Lucas 23

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jee se iin̰o paac taa naap ki, ɔko Isa ɔɔ ɓaansin̰ naan magal *Rɔmɛge tu kꞋdaŋin̰ Pilat.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Gɔtn se, naaɗe baagin̰ tɔɔl taara don̰ ki ɔɔ: «Naaje kꞋjꞋɔŋo gaabm se tɛɗ tɛɗ pitini maakŋ naaŋje ki. Naan̰ gaas jeege ɔɔ jꞋɔn̰te kɔgŋ miiri Gaar magal iŋg Rɔm ki kɛn kꞋdaŋin̰ Sezar se ɔɔ ɗeek jeege tu ɔɔ naan̰ ɓo *al‑Masi, naan̰ ɓo gaarge.»
2 E ali passaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, vedando pagar tributo a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Gɔtn se Pilat tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Naai ɓo Gaar Yaudge la?» Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Aan gɔɔ kɛn naai Ꞌɗeekin̰ se.»
3 Então, lhe perguntou Pilatos: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
4 Ɔɔ Pilat tɛrl aak *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ute jee dɛnge se ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Gaabm se, maam mꞋɔŋin̰ tuj te ɗim kɛn aas kutin̰ eyo.»
4 Disse Pilatos aos principais sacerdotes e às multidões: Não vejo neste homem crime algum.
5 Gaŋ naaɗe dɔɔk taar ɔn̰ eyo ɔɔ ɗeek ɔɔ: «Gaabm se ɔɔs mɛtn jeege ute dooy kɛn naan̰ lee dooy jeege se. Naan̰ baago dooy jeege taa naaŋ Galile ki ute taa naaŋ Jude ki ɔɔ bini ɓɔrse aanga gɔtjege tu Jeruzalɛm ki ara kici.»
5 Insistiam, porém, cada vez mais, dizendo: Ele alvoroça o povo, ensinando por toda a Judeia, desde a Galileia, onde começou, até aqui.
6 Kɛn Pilat jaay booy taarɗe se, tɔnd mɛta ɔɔ: «Gaabm se tap ɓo, Ꞌtɛɗn kɔɗ Galile la?»
6 Tendo Pilatos ouvido isto, perguntou se aquele homem era galileu.
7 Kɛn kꞋtaaɗin̰ jꞋɔɔ Isa se mɛtn jee Gaar Ɛrɔdge se, gɔtn se naan̰ ɔlin̰ gɔtn Ɛrɔd ki, taa ɓii kɛn se, Ɛrɔd kic utu Jeruzalɛm ki.
7 Ao saber que era da jurisdição de Herodes, estando este, naqueles dias, em Jerusalém, lho remeteu.
8 Kɛn Ɛrɔd jaay aak Isa se, maakin̰ raap aak eyo, taa do dɔkin̰ tap ɓo, naan̰ je an̰ kaaka taa naan̰ se, booyga booy jeege lee ɔɔs kɔɔs maanin̰a. Ɔɔ naan̰ je an̰ tɛɗn nakŋ‑kɔɔɓm gam naanin̰ ki ɔɔ naan̰ Ꞌkaaka.
8 Herodes, vendo a Jesus, sobremaneira se alegrou, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Naan̰ tɔnd mɛtin̰ ɗɔɔl cɔk cɔk, naɓo Isa tɛrlin̰ taar ɗim eyo.
9 E de muitos modos o interrogava; Jesus, porém, nada lhe respondia.
10 Kaaɗ kɛn se, *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ute jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage se tɔlin̰ taargen deer deer don̰ ki.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com grande veemência.
11 Ɔɔ Ɛrɔd ute asgarin̰ge se tɛɗin̰ rɛn̰ rɛn̰ ɔɔ tɛrɛcin̰ mɛtin̰ ki. Tɛr naaɗe uusin̰ kal ute ron̰a ɔmb birin̰ birin̰, jaay ɓo naaɗe ɔlin̰ gɔtn Pilat ki.
11 Mas Herodes, juntamente com os da sua guarda, tratou-o com desprezo, e, escarnecendo dele, fê-lo vestir-se de um manto aparatoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Ey num, do dɔkin̰ Ɛrɔd te Pilat se taarɗe ɓaa eyo; num gaŋ ɓii kɛn se sum ɓo, naaɗe tɛɗn mɛɗn naapge.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois, antes, viviam inimizados um com o outro.
13 Gɔtn ese Pilat daŋ tus *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu, magalgen gɔtn ese ɔɔ ute jee dɛnge paac,
13 Então, reunindo Pilatos os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 ɔɔ naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: «Naase ɔk Ꞌɓaamkiro te gaabm ese se ɔɔki naan̰ ɔɔs kɔɔs mɛtn jeege ɔɔ naanse ki se sum ɓo, maam tɔnd mɛtin̰a do taarge tun naase Ꞌtɔlin̰ki don̰ ki paac se, naɓo maam mꞋɔŋin̰ naan̰ tuj te ɗim kɛn aas kutin̰ eyo.
14 disse-lhes: Apresentastes-me este homem como agitador do povo; mas, tendo-o interrogado na vossa presença, nada verifiquei contra ele dos crimes de que o acusais.
15 *Ɛrɔd kic ɓo ɔŋ te taar kɛn aas tɔɔlin̰ eyo jaay ɔlumsin̰o gɔtn ara se. Ɔɔ gaabm se ne ɗim naan̰ tuj jaay jꞋansin̰ tɔɔl ro ki se gɔtɔ.
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar. É, pois, claro que nada contra ele se verificou digno de morte.
16 Ɓɔrse, maam mꞋan̰ kɔnd ute mɛɛjɛ ɔɔ mꞋan̰ kɔn̰ Ꞌɓaa.»
16 Portanto, após castigá-lo, soltá-lo-ei.
17 [Kɛn *laa Paak jaay aanga tak ɓo, maakŋ jeeɗege tun kꞋtɔkɗe daŋgay ki se, Pilat lee tɔɔɗ tɔlɗe tɔl debm daŋgay kalaŋ.]
17 [E era-lhe forçoso soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Gɔtn se naaɗe dɔɔb ɔɔɗ ɔɔy taa naapki caa ɔɔ: «Gaabm se, Ꞌtɔɔlin̰a ɔɔ ɔɔɗ ɔljeno Barabasi!»
18 Toda a multidão, porém, gritava: Fora com este! Solta-nos Barrabás!
19 Ey num Barabas se, jꞋɔkin̰ daŋgay ki taa pitin kɛn naan̰ tɛɗo maakŋ gɛgɛr kɛn Jeruzalɛm ki. Naan̰ kɛn se naan̰ tɔɔloga tɔɔl deba.
19 Barrabás estava no cárcere por causa de uma sedição na cidade e também por homicídio.
20 Tɛr Pilat tɔnd mɛtɗe daala, taa naan̰ je ɗoobm kɛn an̰ kɔɔɗn kɔl Isa.
20 Desejando Pilatos soltar a Jesus, insistiu ainda.
21 Kɛn naaɗe jaay booy taar se, tɛr dɔɔb ɔɔy caa ɔɔ: «Naan̰ se, Ꞌtup Ꞌtɔɔlin̰ ro kaag ki! ꞋTup Ꞌtɔɔlin̰ ro kaag ki!»
21 Eles, porém, mais gritavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Gɔtn se Pilat tɔnd mɛtɗe gɛn k‑mɔtɔge tu ɔɔ: «Gaabm se tap ɓo tujga ɗi? Ey num maam mꞋɔŋ te ne ɗim kɛn aas tɔɔlin̰ eyo. Ɓɔrse, maam mꞋan̰ kɔnd te mɛɛjɛ ɔɔ mꞋan̰ kɔɔɗn kɔlɔ.»
22 Então, pela terceira vez, lhes perguntou: Que mal fez este? De fato, nada achei contra ele para condená-lo à morte; portanto, depois de o castigar, soltá-lo-ei.
23 Gaŋ naaɗe tɔɔy makɔn̰ɔ ɔn̰ eyo ɔɔ taaɗ ɔɔ: «Gaabm se kꞋtup kꞋtɔɔlin̰ ro kaag ki.» Kɛn naaɗe tɔɔy se, tɛɗ dir dir ɓaa deel doa.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o seu clamor prevaleceu.
24 Gɔtn se Pilat took gɛn tɛɗn nakgen kɛn naaɗe maakɗe jen ro ki se.
24 Então, Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Naan̰ ɔl kꞋɓaa kꞋjꞋɔɔɗ jꞋɔlɗen gaabm kɛn naaɗe jen̰ se; ey num naan̰ ɓo debm pitin tɔɔlɔ deba jaay jꞋɔlin̰ daŋgay ki se. Gaŋ gɛn Isa se, naan̰ ɛɗɗesin̰ kaam jiɗe ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋTɛɗin̰ki aan gɔɔ kɛn naase maakse jen ro ki.»
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da sedição e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Kɛn naaɗe ɓaan ɓaa te Isa se, naaɗe dɔɔɗ ute gaaba kalaŋ kꞋdaŋin̰ Simon kɔɗ Sirɛn. Naan̰ iin̰o naatn ɔɔ deel deel te ɗoobm se. Naaɗe ɔkin̰ taa tɔɔgɔ gɛn kuun kaagŋ jꞋan̰ ɓaa tupm Isa ro ki se ɔɔ naan̰ uun kaagŋ se ɔɔ leen mɛtn Isa ki.
26 E, como o conduzissem, constrangendo um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Kɛn Isa ɓaa ɓaa se, jeege dɛna ɔk mɛtin̰a. Maakɗe ki se mɛtin̰ge mɛndge ɔɔ mɛndgen se jaay aakin̰ se, tɔnd tarkaaɗɗege tɔɔyɔ eemin̰ nɔɔ.
27 Seguia-o numerosa multidão de povo, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Isa tɛrl aakɗe ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Mɛndgen Jeruzalɛm ki, ɔn̰te Ꞌkeemki taa maama. Num eemki ɓo taa naase malin̰ge ɔɔ taa gɛnsege.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos!
29 ꞋBooyki, kaaɗin̰ utu Ꞌkaan se kꞋɗeekŋ jꞋɔɔ: maak‑raapo mɛndkartge tu, mɛndgen ooj nam te te eyo ɔɔ kɛngen siɗege gaange aay nam te te eyo.
29 Porque dias virão em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.
30 Ɓii kɛn naane se, jeege Ꞌtaaɗn koge tu ɔɔ: ‹ꞋToocki doje ki› ɔɔ Ꞌtaaɗn kɔsge tu ɔɔ: ‹ꞋDeebki doje ki›.
30 Nesses dias, dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Taa nakgen se jaay aan do ko kaag kɛn zɛɛrɛ se, do ko kaag kɛn tuutu se, tap ɓo Ꞌtɛɗn ɔɔ ɗio?»
31 Porque, se em lenho verde fazem isto, que será no lenho seco?
32 Gɔtn se kꞋtɔk kꞋɓaano ute jeege dio ɔɔ jee se, jee kɛn tujga tuj ɗim, taa jꞋaɗen ɓaa tɔɔl ute Isa.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com ele.
33 Kɛn naaɗe jaay aan gɔtn kꞋdaŋin̰: kaaɗn do deba se, naaɗe tup Isa ro kaag ki ɔɔ jee kɛn tujga tuj ɗim se kic kꞋtupɗe ro kaagge tu. Deb kalaŋ kꞋjꞋuun kꞋɗaarin̰ do ji daamin̰ ki ɔɔ deb kalaŋ kꞋjꞋuun kꞋɗaarin̰ do ji jeelin̰ ki.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à direita, outro à esquerda.
34 Kɛn Isa jaay kꞋtup kꞋɗaarin̰ ro kaag ki se, ɗeek ɔɔ: «Bua, Ꞌtɔɔlɗe *kusin̰ɗe, taa nakŋ naaɗe tɛɗ se, naaɗe jeel eyo.»
34 Contudo, Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. Então, repartindo as vestes dele, lançaram sortes.
35 Gɔtn se jee dɛnge ɗaar aakin̰a; ɔɔ jee magalge se, ɔɔyin̰ koogo mɛtin̰ ki ɔɔ ɗeek ɔɔ: «Jee kuuy se, naan̰ aajɗenoga; kɛn naan̰ ɓo *al‑Masi kɛn *Raa bɛɛr ɔɔɗin̰ ɗeer num, ɓɔrse n̰Ꞌaaj ron̰ mala.»
35 O povo estava ali e a tudo observava. Também as autoridades zombavam e diziam: Salvou os outros; a si mesmo se salve, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Asgarge kic ɓo tɛrɛcin̰ mɛtin̰ ki; naaɗe ɓaaɗo cɛɛn̰ ki ɔɔ ɛɗin̰ tɔtn koojn̰ bin̰ kɛn mooy se,
36 Igualmente os soldados o escarneciam e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Kɛn naai jaay ꞋGaar Yaudge num, aaj roi mala!»
37 Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Kɛn naaɗe jaay utu tupin̰ tup ro kaag ki se ɓo, naaɗe raaŋ ɔlin̰ kaam don̰ ki ɔɔ: Kɛse ɓo Gaar Yaudge.
38 Também sobre ele estava esta epígrafe [em letras gregas, romanas e hebraicas]: Este é o Rei dos Judeus .
39 Maakŋ jeege tun di kɛn tujga tuj ɗim jaay kꞋtup kꞋtɔɔlɗe ro kaagge tu ute naan̰ se, deb kalaŋ naajin̰ ɔɔ: «Naai ɓo al‑Masi ey la? Kɛn bin num, naai mala aaj roi ɔɔ aajje naaje kici.»
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra ele, dizendo: Não és tu o Cristo? Salva-te a ti mesmo e a nós também.
40 Gaŋ deb kalaŋ uunin̰ kaamin̰ ɗeekin̰ ɔɔ: «Naai se, Ꞌɓeer Raa ki eyo. Ey num, naai Ꞌmaakŋ dubar ki aan gɔɔ naan̰ kici.
40 Respondendo-lhe, porém, o outro, repreendeu-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando sob igual sentença?
41 Gɛn naaje se, kɛn kꞋdabarje kic ɗoobin̰a. Taa naaje se kꞋtujga tuju. Num gaŋ naan̰ se, tuj te ɗim eyo.»
41 Nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o castigo que os nossos atos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Gɔtn se naan̰ ɗeek Isa ki ɔɔ: «Isa, ɓiin naai aɗe ɓaa maakŋ gaari ki se, Ꞌsaap dom ki.»
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim quando vieres no teu reino.
43 Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «ꞋBooy bɛɛ mꞋai taaɗa: jaaki sum ɓo, naai Ꞌɓaa te maam gɔtn Raa ki.»
43 Jesus lhe respondeu: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 Kɛn kaaɗa jaay ɓaa kaasn katar tir se, do naaŋa te magalin̰ se gɔtɔ ɓaa ilim dib bini aan katar do tɛgɛr ki.
44 Já era quase a hora sexta, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até à hora nona.
45 Kaaɗa paac, jꞋɔŋ jꞋaakin̰ eyo. Naan̰ kɛn se, kal deer magal kɛn kꞋgaaŋ maakŋ *Ɓee Raa se, nɛɛpo raan daan ki bini aan naaŋ ki tak.
45 E rasgou-se pelo meio o véu do santuário.
46 Gɔtn ese, Isa ɔɔɗ ɔɔy makɔn̰ɔ ɔɔ: «Bua, kom se, mꞋɔn̰isin̰ kaam ji.» Kɛn naan̰ taaɗ taarin̰ aas se, ɔn̰ kon̰ teece.
46 Então, Jesus clamou em alta voz: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito! E, dito isto, expirou.
47 Kɛn bubm asgarge jaay aak nakŋ deel se, naan̰ *nook Raa ɔɔ ɗeek ɔɔ: «Ɗeer ɗeer, gaabm se, naan̰ debm daan ki!»
47 Vendo o centurião o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Verdadeiramente, este homem era justo.
48 Ɔɔ jeegen kɛn ɓaaɗo aak nakŋ deel se, kɛn naaɗe jaay uun tɛrl ɓaa ɓaa se, maakɗe tuj se tɔnd tarkaaɗɗege.
48 E todas as multidões reunidas para este espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se a lamentar, batendo nos peitos.
49 Num jee deelga deel ute naan̰a ɔɔ mɛndgen baago kɔkŋ mɛtin̰ taa naaŋ Galile ki se, naaɗe se paac ɗaar gɔtn dɔkɔ jaay ɓo aakin̰a.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia permaneceram a contemplar de longe estas coisas.
50 Gɔtn se, gaaba kalaŋ ron̰ Yusup ɔɔ naan̰ se, maakŋ magalge tun kɛn lee aak mɛtn taarge se. Naan̰ se debm bɛɛ ɔɔ debm daan ki.
50 E eis que certo homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo
51 Gaabm se iin̰o maakŋ gɛgɛr Yaudge tun kꞋdaŋin̰ Arimate. Ɔɔ nakŋ jeen̰ge tɛɗ paac se, naan̰ ɔl te taarin̰ maak ki eyo. Taa naan̰ iŋg aak kaak kaam *maakŋ Gaar Raa kɛn utu Ꞌkaan se.
51 (que não tinha concordado com o desígnio e ação dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que esperava o reino de Deus,
52 Gaabm se ɓaa ɔŋ Pilat ɔɔ tɔnd mɛtin̰a taa an̰ kɔn̰ ro Isa se, naan̰ an̰ ɓaa kɔl maakŋ iiɓ ki.
52 tendo procurado a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus,
53 Pilat ɔn̰in̰sin̰a ɔɔ naan̰ ɓaa bɔɔy ro Isa naatn ro kaag ki. Gɔtn se Yusup teelin̰ ute kal duubu ɔɔ ɓaa ɔl aalin̰ maakŋ iiɓ kɛn jꞋɔŋ ko sum ɓo jꞋuɗ kꞋɗaapin̰a. Ɔɔ iiɓm se, ɓii kalaŋ jꞋɔl kꞋnaam te nam maak ki eyo.
53 e, tirando-o do madeiro, envolveu-o num lençol de linho, e o depositou num túmulo aberto em rocha, onde ainda ninguém havia sido sepultado.
54 Ɓiin se, jeege ɗaap ɗaap roɗe taa tɛgɛr sum ɓo, *ɓii sebit se baaga.
54 Era o dia da preparação, e começava o sábado.
55 Mɛndgen baago daan Isa Galile ki se, ɓaa te Yusup kalaŋ gɛn ɓaa kaakŋ iiɓm kɛn jꞋɔl jꞋaal ro Isa maak ki se.
55 As mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus, seguindo, viram o túmulo e como o corpo fora ali depositado.
56 Ɔɔ kɛn naaɗe jaay ɔk tɛrl ɓeen se, naaɗe ɓaa tɛɗo nakŋ oot nijimi ute itir gɛn ɓaa kɔtn ro Isa ki. Ɓii sebit ki se, naaɗe iŋg tɔɔl maakɗe taa *Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se gaasɗenga gaasa ɔɔ jꞋɔn̰te tɛɗn ɗim.
56 Então, se retiraram para preparar aromas e bálsamos. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.