Lucas 24
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARIB
1 Ɓii dumas ki, tanɔɔrin̰ nɔɔrin̰ sum ɓo, mɛndgen se iin̰ ɓaa taa ɓaaɗ kɛn jꞋɔl jꞋaalo ro Isa maak ki se, ute nakŋ oot nijimi ɔɔ ute itir kɛn naaɗe tɛɗin̰o se.
1 Mas já no primeiro dia da semana, bem de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Kɛn naaɗe jaay aan se, ɔŋ ko kɛn kꞋgaasn taa ɓaaɗa se, kꞋdircilin̰ga naatn.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Num kɛn naaɗe jaay ɛnd maak ki se, ɔŋ te ro Mɛljege Isa eyo.
3 Entrando, porém, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Naaɗe aak nakŋ se, ɔkɗen taaɗ eyo. Gɔtn ese sum ɓo, naaɗe naar aak gaabge dio ute kalɗege raap lak lak.
4 E, estando elas perplexas a esse respeito, eis que lhes apareceram dois varões em vestes resplandecentes;
5 Kɛn naaɗe aak jeegen se, dɔrlɔ ɔɔ nirlɗe teece ɔɔ gɔtn se naaɗe no doɗe naaŋ ki. Ɔɔ gaabgen se taaɗɗen ɔɔ: «Debm zɛɛrɛ jaay Ꞌjen̰ki daan jeege tun ooyga kooy se tap ɓo, gɛn ɗi?
5 e ficando elas atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais entre os mortos aquele que vive?
6 Gɔtn ara se, naan̰ gɔtɔ! Gaŋ naan̰ se duroga daan yoge tu. Naase Ꞌsaapki tu do taar kɛn naan̰ taaɗseno taa naaŋ Galile ki,
6 Ele não está aqui, mas ressurgiu. Lembrai-vos de como vos falou, estando ainda na Galiléia.
7 kɛn naan̰ ɗeekseno ɔɔ: ‹*Goon Deba se jꞋutu jꞋan̰ kɔkŋ kɔl ji jee *kusin̰ge tu. Naaɗe utu an̰ tupm ro kaag ki ɔɔ ɓii k‑mɔtɔge tu se, naan̰ utu Ꞌduru.›»
7 dizendo: Importa que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressurja.
8 Gɔtn ese se naaɗe naar saap do taar kɛn Isa taaɗɗeno se.
8 Lembraram-se, então, das suas palavras;
9 Taa ɓaaɗ ki se, naaɗe ɔk tɛrlo ɓaaɗo taaɗ jee mɛtin̰ kɛn sik‑kaar‑kalaŋ ute jee kuuy paacn̰ iŋg te naaɗe se.
9 e, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Mɛndgen ɓaano ute labar se, naaɗe Mari kɛn iin̰o Magdala ki ute Jaan, Mari ko Jak ute mɛndgen mɛtin̰ge kuuy kici; naaɗe ɓaaɗo taaɗn nakŋ se *jee kaan̰ naabm Isage tu.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago; também as outras que estavam com elas relataram estas coisas aos apóstolos.
11 Kɛn jee kaan̰ naabm Isage jaay booy taar se, naaɗe baate tooko, booyɗesin̰ aan gɔɔ taar jee dɛrlge.
11 E pareceram-lhes como um delírio as palavras das mulheres e não lhes deram crédito.
12 Anum Piɛr se, iin̰ aan̰ ɓaa taa ɓaaɗ ki. Ɔɔ kɛn naan̰ jaay aan se, no aak maakŋ ɓaaɗa, aak kalge kalin̰ ki sum ɔɔ num nakŋ kɛn deel se, ɔkin̰ taaɗ eyo. Gɔtn se naan̰ ɔk tɛrl ɓaa ɓeen̰ ki.
12 Mas Pedro, levantando-se, correu ao sepulcro; e, abaixando-se, viu somente os panos de linho; e retirou-se, admirando consigo o que havia acontecido.
13 Ɓii kɛn se sum ɓo, jee mɛtn Isa kɛn di se, iin̰ ɓaa ɓaa maakŋ naaŋ kɛn kꞋdaŋin̰ Emaus. Emaus ute Jeruzalɛm se, daanin̰ dɔk cɔkɔ.
13 Nesse mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Kɛn naaɗe ɓaa ɓaa se, uun maan nakgen kɛn deelo Jeruzalɛm ki se.
14 e iam comentando entre si tudo aquilo que havia sucedido.
15 Kɛn naaɗe jaay maan maan ute naapa se, gɔtn se Isa mala ɔŋ mɛtɗe ɔɔ ɔk ɗoob ute naaɗe tɛlɛ.
15 Enquanto assim comentavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles;
16 Naaɗe aakin̰ ute kaamɗe, naɓo ɗim gaasɗe naaɗe ɔŋ aak ɔkin̰ eyo.
16 mas os olhos deles estavam como que fechados, de sorte que não o reconheceram.
17 Gɔtn se Isa tɔnd mɛtɗe ɔɔ: «Mɛtn taar ɗi jaay Ꞌɓaaki ɓaa jaay Ꞌlee Ꞌnaajki te naapa se?» Gɔtn se naaɗe ɔk ɗaar yip ɔɔ maakɗe tuju.
17 Então ele lhes perguntou: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós? Eles então pararam tristes.
18 Maakɗe ki se, deb kalaŋ kꞋdaŋin̰ Klɛopas se tɛrlin̰ ɔɔ: «Jee Jeruzalɛm ki paac booyga nakgen deel ɓiin naane se. Ɔɔ naai Ꞌkali ki sum ɓo, Ꞌbooy te ey ne!»
18 E um deles, chamado Cleopas, respondeu-lhe: És tu o único peregrino em Jerusalém que não soube das coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Isa tɔnd mɛtɗe ɔɔ «Ɗi ɓo tɛɗa?» Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Nakŋ jaay aan do Isan iin̰o Nazarɛt ki se. Naan̰ se debm magal taaɗ taar teeco taar Raa ki. Naan *Raa ki ɔɔ naan jeege tu se, naan̰ taaɗ taara ute tɔɔgŋ Raa ɔɔ tɛɗ nakgen deel doa.
19 Ao que ele lhes perguntou: Quais? Disseram-lhe: As que dizem respeito a Jesus, o nazareno, que foi profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo.
20 Gaŋ *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raajege tu, ute magaljege se ɔk ɔlin̰ ji jeege tu ɔɔ ɔjin̰ bɔɔrɔ don̰ ki taa jꞋan̰ ɓaa tɔɔlɔ ɔɔ naaɗe ɓaa tup tɔɔlin̰ ro kaag ki.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades e entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Ey num, naaje kꞋjꞋiŋg kꞋjꞋɔnd doje jꞋɔɔ, naan̰ ɓo debm kɛn utu kɔɔɗn do gaan *Israɛlge. Num nakgen se jaay deel sum se, ɓɔrse tɛɗga ɓii mɔtɔ.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, além de tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Ɗeere, mɛndgen kandum maakje ki se, ɓaaɗo taaɗjen taar deel doa, taa naaɗe, tanɔɔrin̰ nɔɔrin̰ se, iin̰ iŋgo taa iiɓ ki,
22 Verdade é, também, que algumas mulheres do nosso meio nos encheram de espanto; pois foram de madrugada ao sepulcro
23 ɔɔ naaɗe ɔŋ te ro Isa eyo. Naaɗe ɔk tɛrl ɓaaɗo taaɗjen ɔɔ naaɗe aako *kɔɗn Raage ɔɔ kɔɗn Raage se ɗeekɗeno ɔɔ: ‹Isa num, utu te kaamin̰a!›
23 e, não achando o corpo dele voltaram, declarando que tinham tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Jeejegen mɛtin̰ge kic iin̰ iŋgo taa iiɓ ki ɔɔ ɔŋo nakge se aan gɔɔ kɛn mɛndge taaɗjeno se sum, naɓo yon̰ se, naaɗe aakin̰ te te eyo.»
24 Além disso, alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; a ele, porém, não o viram.
25 Gɔtn se Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Naase se dose biga ɔɔ taargen jee taaɗ taar teeco taar Raa ki taaɗo se lɛ, naase booy ɔkki mɛtin̰ eyo ɔɔ naase lɛ Ꞌtook aalki maakse do ki yɔkɔɗ eyo!
25 Então ele lhes disse: ó néscios, e tardos de coração para crerdes tudo o que os profetas disseram!
26 Bɛɛki se, *al‑Masi Ꞌdabar, jaay ɓo Raa an̰ *nooko.»
26 Porventura não importa que o Cristo padecesse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Ɔɔ naan̰ baagɗen tɔɔkŋ mɛtn taargen kɛn Kitap taaɗ ron̰ ki ɔɔ naan̰ uun mɛtin̰ ute Kitapm *Musa bini aan do Kitapm jee taaɗ taar teeco taar Raa ki paac.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicou-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Kɛn naaɗe jaay aan cɛɛ naaŋ kɛn naaɗe ɓaa ɓaa maak ki se, Isa ɓaa aan gɔɔ aki gaaŋ taaro.
28 Quando se aproximaram da aldeia para onde iam, ele fez como quem ia para mais longe.
29 Num gaŋ naaɗe ɔk ɗaar mɛtin̰ ki tak ɗeekin̰ ɔɔ: «Ɔɔp te naaje, taa kaaɗa ɓaaga ɔɔ gɔtɔ kic lɛ, ɔkga jin̰a.» Ɔɔ naan̰ tooko ɛnd ɓaa iŋg ute naaɗe.
29 Eles, porém, o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Kɛn naaɗe iŋg ɔs kɔs do tabil ki se, Isa uun mappa jin̰ ki, tɔɔm Raa, dupin̰a ɔɔ ɛɗɗesin̰a.
30 Estando com eles à mesa, tomou o pão e o abençoou; e, partindo-o, lho dava.
31 Gɔtn se kaamɗe ɔɔɗ aaka ɔɔ naaɗe aak jeelin̰a; naɓo kaaɗ kɛn se sum ɓo, naan̰ iig naanɗe ki.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o reconheceram; nisto ele desapareceu de diante deles.
32 Naaɗe taaɗ ute naapa ɔɔ: «Kɛn kꞋɓaakiro ɓaa ɗoob ki jaay, naan̰ taaɗ tɔɔkjeki mɛtn taar maakŋ Kitap ki se, taarin̰ se ɔs maakjege aak eyo.»
32 E disseram um para o outro: Porventura não se nos abrasava o coração, quando pelo caminho nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Naan̰ kɛn se sum ɓo, naaɗe naar iij‑ɔk tɛrl Jeruzalɛm ki; ɔɔ naaɗe ɓaa ɔŋ jeegen sik‑kaar‑kalaŋ se, tusga ute jee kɛn leeɗo ute naaɗe kalaŋ se.
33 E na mesma hora levantaram-se e voltaram para Jerusalém, e encontraram reunidos os onze e os que estavam com eles,
34 Kɛn naaɗe jaay aan se, jee se dɔɔɗɗen ute taargen se ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Ɗeere, Mɛljege se, duroga daan yoge tu ɗeer ɗeer ɔɔ teecoga naan Simon ki!»
34 os quais diziam: Realmente o Senhor ressurgiu, e apareceu a Simão.
35 Ɔɔ naaɗe kic taaɗɗen nakŋ kɛn aanɗeno ɗoob ki ɔɔ kaaɗ kɛn Isa uun mappa, tɔɔm Raa jaay ɓo, naaɗe aak jeelin̰ ro ki se.
35 Então os dois contaram o que acontecera no caminho, e como se lhes fizera conhecer no partir do pão.
36 Kɛn naaɗe utu taaɗ taaɗ sum ɓo, gɔtn se naaɗe aak Isa mala ɗaar ɗaar daanɗe ki. Ɔɔ naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: «Ɔn̰ tɔɔsn Raa Ꞌtɛɗn te naase!»
36 Enquanto ainda falavam nisso, o próprio Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Num kɛn naaɗe aakin̰ se, nirlɗe teece ɔɔ ɓeere ɔkɗe ɔɔ naaɗe saap ɔɔ kaaɗn naane nirl nam.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Gɔtn se Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Nirlse teec bin se gɛn ɗi? Gɛn ɗi jaay maakse naaj bin se?
38 Ele, porém, lhes disse: Por que estais perturbados? e por que surgem dúvidas em vossos corações?
39 Aakki jimge ute jɛmge. Kɛse maam mala. Aakki ɔɔ Ꞌɓaaɗo utu Ꞌnaamum ki ute jise. Nirl se, naan̰ ɔk cɛŋge ute daa ro aan gɔɔ gɛn maam se eyo.»
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede; porque um espírito não tem carne nem ossos, como percebeis que eu tenho.
40 Kɛn naan̰ jaay taaɗɗen aas se, naan̰ taaɗɗen jin̰ge ute jɛn̰ge.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Kɛn naaɗe aakin̰ se, maakɗe‑raapo naɓo, maakɗe ɔk naaja taa nakŋ se deel doɗe ɔɔ ɔkɗen taaɗ eyo. Gɔtn se Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Gɔtse ki ara se, ɔkki nakŋ kɔsɔ la?»
41 Não acreditando eles ainda por causa da alegria, e estando admirados, perguntou-lhes Jesus: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Ɔɔ naaɗe ɛɛp ɛɗin̰ kɛn̰j kɛn naaɗe naaŋin̰ga naaŋ se.
42 Então lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Naanɗe ki se sum ɓo, naan̰ uun ɔsɔ.
43 o qual ele tomou e comeu diante deles.
44 Tɛr Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Kɛse ɓo taargen mꞋiŋg mꞋtaaɗseno, kaaɗ kɛn mꞋtiŋgo te naase. Bɛɛki num, taargen *Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki, jee taaɗ taar teeco taar Raa ki ute Kaa Keem Raa taaɗo rom ki se, utu Ꞌkaan ɗoobin̰ ki paac.»
44 Depois lhe disse: São estas as palavras que vos falei, estando ainda convosco, que importava que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Gɔtn se, naan̰ ɔɔɗɗen biɗe gɛn booy kɔkŋ mɛtn taar maakŋ Kitap ki.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 Tɛr naan̰ ɗeekɗen daala ɔɔ: «Taa naan̰ se ɓo, Kitap taaɗ ɔɔ: *al‑Masi se utu Ꞌdabara ɔɔ Ꞌkooyo ɔɔ daan ɓii k‑mɔtɔge tu se, naan̰ utu Ꞌdur daan yoge tu.
46 e disse-lhes: Assim está escrito que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressurgisse dentre os mortos;
47 Anum jꞋaɗe kupm mɛta Jeruzalɛm ki ɔɔ kꞋɓaa taaɗn mɛtjil jeege tun do naaŋ ki paac ute roma gɛn tɛrl maakɗe do Raa ki taa Raa se aɗen tɔɔl *kusin̰ɗege.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento para remissão dos pecados, a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ɔɔ naase se ɓo amki Ꞌtɛɗn saaɗumge.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Ɔɔ maam mꞋutu mꞋaseno kɔl nakŋ kɛn Bubum taaɗ ɔɔ utu aseno Ꞌkɛɗ se. Bin num, naase se, iŋgki Jeruzalɛm ki ara bini aki kɔŋ tɔɔgŋ aɗe kiin̰ gɔtn Raa ki se.»
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai porém, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Gɔtn se Isa ɓaanɗe naatn kaam aak Betani ɔɔ kɛn naaɗe jaay aan gɔtn ese se, naan̰ uun jin̰ raan ɔɔ ɔɔɗɗen ɓooro.
50 Então os levou fora, até Betânia; e levantando as mãos, os abençoou.
51 Kɛn naan̰ utu ɔɔɗɗen kɔɔɗ ɓooro sum ɓo, gɔtn se naan̰ iik took ute naaɗe cɔkɔ ɔɔ Raa uun ɓaansin̰ maakŋ raa ki.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles; e foi elevado ao céu.
52 Kɛn naaɗe jaay ɛrgo naanin̰ ki ɔɔ tɔɔmin̰o aas se, naaɗe iij‑ɔk tɛrl ɓaa Jeruzalɛm ki ute maak‑raapo dɛna.
52 E, depois de o adorarem, voltaram com grande júbilo para Jerusalém;
53 Ɔɔ ɓii‑raa, naaɗe lee tɔɔm Raa daan bɔɔr *Ɓee Raa ki.
53 e estavam continuamente no templo, bendizendo a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.