Lucas 23

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Jee se iin̰o paac taa naap ki, ɔko Isa ɔɔ ɓaansin̰ naan magal *Rɔmɛge tu kꞋdaŋin̰ Pilat.
1 E, levantando-se toda a multidão deles, levaram-no a Pilatos.
2 Gɔtn se, naaɗe baagin̰ tɔɔl taara don̰ ki ɔɔ: «Naaje kꞋjꞋɔŋo gaabm se tɛɗ tɛɗ pitini maakŋ naaŋje ki. Naan̰ gaas jeege ɔɔ jꞋɔn̰te kɔgŋ miiri Gaar magal iŋg Rɔm ki kɛn kꞋdaŋin̰ Sezar se ɔɔ ɗeek jeege tu ɔɔ naan̰ ɓo *al‑Masi, naan̰ ɓo gaarge.»
2 E eles começaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este indivíduo pervertendo a nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo ser ele mesmo Cristo, um rei.
3 Gɔtn se Pilat tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Naai ɓo Gaar Yaudge la?» Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Aan gɔɔ kɛn naai Ꞌɗeekin̰ se.»
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: És tu o REI DOS JUDEUS? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu o dizes.
4 Ɔɔ Pilat tɛrl aak *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ute jee dɛnge se ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Gaabm se, maam mꞋɔŋin̰ tuj te ɗim kɛn aas kutin̰ eyo.»
4 Então, disse Pilatos aos principais sacerdotes e à multidão: Eu não acho culpa alguma neste homem.
5 Gaŋ naaɗe dɔɔk taar ɔn̰ eyo ɔɔ ɗeek ɔɔ: «Gaabm se ɔɔs mɛtn jeege ute dooy kɛn naan̰ lee dooy jeege se. Naan̰ baago dooy jeege taa naaŋ Galile ki ute taa naaŋ Jude ki ɔɔ bini ɓɔrse aanga gɔtjege tu Jeruzalɛm ki ara kici.»
5 E eles, ainda mais violentos, disseram: Ele agita o povo ensinando por toda a Judeia, começando pela Galileia até este lugar.
6 Kɛn Pilat jaay booy taarɗe se, tɔnd mɛta ɔɔ: «Gaabm se tap ɓo, Ꞌtɛɗn kɔɗ Galile la?»
6 Quando Pilatos ouviu falar da Galileia, ele perguntou se aquele homem era um galileu.
7 Kɛn kꞋtaaɗin̰ jꞋɔɔ Isa se mɛtn jee Gaar Ɛrɔdge se, gɔtn se naan̰ ɔlin̰ gɔtn Ɛrɔd ki, taa ɓii kɛn se, Ɛrɔd kic utu Jeruzalɛm ki.
7 E, assim que soube que ele pertencia a jurisdição de Herodes, ele enviou-o a Herodes, que também estava em Jerusalém naqueles dias.
8 Kɛn Ɛrɔd jaay aak Isa se, maakin̰ raap aak eyo, taa do dɔkin̰ tap ɓo, naan̰ je an̰ kaaka taa naan̰ se, booyga booy jeege lee ɔɔs kɔɔs maanin̰a. Ɔɔ naan̰ je an̰ tɛɗn nakŋ‑kɔɔɓm gam naanin̰ ki ɔɔ naan̰ Ꞌkaaka.
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito; porque ele desejava vê-lo há muito tempo, por ter ouvido muitas coisas dele; e esperava ver algum milagre feito por ele.
9 Naan̰ tɔnd mɛtin̰ ɗɔɔl cɔk cɔk, naɓo Isa tɛrlin̰ taar ɗim eyo.
9 Então, o interrogava com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 Kaaɗ kɛn se, *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ute jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage se tɔlin̰ taargen deer deer don̰ ki.
10 E os principais sacerdotes e os escribas estavam ali, e o acusavam com veemência.
11 Ɔɔ Ɛrɔd ute asgarin̰ge se tɛɗin̰ rɛn̰ rɛn̰ ɔɔ tɛrɛcin̰ mɛtin̰ ki. Tɛr naaɗe uusin̰ kal ute ron̰a ɔmb birin̰ birin̰, jaay ɓo naaɗe ɔlin̰ gɔtn Pilat ki.
11 E Herodes, com os seus homens de guerra, desprezou-o, e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa deslumbrante, e enviou-o novamente a Pilatos.
12 Ey num, do dɔkin̰ Ɛrɔd te Pilat se taarɗe ɓaa eyo; num gaŋ ɓii kɛn se sum ɓo, naaɗe tɛɗn mɛɗn naapge.
12 E, no mesmo dia, Pilatos e Herodes se tornaram amigos; porque antes tinham uma inimizade entre eles.
13 Gɔtn ese Pilat daŋ tus *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu, magalgen gɔtn ese ɔɔ ute jee dɛnge paac,
13 E Pilatos chamando os principais sacerdotes e governantes do povo,
14 ɔɔ naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: «Naase ɔk Ꞌɓaamkiro te gaabm ese se ɔɔki naan̰ ɔɔs kɔɔs mɛtn jeege ɔɔ naanse ki se sum ɓo, maam tɔnd mɛtin̰a do taarge tun naase Ꞌtɔlin̰ki don̰ ki paac se, naɓo maam mꞋɔŋin̰ naan̰ tuj te ɗim kɛn aas kutin̰ eyo.
14 disse-lhes: Trouxeram-me este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o perante vós, não achei neste homem nenhuma culpa daquilo que o acusam,
15 *Ɛrɔd kic ɓo ɔŋ te taar kɛn aas tɔɔlin̰ eyo jaay ɔlumsin̰o gɔtn ara se. Ɔɔ gaabm se ne ɗim naan̰ tuj jaay jꞋansin̰ tɔɔl ro ki se gɔtɔ.
15 mas nem Herodes; pois eu lho enviei novamente, por causa de vós, e nada digno de morte foi cometido por ele.
16 Ɓɔrse, maam mꞋan̰ kɔnd ute mɛɛjɛ ɔɔ mꞋan̰ kɔn̰ Ꞌɓaa.»
16 Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.
17 [Kɛn *laa Paak jaay aanga tak ɓo, maakŋ jeeɗege tun kꞋtɔkɗe daŋgay ki se, Pilat lee tɔɔɗ tɔlɗe tɔl debm daŋgay kalaŋ.]
17 (Porque era-lhe necessário soltar-lhes um por ocasião da festa).
18 Gɔtn se naaɗe dɔɔb ɔɔɗ ɔɔy taa naapki caa ɔɔ: «Gaabm se, Ꞌtɔɔlin̰a ɔɔ ɔɔɗ ɔljeno Barabasi!»
18 E gritavam todos juntos, dizendo: Fora daqui com este homem, e solta-nos Barrabás;
19 Ey num Barabas se, jꞋɔkin̰ daŋgay ki taa pitin kɛn naan̰ tɛɗo maakŋ gɛgɛr kɛn Jeruzalɛm ki. Naan̰ kɛn se naan̰ tɔɔloga tɔɔl deba.
19 (que fora lançado na prisão por causa de uma rebelião feita na cidade, e de um assassinato).
20 Tɛr Pilat tɔnd mɛtɗe daala, taa naan̰ je ɗoobm kɛn an̰ kɔɔɗn kɔl Isa.
20 Novamente, pois, Pilatos falou, querendo soltar a Jesus.
21 Kɛn naaɗe jaay booy taar se, tɛr dɔɔb ɔɔy caa ɔɔ: «Naan̰ se, Ꞌtup Ꞌtɔɔlin̰ ro kaag ki! ꞋTup Ꞌtɔɔlin̰ ro kaag ki!»
21 Mas eles gritavam, dizendo: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Gɔtn se Pilat tɔnd mɛtɗe gɛn k‑mɔtɔge tu ɔɔ: «Gaabm se tap ɓo tujga ɗi? Ey num maam mꞋɔŋ te ne ɗim kɛn aas tɔɔlin̰ eyo. Ɓɔrse, maam mꞋan̰ kɔnd te mɛɛjɛ ɔɔ mꞋan̰ kɔɔɗn kɔlɔ.»
22 E ele lhes disse pela terceira vez: Por que, que mal ele fez? Não achei nele culpa de morte. Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.
23 Gaŋ naaɗe tɔɔy makɔn̰ɔ ɔn̰ eyo ɔɔ taaɗ ɔɔ: «Gaabm se kꞋtup kꞋtɔɔlin̰ ro kaag ki.» Kɛn naaɗe tɔɔy se, tɛɗ dir dir ɓaa deel doa.
23 E eles insistiam em alta voz, requerendo para que ele pudesse ser crucificado. E as suas vozes e as dos principais sacerdotes prevaleceram.
24 Gɔtn se Pilat took gɛn tɛɗn nakgen kɛn naaɗe maakɗe jen ro ki se.
24 E Pilatos deu sentença, que deveria ser como eles exigiam.
25 Naan̰ ɔl kꞋɓaa kꞋjꞋɔɔɗ jꞋɔlɗen gaabm kɛn naaɗe jen̰ se; ey num naan̰ ɓo debm pitin tɔɔlɔ deba jaay jꞋɔlin̰ daŋgay ki se. Gaŋ gɛn Isa se, naan̰ ɛɗɗesin̰ kaam jiɗe ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋTɛɗin̰ki aan gɔɔ kɛn naase maakse jen ro ki.»
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma rebelião e assassinato, que era o que eles desejavam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Kɛn naaɗe ɓaan ɓaa te Isa se, naaɗe dɔɔɗ ute gaaba kalaŋ kꞋdaŋin̰ Simon kɔɗ Sirɛn. Naan̰ iin̰o naatn ɔɔ deel deel te ɗoobm se. Naaɗe ɔkin̰ taa tɔɔgɔ gɛn kuun kaagŋ jꞋan̰ ɓaa tupm Isa ro ki se ɔɔ naan̰ uun kaagŋ se ɔɔ leen mɛtn Isa ki.
26 E, enquanto o conduziam, eles pegaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e colocaram nele a cruz, para que ele pudesse carregá-la após Jesus.
27 Kɛn Isa ɓaa ɓaa se, jeege dɛna ɔk mɛtin̰a. Maakɗe ki se mɛtin̰ge mɛndge ɔɔ mɛndgen se jaay aakin̰ se, tɔnd tarkaaɗɗege tɔɔyɔ eemin̰ nɔɔ.
27 E seguia-o uma grande multidão de povo e de mulheres, que também pranteavam e lamentavam por ele.
28 Isa tɛrl aakɗe ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Mɛndgen Jeruzalɛm ki, ɔn̰te Ꞌkeemki taa maama. Num eemki ɓo taa naase malin̰ge ɔɔ taa gɛnsege.
28 Mas Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; mas chorai por vós mesmas e por vossos filhos.
29 ꞋBooyki, kaaɗin̰ utu Ꞌkaan se kꞋɗeekŋ jꞋɔɔ: maak‑raapo mɛndkartge tu, mɛndgen ooj nam te te eyo ɔɔ kɛngen siɗege gaange aay nam te te eyo.
29 Porque eis que virão dias em que dirão: Abençoadas são as estéreis, e os ventres que nunca geraram, e os peitos que nunca amamentaram.
30 Ɓii kɛn naane se, jeege Ꞌtaaɗn koge tu ɔɔ: ‹ꞋToocki doje ki› ɔɔ Ꞌtaaɗn kɔsge tu ɔɔ: ‹ꞋDeebki doje ki›.
30 Então, eles começarão dizer para os montes: Caiam sobre nós; e aos outeiros: Cubram-nos.
31 Taa nakgen se jaay aan do ko kaag kɛn zɛɛrɛ se, do ko kaag kɛn tuutu se, tap ɓo Ꞌtɛɗn ɔɔ ɗio?»
31 Pois se eles fazem estas coisas em uma árvore verde, o que se fará na seca?
32 Gɔtn se kꞋtɔk kꞋɓaano ute jeege dio ɔɔ jee se, jee kɛn tujga tuj ɗim, taa jꞋaɗen ɓaa tɔɔl ute Isa.
32 E havia também outros dois, que eram malfeitores, sendo conduzidos com ele para serem mortos.
33 Kɛn naaɗe jaay aan gɔtn kꞋdaŋin̰: kaaɗn do deba se, naaɗe tup Isa ro kaag ki ɔɔ jee kɛn tujga tuj ɗim se kic kꞋtupɗe ro kaagge tu. Deb kalaŋ kꞋjꞋuun kꞋɗaarin̰ do ji daamin̰ ki ɔɔ deb kalaŋ kꞋjꞋuun kꞋɗaarin̰ do ji jeelin̰ ki.
33 E, quando eles chegaram ao lugar que é chamado Calvário, ali o crucificaram, e aos malfeitores, um à direita, e outro à esquerda.
34 Kɛn Isa jaay kꞋtup kꞋɗaarin̰ ro kaag ki se, ɗeek ɔɔ: «Bua, Ꞌtɔɔlɗe *kusin̰ɗe, taa nakŋ naaɗe tɛɗ se, naaɗe jeel eyo.»
34 Então, disse Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque eles não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram a sorte.
35 Gɔtn se jee dɛnge ɗaar aakin̰a; ɔɔ jee magalge se, ɔɔyin̰ koogo mɛtin̰ ki ɔɔ ɗeek ɔɔ: «Jee kuuy se, naan̰ aajɗenoga; kɛn naan̰ ɓo *al‑Masi kɛn *Raa bɛɛr ɔɔɗin̰ ɗeer num, ɓɔrse n̰Ꞌaaj ron̰ mala.»
35 E o povo ficou parado e olhando, e também os governantes o ridicularizavam, dizendo: Ele salvou aos outros; salve-se a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Asgarge kic ɓo tɛrɛcin̰ mɛtin̰ ki; naaɗe ɓaaɗo cɛɛn̰ ki ɔɔ ɛɗin̰ tɔtn koojn̰ bin̰ kɛn mooy se,
36 E também os soldados zombavam dele, chegando-se a ele, e oferecendo-lhe vinagre,
37 ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Kɛn naai jaay ꞋGaar Yaudge num, aaj roi mala!»
37 e dizendo: Se tu és o REI DOS JUDEUS, salva-te a ti mesmo.
38 Kɛn naaɗe jaay utu tupin̰ tup ro kaag ki se ɓo, naaɗe raaŋ ɔlin̰ kaam don̰ ki ɔɔ: Kɛse ɓo Gaar Yaudge.
38 E também havia uma inscrição, escrita acima dele em letras de grego, e latim, e hebraico: Este é o REI DOS JUDEUS.
39 Maakŋ jeege tun di kɛn tujga tuj ɗim jaay kꞋtup kꞋtɔɔlɗe ro kaagge tu ute naan̰ se, deb kalaŋ naajin̰ ɔɔ: «Naai ɓo al‑Masi ey la? Kɛn bin num, naai mala aaj roi ɔɔ aajje naaje kici.»
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados, enfurecido, dizia: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Gaŋ deb kalaŋ uunin̰ kaamin̰ ɗeekin̰ ɔɔ: «Naai se, Ꞌɓeer Raa ki eyo. Ey num, naai Ꞌmaakŋ dubar ki aan gɔɔ naan̰ kici.
40 Mas o outro, respondendo, repreendia-o, dizendo: Tu nem mesmo temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Gɛn naaje se, kɛn kꞋdabarje kic ɗoobin̰a. Taa naaje se kꞋtujga tuju. Num gaŋ naan̰ se, tuj te ɗim eyo.»
41 Porque nós, em verdade, padecemos justamente, pois nós recebemos a devida recompensa dos nossos atos; mas este homem nada fez de errado.
42 Gɔtn se naan̰ ɗeek Isa ki ɔɔ: «Isa, ɓiin naai aɗe ɓaa maakŋ gaari ki se, Ꞌsaap dom ki.»
42 E ele disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando tu vieres em teu reino.
43 Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «ꞋBooy bɛɛ mꞋai taaɗa: jaaki sum ɓo, naai Ꞌɓaa te maam gɔtn Raa ki.»
43 E disse-lhe Jesus: Verdadeiramente eu te digo: Hoje tu estarás comigo no paraíso.
44 Kɛn kaaɗa jaay ɓaa kaasn katar tir se, do naaŋa te magalin̰ se gɔtɔ ɓaa ilim dib bini aan katar do tɛgɛr ki.
44 E era já quase à hora sexta, e houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
45 Kaaɗa paac, jꞋɔŋ jꞋaakin̰ eyo. Naan̰ kɛn se, kal deer magal kɛn kꞋgaaŋ maakŋ *Ɓee Raa se, nɛɛpo raan daan ki bini aan naaŋ ki tak.
45 E o sol se escureceu, e o véu do templo rasgou-se ao meio.
46 Gɔtn ese, Isa ɔɔɗ ɔɔy makɔn̰ɔ ɔɔ: «Bua, kom se, mꞋɔn̰isin̰ kaam ji.» Kɛn naan̰ taaɗ taarin̰ aas se, ɔn̰ kon̰ teece.
46 E Jesus gritando em alta voz, disse: Pai, nas tuas mãos eu entrego o meu espírito. E, tendo dito isso, ele rendeu o espírito.
47 Kɛn bubm asgarge jaay aak nakŋ deel se, naan̰ *nook Raa ɔɔ ɗeek ɔɔ: «Ɗeer ɗeer, gaabm se, naan̰ debm daan ki!»
47 Ora, quando o centurião viu o que estava feito, ele glorificou a Deus, dizendo: Certamente este era um homem justo.
48 Ɔɔ jeegen kɛn ɓaaɗo aak nakŋ deel se, kɛn naaɗe jaay uun tɛrl ɓaa ɓaa se, maakɗe tuj se tɔnd tarkaaɗɗege.
48 E toda a multidão que se ajuntara para observar, vendo as coisas que estavam feitas, retornavam batendo no peito.
49 Num jee deelga deel ute naan̰a ɔɔ mɛndgen baago kɔkŋ mɛtin̰ taa naaŋ Galile ki se, naaɗe se paac ɗaar gɔtn dɔkɔ jaay ɓo aakin̰a.
49 E todos os seus conhecidos, e as mulheres que o haviam seguido desde a Galileia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 Gɔtn se, gaaba kalaŋ ron̰ Yusup ɔɔ naan̰ se, maakŋ magalge tun kɛn lee aak mɛtn taarge se. Naan̰ se debm bɛɛ ɔɔ debm daan ki.
50 E eis que havia um homem de nome José, um conselheiro, e ele era homem bom e justo;
51 Gaabm se iin̰o maakŋ gɛgɛr Yaudge tun kꞋdaŋin̰ Arimate. Ɔɔ nakŋ jeen̰ge tɛɗ paac se, naan̰ ɔl te taarin̰ maak ki eyo. Taa naan̰ iŋg aak kaak kaam *maakŋ Gaar Raa kɛn utu Ꞌkaan se.
51 (que não tinha consentido no conselho e nos atos deles), ele era de Arimateia, cidade dos judeus; e ele também esperava o reino de Deus.
52 Gaabm se ɓaa ɔŋ Pilat ɔɔ tɔnd mɛtin̰a taa an̰ kɔn̰ ro Isa se, naan̰ an̰ ɓaa kɔl maakŋ iiɓ ki.
52 Este homem foi a Pilatos, e implorou pelo corpo de Jesus.
53 Pilat ɔn̰in̰sin̰a ɔɔ naan̰ ɓaa bɔɔy ro Isa naatn ro kaag ki. Gɔtn se Yusup teelin̰ ute kal duubu ɔɔ ɓaa ɔl aalin̰ maakŋ iiɓ kɛn jꞋɔŋ ko sum ɓo jꞋuɗ kꞋɗaapin̰a. Ɔɔ iiɓm se, ɓii kalaŋ jꞋɔl kꞋnaam te nam maak ki eyo.
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o em um pano de linho, e o deitou em um sepulcro lavrado na rocha, onde nenhum homem ainda havia sido posto.
54 Ɓiin se, jeege ɗaap ɗaap roɗe taa tɛgɛr sum ɓo, *ɓii sebit se baaga.
54 E era o dia da preparação, e ia começar o shabat.
55 Mɛndgen baago daan Isa Galile ki se, ɓaa te Yusup kalaŋ gɛn ɓaa kaakŋ iiɓm kɛn jꞋɔl jꞋaal ro Isa maak ki se.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galileia o seguiram também, e viram o sepulcro, e como foi posto o seu corpo.
56 Ɔɔ kɛn naaɗe jaay ɔk tɛrl ɓeen se, naaɗe ɓaa tɛɗo nakŋ oot nijimi ute itir gɛn ɓaa kɔtn ro Isa ki. Ɓii sebit ki se, naaɗe iŋg tɔɔl maakɗe taa *Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se gaasɗenga gaasa ɔɔ jꞋɔn̰te tɛɗn ɗim.
56 E elas retornando, prepararam especiarias e unguentos; e no dia do shabat repousaram, conforme o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.