Lucas 23

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jee se iin̰o paac taa naap ki, ɔko Isa ɔɔ ɓaansin̰ naan magal *Rɔmɛge tu kꞋdaŋin̰ Pilat.
1 Em seguida o grupo todo se levantou e levou Jesus para Pilatos.
2 Gɔtn se, naaɗe baagin̰ tɔɔl taara don̰ ki ɔɔ: «Naaje kꞋjꞋɔŋo gaabm se tɛɗ tɛɗ pitini maakŋ naaŋje ki. Naan̰ gaas jeege ɔɔ jꞋɔn̰te kɔgŋ miiri Gaar magal iŋg Rɔm ki kɛn kꞋdaŋin̰ Sezar se ɔɔ ɗeek jeege tu ɔɔ naan̰ ɓo *al‑Masi, naan̰ ɓo gaarge.»
2 Lá, começaram a acusá-lo, dizendo: — Pegamos este homem tentando fazer o nosso povo se revoltar, dizendo a eles que não pagassem impostos ao Imperador e afirmando que ele é o
3 Gɔtn se Pilat tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Naai ɓo Gaar Yaudge la?» Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Aan gɔɔ kɛn naai Ꞌɗeekin̰ se.»
3 Aí Pilatos perguntou a Jesus: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
4 Ɔɔ Pilat tɛrl aak *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ute jee dɛnge se ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Gaabm se, maam mꞋɔŋin̰ tuj te ɗim kɛn aas kutin̰ eyo.»
4 Então Pilatos disse aos chefes dos sacerdotes e à multidão: — Não encontro nenhum motivo para condenar este homem.
5 Gaŋ naaɗe dɔɔk taar ɔn̰ eyo ɔɔ ɗeek ɔɔ: «Gaabm se ɔɔs mɛtn jeege ute dooy kɛn naan̰ lee dooy jeege se. Naan̰ baago dooy jeege taa naaŋ Galile ki ute taa naaŋ Jude ki ɔɔ bini ɓɔrse aanga gɔtjege tu Jeruzalɛm ki ara kici.»
5 Mas eles insistiram: — Ele está causando desordem entre o povo em toda a Judeia. Ele começou na Galileia e agora chegou aqui.
6 Kɛn Pilat jaay booy taarɗe se, tɔnd mɛta ɔɔ: «Gaabm se tap ɓo, Ꞌtɛɗn kɔɗ Galile la?»
6 Ouvindo isso, Pilatos perguntou: — Este homem é da Galileia?
7 Kɛn kꞋtaaɗin̰ jꞋɔɔ Isa se mɛtn jee Gaar Ɛrɔdge se, gɔtn se naan̰ ɔlin̰ gɔtn Ɛrɔd ki, taa ɓii kɛn se, Ɛrɔd kic utu Jeruzalɛm ki.
7 Quando soube que Jesus era da região governada por Herodes, Pilatos o mandou para ele, pois Herodes também estava em Jerusalém naquela ocasião.
8 Kɛn Ɛrɔd jaay aak Isa se, maakin̰ raap aak eyo, taa do dɔkin̰ tap ɓo, naan̰ je an̰ kaaka taa naan̰ se, booyga booy jeege lee ɔɔs kɔɔs maanin̰a. Ɔɔ naan̰ je an̰ tɛɗn nakŋ‑kɔɔɓm gam naanin̰ ki ɔɔ naan̰ Ꞌkaaka.
8 Herodes ficou muito contente quando viu Jesus, pois tinha ouvido falar a respeito dele e fazia muito tempo que queria vê-lo. Ele desejava ver Jesus fazer algum milagre.
9 Naan̰ tɔnd mɛtin̰ ɗɔɔl cɔk cɔk, naɓo Isa tɛrlin̰ taar ɗim eyo.
9 Então fez muitas perguntas a Jesus, mas ele não respondeu nada.
10 Kaaɗ kɛn se, *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ute jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage se tɔlin̰ taargen deer deer don̰ ki.
10 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei se apresentaram e fizeram acusações muito fortes contra Jesus.
11 Ɔɔ Ɛrɔd ute asgarin̰ge se tɛɗin̰ rɛn̰ rɛn̰ ɔɔ tɛrɛcin̰ mɛtin̰ ki. Tɛr naaɗe uusin̰ kal ute ron̰a ɔmb birin̰ birin̰, jaay ɓo naaɗe ɔlin̰ gɔtn Pilat ki.
11 Herodes e os seus soldados zombaram de Jesus e o trataram com desprezo. Puseram nele uma capa luxuosa e o mandaram de volta para Pilatos.
12 Ey num, do dɔkin̰ Ɛrɔd te Pilat se taarɗe ɓaa eyo; num gaŋ ɓii kɛn se sum ɓo, naaɗe tɛɗn mɛɗn naapge.
12 Naquele dia Herodes e Pilatos, que antes eram inimigos, se tornaram amigos.
13 Gɔtn ese Pilat daŋ tus *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu, magalgen gɔtn ese ɔɔ ute jee dɛnge paac,
13 Pilatos reuniu os chefes dos sacerdotes, os líderes judeus e o povo
14 ɔɔ naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: «Naase ɔk Ꞌɓaamkiro te gaabm ese se ɔɔki naan̰ ɔɔs kɔɔs mɛtn jeege ɔɔ naanse ki se sum ɓo, maam tɔnd mɛtin̰a do taarge tun naase Ꞌtɔlin̰ki don̰ ki paac se, naɓo maam mꞋɔŋin̰ naan̰ tuj te ɗim kɛn aas kutin̰ eyo.
14 e disse: — Vocês me trouxeram este homem e disseram que ele estava atiçando o povo para fazer uma revolta. Pois eu já lhe fiz várias perguntas diante de todos vocês, mas não encontrei nele nenhuma culpa dessas coisas de que vocês o acusam.
15 *Ɛrɔd kic ɓo ɔŋ te taar kɛn aas tɔɔlin̰ eyo jaay ɔlumsin̰o gɔtn ara se. Ɔɔ gaabm se ne ɗim naan̰ tuj jaay jꞋansin̰ tɔɔl ro ki se gɔtɔ.
15 Herodes também não encontrou nada contra ele e por isso o mandou de volta para nós. Assim, é claro que este homem não fez nada que mereça a pena de morte.
16 Ɓɔrse, maam mꞋan̰ kɔnd ute mɛɛjɛ ɔɔ mꞋan̰ kɔn̰ Ꞌɓaa.»
16 Eu vou mandar que ele seja chicoteado e depois o soltarei.
17 [Kɛn *laa Paak jaay aanga tak ɓo, maakŋ jeeɗege tun kꞋtɔkɗe daŋgay ki se, Pilat lee tɔɔɗ tɔlɗe tɔl debm daŋgay kalaŋ.]
17 [Na Festa da Páscoa, Pilatos tinha o costume de soltar algum preso, a pedido do povo.]
18 Gɔtn se naaɗe dɔɔb ɔɔɗ ɔɔy taa naapki caa ɔɔ: «Gaabm se, Ꞌtɔɔlin̰a ɔɔ ɔɔɗ ɔljeno Barabasi!»
18 Aí toda a multidão começou a gritar: — Mata esse homem! Solta Barrabás para nós!
19 Ey num Barabas se, jꞋɔkin̰ daŋgay ki taa pitin kɛn naan̰ tɛɗo maakŋ gɛgɛr kɛn Jeruzalɛm ki. Naan̰ kɛn se naan̰ tɔɔloga tɔɔl deba.
19 Barrabás tinha sido preso por causa de uma revolta na cidade e por assassinato.
20 Tɛr Pilat tɔnd mɛtɗe daala, taa naan̰ je ɗoobm kɛn an̰ kɔɔɗn kɔl Isa.
20 Então Pilatos, querendo soltar Jesus, falou outra vez com a multidão.
21 Kɛn naaɗe jaay booy taar se, tɛr dɔɔb ɔɔy caa ɔɔ: «Naan̰ se, Ꞌtup Ꞌtɔɔlin̰ ro kaag ki! ꞋTup Ꞌtɔɔlin̰ ro kaag ki!»
21 Mas eles gritavam mais ainda: — Crucifica! Crucifica!
22 Gɔtn se Pilat tɔnd mɛtɗe gɛn k‑mɔtɔge tu ɔɔ: «Gaabm se tap ɓo tujga ɗi? Ey num maam mꞋɔŋ te ne ɗim kɛn aas tɔɔlin̰ eyo. Ɓɔrse, maam mꞋan̰ kɔnd te mɛɛjɛ ɔɔ mꞋan̰ kɔɔɗn kɔlɔ.»
22 E Pilatos disse pela terceira vez: — Mas qual foi o crime dele? Não vejo neste homem nada que faça com que ele mereça a pena de morte. Vou mandar que ele seja chicoteado e depois o soltarei.
23 Gaŋ naaɗe tɔɔy makɔn̰ɔ ɔn̰ eyo ɔɔ taaɗ ɔɔ: «Gaabm se kꞋtup kꞋtɔɔlin̰ ro kaag ki.» Kɛn naaɗe tɔɔy se, tɛɗ dir dir ɓaa deel doa.
23 Porém eles continuaram a gritar bem alto, pedindo que Jesus fosse crucificado; e a gritaria deles venceu.
24 Gɔtn se Pilat took gɛn tɛɗn nakgen kɛn naaɗe maakɗe jen ro ki se.
24 Pilatos condenou Jesus à morte, como pediam.
25 Naan̰ ɔl kꞋɓaa kꞋjꞋɔɔɗ jꞋɔlɗen gaabm kɛn naaɗe jen̰ se; ey num naan̰ ɓo debm pitin tɔɔlɔ deba jaay jꞋɔlin̰ daŋgay ki se. Gaŋ gɛn Isa se, naan̰ ɛɗɗesin̰ kaam jiɗe ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋTɛɗin̰ki aan gɔɔ kɛn naase maakse jen ro ki.»
25 E soltou o homem que eles queriam — aquele que havia sido preso por causa de revolta e de assassinato. E entregou Jesus para fazerem com ele o que quisessem.
26 Kɛn naaɗe ɓaan ɓaa te Isa se, naaɗe dɔɔɗ ute gaaba kalaŋ kꞋdaŋin̰ Simon kɔɗ Sirɛn. Naan̰ iin̰o naatn ɔɔ deel deel te ɗoobm se. Naaɗe ɔkin̰ taa tɔɔgɔ gɛn kuun kaagŋ jꞋan̰ ɓaa tupm Isa ro ki se ɔɔ naan̰ uun kaagŋ se ɔɔ leen mɛtn Isa ki.
26 Então os soldados levaram Jesus. No caminho, eles encontraram um homem chamado Simão, da cidade de Cirene, que vinha do campo. Agarraram Simão e o obrigaram a carregar a cruz, seguindo atrás de Jesus.
27 Kɛn Isa ɓaa ɓaa se, jeege dɛna ɔk mɛtin̰a. Maakɗe ki se mɛtin̰ge mɛndge ɔɔ mɛndgen se jaay aakin̰ se, tɔnd tarkaaɗɗege tɔɔyɔ eemin̰ nɔɔ.
27 Uma grande multidão o seguia. Nela havia algumas mulheres que choravam e se lamentavam por causa dele.
28 Isa tɛrl aakɗe ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Mɛndgen Jeruzalɛm ki, ɔn̰te Ꞌkeemki taa maama. Num eemki ɓo taa naase malin̰ge ɔɔ taa gɛnsege.
28 Jesus virou-se para elas e disse:
29 ꞋBooyki, kaaɗin̰ utu Ꞌkaan se kꞋɗeekŋ jꞋɔɔ: maak‑raapo mɛndkartge tu, mɛndgen ooj nam te te eyo ɔɔ kɛngen siɗege gaange aay nam te te eyo.
29 Porque chegarão os dias em que todos vão dizer: “Felizes as mulheres que nunca tiveram filhos, que nunca deram à luz e que nunca amamentaram!”
30 Ɓii kɛn naane se, jeege Ꞌtaaɗn koge tu ɔɔ: ‹ꞋToocki doje ki› ɔɔ Ꞌtaaɗn kɔsge tu ɔɔ: ‹ꞋDeebki doje ki›.
30 Chegará o tempo em que todos vão dizer às montanhas: “Caiam em cima de nós!” E dirão também aos montes: “Nos cubram!”
31 Taa nakgen se jaay aan do ko kaag kɛn zɛɛrɛ se, do ko kaag kɛn tuutu se, tap ɓo Ꞌtɛɗn ɔɔ ɗio?»
31 Porque, se isso tudo é feito quando a lenha está verde, o que acontecerá, então, quando ela estiver seca?
32 Gɔtn se kꞋtɔk kꞋɓaano ute jeege dio ɔɔ jee se, jee kɛn tujga tuj ɗim, taa jꞋaɗen ɓaa tɔɔl ute Isa.
32 Levaram também dois criminosos para serem mortos com Jesus.
33 Kɛn naaɗe jaay aan gɔtn kꞋdaŋin̰: kaaɗn do deba se, naaɗe tup Isa ro kaag ki ɔɔ jee kɛn tujga tuj ɗim se kic kꞋtupɗe ro kaagge tu. Deb kalaŋ kꞋjꞋuun kꞋɗaarin̰ do ji daamin̰ ki ɔɔ deb kalaŋ kꞋjꞋuun kꞋɗaarin̰ do ji jeelin̰ ki.
33 Quando chegaram ao lugar chamado “A Caveira”, ali crucificaram Jesus e junto com ele os dois criminosos, um à sua direita e o outro à sua esquerda.
34 Kɛn Isa jaay kꞋtup kꞋɗaarin̰ ro kaag ki se, ɗeek ɔɔ: «Bua, Ꞌtɔɔlɗe *kusin̰ɗe, taa nakŋ naaɗe tɛɗ se, naaɗe jeel eyo.»
34 [Então Jesus disse: Em seguida, tirando a sorte com dados, os soldados repartiram entre si as roupas de Jesus.
35 Gɔtn se jee dɛnge ɗaar aakin̰a; ɔɔ jee magalge se, ɔɔyin̰ koogo mɛtin̰ ki ɔɔ ɗeek ɔɔ: «Jee kuuy se, naan̰ aajɗenoga; kɛn naan̰ ɓo *al‑Masi kɛn *Raa bɛɛr ɔɔɗin̰ ɗeer num, ɓɔrse n̰Ꞌaaj ron̰ mala.»
35 O povo ficou ali olhando, e os líderes judeus zombavam de Jesus, dizendo: — Ele salvou os outros. Que salve a si mesmo, se é, de fato, o
36 Asgarge kic ɓo tɛrɛcin̰ mɛtin̰ ki; naaɗe ɓaaɗo cɛɛn̰ ki ɔɔ ɛɗin̰ tɔtn koojn̰ bin̰ kɛn mooy se,
36 Os soldados também zombavam de Jesus. Chegavam perto dele e lhe ofereciam vinho comum
37 ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Kɛn naai jaay ꞋGaar Yaudge num, aaj roi mala!»
37 e diziam: — Se você é o rei dos judeus, salve a você mesmo!
38 Kɛn naaɗe jaay utu tupin̰ tup ro kaag ki se ɓo, naaɗe raaŋ ɔlin̰ kaam don̰ ki ɔɔ: Kɛse ɓo Gaar Yaudge.
38 Na cruz, acima da sua cabeça, estavam escritas as seguintes palavras: “Este é o Rei dos Judeus”.
39 Maakŋ jeege tun di kɛn tujga tuj ɗim jaay kꞋtup kꞋtɔɔlɗe ro kaagge tu ute naan̰ se, deb kalaŋ naajin̰ ɔɔ: «Naai ɓo al‑Masi ey la? Kɛn bin num, naai mala aaj roi ɔɔ aajje naaje kici.»
39 Um dos criminosos que estavam crucificados ali insultava Jesus, dizendo: — Você não é o Messias? Então salve a você mesmo e a nós também!
40 Gaŋ deb kalaŋ uunin̰ kaamin̰ ɗeekin̰ ɔɔ: «Naai se, Ꞌɓeer Raa ki eyo. Ey num, naai Ꞌmaakŋ dubar ki aan gɔɔ naan̰ kici.
40 Porém o outro o repreendeu, dizendo: — Você não
41 Gɛn naaje se, kɛn kꞋdabarje kic ɗoobin̰a. Taa naaje se kꞋtujga tuju. Num gaŋ naan̰ se, tuj te ɗim eyo.»
41 A nossa condenação é justa, e por isso estamos recebendo o castigo que nós merecemos por causa das coisas que fizemos; mas ele não fez nada de mau.
42 Gɔtn se naan̰ ɗeek Isa ki ɔɔ: «Isa, ɓiin naai aɗe ɓaa maakŋ gaari ki se, Ꞌsaap dom ki.»
42 Então disse: — Jesus, lembre de mim quando o senhor vier como Rei!
43 Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «ꞋBooy bɛɛ mꞋai taaɗa: jaaki sum ɓo, naai Ꞌɓaa te maam gɔtn Raa ki.»
43 Jesus respondeu:
44 Kɛn kaaɗa jaay ɓaa kaasn katar tir se, do naaŋa te magalin̰ se gɔtɔ ɓaa ilim dib bini aan katar do tɛgɛr ki.
44 Mais ou menos ao meio-dia o sol parou de brilhar, e uma escuridão cobriu toda a terra até as três horas da tarde.
45 Kaaɗa paac, jꞋɔŋ jꞋaakin̰ eyo. Naan̰ kɛn se, kal deer magal kɛn kꞋgaaŋ maakŋ *Ɓee Raa se, nɛɛpo raan daan ki bini aan naaŋ ki tak.
45 E a cortina do Templo se rasgou pelo meio.
46 Gɔtn ese, Isa ɔɔɗ ɔɔy makɔn̰ɔ ɔɔ: «Bua, kom se, mꞋɔn̰isin̰ kaam ji.» Kɛn naan̰ taaɗ taarin̰ aas se, ɔn̰ kon̰ teece.
46 Aí Jesus gritou bem alto: Depois de dizer isso, ele morreu.
47 Kɛn bubm asgarge jaay aak nakŋ deel se, naan̰ *nook Raa ɔɔ ɗeek ɔɔ: «Ɗeer ɗeer, gaabm se, naan̰ debm daan ki!»
47 Quando o oficial do exército romano viu o que havia acontecido, deu glória a Deus, dizendo: — De fato, este homem era inocente!
48 Ɔɔ jeegen kɛn ɓaaɗo aak nakŋ deel se, kɛn naaɗe jaay uun tɛrl ɓaa ɓaa se, maakɗe tuj se tɔnd tarkaaɗɗege.
48 Todos os que estavam reunidos ali para assistir àquele espetáculo viram o que havia acontecido e voltaram para casa, batendo no peito em sinal de tristeza.
49 Num jee deelga deel ute naan̰a ɔɔ mɛndgen baago kɔkŋ mɛtin̰ taa naaŋ Galile ki se, naaɗe se paac ɗaar gɔtn dɔkɔ jaay ɓo aakin̰a.
49 Todos os amigos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia ficaram de longe, olhando tudo aquilo.
50 Gɔtn se, gaaba kalaŋ ron̰ Yusup ɔɔ naan̰ se, maakŋ magalge tun kɛn lee aak mɛtn taarge se. Naan̰ se debm bɛɛ ɔɔ debm daan ki.
50 — ausente —
51 Gaabm se iin̰o maakŋ gɛgɛr Yaudge tun kꞋdaŋin̰ Arimate. Ɔɔ nakŋ jeen̰ge tɛɗ paac se, naan̰ ɔl te taarin̰ maak ki eyo. Taa naan̰ iŋg aak kaak kaam *maakŋ Gaar Raa kɛn utu Ꞌkaan se.
51 — ausente —
52 Gaabm se ɓaa ɔŋ Pilat ɔɔ tɔnd mɛtin̰a taa an̰ kɔn̰ ro Isa se, naan̰ an̰ ɓaa kɔl maakŋ iiɓ ki.
52 José foi e pediu a Pilatos o corpo de Jesus.
53 Pilat ɔn̰in̰sin̰a ɔɔ naan̰ ɓaa bɔɔy ro Isa naatn ro kaag ki. Gɔtn se Yusup teelin̰ ute kal duubu ɔɔ ɓaa ɔl aalin̰ maakŋ iiɓ kɛn jꞋɔŋ ko sum ɓo jꞋuɗ kꞋɗaapin̰a. Ɔɔ iiɓm se, ɓii kalaŋ jꞋɔl kꞋnaam te nam maak ki eyo.
53 Então tirou o corpo da cruz e o enrolou num lençol de linho. Depois o colocou num túmulo cavado na rocha, que nunca havia sido usado.
54 Ɓiin se, jeege ɗaap ɗaap roɗe taa tɛgɛr sum ɓo, *ɓii sebit se baaga.
54 Isso foi na sexta-feira, e já estava para começar o sábado.
55 Mɛndgen baago daan Isa Galile ki se, ɓaa te Yusup kalaŋ gɛn ɓaa kaakŋ iiɓm kɛn jꞋɔl jꞋaal ro Isa maak ki se.
55 As mulheres que haviam seguido Jesus desde a Galileia foram com José e viram o túmulo e como Jesus tinha sido colocado ali.
56 Ɔɔ kɛn naaɗe jaay ɔk tɛrl ɓeen se, naaɗe ɓaa tɛɗo nakŋ oot nijimi ute itir gɛn ɓaa kɔtn ro Isa ki. Ɓii sebit ki se, naaɗe iŋg tɔɔl maakɗe taa *Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se gaasɗenga gaasa ɔɔ jꞋɔn̰te tɛɗn ɗim.
56 Depois voltaram para casa e prepararam perfumes e óleos para passar no corpo dele. E no sábado elas descansaram, conforme a

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.