Lucas 24

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ɓii dumas ki, tanɔɔrin̰ nɔɔrin̰ sum ɓo, mɛndgen se iin̰ ɓaa taa ɓaaɗ kɛn jꞋɔl jꞋaalo ro Isa maak ki se, ute nakŋ oot nijimi ɔɔ ute itir kɛn naaɗe tɛɗin̰o se.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Kɛn naaɗe jaay aan se, ɔŋ ko kɛn kꞋgaasn taa ɓaaɗa se, kꞋdircilin̰ga naatn.
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 Num kɛn naaɗe jaay ɛnd maak ki se, ɔŋ te ro Mɛljege Isa eyo.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Naaɗe aak nakŋ se, ɔkɗen taaɗ eyo. Gɔtn ese sum ɓo, naaɗe naar aak gaabge dio ute kalɗege raap lak lak.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 Kɛn naaɗe aak jeegen se, dɔrlɔ ɔɔ nirlɗe teece ɔɔ gɔtn se naaɗe no doɗe naaŋ ki. Ɔɔ gaabgen se taaɗɗen ɔɔ: «Debm zɛɛrɛ jaay Ꞌjen̰ki daan jeege tun ooyga kooy se tap ɓo, gɛn ɗi?
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 Gɔtn ara se, naan̰ gɔtɔ! Gaŋ naan̰ se duroga daan yoge tu. Naase Ꞌsaapki tu do taar kɛn naan̰ taaɗseno taa naaŋ Galile ki,
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 kɛn naan̰ ɗeekseno ɔɔ: ‹*Goon Deba se jꞋutu jꞋan̰ kɔkŋ kɔl ji jee *kusin̰ge tu. Naaɗe utu an̰ tupm ro kaag ki ɔɔ ɓii k‑mɔtɔge tu se, naan̰ utu Ꞌduru.›»
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 Gɔtn ese se naaɗe naar saap do taar kɛn Isa taaɗɗeno se.
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 Taa ɓaaɗ ki se, naaɗe ɔk tɛrlo ɓaaɗo taaɗ jee mɛtin̰ kɛn sik‑kaar‑kalaŋ ute jee kuuy paacn̰ iŋg te naaɗe se.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 Mɛndgen ɓaano ute labar se, naaɗe Mari kɛn iin̰o Magdala ki ute Jaan, Mari ko Jak ute mɛndgen mɛtin̰ge kuuy kici; naaɗe ɓaaɗo taaɗn nakŋ se *jee kaan̰ naabm Isage tu.
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 Kɛn jee kaan̰ naabm Isage jaay booy taar se, naaɗe baate tooko, booyɗesin̰ aan gɔɔ taar jee dɛrlge.
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Anum Piɛr se, iin̰ aan̰ ɓaa taa ɓaaɗ ki. Ɔɔ kɛn naan̰ jaay aan se, no aak maakŋ ɓaaɗa, aak kalge kalin̰ ki sum ɔɔ num nakŋ kɛn deel se, ɔkin̰ taaɗ eyo. Gɔtn se naan̰ ɔk tɛrl ɓaa ɓeen̰ ki.
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Ɓii kɛn se sum ɓo, jee mɛtn Isa kɛn di se, iin̰ ɓaa ɓaa maakŋ naaŋ kɛn kꞋdaŋin̰ Emaus. Emaus ute Jeruzalɛm se, daanin̰ dɔk cɔkɔ.
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Kɛn naaɗe ɓaa ɓaa se, uun maan nakgen kɛn deelo Jeruzalɛm ki se.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 Kɛn naaɗe jaay maan maan ute naapa se, gɔtn se Isa mala ɔŋ mɛtɗe ɔɔ ɔk ɗoob ute naaɗe tɛlɛ.
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Naaɗe aakin̰ ute kaamɗe, naɓo ɗim gaasɗe naaɗe ɔŋ aak ɔkin̰ eyo.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 Gɔtn se Isa tɔnd mɛtɗe ɔɔ: «Mɛtn taar ɗi jaay Ꞌɓaaki ɓaa jaay Ꞌlee Ꞌnaajki te naapa se?» Gɔtn se naaɗe ɔk ɗaar yip ɔɔ maakɗe tuju.
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Maakɗe ki se, deb kalaŋ kꞋdaŋin̰ Klɛopas se tɛrlin̰ ɔɔ: «Jee Jeruzalɛm ki paac booyga nakgen deel ɓiin naane se. Ɔɔ naai Ꞌkali ki sum ɓo, Ꞌbooy te ey ne!»
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Isa tɔnd mɛtɗe ɔɔ «Ɗi ɓo tɛɗa?» Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Nakŋ jaay aan do Isan iin̰o Nazarɛt ki se. Naan̰ se debm magal taaɗ taar teeco taar Raa ki. Naan *Raa ki ɔɔ naan jeege tu se, naan̰ taaɗ taara ute tɔɔgŋ Raa ɔɔ tɛɗ nakgen deel doa.
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Gaŋ *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raajege tu, ute magaljege se ɔk ɔlin̰ ji jeege tu ɔɔ ɔjin̰ bɔɔrɔ don̰ ki taa jꞋan̰ ɓaa tɔɔlɔ ɔɔ naaɗe ɓaa tup tɔɔlin̰ ro kaag ki.
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Ey num, naaje kꞋjꞋiŋg kꞋjꞋɔnd doje jꞋɔɔ, naan̰ ɓo debm kɛn utu kɔɔɗn do gaan *Israɛlge. Num nakgen se jaay deel sum se, ɓɔrse tɛɗga ɓii mɔtɔ.
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Ɗeere, mɛndgen kandum maakje ki se, ɓaaɗo taaɗjen taar deel doa, taa naaɗe, tanɔɔrin̰ nɔɔrin̰ se, iin̰ iŋgo taa iiɓ ki,
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 ɔɔ naaɗe ɔŋ te ro Isa eyo. Naaɗe ɔk tɛrl ɓaaɗo taaɗjen ɔɔ naaɗe aako *kɔɗn Raage ɔɔ kɔɗn Raage se ɗeekɗeno ɔɔ: ‹Isa num, utu te kaamin̰a!›
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Jeejegen mɛtin̰ge kic iin̰ iŋgo taa iiɓ ki ɔɔ ɔŋo nakge se aan gɔɔ kɛn mɛndge taaɗjeno se sum, naɓo yon̰ se, naaɗe aakin̰ te te eyo.»
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Gɔtn se Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Naase se dose biga ɔɔ taargen jee taaɗ taar teeco taar Raa ki taaɗo se lɛ, naase booy ɔkki mɛtin̰ eyo ɔɔ naase lɛ Ꞌtook aalki maakse do ki yɔkɔɗ eyo!
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 Bɛɛki se, *al‑Masi Ꞌdabar, jaay ɓo Raa an̰ *nooko.»
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Ɔɔ naan̰ baagɗen tɔɔkŋ mɛtn taargen kɛn Kitap taaɗ ron̰ ki ɔɔ naan̰ uun mɛtin̰ ute Kitapm *Musa bini aan do Kitapm jee taaɗ taar teeco taar Raa ki paac.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Kɛn naaɗe jaay aan cɛɛ naaŋ kɛn naaɗe ɓaa ɓaa maak ki se, Isa ɓaa aan gɔɔ aki gaaŋ taaro.
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 Num gaŋ naaɗe ɔk ɗaar mɛtin̰ ki tak ɗeekin̰ ɔɔ: «Ɔɔp te naaje, taa kaaɗa ɓaaga ɔɔ gɔtɔ kic lɛ, ɔkga jin̰a.» Ɔɔ naan̰ tooko ɛnd ɓaa iŋg ute naaɗe.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Kɛn naaɗe iŋg ɔs kɔs do tabil ki se, Isa uun mappa jin̰ ki, tɔɔm Raa, dupin̰a ɔɔ ɛɗɗesin̰a.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Gɔtn se kaamɗe ɔɔɗ aaka ɔɔ naaɗe aak jeelin̰a; naɓo kaaɗ kɛn se sum ɓo, naan̰ iig naanɗe ki.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Naaɗe taaɗ ute naapa ɔɔ: «Kɛn kꞋɓaakiro ɓaa ɗoob ki jaay, naan̰ taaɗ tɔɔkjeki mɛtn taar maakŋ Kitap ki se, taarin̰ se ɔs maakjege aak eyo.»
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Naan̰ kɛn se sum ɓo, naaɗe naar iij‑ɔk tɛrl Jeruzalɛm ki; ɔɔ naaɗe ɓaa ɔŋ jeegen sik‑kaar‑kalaŋ se, tusga ute jee kɛn leeɗo ute naaɗe kalaŋ se.
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 Kɛn naaɗe jaay aan se, jee se dɔɔɗɗen ute taargen se ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Ɗeere, Mɛljege se, duroga daan yoge tu ɗeer ɗeer ɔɔ teecoga naan Simon ki!»
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Ɔɔ naaɗe kic taaɗɗen nakŋ kɛn aanɗeno ɗoob ki ɔɔ kaaɗ kɛn Isa uun mappa, tɔɔm Raa jaay ɓo, naaɗe aak jeelin̰ ro ki se.
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Kɛn naaɗe utu taaɗ taaɗ sum ɓo, gɔtn se naaɗe aak Isa mala ɗaar ɗaar daanɗe ki. Ɔɔ naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: «Ɔn̰ tɔɔsn Raa Ꞌtɛɗn te naase!»
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Num kɛn naaɗe aakin̰ se, nirlɗe teece ɔɔ ɓeere ɔkɗe ɔɔ naaɗe saap ɔɔ kaaɗn naane nirl nam.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Gɔtn se Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Nirlse teec bin se gɛn ɗi? Gɛn ɗi jaay maakse naaj bin se?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Aakki jimge ute jɛmge. Kɛse maam mala. Aakki ɔɔ Ꞌɓaaɗo utu Ꞌnaamum ki ute jise. Nirl se, naan̰ ɔk cɛŋge ute daa ro aan gɔɔ gɛn maam se eyo.»
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Kɛn naan̰ jaay taaɗɗen aas se, naan̰ taaɗɗen jin̰ge ute jɛn̰ge.
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 Kɛn naaɗe aakin̰ se, maakɗe‑raapo naɓo, maakɗe ɔk naaja taa nakŋ se deel doɗe ɔɔ ɔkɗen taaɗ eyo. Gɔtn se Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Gɔtse ki ara se, ɔkki nakŋ kɔsɔ la?»
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 Ɔɔ naaɗe ɛɛp ɛɗin̰ kɛn̰j kɛn naaɗe naaŋin̰ga naaŋ se.
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 Naanɗe ki se sum ɓo, naan̰ uun ɔsɔ.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Tɛr Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Kɛse ɓo taargen mꞋiŋg mꞋtaaɗseno, kaaɗ kɛn mꞋtiŋgo te naase. Bɛɛki num, taargen *Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki, jee taaɗ taar teeco taar Raa ki ute Kaa Keem Raa taaɗo rom ki se, utu Ꞌkaan ɗoobin̰ ki paac.»
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Gɔtn se, naan̰ ɔɔɗɗen biɗe gɛn booy kɔkŋ mɛtn taar maakŋ Kitap ki.
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 Tɛr naan̰ ɗeekɗen daala ɔɔ: «Taa naan̰ se ɓo, Kitap taaɗ ɔɔ: *al‑Masi se utu Ꞌdabara ɔɔ Ꞌkooyo ɔɔ daan ɓii k‑mɔtɔge tu se, naan̰ utu Ꞌdur daan yoge tu.
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 Anum jꞋaɗe kupm mɛta Jeruzalɛm ki ɔɔ kꞋɓaa taaɗn mɛtjil jeege tun do naaŋ ki paac ute roma gɛn tɛrl maakɗe do Raa ki taa Raa se aɗen tɔɔl *kusin̰ɗege.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ɔɔ naase se ɓo amki Ꞌtɛɗn saaɗumge.
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 Ɔɔ maam mꞋutu mꞋaseno kɔl nakŋ kɛn Bubum taaɗ ɔɔ utu aseno Ꞌkɛɗ se. Bin num, naase se, iŋgki Jeruzalɛm ki ara bini aki kɔŋ tɔɔgŋ aɗe kiin̰ gɔtn Raa ki se.»
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Gɔtn se Isa ɓaanɗe naatn kaam aak Betani ɔɔ kɛn naaɗe jaay aan gɔtn ese se, naan̰ uun jin̰ raan ɔɔ ɔɔɗɗen ɓooro.
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Kɛn naan̰ utu ɔɔɗɗen kɔɔɗ ɓooro sum ɓo, gɔtn se naan̰ iik took ute naaɗe cɔkɔ ɔɔ Raa uun ɓaansin̰ maakŋ raa ki.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Kɛn naaɗe jaay ɛrgo naanin̰ ki ɔɔ tɔɔmin̰o aas se, naaɗe iij‑ɔk tɛrl ɓaa Jeruzalɛm ki ute maak‑raapo dɛna.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 Ɔɔ ɓii‑raa, naaɗe lee tɔɔm Raa daan bɔɔr *Ɓee Raa ki.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.