Marcos 13
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ACF
1 Kaaɗ kɛn Isa teeco teec maakŋ Ɓee Raa ki se, maakŋ jeen̰ge tun mɛtin̰ ki se, deb kalaŋ ɗeekin̰ ɔɔ: «Debm dooyje, aak tu kogen aak bɛɛ kɛn jꞋiin̰ ɓee se! Aak tu ɓee se jꞋiin̰in̰ga aak bɛɛ aak eyo!»
1 E, saindo ele do templo, disse-lhe um dos seus discípulos: Mestre, olha que pedras, e que edifícios!
2 Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Aaka, ɓee magal ɗaar aak bɛɛ bɛɛ ese se, jeege utu an̰ ru naŋ tak. Kon̰gen rɛɛs aak bɛɛ bɛɛ se, utu wɔɔkŋ kalaŋ kalaŋ ɔɔ ko tap ɓo Ꞌkɔŋ tooɗn do naapin̰ ko ki eyo.»
2 E, respondendo Jesus, disse-lhe: Vês estes grandes edifícios? Não ficará pedra sobre pedra que não seja derrubada.
3 Naan̰ kɛn se, Isa ook iŋg do *kɔsn ɔlib ki ɔɔ ɔl kaamin̰ aak kaam sak *Ɓee Raa. Gɔtn se jee mɛtin̰ ki se, Piɛr, Jak, Jan ɔɔ Andre naaɗe se sum ɓo ute te naan̰a ɔɔ naaɗe tɔnd mɛtin̰ ɔɔ:
3 E, assentando-se ele no Monte das Oliveiras, defronte do templo, Pedro, e Tiago, e João e André lhe perguntaram em particular:
4 «ꞋTaaɗjen tu, nakgen se Ꞌkaan nuŋ ki? Ɔɔ naan̰ se Ꞌtɛɗn ɔɔ ɗi jaay ɓo naaje jꞋan kaakŋ jeel ro ki kɛn nakgen se jaay kaaɗin̰ Ꞌkaan se?»
4 Dize-nos, quando serão essas coisas, e que sinal haverá quando todas elas estiverem para se cumprir.
5 Gɔtn se Isa baagɗen taaɗa ɔɔ: «Ɔndki kɔndɔ, ɔn̰te Ꞌkɔn̰ki nam ɔn̰ten Ꞌdɛrlse.
5 E Jesus, respondendo-lhes, começou a dizer: Olhai que ninguém vos engane;
6 Jeege dɛna utu aɗe ɓaa ute roma ɔɔ asen taaɗn ɔɔ: ‹Maam ɓo *al‑Masi!› Ɔɔ kɛn naaɗe Ꞌtɛɗ bin se utu Ꞌdɛrl jeege dɛna.
6 Porque muitos virão em meu nome, dizendo: Eu sou o Cristo; e enganarão a muitos.
7 Kɛn Ꞌbooykiga jeege jaay baaga kɔɔsn maan bɔɔrge, kɛn gɔɔr utu naase lɔɓu Ꞌdɔkɔ, anum ɓɛrɛ, ɔn̰ten Ꞌɓeerki. Taa nakgen se utu Ꞌkaana, naɓo duni se Ꞌkɔŋ naŋ ey ɓɔrtɔ.
7 E, quando ouvirdes de guerras e de rumores de guerras, não vos perturbeis; porque assim deve acontecer; mas ainda não será o fim.
8 Jee taa naaŋ kaam kalaŋ utu kiin̰ bɔɔrɔ ute jee taa naaŋ kuuy. Taa naaŋ gaar kaam kalaŋ utu kiin̰ bɔɔrɔ te taa naaŋ gaar kɛn kuuy. Maakŋ naaŋge tun mɛtin̰ naaŋa utu Ꞌtea ɔɔ gɔtn mɛtin̰ ɓo utu tɔɔl jeege. Aan gɔɔ mɛnd kɛn maakin̰ tuunin̰ gɛn koojo se, nakgen se kic ɓo baaga kaana num, kɛse je taaɗn ɔɔ dunia ɔɔpga gɔɔrɔ.
8 Porque se levantará nação contra nação, e reino contra reino, e haverá terremotos em diversos lugares, e haverá fomes e tribulações. Estas coisas sào os princípios das dores.
9 Num naase jee mɛtum ki se iŋgki do mɛtɛk se ki. Taa jeege se utu asen kɔnd bɔɔrɔ ɔɔ asen ɓaa tɔnd dɛrɛŋ maakŋ *ɓeege tun Yaudge lee tusn maak ki. Taa maam se naaɗe asen tɔkŋ ɓaa naan magalge tu ɔɔ naan gaarin̰ge tu. Taa bin se, naase aki tɛɗn saaɗumge naan naaɗe ki.
9 Mas olhai por vós mesmos, porque vos entregarão aos concílios e às sinagogas; e sereis açoitados, e sereis apresentados perante presidentes e reis, por amor de mim, para lhes servir de testemunho.
10 Anum bɛɛki se Labar Jigan gɛn Isa al‑Masi se, jꞋutu jꞋan̰ taaɗn mɛtjil jeege tun do naaŋ ki se paac jaayo.
10 Mas importa que o evangelho seja primeiramente pregado entre todas as nações.
11 Kɛn jꞋɔk kꞋɓaanse ɓaa gɔtn kɔjn̰ bɔɔr ki se, nirlse ɔn̰te kaay se do taar kɛn naase aki ɓaa taaɗa, taa taar kɛn naase aki ɓaa taaɗ kaaɗ kɛn se naase mala eyo, num *Nirl Salal ɓo asen kɔl naase aki Ꞌtaaɗa.
11 Quando, pois, vos conduzirem e vos entregarem, não estejais solícitos de antemão pelo que haveis de dizer, nem premediteis; mas, o que vos for dado naquela hora, isso falai, porque não sois vós os que falais, mas o Espírito Santo.
12 Naan̰ kɛn se gɛnaa utu kɔl gɛnaan̰ jꞋan̰ ɓaa tɔɔlɔ ɔɔ bubu kici utu kɔl goonin̰a jꞋan̰ ɓaa tɔɔlɔ. Gaange utu tɛrl naaga bubɗege tu ɔɔ je yoɗe.
12 E o irmão entregará à morte o irmão, e o pai ao filho; e levantar-se-ão os filhos contra os pais, e os farão morrer.
13 Taa maam se jeege paac utu asen kɔɔɗn kundu; naɓo debm jaay aayga kaamin̰ bini aanga do taar tɔɔlin̰ ki num, naan̰ se utu Ꞌkɔŋ kaaja.»
13 E sereis odiados por todos por amor do meu nome; mas quem perseverar até ao fim, esse será salvo.
14 «Kaaɗin̰ utu kaan se naase utu aki kaakŋ Debm tuj deelga te gɔtin̰ se utu Ꞌkɛnd kiŋg maakŋ *Ɓee Raa ki, gɔt kɛn *salal se, kɛn bɛɛki num, naan̰ kɛnd eyo. Bin num debm jaay dooy taar ese se booy n̰Ꞌɔkin̰ jiga jaayo! Kɛn jaay aakkiga nakgen se num, ɔn̰ jee kɛn iŋg taa naaŋ Jude ki se, kꞋjꞋaan̰ jꞋook maakŋ koge tu.
14 Ora, quando vós virdes a abominação do assolamento, que foi predita por Daniel o profeta, estar onde não deve estar (quem lê, entenda), então os que estiverem na Judéia fujam para os montes.
15 Debm iŋg kiŋg do ɓeen̰ ki raan se, kɛn naan̰ bɔɔy jaay aan̰ kaan̰ se, n̰Ꞌɔn̰te bɔɔyo gɛn tɔsn nakin̰gen maakŋ ɓeen̰ ki.
15 E o que estiver sobre o telhado não desça para casa, nem entre a tomar coisa alguma de sua casa;
16 Debm jaay maakŋ gɔtin̰ ki kic lɛ n̰Ꞌɔn̰te tɛrlo ɓeene gɛn kuun kal magalin̰a.
16 E o que estiver no campo não volte atrás, para tomar as suas vestes.
17 Ɓii kɛn se, mɛndgen mɛndkaamge ute ko gaangen gɛnɗege aay kaay si se, aɗen tɛɗn ɔɔn̰ aak eyo.
17 Mas ai das grávidas, e das que criarem naqueles dias!
18 Eemki *Raa taa nakgen se Ꞌkaan kaaɗn kuul ki eyo.
18 Orai, pois, para que a vossa fuga não suceda no inverno.
19 Kaaɗ kɛn se jeege utu dabar dɛna ɔɔ dubar se gɔtn Raa aal dunia tap ɓo nam naam te eyo ɔɔ mɔɔtn dubar naan ki jaay Ꞌkɔɔn̰ cir naan̰ ese se gɔtɔ.
19 Porque naqueles dias haverá uma aflição tal, qual nunca houve desde o princípio da criação, que Deus criou, até agora, nem jamais haverá.
20 Num Mɛljege Raa, ɓii dubar se, naan̰ gaaŋin̰ga duuku taa jeegen naan̰ bɛɛr tɔɔɗɗe se, kɛn ɓiigen se jaay naan̰ gaaŋɗen te duuk ey num, nam kɔŋ kaaja tap ɓo gɔtɔ.
20 E, se o Senhor não abreviasse aqueles dias, nenhuma carne se salvaria; mas, por causa dos eleitosque escolheu, abreviou aqueles dias.
21 Kaaɗ kɛn se jaay nam taaɗsenga ɔɔ: ‹ꞋƁaaɗo aakki, *al‑Masi utu ara!› Ey lɛ taaɗsen ɔɔ: ‹Aakki! Naan̰ utu naane!› Naase, ɔn̰ten Ꞌtookki taarin̰a.
21 E então, se alguém vos disser: Eis aqui o Cristo; ou: Ei-lo ali; não acrediteis.
22 ꞋBooyki! Jeegen kɛn tɛɗ roɗe ɔɔ naaɗe ɓo al‑Masige ute jeegen tɛɗ roɗe ɔɔ naaɗe jee taaɗ taar teeco taar Raa ki se utu aɗe ɓaao. Naaɗe utu Ꞌtɛɗn nakŋ‑kɔɔɓge ute nakgen deel doa, taa Ꞌkaan̰ jeege dala. Ɔɔ jee kɛn Raa bɛɛr tɔɔɗɗenga tɔɔɗ se kɛn naaɗe ɔŋga ɗoobo num, aɗen kaan̰ dal kici.
22 Porque se levantarão falsos cristos, e falsos profetas, e farão sinais e prodígios, para enganarem, se for possível, até os escolhidos.
23 Num, naase se ɔndki kɔndɔ! Ɓɛrɛ, taar se lɛ, maam mꞋaalsenga kaal paac bise ki.»
23 Mas vós vede; eis que de antemão vos tenho dito tudo.
24 Tɛr Isa taaɗɗen daala ɔɔ:
24 Ora, naqueles dias, depois daquela aflição, o sol se escurecerá, e a lua não dará a sua luz.
25 K‑dijgen maakŋ raa ki aɗe si naaŋ ki
25 E as estrelas cairão do céu, e as forças que estão nos céus serão abaladas.
26 «Gɔtn se jꞋkaakŋ *Goon Deba aɗe bɔɔy maakŋ gapara ki ute tɔɔgŋ Raa kɛn wɔɔr gɔtɔ kɛlɛŋ.
26 E então verão vir o Filho do homem nas nuvens, com grande poder e glória.
27 Ɔɔ Goon Deba se aɗe kɔl *kɔɗn Raage ɔɔ naaɗe utu Ꞌtusn jee kɛn naan̰ bɛɛr tɔɔɗɗe, mɛtn naaŋ kɛn kaam sɔɔ, gɔtn do naaŋa iin̰ ro ki bini ɗaar ro ki ɔɔ bini gɔtn mɛtn raa ɗaar ro ki.»
27 E ele enviará os seus anjos, e ajuntará os seus escolhidos, desde os quatro ventos, da extremidade da terra até a extremidade do céu.
28 «Naase ɔndki doa te ko ba: kɛn naan̰ jaay baaga kɔɔɗn taa‑oomo ɔɔ dɔɔb kamba se, naase Ꞌjeelki ɔkki mɛt‑kijiri aanga ɔɔ ɓara ɔɔpga gɔɔrɔ.
28 Aprendei, pois, a parábola da figueira: Quando já o seu ramo se torna tenro, e brota folhas, bem sabeis que já está próximo o verão.
29 Bin num naase kic ɓo, kɛn aakkiga nakgen se jaay aanga num, Ꞌjeelki *Goon Deba se, naan̰ aan ɔŋsega gɔɔr kaam‑taarse ki.
29 Assim também vós, quando virdes sucederem estas coisas, sabei que já está perto, às portas.
30 ꞋBooyki bɛɛ, mꞋasen taaɗa: jee duni ki ɓɔrse se Ꞌkooy naŋ ey sum ɓo, nakgen se utu Ꞌkaana.
30 Na verdade vos digo que não passará esta geração, sem que todas estas coisas aconteçam.
31 Maakŋ raa ute do naaŋa se utu Ꞌdeele, num taar maam se Ꞌkɔŋ deel eyo.»
31 Passará o céu e a terra, mas as minhas palavras não passarão.
32 «Num gaŋ kɛn gɛn kaaɗin̰ ute ɓiin̰ Goon Deba ano ɓaa se, nam tap ɓo jeel eyo. Kɔɗgen maakŋ raa ki kic lɛ jeel eyo, ɔɔ Goono kic ɓo, jeel eyo. Nam jeel ɓiin̰ se, gɔtɔ. Kɛn jeel se, Bubu kalin̰ ki sum.
32 Mas daquele dia e hora ninguém sabe, nem os anjos que estão no céu, nem o Filho, senão o Pai.
33 Ɔndki kɔndɔ, ɔn̰te Ꞌtooɗki bia, taa kaaɗn Goon Deba aɗe ɓaa se, naase Ꞌjeelki eyo.
33 Olhai, vigiai e orai; porque não sabeis quando chegará o tempo.
34 Kɛse tec aan gɔɔ debm ɓaa ɓaa mɛrtɛ. Naan̰ ɔn̰ ɓeen̰ kaam ji jee tɛɗn naabin̰ge. Naŋa kic naan̰ taaɗin̰ naabin̰ naabin̰a ɔɔ debm bɔɔbm taa ɗoobo se naan̰ taaɗin̰ ɔɔ n̰Ꞌɔn̰te tooɗn bia.
34 É como se um homem, partindo para fora da terra, deixasse a sua casa, e desse autoridade aos seus servos, e a cada um a sua obra, e mandasse ao porteiro que vigiasse.
35 Iŋgki zɛɛrɛ daayum, taa naase kic ɓo Ꞌjeelki eyo kaaɗn kɛn mɛl ɓee aɗe ɓaa se, kɛn naan̰ ɓo Ꞌkaan tɛgɛr, daan ɓea, do‑mɛtbɛɛki, lɔ tanɔɔrin̰a.
35 Vigiai, pois, porque não sabeis quando virá o senhor da casa; se à tarde, se à meia-noite, se ao cantar do galo, se pela manhã,
36 Ɔndki kɔnd ey num sɔm naan̰ asen kaan kɔŋ pirsil kaaɗ kɛn naase utu tooɗki tooɗ bia.
36 Para que, vindo de improviso, não vos ache dormindo.
37 Taar kɛn maam mꞋtaaɗsen se, mꞋtaaɗin̰ jeege tu paac: daayum iŋgki zɛɛrɛ.»
37 E as coisas que vos digo, digo-as a todos: Vigiai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.