Lucas 24
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NVT
1 Ɓii dumas ki, tanɔɔrin̰ nɔɔrin̰ sum ɓo, mɛndgen se iin̰ ɓaa taa ɓaaɗ kɛn jꞋɔl jꞋaalo ro Isa maak ki se, ute nakŋ oot nijimi ɔɔ ute itir kɛn naaɗe tɛɗin̰o se.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando as especiarias que haviam preparado,
2 Kɛn naaɗe jaay aan se, ɔŋ ko kɛn kꞋgaasn taa ɓaaɗa se, kꞋdircilin̰ga naatn.
2 e viram que a pedra tinha sido afastada da entrada.
3 Num kɛn naaɗe jaay ɛnd maak ki se, ɔŋ te ro Mɛljege Isa eyo.
3 Quando entraram no túmulo, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Naaɗe aak nakŋ se, ɔkɗen taaɗ eyo. Gɔtn ese sum ɓo, naaɗe naar aak gaabge dio ute kalɗege raap lak lak.
4 Enquanto estavam ali, perplexas, dois homens apareceram, vestidos com mantos resplandecentes.
5 Kɛn naaɗe aak jeegen se, dɔrlɔ ɔɔ nirlɗe teece ɔɔ gɔtn se naaɗe no doɗe naaŋ ki. Ɔɔ gaabgen se taaɗɗen ɔɔ: «Debm zɛɛrɛ jaay Ꞌjen̰ki daan jeege tun ooyga kooy se tap ɓo, gɛn ɗi?
5 As mulheres ficaram amedrontadas e se curvaram com o rosto em terra. Então os homens perguntaram: “Por que vocês procuram entre os mortos aquele que vive?
6 Gɔtn ara se, naan̰ gɔtɔ! Gaŋ naan̰ se duroga daan yoge tu. Naase Ꞌsaapki tu do taar kɛn naan̰ taaɗseno taa naaŋ Galile ki,
6 Ele não está aqui. Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse na Galileia:
7 kɛn naan̰ ɗeekseno ɔɔ: ‹*Goon Deba se jꞋutu jꞋan̰ kɔkŋ kɔl ji jee *kusin̰ge tu. Naaɗe utu an̰ tupm ro kaag ki ɔɔ ɓii k‑mɔtɔge tu se, naan̰ utu Ꞌduru.›»
7 ‘É necessário que o Filho do Homem seja traído e entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’”.
8 Gɔtn ese se naaɗe naar saap do taar kɛn Isa taaɗɗeno se.
8 Então lembraram-se dessas palavras de Jesus
9 Taa ɓaaɗ ki se, naaɗe ɔk tɛrlo ɓaaɗo taaɗ jee mɛtin̰ kɛn sik‑kaar‑kalaŋ ute jee kuuy paacn̰ iŋg te naaɗe se.
9 e, voltando do túmulo, foram contar aos onze discípulos e a todos os outros o que havia acontecido.
10 Mɛndgen ɓaano ute labar se, naaɗe Mari kɛn iin̰o Magdala ki ute Jaan, Mari ko Jak ute mɛndgen mɛtin̰ge kuuy kici; naaɗe ɓaaɗo taaɗn nakŋ se *jee kaan̰ naabm Isage tu.
10 Maria Madalena, Joana, Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que as acompanhavam relataram tudo aos apóstolos.
11 Kɛn jee kaan̰ naabm Isage jaay booy taar se, naaɗe baate tooko, booyɗesin̰ aan gɔɔ taar jee dɛrlge.
11 Para eles, porém, a história pareceu absurda, e não acreditaram nelas.
12 Anum Piɛr se, iin̰ aan̰ ɓaa taa ɓaaɗ ki. Ɔɔ kɛn naan̰ jaay aan se, no aak maakŋ ɓaaɗa, aak kalge kalin̰ ki sum ɔɔ num nakŋ kɛn deel se, ɔkin̰ taaɗ eyo. Gɔtn se naan̰ ɔk tɛrl ɓaa ɓeen̰ ki.
12 Mas Pedro se levantou e correu até o túmulo. Abaixando-se, olhou atentamente para dentro e viu os panos de linho vazios; então voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Ɓii kɛn se sum ɓo, jee mɛtn Isa kɛn di se, iin̰ ɓaa ɓaa maakŋ naaŋ kɛn kꞋdaŋin̰ Emaus. Emaus ute Jeruzalɛm se, daanin̰ dɔk cɔkɔ.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus caminhavam para o povoado de Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 Kɛn naaɗe ɓaa ɓaa se, uun maan nakgen kɛn deelo Jeruzalɛm ki se.
14 No caminho, falavam a respeito de tudo que havia acontecido.
15 Kɛn naaɗe jaay maan maan ute naapa se, gɔtn se Isa mala ɔŋ mɛtɗe ɔɔ ɔk ɗoob ute naaɗe tɛlɛ.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a andar com eles.
16 Naaɗe aakin̰ ute kaamɗe, naɓo ɗim gaasɗe naaɗe ɔŋ aak ɔkin̰ eyo.
16 Os olhos deles, porém, estavam como que impedidos de reconhecê-lo.
17 Gɔtn se Isa tɔnd mɛtɗe ɔɔ: «Mɛtn taar ɗi jaay Ꞌɓaaki ɓaa jaay Ꞌlee Ꞌnaajki te naapa se?» Gɔtn se naaɗe ɔk ɗaar yip ɔɔ maakɗe tuju.
17 Jesus lhes perguntou: “Sobre o que vocês tanto debatem enquanto caminham?”. Eles pararam, com o rosto entristecido.
18 Maakɗe ki se, deb kalaŋ kꞋdaŋin̰ Klɛopas se tɛrlin̰ ɔɔ: «Jee Jeruzalɛm ki paac booyga nakgen deel ɓiin naane se. Ɔɔ naai Ꞌkali ki sum ɓo, Ꞌbooy te ey ne!»
18 Então um deles, chamado Cleopas, respondeu: “Você deve ser a única pessoa em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nos últimos dias”.
19 Isa tɔnd mɛtɗe ɔɔ «Ɗi ɓo tɛɗa?» Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Nakŋ jaay aan do Isan iin̰o Nazarɛt ki se. Naan̰ se debm magal taaɗ taar teeco taar Raa ki. Naan *Raa ki ɔɔ naan jeege tu se, naan̰ taaɗ taara ute tɔɔgŋ Raa ɔɔ tɛɗ nakgen deel doa.
19 “Que coisas?”, perguntou Jesus. “As coisas que aconteceram com Jesus de Nazaré”, responderam eles. “Ele era um profeta de palavras e ações poderosas aos olhos de Deus e de todo o povo.
20 Gaŋ *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raajege tu, ute magaljege se ɔk ɔlin̰ ji jeege tu ɔɔ ɔjin̰ bɔɔrɔ don̰ ki taa jꞋan̰ ɓaa tɔɔlɔ ɔɔ naaɗe ɓaa tup tɔɔlin̰ ro kaag ki.
20 Mas os principais sacerdotes e outros líderes religiosos o entregaram para que fosse condenado à morte e o crucificaram.
21 Ey num, naaje kꞋjꞋiŋg kꞋjꞋɔnd doje jꞋɔɔ, naan̰ ɓo debm kɛn utu kɔɔɗn do gaan *Israɛlge. Num nakgen se jaay deel sum se, ɓɔrse tɛɗga ɓii mɔtɔ.
21 Tínhamos esperança de que ele fosse aquele que resgataria Israel. Isso tudo aconteceu há três dias.
22 Ɗeere, mɛndgen kandum maakje ki se, ɓaaɗo taaɗjen taar deel doa, taa naaɗe, tanɔɔrin̰ nɔɔrin̰ se, iin̰ iŋgo taa iiɓ ki,
22 “Algumas mulheres de nosso grupo foram até seu túmulo hoje bem cedo e voltaram contando uma história surpreendente.
23 ɔɔ naaɗe ɔŋ te ro Isa eyo. Naaɗe ɔk tɛrl ɓaaɗo taaɗjen ɔɔ naaɗe aako *kɔɗn Raage ɔɔ kɔɗn Raage se ɗeekɗeno ɔɔ: ‹Isa num, utu te kaamin̰a!›
23 Disseram que o corpo havia sumido e que viram anjos que lhes disseram que Jesus está vivo.
24 Jeejegen mɛtin̰ge kic iin̰ iŋgo taa iiɓ ki ɔɔ ɔŋo nakge se aan gɔɔ kɛn mɛndge taaɗjeno se sum, naɓo yon̰ se, naaɗe aakin̰ te te eyo.»
24 Alguns homens de nosso grupo correram até lá para ver e, de fato, tudo estava como as mulheres disseram, mas não o viram.”
25 Gɔtn se Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Naase se dose biga ɔɔ taargen jee taaɗ taar teeco taar Raa ki taaɗo se lɛ, naase booy ɔkki mɛtin̰ eyo ɔɔ naase lɛ Ꞌtook aalki maakse do ki yɔkɔɗ eyo!
25 Então Jesus lhes disse: “Como vocês são tolos! Como custam a entender o que os profetas registraram nas Escrituras!
26 Bɛɛki se, *al‑Masi Ꞌdabar, jaay ɓo Raa an̰ *nooko.»
26 Não percebem que era necessário que o Cristo sofresse essas coisas antes de entrar em sua glória?”.
27 Ɔɔ naan̰ baagɗen tɔɔkŋ mɛtn taargen kɛn Kitap taaɗ ron̰ ki ɔɔ naan̰ uun mɛtin̰ ute Kitapm *Musa bini aan do Kitapm jee taaɗ taar teeco taar Raa ki paac.
27 Então Jesus os conduziu por todos os escritos de Moisés e dos profetas, explicando o que as Escrituras diziam a respeito dele.
28 Kɛn naaɗe jaay aan cɛɛ naaŋ kɛn naaɗe ɓaa ɓaa maak ki se, Isa ɓaa aan gɔɔ aki gaaŋ taaro.
28 Aproximando-se de Emaús, o destino deles, Jesus fez como quem seguiria viagem,
29 Num gaŋ naaɗe ɔk ɗaar mɛtin̰ ki tak ɗeekin̰ ɔɔ: «Ɔɔp te naaje, taa kaaɗa ɓaaga ɔɔ gɔtɔ kic lɛ, ɔkga jin̰a.» Ɔɔ naan̰ tooko ɛnd ɓaa iŋg ute naaɗe.
29 mas eles insistiram: “Fique conosco esta noite, pois já é tarde”. E Jesus foi para casa com eles.
30 Kɛn naaɗe iŋg ɔs kɔs do tabil ki se, Isa uun mappa jin̰ ki, tɔɔm Raa, dupin̰a ɔɔ ɛɗɗesin̰a.
30 Quando estavam à mesa, ele tomou o pão e o abençoou. Depois, partiu-o e lhes deu.
31 Gɔtn se kaamɗe ɔɔɗ aaka ɔɔ naaɗe aak jeelin̰a; naɓo kaaɗ kɛn se sum ɓo, naan̰ iig naanɗe ki.
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram. Nesse momento, ele desapareceu.
32 Naaɗe taaɗ ute naapa ɔɔ: «Kɛn kꞋɓaakiro ɓaa ɗoob ki jaay, naan̰ taaɗ tɔɔkjeki mɛtn taar maakŋ Kitap ki se, taarin̰ se ɔs maakjege aak eyo.»
32 Disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração quando ele falava conosco no caminho e nos explicava as Escrituras?”.
33 Naan̰ kɛn se sum ɓo, naaɗe naar iij‑ɔk tɛrl Jeruzalɛm ki; ɔɔ naaɗe ɓaa ɔŋ jeegen sik‑kaar‑kalaŋ se, tusga ute jee kɛn leeɗo ute naaɗe kalaŋ se.
33 E, na mesma hora, levantaram-se e voltaram para Jerusalém. Ali, encontraram os onze discípulos e os outros que estavam reunidos com eles,
34 Kɛn naaɗe jaay aan se, jee se dɔɔɗɗen ute taargen se ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Ɗeere, Mɛljege se, duroga daan yoge tu ɗeer ɗeer ɔɔ teecoga naan Simon ki!»
34 que lhes disseram: “É verdade que o Senhor ressuscitou! Ele apareceu a Pedro!”.
35 Ɔɔ naaɗe kic taaɗɗen nakŋ kɛn aanɗeno ɗoob ki ɔɔ kaaɗ kɛn Isa uun mappa, tɔɔm Raa jaay ɓo, naaɗe aak jeelin̰ ro ki se.
35 Então os dois contaram como Jesus tinha aparecido enquanto andavam pelo caminho, e como o haviam reconhecido quando ele partiu o pão.
36 Kɛn naaɗe utu taaɗ taaɗ sum ɓo, gɔtn se naaɗe aak Isa mala ɗaar ɗaar daanɗe ki. Ɔɔ naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: «Ɔn̰ tɔɔsn Raa Ꞌtɛɗn te naase!»
36 Enquanto contavam isso, o próprio Jesus apareceu entre eles e lhes disse: “Paz seja com vocês!”.
37 Num kɛn naaɗe aakin̰ se, nirlɗe teece ɔɔ ɓeere ɔkɗe ɔɔ naaɗe saap ɔɔ kaaɗn naane nirl nam.
37 Eles se assustaram e ficaram amedrontados, pensando que viam um fantasma.
38 Gɔtn se Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Nirlse teec bin se gɛn ɗi? Gɛn ɗi jaay maakse naaj bin se?
38 “Por que estão perturbados?”, perguntou ele. “Por que seu coração está cheio de dúvida?
39 Aakki jimge ute jɛmge. Kɛse maam mala. Aakki ɔɔ Ꞌɓaaɗo utu Ꞌnaamum ki ute jise. Nirl se, naan̰ ɔk cɛŋge ute daa ro aan gɔɔ gɛn maam se eyo.»
39 Vejam minhas mãos e meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam que não sou um fantasma, pois fantasmas não têm carne nem ossos e, como veem, eu tenho.”
40 Kɛn naan̰ jaay taaɗɗen aas se, naan̰ taaɗɗen jin̰ge ute jɛn̰ge.
40 Enquanto falava, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Kɛn naaɗe aakin̰ se, maakɗe‑raapo naɓo, maakɗe ɔk naaja taa nakŋ se deel doɗe ɔɔ ɔkɗen taaɗ eyo. Gɔtn se Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Gɔtse ki ara se, ɔkki nakŋ kɔsɔ la?»
41 Eles continuaram sem acreditar, cheios de alegria e espanto. Então Jesus perguntou: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”.
42 Ɔɔ naaɗe ɛɛp ɛɗin̰ kɛn̰j kɛn naaɗe naaŋin̰ga naaŋ se.
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Naanɗe ki se sum ɓo, naan̰ uun ɔsɔ.
43 e ele comeu diante de todos.
44 Tɛr Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Kɛse ɓo taargen mꞋiŋg mꞋtaaɗseno, kaaɗ kɛn mꞋtiŋgo te naase. Bɛɛki num, taargen *Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki, jee taaɗ taar teeco taar Raa ki ute Kaa Keem Raa taaɗo rom ki se, utu Ꞌkaan ɗoobin̰ ki paac.»
44 Em seguida, disse: “Enquanto ainda estava com vocês, eu lhes falei que devia se cumprir tudo que a lei de Moisés, os profetas e os salmos diziam a meu respeito”.
45 Gɔtn se, naan̰ ɔɔɗɗen biɗe gɛn booy kɔkŋ mɛtn taar maakŋ Kitap ki.
45 Então ele lhes abriu a mente para que entendessem as Escrituras,
46 Tɛr naan̰ ɗeekɗen daala ɔɔ: «Taa naan̰ se ɓo, Kitap taaɗ ɔɔ: *al‑Masi se utu Ꞌdabara ɔɔ Ꞌkooyo ɔɔ daan ɓii k‑mɔtɔge tu se, naan̰ utu Ꞌdur daan yoge tu.
46 e disse: “Sim, está escrito que o Cristo haveria de sofrer, morrer e ressuscitar no terceiro dia,
47 Anum jꞋaɗe kupm mɛta Jeruzalɛm ki ɔɔ kꞋɓaa taaɗn mɛtjil jeege tun do naaŋ ki paac ute roma gɛn tɛrl maakɗe do Raa ki taa Raa se aɗen tɔɔl *kusin̰ɗege.
47 e que a mensagem de arrependimento para o perdão dos pecados seria proclamada com a autoridade de seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ɔɔ naase se ɓo amki Ꞌtɛɗn saaɗumge.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Ɔɔ maam mꞋutu mꞋaseno kɔl nakŋ kɛn Bubum taaɗ ɔɔ utu aseno Ꞌkɛɗ se. Bin num, naase se, iŋgki Jeruzalɛm ki ara bini aki kɔŋ tɔɔgŋ aɗe kiin̰ gɔtn Raa ki se.»
49 “Agora, envio a vocês a promessa de meu Pai. Mas fiquem na cidade até que sejam revestidos do poder do céu”.
50 Gɔtn se Isa ɓaanɗe naatn kaam aak Betani ɔɔ kɛn naaɗe jaay aan gɔtn ese se, naan̰ uun jin̰ raan ɔɔ ɔɔɗɗen ɓooro.
50 Depois Jesus os levou a Betânia e, levantando as mãos para o céu, os abençoou.
51 Kɛn naan̰ utu ɔɔɗɗen kɔɔɗ ɓooro sum ɓo, gɔtn se naan̰ iik took ute naaɗe cɔkɔ ɔɔ Raa uun ɓaansin̰ maakŋ raa ki.
51 Enquanto ainda os abençoava, deixou-os e foi elevado ao céu.
52 Kɛn naaɗe jaay ɛrgo naanin̰ ki ɔɔ tɔɔmin̰o aas se, naaɗe iij‑ɔk tɛrl ɓaa Jeruzalɛm ki ute maak‑raapo dɛna.
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de grande alegria.
53 Ɔɔ ɓii‑raa, naaɗe lee tɔɔm Raa daan bɔɔr *Ɓee Raa ki.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.