Lucas 22
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs VC
1 Ɓii laa mappan ɔk ɔrɔm eyo kɛn kꞋdaŋin̰ *laa Paak jaay ɔɔp gɔɔr se,
1 Aproximava-se a festa dos pães sem fermento, chamada Páscoa.
2 gɔtn se, *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ute jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage je ɗoobm an goon̰ kɔkŋ Isa taa an̰ ɓaa tɔɔlɔ, naɓo naaɗe ɓeer ɓeer jeege tu.
2 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas buscavam um meio de matar Jesus, mas temiam o povo.
3 Gɔtn se *Ɓubm sitange ɓaaɗo ɛnd maakŋ Judas, kɛn kꞋdaŋin̰ Iskariɔt se ɔɔ naan̰ kic mɛtn jee Isagen kɛn sik‑kaar‑dio.
3 Entretanto, Satanás entrou em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, um dos Doze.
4 Naan̰ ɓaa taaɗ ute magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ute magal jee kɛn lee bɔɔb *Ɓee Raa se, taa Ꞌkɔŋ raay kɛn naan̰ an kɔkŋ Isa aɗesin̰ kɛɗa.
4 Judas foi procurar os príncipes dos sacerdotes e os oficiais para se entender com eles sobre o modo de lho entregar.
5 Kɛn naaɗe booy taar se, maakɗe raapo ɔɔ naaɗe taaɗin̰ga taaɗ ɔɔ utu an̰ kɛɗn gurs.
5 Eles se alegraram com isso, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Naan̰ kɛn se, Judas tooko ɔɔ baag toom Isa taa kɛn naan̰ jaay aak jeege gɔtɔ num, naan̰ aɗesin̰ taaɗa ɔɔ naaɗe an̰ kɔkɔ.
6 Também ele se obrigou. E buscava ocasião oportuna para o trair, sem que a multidão o soubesse.
7 Ɓii gɛn laa mappan ɔk ɔrɔm ey jaay aan se, ɓii kɛn se ɓo bɛɛki num, kꞋtɔjn̰ gaan baatge gɛn laa Paak gɛn Yaudge.
7 Raiou o dia dos pães sem fermento, em que se devia imolar a Páscoa.
8 Taa naan̰ se ɓo, Isa ɔl Piɛr ute Jan ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋƁaa Ꞌtɛɗjeki kɔsɔ gɛn laa Paak taa jꞋaki ɓaa kɔsɔ.»
8 Jesus enviou Pedro e João, dizendo: Ide e preparai-nos a ceia da Páscoa.
9 Naaɗe tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Naai Ꞌje jꞋaisin̰ tɛɗn kaam gay?»
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «ꞋƁooyki: kɛn Ꞌɓaaki ɓaa maakŋ gɛgɛr ki se, naase aki dɔɔɗn ute gaaba uuno kɔɔyɔ ɗooc te maane se. Ɔkki mɛtin̰a ɔɔ Ꞌɓaaki maakŋ ɓee kɛn naan̰ an kɛnd maak ki se.
10 Ele respondeu: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando uma bilha de água; segui-o até a casa em que ele entrar,
11 Kɛn aankiga num, Ꞌtaaɗki mɛl ɓee ki se ɔɔki: ‹Debm dooy jeege ɔljeno ɔɔ kꞋtɔnd mɛti ɔɔ ɓee gay jaay ɓo naan̰ an kɔsn kɔsn laa Paak te jee mɛtin̰ ki se?›
11 e direis ao dono da casa: O Mestre pergunta-te: Onde está a sala em que comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Num naan̰ asen taaɗn ɓee magala kɛn jꞋiin̰in̰ do ɓee ki raan, ɔɔ maakŋ ɓee se, nakin̰ge paac aas kart. Gɔtn ese ɓo ajeki tɛɗn kɔsn gɛn laa Paak.»
12 Ele vos mostrará no andar superior uma grande sala mobiliada, e ali fazei os preparativos.
13 Kɛn naaɗe ɓaa aan se, ɔŋ nakge se paac aan gɔɔ kɛn Isa taaɗɗeno. Gɔtn se ɓo naaɗe tɛɗ kɔsn gɛn laa Paak.
13 Foram, pois, e acharam tudo como Jesus lhes dissera; e prepararam a Páscoa.
14 Kɛn kaaɗn kɔsɔ jaay aan se, Isa ɓaaɗo iŋg kaaɗn tabil ki ute jee kaan̰ naabin̰ge.
14 Chegada que foi a hora, Jesus pôs-se à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Gɔtn se Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Maam mꞋje ute maakum paac mꞋkɔsn *laa Paak ute naase jaay ɓo mꞋdabara.
15 Disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta Páscoa, antes de sofrer.
16 ꞋBooyki mꞋasen taaɗa: maam mɔɔtn tap ɓo Laa Paak se, mꞋkɔŋ kɔs ey sum, bini nakŋ kɛn Laa Paak je taaɗa se utu Ꞌkaan ɗoobin̰ ki *maakŋ Gaar Raa ki.»
16 Pois vos digo: não tornarei a comê-la, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Gɔtn se naan̰ uun *kɔɔpm kɛn ɔk tɔtn koojn̰ bin̰ se jin̰ ki, tɔɔm *Raa ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Ɔkki ɔɔ Ꞌnig aayin̰ki ute naapa.
17 Pegando o cálice, deu graças e disse: Tomai este cálice e distribuí-o entre vós.
18 ꞋBooyki mꞋasen taaɗa: tɔtn koojn̰ bin̰ ese se, mɔɔtn mꞋan̰ kɔŋ kaaye ɗɔɔl ute naase ey sum, bini maakŋ Gaar Raa aɗe ɓaa.»
18 Pois vos digo: já não tornarei a beber do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Tɛr naan̰ uun mappa jin̰ ki, tɔɔm Raa ɔɔ dup ɛɗɗesin̰a ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Kɛse ɓo roma kɛn mꞋɛɗin̰ *sɛrkɛ taa naase. Nakŋ se Ꞌlee Ꞌtɛɗin̰ki bini ɔɔ Ꞌsaapki dom ki.»
19 Tomou em seguida o pão e depois de ter dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Kɛn naaɗe ɔs aas se, naan̰ uun kɔɔpm ɔk tɔtn koojn̰ bin̰ se ɔɔ tɛɗin̰ bin kici, taaɗɗen ɔɔ: «Tɔtn koojn̰ bin̰ kɛn maakŋ kɔɔpm ese se kɛse je taaɗn ɔɔ: *Raa dɔɔkga kiji ute naase ɔɔ kɛse ɓo moosum kɛn ɔɔy taa naase.»
20 Do mesmo modo tomou também o cálice, depois de cear, dizendo: Este cálice é a Nova Aliança em meu sangue, que é derramado por vós...
21 Kɛn naaɗe iŋg ɔs kɔs se, Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Aakki, debm am kut se ɔlga jin̰ maakŋ baay ki ute maam tɛlɛ.
21 Entretanto, eis que a mão de quem me trai está à mesa comigo.
22 *Goon Deba se, utu Ꞌkooy aan gɔɔ kɛn Raa taaɗni, num gaŋ ɔɔn̰ deb kɛn an̰ kut se!»
22 O Filho do Homem vai, segundo o que está determinado, mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Kɛn naaɗe jaay booy taar se, naaɗe baag taaɗn ute naapa ɔɔ maakɗe ki se, naŋa ɓo Ꞌkɔŋ tɛɗn nakŋ se.
23 Perguntavam então os discípulos entre si quem deles seria o que tal haveria de fazer.
24 Gɔtn se, jee mɛtn Isa ki baag tɛɗn dɛkɛn̰ɛ ɔɔ naaj ute naapa ɔɔ maakɗe ki se, naŋa ɓo Ꞌtɛɗn magala.
24 Surgiu também entre eles uma discussão: qual deles seria o maior.
25 Gaŋ Isa ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋJeelki, gaarin̰gen do naaŋ ki se iŋg do jeege tu tɛɗ jeege kusin̰a, ɔɔ magalgen tiŋg do jeege tu se, je jeege aɗen daŋ jee bɛɛ.
25 E Jesus disse-lhes: Os reis dos pagãos dominam como senhores, e os que exercem sobre eles autoridade chamam-se benfeitores.
26 Num naase se, ɔn̰te Ꞌtɛɗki bini. Anum maakse ki se, debm je Ꞌtɛɗn magal se, ɔn̰ Ꞌtɛɗ ron̰ aan goon cɔkɔ ɔɔ debm je tɛɗn naana se, ɔn̰ Ꞌtɛɗn debm kaan̰ naabse.
26 Que não seja assim entre vós; mas o que entre vós é o maior, torne-se como o último; e o que governa seja como o servo.
27 Debm magal ɓo kɛn gay: debm kɛn iŋg ɔs kɔs lɔɓu debm kɛn kɔsɔ ooyga num lee ɓaaɗo tɔndin̰ jeege tu se ne? Debm ɔs kɔs se ɓo debm magal ey la? Anum maam mꞋiŋg maakse ki se aan gɔɔ mꞋdebm tɛɗn naabse.
27 Pois qual é o maior: o que está sentado à mesa ou o que serve? Não é aquele que está sentado à mesa? Todavia, eu estou no meio de vós, como aquele que serve.
28 Kɛn maam maakŋ dubar ki se, naase ɓo, jee daayum iŋgkiro ute maama.
28 E vós tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Aan gɔɔ Bubum ɔn̰um gaara maam ki se, maam kic mꞋɔn̰sen gaara naase ki,
29 eu, pois, disponho do Reino a vosso favor, assim como meu Pai o dispôs a meu favor,
30 taa naase aki ɓaa kɔsɔ ɔɔ aki kaaye ute maama maakŋ gaarum ki. Ɔɔ naase utu aki kiŋg do kaag doge tu gɛn kɔjn̰ bɔɔrɔ do taa ɓee gaan *Israɛlge tun sik‑kaar‑di se.»
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos senteis em tronos, para julgar as doze tribos de Israel.
31 Gɔtn se Isa ɗeek Simon ki ɔɔ: «Simon, Simon, Ꞌbooyo! *Ɓubm sitange se tɔndga mɛta ɔɔ je ai lɔɔyɔ aan gɔɔ teen̰ kꞋlɔɔyin̰ maakŋ gɛrt ki se.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como o trigo;
32 Gaŋ maam mꞋtɔndga mɛtn Raa taa naai, taa kaal maaki kɛn naai aal dom ki se, Ꞌtɛɗn cɛr eyo. Ɔɔ kɛn naai jaay tɛrloga gɔtum ki num, gɛnaaige se, ɛɗɗen kaay kaama taa Ꞌtɛɗn jee tɔɔgɔ naan maam ki.»
32 mas eu roguei por ti, para que a tua confiança não desfaleça; e tu, por tua vez, confirma os teus irmãos.
33 Gaŋ Piɛr tɛrlin̰ ɔɔ: «Mɛluma, maam mꞋtookŋ mꞋɓaa daŋgay ki ute naai ɔɔ mꞋkooy ute naai.»
33 Pedro disse-lhe: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Tɛr Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «ꞋBooyo, Piɛr, mꞋai taaɗa: jaaki se, kɔr kɔrɔn̰jɔ Ꞌkɔɔy ey sum ɓo, naai Ꞌnaajn̰ ɗɔɔl mɔtɔ ɔɔ Ꞌɗeekŋ ɔɔ Ꞌjeelum eyo.»
34 Jesus respondeu-lhe: Digo-te, Pedro, não cantará hoje o galo, até que três vezes hajas negado que me conheces.
35 Gɔtn se, Isa ɗeekɗen daala ɔɔ: «Kaaɗ kɛn mꞋɔlseno naaba jaay mꞋtaaɗsen mꞋɔɔ ɔn̰te Ꞌkuunki gursi, ɓɔɔnɔ ɔɔ saa se, ɗim baatsege la?» Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Ɗim baatje te eyo.»
35 Depois ajuntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem mochila e sem calçado, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Tɛr naan̰ ɗeekɗen daala ɔɔ: «Ɓɔrse se, debm ɔk gurs lɛ, uunu ɔɔ debm ɔk ɓɔɔnɔ kic lɛ, uunu; ɔɔ debm ɔk gɔrɗ‑jɛrlɛ ey lɛ dugŋ naatn ute kal magalin̰a ɔɔ n̰Ꞌdugŋ gɔrɗ‑jɛrlɛ.
36 Mas agora, disse-lhes ele, aquele que tem uma bolsa, tome-a; aquele que tem uma mochila, tome-a igualmente; e aquele que não tiver uma espada, venda sua capa para comprar uma.
37 Taa naan̰ se, maam mꞋɗeekseni: taar kɛn Kitap taaɗ rom ki se, utu Ꞌkaan ɗoobin̰ ki kɛn ɔɔ: naan̰ se se jꞋaalga mun̰ maakŋ jee tujge tu.
37 Pois vos digo: é necessário que se cumpra em mim ainda este oráculo: E foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}. Com efeito, aquilo que me diz respeito está próximo de se cumprir.
38 Gaŋ jee mɛtin̰ ki tɛrlin̰ ɔɔ: «Mɛlje, naaje jꞋɔk gɔrɗ‑jɛrlɛ di ara.» Naan̰ tɛrlɗen ɔɔ: «Kɛse bɛɛga sum, taarse se ɔn̰in̰ki.»
38 Eles replicaram: Senhor, eis aqui duas espadas. Basta, respondeu ele.
39 Gɔtn se Isa teec ɓaa ook do kɔs ɔlib ki, gɔtn kɛn naan̰ lee ɓaan ro ki. Ɔɔ jee mɛtin̰ ki se, ɓaa ute naan̰a.
39 Conforme o seu costume, Jesus saiu dali e dirigiu-se para o monte das Oliveiras, seguido dos seus discípulos.
40 Kɛn naaɗe aan gɔtn ese se, naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋTɔndki mɛtn Raa taa naase aki koocn̰ maakŋ nakŋ naam ki eyo.»
40 Ao chegar àquele lugar, disse-lhes: Orai para que não caiais em tentação.
41 Tɛr Isa iik tɔɔk cɛɛs ki daanɗe ute jee mɛtin̰ ki se kaam kund koa; gɔtn se naan̰ ɛrg naaŋ ki ɔɔ baag tɔnd mɛtn Raa,
41 Depois se afastou deles à distância de um tiro de pedra e, ajoelhando-se, orava:
42 ɗeek ɔɔ: «Bua, kɛn naai Ꞌje num, *kɔɔpm dubar utu Ꞌkaan dom ki se, naai iikin̰ naatn dɔkɔ rom ki. Num gaŋ Ꞌtɛɗ aan gɔɔ kɛn naai maaki jen ro ki, aan gɔɔ kɛn maam ɓo mꞋje se eyo.»
42 Pai, se é de teu agrado, afasta de mim este cálice! Não se faça, todavia, a minha vontade, mas sim a tua.
43 Gɔtn ese *kɔɗn Raa bɔɔyo maakŋ raa ki ɓaaɗo ɛɗin̰ gaab tɔɔgɔ.
43 Apareceu-lhe então um anjo do céu para confortá-lo.
44 Kɛn Isa jaay maakin̰ tuj kasak kasak se, naan̰ tɔnd mɛtn Raa bini gɔtɔŋgin̰ teec ron̰ ki jaay taɗ naaŋ ki se tec aan gɔɔ mooso.
44 Ele entrou em agonia e orava ainda com mais instância, e seu suor tornou-se como gotas de sangue a escorrer pela terra.
45 Kɛn naan̰ tɔnd mɛtn Raa jaay aas se, iin̰ ɓaaɗo ɔŋ jee mɛtin̰ ki ɔɔ ute maak‑tujɗe se ɔlɗen naaɗe tooɗ bia.
45 Depois de ter rezado, levantou-se, foi ter com os discípulos e achou-os adormecidos de tristeza.
46 Naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: «Gɛn ɗi jaay Ꞌtooɗki bi se? Iin̰ki raan ɔɔ Ꞌtɔndki mɛtn Raa, taa aki koocn̰ maakŋ nakŋ naam ki eyo.»
46 Disse-lhes: Por que dormis? Levantai-vos, orai, para não cairdes em tentação.
47 Kɛn Isa utu taaɗ taaɗ ɓɔrt sum ɓo, jee dɛnge teeco ɔɔ debm tɔɔɗɗeno se ron̰ Judas. Naan̰ se mɛtn jee Isagen sik‑kaar‑di se. Naan̰ ɓaaɗo cɛɛ Isa ki, baam ɔkin̰a ɔɔ aay ciilin̰.
47 Ele ainda falava, quando apareceu uma multidão de gente; e à testa deles vinha um dos Doze, que se chamava Judas. Achegou-se de Jesus para o beijar.
48 Ɔɔ Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Judas, ute baam kɔkŋ kɛn naai Ꞌbaam ɔkuma ɔɔ aay ciilum se ɓo, naai an kutn *Goon Deba ne?»
48 Jesus perguntou-lhe: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem!
49 Jee kɛn cɛɛ Isa ki jaay aak nakŋ kɛn utu Ꞌtɛɗ se, naaɗe ɗeekin̰ ɔɔ: «Mɛlje, jee ese jꞋaɗen tɔgŋ ute gɔrɗ‑jɛrljege se la?»
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia acontecer, perguntaram: Senhor, devemos atacá-los à espada?
50 Maakɗe ki se, deb kalaŋ ɔɔɗo gɔrɗ‑jɛrlin̰a ɔɔ ɔg gaaŋ te bi do ji daama gɛn debm tɛɗn naabm *magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki.
50 E um deles feriu o servo do príncipe dos sacerdotes, decepando-lhe a orelha direita.
51 Num gaŋ Isa taaɗɗen ɔɔ: «Ɔn̰ki! Ɔn̰te Ꞌtɛɗki bini.» Ɔɔ Isa ɔl jin̰ ut bi gaabm se ɔɔ gaabm se ɔŋ lapia.
51 Mas Jesus interveio: Deixai, basta. E, tocando na orelha daquele homem, curou-o.
52 Gɔtn se Isa taaɗ jeege tun ɓaan̰o kɔkɔ ɔɔ jee se, magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu, magal jee kɛn lee bɔɔb *Ɓee Raa ute magal taa Ɓee Yaudge ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Naase Ꞌteeckiro ute gɔrɗ‑jɛrlsege ɔɔ sirɗsege se, aan gɔɔ Ꞌɓaakiro kɔkŋ debm ɓoogo.
52 Voltando-se para os príncipes dos sacerdotes, para os oficiais do templo e para os anciãos que tinham vindo contra ele, disse-lhes: Saístes armados de espadas e cacetes, como se viésseis contra um ladrão.
53 Ey num ɓii‑raa, maam mꞋtiŋgo ute naase daan bɔɔr Ɓee Raa ki ɔɔ nam tap ɓo ɔŋ ɔl te jin̰ rom ki eyo. Naɓo ɓɔrse se, kaaɗn naasen ɔkki tɔɔgɔ maakŋ gɔt kɛn ɔɔɗ se ɓo, aanga.»
53 Entretanto, eu estava todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e do poder das trevas.
54 Kɛn naaɗe jaay ɔk Isa se, naaɗe ɓaansin̰o maakŋ ɓee *magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki. Naan̰ kɛn se, Piɛr lee tɔl goosɗe kaam mɔɔtn dɔkɔ.
54 Prenderam-no então e conduziram-no à casa do príncipe dos sacerdotes. Pedro seguia-o de longe.
55 Kɛn naaɗe jaay aan se, ɔŋ gɔtn se kꞋtuuyga tuuy pooɗo daan bɔɔr ki ɔɔ jeege iŋg riib riibi ɔɔ Piɛr ɓaaɗo iŋg riib ute naaɗe kici.
55 Acenderam um fogo no meio do pátio, e sentaram-se em redor. Pedro veio sentar-se com eles.
56 Mɛnd tɛɗn naabm gɔtn ese jaay aakin̰ naan̰ iŋg riib riib pooɗo se, naan̰ ɔndin̰ kaama tak ɔɔ ɗeek ɔɔ: «Gaabm se kic debm naan̰a.»
56 Uma criada percebeu-o sentado junto ao fogo, encarou-o de perto e disse: Também este homem estava com ele.
57 Gaŋ Piɛr naaj ɔɔ: «Mɛnd ara, ɓɛrɛ, gaabm se maam mꞋjeelin̰ eyo.»
57 Mas ele negou-o: Mulher, não o conheço.
58 Tɛr cɔkɔ sum ɓo, deb kuuy aakin̰ se, ɗeekin̰ ɔɔ: «Naai kic Ꞌmɛtn naaɗe.» Ɔɔ Piɛr tɛrlin̰ ɔɔ: «A‑a, maam mɛtn naaɗe eyo.»
58 Pouco depois, viu-o outro e disse-lhe: Também tu és um deles. Pedro respondeu: Não, eu não o sou.
59 Cɔkɔ sum se, deb kuuy ɓaaɗo ɗeekin̰ daala ɔɔ: «Ɗeer ɗeer, gaabm ese debm naan̰ kici, taa naan̰ se kic kɔɗ Galile.»
59 Passada quase uma hora, afirmava um outro: Certamente também este homem estava com ele, pois também é galileu.
60 Gaŋ Piɛr tɛrlin̰ ɔɔ: «Taari se tap ɓo, naai Ꞌje ɗeekŋ ɔɔ ɗio?» Gaŋ kɔr naan̰ utu taaɗ taaɗ ɓɔrt se sum ɓo, kɔrɔn̰jɔ naar ɔɔɗ ɔɔyɔ.
60 Mas Pedro disse: Meu amigo, não sei o que queres dizer. E no mesmo instante, quando ainda falava, cantou o galo.
61 Gɔtn se, Mɛljege tɛrl aak Piɛr, ɔɔ kɛn kaamɗe jaay dɔɔɗ se, Piɛr naar saap do taar kɛn Mɛljege taaɗin̰o, kɛn ɔɔ: «Jaaki, kɔr kɔrɔn̰jɔ tɔɔy ey sum ɓo, naai am baatn ɗɔɔl mɔtɔ.»
61 Voltando-se o Senhor, olhou para Pedro. Então Pedro se lembrou da palavra do Senhor: Hoje, antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes.
62 Gɔtn se naan̰ teeco ɔɔ baag keeme gab gab.
62 Saiu dali e chorou amargamente.
63 Jee iŋg bɔɔb Isa se, naaɗe tɛrɛcin̰ mɛtin̰a ɔɔ tɔndin̰a.
63 Entretanto, os homens que guardavam Jesus escarneciam dele e davam-lhe bofetadas.
64 Naaɗe teelin̰ kaamin̰a, tɔndin̰a ɔɔ taaɗin̰ ɔɔ: «Debm taaɗ taar teeco taar Raa ki se, Ꞌtaaɗjen tu: debm kɛn tɔndi se tap ɓo naŋa?»
64 Cobriam-lhe o rosto e diziam: Adivinha quem te bateu!
65 Gɔtn ese, naaɗe naajin̰ rap rap.
65 E injuriavam-no ainda de outros modos.
66 Tanɔɔrin̰ nɔɔrin̰ se, magal taa ɓee Yaudge, *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ute jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage, naaɗe se ɓo jee kɛn lee aak mɛtn taarge, naaɗe tusu paac ɔɔ ɔl jꞋɔk kꞋɓaano te Isa naanɗe ki.
66 Ao amanhecer, reuniram-se os anciãos do povo, os príncipes dos sacerdotes e os escribas, e mandaram trazer Jesus ao seu conselho.
67 Aan gɔtn se, naaɗe tɔnd mɛtin̰a ɔɔ: «Kɛn naai ɓo *al‑Masi lɛ, Ꞌɗeekjeni.» Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Maam mꞋtaaɗsenga kic lɛ, naase aki Ꞌtookki eyo.
67 Perguntaram-lhe: Dize-nos se és o Cristo! Respondeu-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não me acreditareis;
68 Ɔɔ kɛn mꞋtɔnd mɛtse kic lɛ, naase amki Ꞌkɔŋ tɛrl eyo.
68 e se vos fizer qualquer pergunta, não me respondereis.
69 Num naan ki se, *Goon Deba se utu Ꞌɓaa kiŋg do ji daam Raa Sidburku ki.»
69 Mas, doravante, o Filho do Homem estará sentado à direita do poder de Deus.
70 Naaɗe paac tɛrlin̰ ɔɔ: «Do taari ki se, naai je ɗeekŋ ɔɔ naai ɓo ꞋGoon Raa ɗaamo?» Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Kɛse naase malin̰ge ɓo Ꞌtaaɗki ɔɔki maam Goon Raa.»
70 Então perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu: Sim, eu sou.
71 Gɔtn se naaɗe ɗeek ɔɔ: «Naase nakage kꞋjeki saaɗn nam kuuy se, gɛn ɗi daala! Naajege lɛ, kꞋbooyin̰kiga te bijege, naan̰ mala ɓo taaɗjeki ute taarin̰a.»
71 Eles então exclamaram: Temos nós ainda necessidade de testemunho? Nós mesmos o ouvimos da sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.