naaɗe tɔndin̰ don̰ ki te kaagŋ tec naala, tupin̰ ɓooro ron̰ ki, ɓaaɗo tɛrgɛ ɔɔ no naanin̰ ki.
19 Davam-lhe com uma cana na cabeça, cuspiam nele e, postos de joelhos, o adoravam.
20 Kɛn naaɗe tooyin̰ koogo mɛtin̰ ki aas se, kal aac boŋ se naaɗe ɔɔɗin̰ naatn ɔɔ tuusin̰ kal naan̰ge gɔtin̰ ki jaay ɔk ɓaansin̰ naata, taa jꞋan̰ ɓaa tupm tɔɔl ro kaag ki.
20 Depois de o terem assim escarnecido, despiram-lhe a púrpura, e lhe puseram as vestes. Então o levaram para fora, a fim de o crucificarem.
21 Gɔtn se, gaaba kalaŋ kꞋdaŋin̰ Simon kɔɗ Sirɛn. Naan̰ se bubm Alekzandɛr te gɛn Rupus. Naan̰ iin̰o naatn ɔɔ deel deel te ɗoobm se. Asgarge ɔkin̰ taa tɔɔgɔ gɛn kuun kaagŋ jꞋan̰ tupm Isa ro ki se.
21 E obrigaram certo Simão, cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a carregar-lhe a cruz.
22 Naaɗe ɔk ɓaan te Isa gɔt kɛn kꞋdaŋin̰ Golgota; Golgota se je ɗeekŋ ɔɔ: gɔtn kaaɗn do deba.
22 Levaram-no, pois, ao lugar do Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira.
23 Naaɗe ɛɗin̰ tɔtn koojn̰ bin̰ deep te dawa kꞋdaŋin̰ mir, gaŋ Isa baate kaaye.
23 E ofereciam-lhe vinho misturado com mirra; mas ele não o tomou.
24 Gɔtn se, naaɗe tupin̰ ro kaag ki ɔɔ uun ɗaarin̰ raan ɔɔ kalin̰ge se, asgarge tɛɗin̰ salatia jaay ɓo nigin̰a ɔɔ debm oocin̰ga ɓo uunu uunu.
24 Então o crucificaram, e repartiram entre si as vestes dele, lançando sortes sobre elas para ver o que cada um levaria.
25 Naaɗe tup Isa ro kaag ki se kaaɗn mɛs ki.
25 E era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Naaɗe tupin̰ aas se, raaŋ ɔlin̰ kaam don̰ ki mɛtn taar kɛn naaɗe ansin̰ tɔɔlɔ, naaɗe raaŋ ɔɔ: Kɛse ɓo Gaar Yaudge.
26 Por cima dele estava escrito o título da sua acusação: O REI DOS JUDEUS.
27 Naaɗe iin̰ tup jee ɓoogge dio ro kaagge tu kici. Deb kalaŋ kꞋjꞋuun kꞋɗaarin̰ do ji daamin̰ ki ɔɔ deb kalaŋ kꞋjꞋuun kꞋɗaarin̰ do ji jeelin̰ ki.
27 Também, com ele, crucificaram dois salteadores, um à sua direita, e outro à esquerda.
28 []
28 {E cumpriu-se a escritura que diz: E com os malfeitores foi contado.}
29 Jee deel deel gɔtn se jaay ɗaar aakin̰ se, naaɗe siik doɗe ɔɔ naajin̰ ɔɔ: «Waya! Naai ɓo debm ɔɔ Ꞌtɔɔkŋ *Ɓee Raa ɔɔ an̰ kiin̰ kuuy daan ɓiige tun mɔtɔ se,
29 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas.
30 aaj roi mala; Ꞌbɔɔy do kaag ki se naata!»
30 salva-te a ti mesmo, descendo da cruz.
31 *Magalgen jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ute jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage se kici, taaɗ te naapa ɔɔ tooyin̰ koogo mɛtin̰ ki ɔɔ: «Jee kuuy se, naan̰ aajɗenoga num, ɔŋ aasin̰ gɛn kaajn̰ ro naan̰ mal eyo.
31 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas, escarnecendo-o, diziam entre si: A outros salvou; a si mesmo não pode salvar;
32 Naan̰ *al‑Masi kɛn Gaar *Israɛlge ɗey se, n̰Ꞌbɔɔyɔ naatn ɓɔrse ro kaag ki ɔɔ kɛn naaje jaay jꞋaakin̰ga naan̰ bɔɔyoga num, jꞋkaal maakje don̰ ki.» Jee ɓooggen kꞋtup kꞋtɔɔlɗe do kaagge tun cɛɛsn Isa ki se kic ɓo naajin̰a.
32 desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos, Também os que com ele foram crucificados o injuriavam.
33 Kɛn kaaɗa jaay aas katar tir se, do naaŋa te magalin̰ se gɔtɔ ɓaa tɛɗ ilim dib bini aan katar do tɛgɛr ki.
33 E, chegada a hora sexta, houve trevas sobre a terra, até a hora nona.
34 Aan katar do tɛgɛr ki se, Isa ɔɔɗ ɔɔy makɔn̰ ute taar naaŋin̰a ɔɔ: «Eloyi, Eloyi, lɛma sabaktani?» Taar se je ɗeekŋ ɔɔ: Raama, Raama, naai Ꞌrɛsum gɛn ɗi?
34 E, à hora nona, bradou Jesus em alta voz: Eloí, Eloí, lamá, sabactani? que, traduzido, é: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Maakŋ jeege tun ɗaar gɔtn ese se kɛn booyin̰ naan̰ taaɗ bin se, jee mɛtin̰ge taaɗ ute naapa ɔɔ: «ꞋƁooyki tu, naan̰ daŋ daŋ *Ɛli!»
35 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que chama por Elias.
36 Gɔtn se deb kalaŋ aan̰ ɓaa uuno naka kalaŋ kɛn uun maane, ɔlin̰ maakŋ tɔtn koojn̰ bin̰ kɛn mooyo jaay, uun ɔlin̰ taa garɗ ki ɔɔ uun ɔlin̰ taar Isa ki taa n̰Ꞌsuubu. Tɛr ɗeek ɔɔ: «Ɔn̰ki jaay sɔm jꞋaakin̰ki, kɛn Ɛli jaay utu aɗe ɓaa an̰ bɔɔyin̰ naatn ro kaag ki se num.»
36 Correu um deles, ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias virá tirá-lo.
37 Gɔtn se, Isa ɔɔɗ ɔɔy makɔn̰ɔ ɔɔ kon̰ teece.
37 Mas Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 Naan̰ kɛn se, kal deer kꞋgaaŋ maakŋ *Ɓee Raa se, nɛɛpo raan bini aan naaŋ ki tak.
38 Então o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo.
39 Bubm asgarge kalaŋ kɛn ɗaar kaaɗn Isa ki se, jaay booy Isa ɔɔɗ ɔɔyɔ ɔɔ kaakŋ naan̰ aak kooyin̰ se, ɗeek ɔɔ: «Ɗeer ɗeer, gaabm ara se Goon *Raa!»
39 Ora, o centurião, que estava defronte dele, vendo-o assim expirar, disse: Verdadeiramente este homem era filho de Deus.
40 Gɔtn se mɛndge ɗaar dɔkɔ ɔɔ aakin̰a. Maakɗe ki se Mari kɛn iin̰o Magdala ki, Mari ko Jakŋ baata te gɛn Yozɛ ɔɔ ute mɛnda ron̰ Salome.
40 Também ali estavam algumas mulheres olhando de longe, entre elas Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago o Menor e de José, e Salomé;
41 Kɛn Isa utu Galile ki se, naaɗe leeɗo te naan̰a ɔɔ tɛɗin̰o naaba. Gɔtn se mɛndgen kuuy kic dɛna ɓaaɗo te naan̰a Jeruzalɛm ki tɛlɛ.
41 as quais o seguiam e o serviam quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que tinham subido com ele a Jerusalém.
42 Ɓii kɛn se ɓo, Yaudge ɗaap ɗaap roɗe gɛn *ɓii sebitn kɛn Ꞌbaagŋ tɛgɛr kɛn gɔtɔ ɔkga jin̰ se. Kɛn kaaɗn tɛgɛr jaay aan se,
42 Ao cair da tarde, como era o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 gaaba kalaŋ bini kɔɗ Arimate ron̰ Yusup ɓaaɗo. Maakŋ magal Yaudge tun jee lee kaakŋ mɛtn taarge se, naan̰ kic ɓo debm kꞋjeel jeel gɔtin̰a. Ɔɔ naan̰ kic iŋg aak kaak kaam *maakŋ Gaar Raa kɛn utu Ꞌkaan se. Naan̰ aay kaamin̰ ɓaa ɛnd ɔŋ Pilat ɔɔ tɔnd mɛtin̰a taa an̰ kɔn̰ ro Isa se naan̰ an̰ ɓaa kɔl maakŋ ɓaaɗ ki.
43 José de Arimatéia, ilustre membro do sinédrio, que também esperava o reino de Deus, cobrando ânimo foi Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Kɛn Pilat jaay booy jꞋɔɔ Isa ooyga se, ɔkin̰ taaɗ eyo. Naan̰ ɔl kꞋdaŋo bubm asgarge tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Isa ooy se daanin̰ dɔkga la?»
44 Admirou-se Pilatos de que já tivesse morrido; e chamando o centurião, perguntou-lhe se, de fato, havia morrido.
45 Kɛn bubm asgarge jaay ɗeekin̰ ɔɔ: «Yɛɛ» naan̰ kɛn se jaay Pilat ɔn̰ Yusup ɓaa ɔɔɗ ro Isa.
45 E, depois que o soube do centurião, cedeu o cadáver a José;
46 Num Yusup iin̰ dugo kal duubu, bɔɔyo ro Isa naatn ro kaag ki ɔɔ teelin̰ te kal se, uun ɔlin̰ maakŋ ɓaaɗ kɛn jꞋɔŋ ko ɓo jꞋuɗ kꞋɗaapin̰a ɔɔ dircil aalin̰ ko taar ki.
46 o qual, tendo comprado um pano de linho, tirou da cruz o corpo, envolveu-o no pano e o depositou num sepulcro aberto em rocha; e rolou uma pedra para a porta do sepulcro.
47 Mari kɛn iin̰o Magdala ki ute Mari ko Yozɛ, naaɗe aak gɔtn jꞋɔl jꞋaalsin̰a.
47 E Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde fora posto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.