Marcos 11

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kɛn Isa te jee mɛtin̰ ki jaay aan gɔɔr te Jeruzalɛm se, naaɗe aan do *kɔsn ɔlib ki kɛn cɛɛ naaŋge tun kꞋdaŋɗe Bɛtpajɛ te Betani. Gɔtn se maakŋ jeen̰ge tun mɛtin̰ ki se, Isa ɔl jeege di naaba.
1 Jesus e seus discípulos aproximavam-se de Jerusalém e chegaram aos arredores de Betfagé e de Betânia, perto do monte das Oliveiras. Desse lugar Jesus enviou dois dos seus discípulos,
2 Naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋƁaaki maakŋ naaŋ kɛn naanse ki se. Kɛn naase ɛndki kɛnd se, aki kɔŋ goon buuru kꞋdɔɔkin̰ga dɔɔkɔ ɔɔ nam ɓii kalaŋ ook te do ki eyo. ꞋTuut Ꞌɓaansin̰kiro.
2 dizendo-lhes: "Ide à aldeia que está defronte de vós e, logo ao entrardes nela, achareis preso um jumentinho, em que não montou ainda homem algum; desprendei-o e trazei-mo.
3 Kɛn nam jaay ɗeeksenga ɔɔ: gɛn ɗi jaay naase Ꞌtɛɗki nakŋ se? ꞋTɛrlin̰ki ɔɔki: Mɛlje ɓo jen̰a ɔɔ tɛɗga sum ɓo, asesin̰o naar tɛrl gɔtin̰ ki.»
3 E se alguém vos perguntar: Que fazeis?, dizei: O Senhor precisa dele, mas daqui a pouco o devolverá."
4 Kɛn naaɗe jaay ɓaa aan se, ɔŋ goon buuru ɗoob ki kꞋdɔɔkin̰ga dɔɔk taa ɓee ki ɔɔ naaɗe tuutin̰o.
4 Indo eles, acharam o jumentinho atado fora, diante duma porta, na curva do caminho. Iam-no desprendendo,
5 Jee kɛn naaɗe ɔŋɗe gɔtn ese se, jee mɛtin̰ge aakɗe se ɗeekɗen ɔɔ: «Goon buuru se, Ꞌtuutin̰ki gɛn ɗi?»
5 quando alguns dos que ali estavam perguntaram: "Ei, que estais fazendo? Por que soltais o jumentinho?"
6 Naaɗe tɛrlɗen aan gɔɔ kɛn Isa taaɗɗeno ɔɔ jee se ɔn̰ɗe naaɗe tuuto goon buuru se.
6 Responderam como Jesus lhes havia ordenado; e deixaram-no levar.
7 Naaɗe ɔk ɓaansin̰ Isa ki, tɔɔɗ taal kal magalɗege do buur ki se jaay Isa iŋg do ki.
7 Conduziram a Jesus o jumentinho, cobriram-no com seus mantos, e Jesus montou nele.
8 Jeege dɛna tɔɔɗ taal kal magalɗege ɗoob ki. Ɔɔ jee mɛtin̰ge gaaŋo doomo maakŋ kaag ki, ɓaaɗo tɔmbin̰ ɗoob ki se kici.
8 Muitos estendiam seus mantos no caminho; outros cortavam ramos das árvores e espalhavam-nos, pelo chão.
9 Jee deel naanin̰ ki ɔɔ jee ɔk mɛtin̰a ɗɔɔb ɔɔy ɔɔ:
9 Tanto os que precediam como os que iam atrás clamavam: "Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 «Raa tɛɗn bɛɛn̰ do deb kɛn ɔs gaar gɛn bubjege *Daud!»
10 O Bendito o Rei?.que vai começar, o reino de Davi, nosso pai! Hosana no mais alto dos céus!"
11 Isa ɛnd maakŋ gɛgɛr kɛn Jeruzalɛm ki ɔɔ naan̰ ɓaa ɛnd maakŋ *Ɓee Raa ki. Kɛn naan̰ bɛɛr aak dɔɔɗ nakge paac aas se, kaaɗ kɛn se kaaɗa ɓaaga. Gɔtn se naan̰ teec ɓaa ute jee mɛtin̰ kɛn sik‑kaar‑di se Betani ki.
11 Jesus entrou em Jerusalém e dirigiu-se ao templo. Aí lançou-os olhos para tudo o que o cercava. Depois, como já fosse tarde, voltou para Betânia com os Doze.
12 Mɛtbeen̰ki, kɛn naaɗe iin̰o Betani ki se, Isa naam ɓo tɔɔlin̰a.
12 No outro dia, ao saírem de Betãnia, Jesus teve fome.
13 Kɛn naan̰ jaay uun kaamin̰ aak ko ba ɗaar ɗaar te kambin̰ dɔk naane se ɔɔ kaaɗn naane kɔŋ koojin̰ kɔsɔ. Naɓo kɛn naan̰ jaay ɓaa mɛtin̰ ki se naan̰ ɔŋ kamba sum taa kaaɗn koojn̰ ko ba se ute ɓɔrtɔ.
13 Avistou de longe uma figueira coberta de folhas e foi ver se encontrava nela algum fruto. Aproximou-se da árvore, mas só encontrou folhas pois não era tempo de figos.
14 Gɔtn se Isa taaɗ ko ba ki se ɔɔ: «Naan ki se mɔɔtn nam kɔsn naam kooji ey sum.» Gaŋ taar naan̰ taaɗ se jee mɛtin̰ ki se booyga.
14 E disse à figueira: "Jamais alguém coma fruto de ti!" E os discípulos ouviram esta maldição.
15 Naaɗe aan Jeruzalɛm ki ɔɔ gɔtn se, Isa ɓaa ɛnd daan bɔɔr Ɓee Raa ki ɔɔ naan̰ baag tuur jeegen ɓaano te nakɗege gɛn zoa ɔɔ jeegen ɓaaɗo dugu gɔtn ese se. Naan̰ tɔt tɔl tuun te tabil jee pɛlɛkŋ gursge naatn ɔɔ tɔt tɔl te nakgen jee tɛɗn zo dɛɛrge lee tiŋg do ki se kici.
15 Chegaram a Jerusalém e Jesus entrou no templo. E começou a expulsar os que no templo vendiam e compravam; derrubou as mesas dos trocadores de moedas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Naan̰ gaasɗe ɔɔ nam ɔn̰te deel ɓaano ute ne ɗim daan bɔɔr Ɓee Raa ki.
16 Não consentia que ninguém transportasse algum objeto pelo templo.
17 Gɔtn se naan̰ dooyɗe, taaɗɗen ɔɔ: «Raa taaɗ maakŋ Kitap ki ɔɔ:
17 E ensinava-lhes nestes termos: "`Não está porventura escrito: A minha casa chamar-se-á casa de oração para todas as nações {Is 56,7}? Mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}.
18 *Magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ɔɔ ute jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage jaay booy nakŋ kɛn Isa tɛɗ se, naaɗe je ɗoobm an̰ tɔɔlɔ. Naɓo naaɗe ɓeerin̰ ɓeere, taa jee dɛngen tus se jaay booy taar Isa dooyɗen se, ɔkɗen taaɗ eyo.
18 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas ouviram-no e procuravam um modo de o matar. Temiam-no, porque todo o povo se admirava da sua doutrina.
19 Kɛn aan tɛgɛr gɔtɔ ɔk jin̰ se, Isa te jee mɛtin̰ ki teec naatn maakŋ gɛgɛr kɛn Jeruzalɛm ki se.
19 Quando já era tarde, saíram da cidade.
20 Mɛtbeen̰ki tanɔɔrin̰‑nɔɔrin̰a, kɛn naaɗe tɛrlo tɛrl Jeruzalɛm ki se, naaɗe aak ko ba kɛn Isa naamin̰ se, tuutga n̰ɛs.
20 No dia seguinte pela manhã, ao passarem junto da figueira, viram que ela secara até a raiz.
21 Gɔtn se Piɛr saap do taar kɛn Isa taaɗo se, ɗeekin̰ ɔɔ: «Debm dooyje, aaka! Ko ba naai Ꞌnaamin̰ se, tuutga n̰ɛs.»
21 Pedro lembrou-se do que se tinha passado na véspera e disse a Jesus: "`Olha, Mestre, como secou a figueira que amaldiçoaste!"
22 Isa tɛrl taaɗ jeege tun mɛtin̰ ki ɔɔ: «Naase se aalki maakse do Raa ki!
22 Respondeu-lhes Jesus: "Tende fé em Deus.
23 ꞋBooyki bɛɛ, mꞋasen taaɗa. Kɛn deba jaay ɗeek ko ki ɔɔ: ‹Iin̰i ooc maakŋ baar ki› ɔɔ debm se jaay ɔk naaja maakin̰ ki eyo ɔɔ aal maakin̰ do taar kɛn naan̰ taaɗ se, nakŋ se Raa ansin̰ kɔŋ tɛɗa.
23 Em verdade vos declaro: todo o que disser a este monte: Levanta-te e lança-te ao mar, se não duvidar no seu coração, mas acreditar que sucederá tudo o que disser, obterá esse milagre.
24 Taa naan̰ se ɓo, maam ɗeeksen mꞋɔɔ: nakŋ paacn̰ naase Ꞌje aki tɔnd mɛta gɔtn Raa ki se, aalki maakse aan gɔɔ ɔŋin̰kiga ɔɔ Raa asesin̰ kɛɗa.
24 Por isso vos digo: tudo o que pedirdes na oração, crede que o tendes recebido, e ser-vos-á dado.
25 Kɛn naase iin̰ ɗaarkiga raan Ꞌɓaaki Ꞌɓaa tɔnd mɛtn Raa jaay, ɔkki taar te nam num, Ꞌɓaa ɔkin̰ki naagin̰ jaayo. Bin jaay Bubsen maakŋ raa kic ɓo asen tɔɔl *kusin̰sege.»
25 E quando vos puserdes de pé para orar, perdoai, se tiverdes algum ressentimento contra alguém, para que também vosso Pai, que está nos céus, vos perdoe os vossos pecados. {
26 []
26 Mas se não perdoardes, tampouco vosso Pai que está nos céus vos perdoará os vossos pecados.}"
27 Isa ute jee mɛtin̰ ki tɛrl ɓaaɗo Jeruzalɛm ki daala. Kaaɗ kɛn naan̰ lee ɓaa kaam ara kaam ara daan bɔɔr *Ɓee Raa ki se ɓo, *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raa ki, jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage ute magal taa ɓee Yaudge se ɓaaɗo ɔŋin̰a.
27 Jesus e seus discípulos voltaram outra vez a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, acercaram-se dele os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Naaɗe tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Naai tap ɓo kɛn undi kulu gɛn tɛɗn nakgen se tap ɓo naŋa? Ey lɛ kɛn ɛɗi tɔɔgɔ gɛn tɛɗn nakgen se, tap ɓo naŋa?»
28 e perguntaram-lhe: "Com que direito fazes isto? Quem te deu autoridade para fazer essas coisas?"
29 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Maam mꞋje tɔnd mɛtse naka kalaŋ sum. Kɛn naase jaay Ꞌtɛrlumkiga num, maam kic mꞋasen taaɗn debm kɛn undum kulu gɛn tɛɗn nakgen se.
29 Jesus respondeu-lhes: "Também eu vos farei uma pergunta; respondei-ma, e dir-vos-ei com que direito faço essas coisas.
30 ꞋTaaɗumki tu, naŋa jaay ɔlo Jan‑Batist *batiz jeege se: Raa lɔɓu jikilimge lɛ?»
30 O batismo de João vinha do céu ou dos homens? Respondei-me."
31 Ɔɔ gɔtn se naaɗe baag saapa ɔɔ taaɗ te naapa ɔɔ: «Naan̰ se jꞋan̰ki tɛrl ɔɔ ɗio? Kɛn kꞋtaaɗkiga jꞋɔɔki: ‹Raa ɓo ɔlin̰o› lɛ, naan̰ ajeki ɗeekŋ ɔɔ: ‹Gɛn ɗi jaay baate tookŋ kuunki taar Jan se?›
31 E discorriam lá consigo: "Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
32 Anum kɛn kꞋtaaɗkiga jꞋɔɔki: ‹Jikilimge ɓo ɔlin̰o› lɛ? A‑a.» Taa naaɗe se ɓeer ɓeer jeege tu, taa jeege paac se jeel maakɗe ki Jan se debm taaɗ taar teeco taar Raa kɛn mala mala.
32 Se, ao contrário, dissermos: Dos homens, tememos o povo." Com efeito, tinham medo do povo, porque todos julgavam ser João deveras um profeta.
33 Gɔtn se naaɗe tɛrl Isa ki ɔɔ: «Naaje se kꞋjeel eyo.» Tɛr Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Maam kic num, mꞋasen kɔŋ taaɗn debm kɛn undum kulu gɛn tɛɗn nakgen se eyo.»
33 Responderam a Jesus: "Não o sabemos." "E eu tampouco vos direi, disse Jesus, com que direito faço estas coisas."

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.